D.W.O. 7 การ์ดราชันย์ครองพิภพ

        ระบบประกาศผลการต่อสู้ออกมา แต่ก็ไม่มีใครที่มีเลเวลเพิ่มหลังจากนั้นแทนกับอายะกลับไปนั่งพักหลังจากจัดการศัตรูลงได้ และเมื่อพลังฟื้นกลับมาเต็มอีกครั้งพวกเขาก็หาศัตรูกลุ่มต่อๆไป จนในที่สุด...ทั้งสองคนก็พบกับกลุ่มที่ต้องการ

        ทักษะอาชีพริกส์เบรกเกอร์ทำงานเลเวลของผู้เล่นแทนไทยจะสลับกับผู้เล่นในกลุ่ม...

        “มาแล้ว...!” แทนทำเสียงตื่น “ทากะ!”เขาหันไปเรียกชายที่รออยู่ที่ปลายสะพาน

        “ฉันบอกพี่ทากะแล้ว”อายะที่เตรียมเข้าสู่การต่อสู้บอกกับแทน และไม่ทันจะสิ้นเสียงของเธอเสียงหนึ่งก็ดังขึ้นติดๆกัน

        “เวพพอนครีเอชั่น!”

        “เวพพอนครีเอชั่น!”

        “เวพพอนครีเอชั่น!” เสียงระบบประกาศเสียงนี้ตามด้วยประโยคต่างๆทั้งการสร้างอาวุธที่สำเร็จและล้มเหลวมันดังติดต่อกันจนกระทั่งศัตรูเหลือเพียงตัวสุดท้ายเสียงของระบบก็ยังดำเดินต่อไปแทนยื่นมือออกห้ามอายะที่กำลังจะฟันใส่ศัตรูที่เหลืออยู่ตัวสุดท้ายและเมื่อเธอเห็นการห้ามที่ว่าอายะก็หยุดดาบโอโบโระก่อนที่มันจะเชือดเฉือนร่างของลอร์สไพรด์ฮาวด์สุนัขปีศาจแห่งปราสาทลอยฟ้าลาพิวต้าไอโซเรชั่น

        แทนและอายะหลบหลีกการโจมตีไปเรื่อยๆเพื่อถ่วงเวลา พวกเขาหลบหลีกจนเวลาผ่านไปราว 2 นาที อายะก็พุ่งเข้าฟันเจ้าลอร์สไพรด์ฮาวด์ด้วยท่าราเซ็นศัตรูสลายกลายเป็นละอองแสงทันทีเมื่อตายลง หลังจากนั้นหญิงสาวก็หันมาบอกกับแทนซึ่งอยู่ไม่ไกลนัก

        “พี่ทากะบอกว่าทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว”           

        ชายหนุ่มพยักหน้ารับหลังจากนั้นระบบก็แจ้งผลการต่อสู้ ถึงแม้แทนจะไม่ได้ต้องการเก็บเลเวลให้พวกอายะเพิ่มแต่จากการที่ออกมาฆ่าศัตรูเพื่อให้ทากะสร้างอาวุธก็ทำให้เลเวลของทั้งอายะและทากะเพิ่มเป็นเลเวล73 ในที่สุด

        “ไปดูกันดีกว่าว่าเราได้อะไรมาใช้ฟันไอ้พวกมอนสเตอร์หน้าเก่าพวกนี้บ้างจัดเด็คเสร็จจะได้ไปให้พ้นๆ ไอ้พวกนี้เสียที ฉันมองตามันจนเกือบจะหลงรักมันแล้วนะ”แทนพูดพร้อมกับเดินไปหาทากะซึ่งรออยู่ที่เดิม

       อายะแตะยิ้มบางๆเมื่อได้ยินคำพูดของแทน เธอเดินตามเขาไปขณะที่สายลมซึ่งพัดเข้าใส่พาผมยาวสีดำขลับพลิ้วสะบัดสายตาของเธอทอดยาวมองทิวทัศน์ที่เป็นเพียงเมฆขาวโพลนและท้องฟ้าใสกระจ่าง อากาศบริสุทธิ์สัมผัสได้ที่ปลายจมูกแสงส่างเจิดจ้า หญิงสาวเหมอมองไปที่สุดขอบสายตา เธอหยุดฝีเท้าลงก่อนที่จะเอ่ยออกมา

        “ถ้ากระโดดลงไปจากตรงนี้พวกเราจะตายไปจากโลกนี้จริงๆ ไหมนะ...” หญิงสาวพูดกับตัวเอง

        “อายะ!” เสียงแทนที่เดินไปถึงทากะก่อนหน้าเธอตะโกนเรียก

        หญิงสาวค่อยๆหันหน้ามองชายหนุ่มที่กำลังโบกมือเรียกเธออยู่...แล้วขยับยิ้ม “บางทีถ้าเราได้ใช้เวลาไปกับพี่ทากะแล้วก็คนอื่นแบบนี้ก็สนุกดีเหมือนกันนะ...ฉันอยากให้มาซามิได้มาเห็นจริงๆ”เธอพูดกับตัวเองเบาๆ ก่อนจะออกเดินไปยังที่ซึ่งทั้งสองคนรออยู่

