ระบบเปลี่ยนชีวิต

กลัวจนฉี่ราด
ทุกสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อครู่นี้ ปากวนมองเห็นได้ชัดเจนทุกอย่าง ดวงตาของเขาเบิกกว้าง ร่างกายสั่นสะท้านด้วยความหวาดกลัว
ในตอนนี้เขาได้ลุกขึ้นมายืนแล้ว แม้ว่าจะรู้สึกเจ็บปวดร่างกายอยู่บ้างก็ตามที
อย่างไรก็ตาม ไม่ใช่แค่เขารู้สึกหวาดกลัวอย่างเดียว เขายังรู้สึกไม่อยากจะเชื่อด้วย...ไม่อยากจะเชื่อว่าถงโกวกับหลุนเหอ จะถูกไป๋เฉินจัดการแบบนี้
ทางด้านถงโถวกับหลุนเหอได้แต่นอนดิ้นไปมาอยู่บนพื้นอย่างเจ็บปวด ใบหน้าของพวกเขาถึงกับมีน้ำหูน้ำตาไหลออกมา
ยิ่งเป็นหลุนเหอแล้ว เขายิ่งเจ็บมาก เดิมทีกระดูกซี่โครงก็หักอยู่แล้วสองซี่ เมื่อร่างกายของถงโถวถูกส่งมาทับลงอย่างรุนแรง ส่งผลให้กระดูกซี่โครงของเขาหักไปอีกหนึ่งซี่ กลายเป็นหักไปสามซี่แล้ว
เมื่อกลายมาเป็นแบบนี้ ถ้าหากบอกว่าเขาไม่เจ็บมาก มันก็คงจะเป็นเรื่องที่แปลกที่สุดในโลกไปแล้ว
ที่จริงถึงแม้หลุนเหอจะเจ็บมาก แต่ถงโถวก็ดูจะไม่ได้เจ็บน้อยกว่าเขาเลย ฟันได้ปากของเขาหายไปกว่าหกซี่ เลือดกลบปาก ได้กลืนเลือดแทนน้ำลายไปแล้ว
ใบหน้าของเขาจากการถูกไป๋เฉินชก มันแทบจะดูไม่ได้เลย
นอกจากดิ้นรน ร้องออกมาอย่างเจ็บปวดอยู่บนพื้นแล้ว พวกเขาก็ไม่สามารถทำสิ่งอื่นได้เลย
จากอาการบาดเจ็บที่ได้รับ มันส่งผลให้พวกเขาแทบจะหมดสติและหมดแรงไป
ไป๋เฉินมองไปที่พวกเขาด้วยรอยยิ้ม เขามั่นใจในทักษะการต่อสู้ระดับต่ำที่ได้รับมาเป็นอย่างมาก
เขาพลันหันกลับไปมองปากวน รอยยิ้มบนใบหน้าของเขาได้หายไป มีแต่ความเย็นชาที่ปรากฏออกมาให้พบเห็น
เขาค่อยๆ ก้าวเเดินเข้าไปหาปากวนอย่างเชื่องช้า
“ยะ...อย่าเข้ามา!”
ปากวนแหกปากร้องลั่น เมื่อได้เห็นว่าไป๋เฉินกำลังเดินเข้ามาหาตัวเอง
ใบหน้าของเขาซีดขาว เต็มไปด้วยเหงื่อ ไม่จำเป็นต้องบอกก็รู้ว่า...เขากลัวมาก
ทันใดนั้นของเหลวสีเหลืองที่มีกลิ่นฉุนก็ได้ไหลออกมาจากกางเกงของเขา มันได้ไหลออกมาจนราดไปทั่วกางกางที่ปากวนสวมใส่มาในวันนี้
แน่นอนว่าของเหลวสีเหลืองอันนี้...ก็คือฉี่!
ถูกต้อง ปากวนในตอนนี้ได้กลัวจนฉี่ออกมาราดกางเกงของตัวเอง!
“ฮ่าฮ่าฮ่า”
เมื่อเห็นว่าปากวนกลัวจนฉี่ราด ไป๋เฉินก็หัวเราะออกมาเสียงดัง เขาหยุดเดินลงแทบจะในทันที
ภาพที่เห็นทำให้เขาพอใจอย่างมาก ปากวนไม่ได้ตอบสนองอะไรกับเสียงหัวเราะของไป๋เฉิน เขาไม่สนใจว่าตัวเองจะฉี่ราดหรืออะไร เพราะเขากลัวนี่น่า จะให้ทำยังไงได้
ภายในใจของเขา มีแต่ความคิดที่อยากจะหนีไปจากที่นี่เท่านั้น
“ปากวน ไสหัวของแกไปให้พ้นหน้าฉัน ถ้าแกกล้ามาหาเรื่องฉันอีก แกได้ตายแน่!”
ไป๋เฉินพูด น้ำเสียงของเขาเย็นชามากจริงๆ
ฟังได้ชัดว่าที่เขาพูดออกมานี้ เขามีความอยากที่จะฆ่าปากวนจริงๆ เพราะปากวนนั้นชั่วช้าเป็นอย่างมาก เป็นหนึ่งในคนที่ทำให้ชีวิตของเขาพังแทบไม่มีชิ้นดี
ปากวนพยายามจะเปิดปากตอบกลับว่าเข้าใจ
แต่เขาก็ไม่มีโอกาสได้ทำแบบนั้น เมื่อไป๋เฉินเตะปืนเก็บเสียงที่อยู่ข้างๆ เท้าพุ่งเข้าใส่หน้าผากของเขาอย่างรุนแรง จนร่างกายของเขาล้มลงและสลบไป
