"อย่าไปถือสาฮาร์ทเลย หมอนั่นแค่ต้องการปกป้องเพื่อนสาวแค่นั้นเอง แต่ข้อเสียของฮาร์ทก็คือความใจร้อน เป็นแบบนี้มาแต่ไหนแต่ไรแล้ว" ยาสเดินเข้ามาแตะไหล่ของเขาด้วยมือข้างขวาและกล่าวออกมา
"นายก็ไม่แตกต่างกันเท่าไหร่" เขาพูดออกมาหลังจากเห็นออร่าสีฟ้าจากมือขวาของยาสก่อนที่จะแตะไหล่ของเขา
! บึ้ม
มีบางอย่างระเบิดขึ้นบริเวณไหล่ของเขา โดยคนที่ทำให้เกิดระเบิดได้กระโดดถอยไปด้านหลังแล้วแต่ก็ยังคงได้รับความเสียหายจากระเบิดของตัวเอง เพราะเขาได้ใช้ความเร็วของอัจฉริยะตามมาเพื่อที่จะสั่งสอนด้วยหมัดทรงพลัง[4/5]เหมือนกับที่ชายตัวโตได้รับไป แต่ความรุนแรงของระเบิดก็ไม่จำเป็นให้เขาต้องทำอะไรต่อ คนชื่อยาสผู้นี้ไม่ได้มีทักษะเสริมร่างกาย การที่โดนทักษะของตัวเองเข้าไปก็ทำให้เขาบาดเจ็บไม่น้อยแล้ว
ส่วนเขาน่ะเหรอ เจ็บไม่น้อยเหมือนกัน เขาไม่ได้ใส่แจ็คเก็ตของสถาบันออกมา ทำให้เสื้อของขาดลง นั้นคือเหตุผลที่ทำให้เขารู้สึกเจ็บ ทักษะระเบิดนั้นสามารถทำให้เขาได้รับความเสียหาย ? ไม่มีทาง ดูเหมือนว่าเขาต้องรบกวนให้แม่ของเขาหาซื้อเสื้อให้ใหม่ไว้เยอะๆแล้ว
"พอได้แล้ว บอกแล้วใช่ไหมคะว่าถ้าคนมีล้มฮาร์ทได้มีความสามารถจริงๆ ไม่จำเป็นต้องทดสอบรอบสอง" เขาไม่แน่ใจว่าเป็นเนลหรือนีลที่พูดออกมา
ทดสอบรอบสองงั้นเหรอ ดูเหมือนจะไม่เป็นแบบนั้นซะทีเดียวนะ จากสีหน้าของชายตัวโตที่แสดงออกมา เขามั่นใจว่ามันไม่ใช่เพราะการทดสอบรอบสองอะไรแน่ๆ ดูเหมือนว่าจะพูดออกมาเพื่อแก้สถานการณ์เท่านั้น ไหวพริบดีทีเดียว
"เราได้คนที่สุดยอดมาแล้วล่ะเนล" พอได้ยินเสียงของนีลพูดออกมา เข้าก็พอจะทราบได้ว่าเสียงที่พูดออกมาตอนแรกนั้นน่าจะเป็นเนล
"สุดยอดจริงๆ ไม่ได้หมายถึงคนอื่นนะหมายถึงระเบิดของผมเนี่ยแหละ เพิ่งเคยเดินระเบิดของตัวเองเต็มๆแบบนี้" ยาสลุกขึ้นมาและพูดขึ้น
"ฮาร์ทไปไหนแล้วยังไม่ลุกขึ้นมาอีกล่ะเนล" เป็นนีลที่เดินไปดูบริเวณที่ฮาร์ทตกจากสนามไป
"ไม่อยู่แล้ว" นีลกล่าวและเดินกลับมา
"ตกลงเอายังไง ยังจ้างอยู่หรือเปล่า" เขาถามออกไป
"จ้างสิ ความจริงเราต้องชวนคุณไปคุยเพื่อทำความรู้จักให้มากขึ้นเหมือนกับที่ยาสบอก แต่ดูเหมือนว่าคุณจะไม่อยู่ในอารมณ์ที่จะอยากทำแบบนั้น แล้วเราก็พอจะรู้ความสามารถของคุณแล้วเอาเป็นว่าพรุ่งนี้เจอกันที่นี่เวลา 10 โมงเช้าเราจะไปเข้าประตูดันเจี้ยนส่วนรวม ได้โปรดอย่ามาสาย" เนลบอกออกมา
