โทษที ! พี่มากับระบบ x100

ตอนที่ 103 เจ้าเลือกได้แค่ว่าจะให้มัน ตาย หรือ ตาย เท่านั้น !

ร่างของเจียงเฉินตกลงมาจากท้องฟ้าในทันที ทำให้ทุกคนรอบๆตัวกลายเป็นตะลึง 

“เจ้านี่เป็นใครกัน เขาเป็นเจ้าของอสูรเพลิงตัวนี้งั้นรึ  ”

“ไม่รู้สิ เด็กคนนี้ช่างโชคดีจริงๆ ที่ได้ลูกสัตว์อสูรเพลิงระดับ 6 มาครอบครอง!”

“เหอะ! เจ้าช่างไม่เข้าใจ อสูรตัวนี้ไม่เหมาะสำหรับนักเรีบนทั่วๆไปหรอก ตอนนี้อสูรเพลิงถูกหวู่เฟยหยูเอาไปแล้ว ไม่ใช่ว่าตอนนี้มันเป็นของเขาแล้วรึไง  ”

เมื่อทุกคนมองไปที่เจียงเฉิน พวกเขาก็เริ่มพูดคุยกัน

ข้างหลังงูหลามยักษ์สีดำ เด็กหนุ่มในชุดสีดำที่ดูหยิ่งทะนงก็ค่อยๆเดินออกมา 

เขามองไปที่เจียงเฉินอย่างเหยียดหยาม "เจ้าหนู สัตว์อสูรเพลิงตัวนี้เป็นของเจ้างั้นรึ  "

เจียงเฉินไม่ตอบ เขาจ้องไปที่เด็กชายชุดดำอย่างเฉยเมย: "เจ้าเป็นคนสั่งให้เจ้าสัตว์เลื้อยคลานนั้นทำร้ายสัตว์อสูรของข้างั้นรึ ? "

“ถ้าใช่แล้วมันจะทำไม ”

 ชายชุดดำก็เยาะเย้ยและพูดว่า: "ข้าก็ไม่ได้อยากทำร้ายมันหรอก ข้าแค่จะกำหราบมันเท่านั้น แต่มันกลับไม่รู้ถึงผิดชอบชั่วดี ดังนั้นข้าจึงลงโทษมันซะ  "

ดวงตาของเจียงเฉินเย็นชามากยิ่งขึ้น: "อสูรเพลิงตัวนี้เป็นของข้า คิดว่าเจ้าจะกำหราบมันก็สามารถทำได้งั้นรึ   ?"

"ในโลกนี้ ตราบใดที่ข้า หวู่เฟยหยู อยากได้อะไร ก็ไม่มีใครขวางข้าได้ "

หวู่เฟยหยูมองไปที่เจียงเฉินอย่างดูถูก: "เจ้าหนู เจ้าไม่คู่ควรกับสัตว์อสูรเพลิงหรอก !"

เจียงเฉินเยาะเย้ย: "ถ้าข้าไม่คู่ควร แล้วเจ้าคู่ควรรึไง  "

"ใช่!"

หวู่เฟยหยูกล่าวด้วยใบหน้าภาคภูมิใจ: "ข้าเป็นผู้ฝึกสัตว์อสูรระดับ 3 และอีกไม่นานข้าก็จะทะลวงเข้าสู่ระดับ 4 ได้แล้ว มีเพียงมือของข้าเท่านั้นที่ทำให้สัตว์อสูรเติบโตด้วยดีได้  ! "

“เป็นแค่ผู้ฝึกสัตว์อสูรระดับ 3 กล้าดียังไงถึงมาอวดอ้างต่อหน้าข้า !”

ดวงตาของเจียงเฉินเย็นชา "สัตว์อสูรเพลิงนั้นเป็นของข้า ข้าจะเลี้ยงมันโตได้หรือไม่นั้นมันก็เรื่องของข้า มันไม่ใช่เรื่องที่เจ้าจะเข้ามายุ่งได้!"