หลังจากปากวนสลบไปแล้ว ไป๋เฉินก็หันหน้าไปหาพวกถงโถว
ถงโกวกับหลุนเหอ ดูเหมือนจะหวาดกลัวมากเช่นเดียวกับปากวน พวกเขาฉี่ราดกางเกงของตัวเองเหมือนกัน
พวกเขาไม่นึกไม่ฝันมาก่อนเลยว่าชายหนุ่มอายุเพียงสิบแปดปี จะทำให้พวกเขารู้สึกหวาดกลัวได้แบบนี้
“อย่าได้มายุ่งกับฉันอีก ไม่อย่างนั้น ต่อให้ต้องฆ่าพวกแก ฉันก็จะทำ!”
ไป๋เฉินตัดสินใจไปนานแล้วว่า เขาจะไม่มีความปราณีใดๆ ให้ศัตรูของเขา เพราะมันอาจจะนำปัญหามาให้เขาในภายหลัง
แต่จิตสำนึกของเขา ก็ยังไม่กล้าที่จะฆ่าคนในตอนนี้ เขาจึงได้แค่เตือนไปก่อน
อย่างไรก็ตาม หากว่ามีครั้งหน้า มันก็ไม่แน่ จะยังไงเขาก็เคยคุกคลีกับพวกฆาตกรในเรือนจำมาอยู่บ้างหลายคน
ถงโถวและหลุนเหอได้แต่พยักหน้ารัวๆ แต่ในใจของพวกเขาก็เต็มไปด้วยความเจ็บแค้น
พวกเขาแน่นอนว่าจะไม่ยอมให้เรื่องมันจบแค่นี้ เมื่อพวกเขาได้กลับไป พวกเขาจะรีบไปรายงานลูกพี่ของพวกเขาอย่างหม่าจงในทันที
เมื่อถึงตอนนั้น คนที่ทำร้ายพวกเขาอย่างไป๋เฉินได้หายไปจากโลกนี้อย่างสมบูรณ์แน่!
ไป๋เฉินไม่ได้พูดอะไรอีก พลันเดินเข้าไปซัดพวกเขาทั้งสองคนจนสลบ
จากนั้นเขาก็เดินไปเก็บปืนเก็บเสียง พร้อมกันนั้นก็ส่งมันเข้าไปในแหวนมิติ
ถึงแม้ว่าเขาจะมีระบบเปลี่ยนชีวิตที่น่าอัศจรรย์อยู่กับตัว แต่ปืนซึ่งเป็นอาวุธยอดฮิตในการฆ่าคนและป้องกันตัวก็เป็นสิ่งที่จำเป็น
ติ้ง! ---[ภารกิจสำเร็จ!]
ภารกิจที่ 10: กำจัดเหล่าศัตรูผู้ขวางหน้า (สำเร็จ)
รางวัลที่ได้รับ: คุณได้รับคะแนน 20 และได้รับสิทธิ์การสุ่มทักษะพิเศษหรืออุปกรณ์วิเศษ! ---
ขณะที่ไป๋เฉินยังไม่ได้เดินออกไปจากที่นี่ หน้าต่างภารกิจสำเร็จก็เด้งขึ้นมาปรากฏตรงหน้าของเขา
เขาสูดลมหายใจเข้าลึกทีหนึ่ง ก่อนจะมองมันด้วยความพอใจและมีความสุข
เพียงเท่านี้เขาก็ได้รับมาอีก 20 คะแนน คะแนนของเขาก็เป็น 55 คะแนนแล้ว เหลืออีกเพียงแค่ 45 คะแนน ในการไปถึงเลเวล 3
เขาเชื่อว่าหากภารกิจใหม่ทั้งสองภารกิจได้คะแนนรวมกันเป็น 45 คะแนน เขาก็คงจะไปถึงเลเวล 3 ในวันพรุ่งนี้ และสิ่งที่ทำให้เขามีความสุขที่สุดในตอนนี้ก็คือการได้รับอีกหนึ่งสิทธิ์การสุ่ม
ถ้าหากรวมกับที่เขามีอยู่แล้วอีกหนึ่งก็เป็นสอง แล้วมันจะไม่ทำให้เขามีความสุขได้ยังไง?
เขาแทบจะอดใจรอไม่ไหวที่จะใช้มันเพื่อลุ้นว่าเขาจะได้ทักษะพิเศษหรืออุปกรณ์วิเศษอะไร
ด้วยความไม่อยากที่จะรอช้า ไป๋เฉินรีบเดินกลับไปที่บ้านของตัวเองในทันที
โดยที่เขาไม่ได้สนใจที่จะดูภารกิจใหม่ หรือหน้าต่างระบบเปลี่ยนชีวิตในตอนนี้เลย
ส่วนสาเหตุที่ทำให้เขาไม่สนใจนั้น เป็นเพราะว่าเขาต้องการที่จะกลับไปดูมันทีเดียว ในทันทีที่ถึงบ้านแล้ว
จบบทที่ 36

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 36 : กลัวจนฉี่ราด

คล้ายกับเรื่องระบบเปลี่ยนชีวิต ที่คุณอ่าน

ระบบเปลี่ยนชีวิต

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 36 : กลัวจนฉี่ราด

คล้ายกับเรื่องระบบเปลี่ยนชีวิต ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้