เขาไม่ตอบอะไรหันหลังและเดินออกจากสนามเพื่อกลับบ้านพักของเขา ความจริงอารมณ์เขาก็ไม่ได้แย่นัก เรียกได้ว่าอารมณ์ค่อนข้างดี การได้ต่อสู้กับผู้มีความสามารถด้วยกันนั้นดูสนุกกว่าการสู้กับบอสมากนัก เพราะมีหลายอย่างที่เท่าเทียมกัน
ในสนามฝึกที่ 6 ไม่เหลือคนที่นั่งชมอยู่แล้ว ทุกคนออกไปหมดตั้งแต่เขาชนะชายตัวโตได้ไม่นาน พอได้ออกแรงเขาก็เริ่มรู้สึกหิวอีกครั้ง อย่างไรก็ตามวันนี้เขาไม่สามารถเข้าดันเจี้ยนได้ เพราะต้องรอไปเข้าพร้อมกับกลุ่มผู้จ้างในวันพรุ่งนี้
หรือเขาควรจะประลองอย่างเป็นทางการ 5 ครั้งใน 3 เดือนที่เป็นเงื่อนไขของสถาบันที่เขายังไม่ได้ทำดี ? แต่เขาก็ไม่อยากประลองกับคนที่อยู่ระดับใกล้เคียงกับเขา และเขาก็ใกล้ที่จะได้ใส่แจ็คเก็ตระดับบลอนสีฟ้า มันสมควรที่จะทำให้เขาได้ท้าประลองกับคนที่อยู่ในระดับชั้น 100 ได้ ดูน่าสนุกกว่าการสู้กับคนในระดับชั้น 50 มากนัก
เขาเดินมาถึงร้านอาหารร้านเดียวกับที่มากินเมื่อตอนเช้า รู้สึกได้ว่ามีคนกำลังตามเขามา เขาสังเกตเห็นตั้งแต่แรกแล้วว่าเป็นเนลกับนีลที่แอบตามเขามา แต่เขาก็ไม่ได้ขัดขวางพวกเธอให้ตามเขามาแต่อย่างใด เขาเข้ามาในร้านและขึ้นไปที่ชั้นสองเพื่อความเป็นส่วนตัวอีกระดับ นั่นเป็นสิ่งที่ร้านเขียนเอาไว้ ในชั้นสองก็ไม่ต่างจากชั้นแรกมากนักเพียงแค่มีที่นั่งที่น้อยลงและเว้นระยะห่างมากขึ้น
เขาสั่งอาหารอย่างอื่นในครั้งนี้ เพื่อลองชิมจานใหม่ๆ เป็นเวลาพักนึงกว่าฝาแฝดหญิงทั้งสองคนจะตามเขาขึ้นมา เขาไม่ได้นั่งอยู่ในมุมที่เห็นทางขึ้นและแกล้งทำเป็นไม่เห็นพวกเธอ
"เพื่อเป็นการขอโทษ มื้อนี้เราเลี้ยงเอง"
"ใช่ๆ อย่าโกรธกันเลย"
เนลกับนีลเดินมาหาเขาทันทีที่ขึ้นมาและพูดขึ้น
"ได้ครับ" เขามองที่ทั้งสองคนยิ้มเล็กน้อยและบอกออกไป
ทั้งสองคนเหมือนจะไม่ได้มาทานอาหารเช่นเดียวกับเขาหลังจากที่พูดเสร็จก็กลับลงไปทันที เขาไม่ได้คิดอะไรมากกับราคาอาหารในร้านแห่งนี้ แต่ทั้งสองคนอุส่าเดินตามเขามาตั้งแต่สนามฝึกที่ 6 จะปฏิเสธพวกเธอก็จะดูใจร้ายเกินไปหน่อยกับเรื่องเล็กน้อยแค่นี้
วันนี้เขาได้เห็นทักษะหลายทักษะที่ไม่เคยเห็นมาก่อนและการใช้งานมันโดยผู้มีความสามารถคนอื่นๆก็มีประสิทธิภาพที่ดูน่าสนใจเป็นอย่างมาก เขาควรจะใช้เวลาว่างที่มีเพื่อดูการประลองให้มองขึ้น โดยเฉพาะการประลองอย่างเป็นทางการของสถาบัน เขายังไม่เคยได้ดูมันสักครั้ง อาจจะเป็นประสบการณ์ที่ดีกับตัวเขาไม่น้อย และเขาก็รู้สึกว่าตัวเองดูจะชื่นชอบการชมการต่อสู้ของคนอื่นอยู่ไม่น้อยเหมือนกัน