        “อายะมาละ...” แทนพูดเมื่อเห็นอายะมาถึง “ว่าไงทากะได้ของอะไรเจ๋งๆ มาบ้างป่ะ” ชายหนุ่มถาม

        ทากะยิ้้มที่มุมปากก่อนจะหยิบการ์ดออกมาจำนวนมากเขาหันไปหาอายะ หลังจากนั้นเธอก็หันมาพูดกับแทน

        “พี่ทากะบอกว่าทำเสียไปหลายชิ้น ถึงเลเวลมากแล้วแต่ก็ได้ความสำเร็จสูงสุดแค่เจ็ดสิบกว่าเปอร์เซ็นต์พี่ทากะฝากขอโทษด้วย” หญิงสาวพูดแทนพี่ชายของเธอ

        “ก็ปกติล่ะถ้าหวดแล้วไม่แตกสักชิ้นมันจะไปลุ้นอะไร” แทนตอบกลับคำพูดของเขาเรียกรอยยิ้มจากสองพี่น้องได้ทันที “ไหนๆขอยลหน่อยดิมีอะไรกันบ้าง” เขาพูดพร้อมกับเรียกดูการ์ดที่ทากะสร้างได้สำเร็จ  

        ชายหนุ่มตรงหน้าของแทนยื่นการ์ดทั้งหมดที่สร้างได้ให้กับเขาและเมื่อได้เห็นการ์ดที่ว่าแทนก็อุทานขึ้น

        “วะเหย...!”คำอุทานที่ไม่มีความหมายดังขึ้นก่อนประโยคที่พอจะฟังรู้เรื่องตามมาทีหลัง “เจ๋งเลยทากะ!”แทนพูดพร้อมกับเอามือตบไปที่ไหล่ของทากะหลายครั้ง ที่เขาทำท่าทางอย่างนั้นก็เพราะว่าตอนนี้ในมือของแทนมีการ์ดอยู่สิบกว่าใบการ์ดอาวุธจำพวกดาบคาตานะถือมือเดียวและแบบถือสองมือ

        “เชดดด...”แทนลากเสียงยาว เขาดูพอใจกับการ์ดที่ถูกสร้างขึ้นเป็นอย่างมาก“ท่าทางฉันจะเลือกปั๊มเลเวลให้ไม่ผิดคนนะเนี่ยเลเวลเยอะปุ๊บสร้างของเจ๋งๆ มาปั๊บ ผิดกับพี่เอ็ดราวฟ้ากับเหว รายนั้นปั๊มเลเวลให้ปุ๊บแป๊บเดียวก็ตายแล้วเลเวลลดปั๊บ...ตายเพราะหญิงตลอด” แทนพูดถึงเพื่อนของเขาที่รออยู่ด้านล่าง

        อายะและทากะมองหน้ากันพวกเธอไม่รู้จักเอ็ดเวิร์ดที่แทนพูดถึง “เพื่อนคุณ?” อายะถาม

        แทนเพิ่งนึกได้ว่าทั้งสองคนไม่รู้จักเอ็ดเวิร์ดเขาจึงพูดขึ้นอีกครั้ง“เดี๋ยวลงไปฉันแนะนำให้รู้จัก พี่เอ็ดเป็นพ่อค้ามือโปร...” เขาพูดพร้อมกับมองหน้าอายะ “และนิยมสาวๆ เป็นที่สุดอย่างอายะนี่พี่เอ็ดพลีกายถวายหัวแน่ๆ” แทนพูดติดตลก

        ทากะกับอายะหันมองหน้ากันก่อนจะยิ้มออกมาหลังจากนั้นทากะก็ยื่นการ์ดให้แทน 3 ใบ

        “ให้ฉัน?” แทนถามด้วยสีหน้าสงสัย

        “พี่ทากะบอกว่าพวกการ์ดที่มีมากเกินกว่าจะสร้างดาบเขาก็เอามาสร้างธนูให้นายด้วยเลย”หญิงสาวพูด

        แทนรับการ์ดทั้ง 3ใบ ซึ่ง 2 ใบมีชื่อเดียวกันมาจากทากะ มันเป็นการ์ดคันศรระดับ8 ดาว คันศรยูกิเนโกะ 2 ใบและอีกใบเป็นระดับ 10 ดาว ยามะโนะโซระคันศรแห่งขุนเขาและท้องฟ้า...

