“ใครสั่งให้นายมายุ่งกับของของฉัน!!!!”
“ไตรนี่มันเื่อะไรกัน!!!!”จันทร์เอ่ยถามขึ้น
“ก็หลานรักของคุณย่ามายุ่งกับของของริน!!!”
“สั่งให้มาดูแลรินไม่ใช่มายุ่งของๆริน!!!”ไตรหันไปพูดกับจันทร์ก่อนที่จะหันมาพูดกับตะวัน
“ผมแค่เห็นว่ามันเหี่ยว....”
“ก็บอกไม่ต้องยุ่งไง!!!!”ตะวันไม่ทันพูดจบไตรภัคก็พูดขึ้นทันที
“ไตรใจเย็นๆสิ น้องกลัวหมดแล้ว”
“คุณแม่!!! แม่ก็รู้ว่าผมหวงของของรินแค่ไหน”
“แต่ก็ไม่ควรมาทำแบบนี้กับน้องสิ”
“????”
“ตะวันขอโทษ ตะวันไม่ทราบจริงๆ ตะวันแค่อยากให้อารินรับอากาศที่สดชื่น????”ตะวันก้มหน้าก้มตาพูดด้วยสีหน้าที่สำนึกผิด ทำให้ไตรภัคที่เหลือบมองอารมณ์เปลี่ยนทันที
“ตาไตร!!!!!น้องไม่รู้อีกอย่างน้องหวังดีกับรินด้วย จะว่าโวยวายอะไรถามน้องก่อนสิ”จันทร์พูดจบก็เดินไปกอดตะวันทันที
“ไม่เป็ไรนะหลานย่า”
“ไม่เป็ไรครับ ตะวันเข้าใจอาไตร”ไตรพอได้ยินก็ถึงกับรู้สึกผิดในสิ่งที่ทำทันที
“เออ..อะ...”
“ตะวันกลับก่อนนะครับ สวัสดีครับ”ตะวันพูดพร้อมกับยกมือขึ้นมาไหว้ไตรภัคและจันทร์ จากนั้นเขาก็เดินออกจากบ้านทันที
“พี่เก่ง”ตะวันที่เห็นเก่งเดินลงจากรถถึงกับยิ้มออกทันที
“เป็ไงบ้าง เหนื่อยไหม”ตะวันส่ายหน้า
“เป็อะไรไป...”เก่งที่เห็นสีหน้าของตะวันแปลกไปเลยเอ่ยถามขึ้นมา
“ปะ...ป่าววครับ????”
“ใครทำอะไรบอกพี่!!!!คนในบ้านใช่ไหมบอกพี่มาตะวัน พี่จะไปจัดการเดียวนี้!!!!”เก่งพูดจบเขาหันหลังจะเดินเข้าไปในบ้านทันที
“พี่หมอ...ไม่มีไรใครทำอะไรตะวันทั้งนั้น ตะวันแค่....เออแค่หิวหนะ ไปกันเถอะครับพี่หมอ”ตะวันรีบลากมือของเก่งแล้วขึ้นรถทันที
ไตรภัค
หลังจากตะวันเดินออกไปจันทร์ก็เริ่มดุไตรภัค และสั่งให้ไตรภัครีบวิ่งไปขอโทษตะวันทันที
“ไปเลยนะ แกรีบไปขอโทษน้องเลยนะ รู้ไหมวันนี้น้องเหนื่อยมาทั้งวัน”
“เห้ออ....ก็ผมไม่รู้”
“แล้วทำไมไม่ถาม!!!อีกอย่างน้องทำเพื่อเมียแก!!!!”
“ก็ได้ครับคุณย่า ก็ได้ครับ ผมจะรีบไปขอโทษตะวันเดียวนี้”พูดจบไตรภัครีบวิ่งออกมา แต่เขาต้องหยุดชงัก
“ทำไมดูท่าทางสนิทสนมกันจัง”ไตรภัคเห็นตะวันและเก่งยืนคุยกันอย่างสนิทสนมเลยหยุดชงักทันที จากนั้นพอทั้งคู่ขับรถออกไปไตรภัคก็เดินผ่านจันทร์ไปเพื่อจะขึ้นห้องไปหาริน
“เดียวว....”
“อะไรอีกครับ”
“ขอโทษน้องยัง”จันทร์ถามขึ้น
“ผมออกไปเขาไม่อยู่แล้ว”ไตรภัคพูดจบเขาเดินขึ้นห้องทันที
“เดียวสิ ตาไตร!!!!!”
ร้านอาหารแห่งหนึ่ง
“ชอบไหม”เก่งเอ่ยถามตะวันที่นั่งตรงหน้าเขา
“ชอบครับ พี่หมอยังเลือกร้านอาหารเก่งเหมือนเดิมเลย????”เก่งพอได้ยินถึงกับยิ้มกว้างทันที
“ถ้าชอบก็ต้องทานเยอะๆนะรู้ไหม”ตะวันพยักหน้ารับก่อนที่จักตักอาหารเข้าปาก
“เออ...แล้วอารินเป็ไงบ้าง”
“หน้าตาดูไม่สดชื่นเท่าไหร่ครับ ตะวันเลยจัดห้องให้นิดหน่อย”
“อ่อ....”
“พี่หมอคิดว่าอารินมีโอกาสจะฟื้นไหมครับ”
“มีโอกาสนะ แต่น้อยมาก”
“อ่ออ....”สีหน้าของตะวันเปลี่ยนไปทันที
“ไม่เป็ไรนะพี่เชื่อวิอารินของเราต้องฟื้น”เก่งพูดพร้อมทั้งยื่นมาลูบหัวของตะวัน
“อื้ออ????”
“พี่หมอลองชิมจานนี้ดูสิครับ”ตะวันพูดพร้อมกับตักอาหารไปวางในจานเก่ง
“ไม่อะ พี่ว่าไม่อร่อย”
“อร่อยครับ ตะวันลองแล้ว”
“ไม่!!!”
“จริงๆนะครับ”
“ถ้าอยากให้พี่ชิมตะวันต้อง......”
“ต้องอะไรครับ”
“ป้อนพี่”เก่งพูดจบเขายื่นหน้าพร้อมหลับตาอ้าปากเข้าหาตะวัน
ฟึ่บบ....ตะวันตักอาหารแล้วป้อนให้เก่งด้วยอาการเขินอาย
“????”[ป้อนผมจริงๆเหรอเนี่ยยย ผมแค่แซวน้องเล่นเองไม่คิดว่าจะป้อนจริงๆ]
“อะ..อร่อยจริงด้วย”
“ผมบอกแล้วไง”ทั้งสองคนต่างพากันทำตัวไม่ถูกทั้งเก่งและตะวัน
หลังจากทานข้าวกันเสร็จเก่งก็ขับรถมาส่งตะวันที่บ้านทันที
“เอออ...ขอบคุณมากนะครับพี่เก่งสำหรับวันนี้”
“ไม่เป็ไร พี่เต็มใจ”
“☺️”
“เออ...ตะวันเข้าบ้านก่อนดีกว่า พี่เก่งขับรถดีๆนะครับ”
“เดียวสิ พี่มีเื่จะบอก”
“เื่อะไรเหรอครับ”
“เื่ความสัมพันธ์ของเรา”
“????”
“คืออ....เราก็รู้ใช่ไหมว่าพี่คิดยังไงกับเรา”ตะวันพยักหน้ารับ
“คือ...เป็แฟนกับพี่นะ????”
1K
![[นิยายแปล] กว่าจะเป็นรักในฝันของผมกับคุณเพลย์บอย](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1774140124_86490666.webp)