“ไอ้หนู ข้าเบื่อที่จะเสียเวลากับเจ้าแล้ว”

หวู่เฟยหยูพูดด้วยสีหน้าที่ทนไม่ไหวอีกต่อไป: "ไม่ว่ายังไงก็ตาม ข้านั้นต้องการสัตว์อสูรเพลิงของเจ้า ถ้าเจ้าฉลาดพอก็จงขายมันให้ข้าซะ "

ใบหน้าของเจียงเฉินเย็นชามากขึ้นเรื่อยๆ: "ถ้าเจ้าบอกให้ข้าขายให้เจ้า ข้าก็ต้องขายรึไง   ?"

“เจ้าหนู สัตว์อสูรระดับ 6 ไม่ใช่สิ่งที่เจ้าจะเป็นเจ้าของได้ ”

“ข้าจะไม่เอาผิดเรื่องที่เจ้าพูดก็แล้วกัน ข้าจะให้เหรียญทอง 1 แสนเหรียญกับเจ้า และเจ้าก็ต้องขายสัตว์อสูรเพลิงให้ข้า นั่นคือทางเลือกที่ดีที่สุดที่ข้าจะมอบให้ได้แล้ว   !"

“ไม่อย่างนั้น...บางทีเจ้าอาจจะต้องตายเพราะสัตว์อสูรเพลิงตัวนี้ก็เป็นได้!”

หวู่เฟยหยูพูดเยาะเย้ยเจียงเฉินและดวงตาของเขาก็มองไปที่เจียงเฉินอย่างเจ้าเล่ห์   

“ข้าจะพูดแค่ครั้งเดียวเท่านั้น ข้าจะไม่ขายสัตว์อสูรเพลิงตัว และถึงแม้ว่าเจ้าจะให้ราคามากกว่านี้อีกสักกราเท่า ข้าก็ไม่ขายมันอยู่ดี !”

เจียงเฉินแอบเยาะเย้ยในใจของเขา

สัตว์อสูรเพลิงตัวนี้คือสัตว์อสูรระดับ 6 ที่มีสายเลือดของสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ !

มูลค่าของมันนั้นไม่ใช่สิ่งที่เงินจะสามารถซื้อได้

แต่ชายหนุ่มที่อยู่ตรงหน้าเขาตอนนี้กลับคิดจะใช้เหรียญทองเพียงแค่ 1 แสนเหรียญเพื่อซื้อสัตว์อสูรเพลิงของเขาเท่านั้น นี่มันไม่ต่างอะไรไปกับการยกให้ฟรีๆเลยไม่ใช่รึ  ?

“เจ้าหนู ข้าจะพูดเป็นครั้งสุดท้ายเหมือนกัน ขายสัตว์อสูรเพลิงตัวนี้ให้ข้าซะ มิฉะนั้น  ... ข้าบอกเลยว่านอกจากเจ้าจะไม่ได้เงินแล้ว เจ้าจะต้องเจอกับโชคร้ายอีกด้วย!”

เมื่อเห็นเจียงเฉินเพิกเฉยคำพูดของเขาดวงตาของหวู่เฟยหยูก็ส่องประกายชั่วร้าย

“ข้าเองก็พูดไปแล้วว่า ข้าไม่ขายสัตว์อสูรเพลิงตัวนี้ นี่เจ้าไม่เจ้าใจภาษาคนรึยังไง  ?”

“ข้าจะไม่เสียเวลาคุยไร้สาระกับเจ้าอีกแล้ว แต่เพราะเจ้ากับสัตว์เลื้อยคลานของเจ้าทำร้ายสัตว์อสูรเพลิงของข้า ดังนั้นเจ้าจะต้องชดใช้   !”

การแสดงออกของเจียงเฉินก็ได้กลายเป็นเย็นยะเยือกจนถึงขีดสุด

สายตาที่เฉียบคมของเขาพุ่งตรงไปที่หวู่เฟยหยูและเสียงที่เย็นชาของเขาก็สะท้อนอยู่ในอากาศทันที

“ตอนนี้ข้าจะให้โอกาสเจ้าเลือก เจ้าจะต้องเลือกว่า จะให้มันตาย หรือว่า ตาย?“