        “หืมๆๆๆๆ เจ๋งดิ!”แทนพูดเมื่อเห็นคำอธิบายบนอาวุธใหม่อีกสองอย่างของเขา “ขอบใจมากทากะ” เขาพูดพร้อมกับหันไปพยักหน้าให้ทากะ

        ชายผู้ไม่สามารถเอ่ยคำพูดออกมาได้พยักหน้ารับคำขอบคุณที่ว่าหลังจากนั้นทุกคนก็จัดการใส่การ์ดที่เพิ่งสร้างขึ้นมาได้ในเด็คของตัวเองและเมื่อทุกอย่างเรียบร้อย แทนก็พูดขึ้นด้วยเสียงจริงจัง

        “ต่อไปเราจะลุยให้ถึงบอสเลยนะ จัดการทุกอย่างให้เรียบร้อยบอสที่ระบบประกาศออกมาเลเวลแค่ร้อยสิบกว่าๆ เดี๋ยวเราลุยฝ่าไปเจอมันเลย..ไม่น่าจะเหลือบ่ากว่าแรงอะไร” ชายหนุ่มพูดจบพร้อมๆ กับที่เขาใส่การ์ดใบสุดท้ายลงในเด็ค การ์ดคัรศรที่ทากะสร้างให้คันศรระดับ 10 ดาว...ยามะโนโซระ

        ทากะพยักหน้ารับส่วนอายะก็ตอบออกมา “พร้อมแล้ว...ขอบคุณมากที่ให้พวกเราได้เจออะไรแบบนี้ขอบคุณ” เธอพูดออกมาด้วยเสียงและใบหน้าที่จริงจัง

        แทนไม่ได้ตอบอะไรกลับไปเขาแค่แตะยิ้มก่อนจะหันหลังแล้วมุ่งหน้าไปยังลานหน้าปราสาทเพื่อฝ่ากองทัพศัตรูไปยังจุดหมายบอสที่ระบบแจ้งเอาไว้...เบรด้า เดอะ ซัมมอนเนอร์ เลเวล 112 บอสผู้เฝ้าประตูแห่งท้องนภา

        นับสิบๆ กลุ่ม...น่าจะต้องใช้คำนี้สำหรับการฝ่าไปจนถึงประตูที่จะพาพวกของแทนเข้าสู่กำแพงชั้นในที่มีป้อมปราการทรงสี่เหลี่ยมขนาบอยู่สองข้างตรงกลางมีทางเดินยาวที่ทอดตัวยาวไปยังปราสาทที่ไกลออกไปและเส้นทางที่ว่าก็มีป้อมอีกแห่งขวางอยู่ตรงกลาง ป้อมขนาดสูงสองชั้นซึ่งวางตัวกีดขวางทางไปสู่ตัวปราสาท

        “ไหวไหม!” แทนถามเสียงดังเมื่อจบการต่อสู้ครั้งสุดท้ายก่อนที่เขาจะเข้ามาสู่ด้านในกำแพงชั้นที่สองของปราสาทลอยฟ้าอายะและทากะที่เลเวลอยู่ในระดับ 70 กว่าต้องต่อสู้อย่างระมัดระวังแต่ในที่สุดทั้งสามก็เข้ามาอีกด้านของกำแพงได้สำเร็จ สถานที่ซึ้งมีป้อมสองข้างขนาบอยู่และด้านหน้าเป็นป้อมสองชั้นที่ขัดขวางการไปสู่ตัวปราสาท

        “ตึงมือมาก” อายะพูดขึ้น ส่วนทากะก็มีสีหน้าเหนื่อยจากการต่อสู้ที่ผ่านมาทำให้แทนรู้ว่าถึงสองคนนี้จะเชื่อมต่อกันแต่พลังโจมตีของอายะนั้นสูงกว่าทากะ แถมทักษะต่างๆของเธอยังเอื้อสำหรับการโจมตีมากกว่า ส่วนทากะนั้นจะไม่มีพลังโจมตีมากมายอย่างอายะแต่ก็ทดแทนด้วยความสามารถในการสร้างอาวุธเข้ามาแทน

        มอนสเตอร์เมื่อผ่านเข้ามาในแนวกำแพงด้านในแล้วมีเลเวลระดับราว90 กว่าจากการฝ่าเข้ามาจนถึงบริเวณที่ทั้งสามอยู่ทำให้เลเวลของทั้งหมดเพิ่มขึ้นอายะและทากะนั้นเลเวลขยับไปอยู่ที่ 75ส่วนแทนนั้นเลเวลขยับขึ้นเพียงแค่นิดหน่อย เลเวลของเขาขยับขึ้นเป็น 108 ได้ในที่สุด

        หลังจากนั้นพวกเขาทั้งสามคนก็ต้องหยุดชะงักอยู่กับที่เพราะผู้ชายที่เป็นคนเดินนำอย่างแทนหยุดฝีเท้าลง

        “เอาจิงดิ...”เขาพูดขึ้นด้วยเสียงตกใจ ที่เสียงของแทนเป็นแบบนั้น เพราะการ์ดของเขาใบหนึ่งเปล่งแสงออกมาและระบบก็แจ้งเตือนในเรื่องนี้ การ์ดหนึ่งในชุด 7 บาป การ์ดแมมม่อนแห่งความโลภ1 ใน 2ใบในชุดการ์ดบาปทั้งเจ็ดที่พวกเขาครอบครอง โดยที่อีกใบอยู่กับเอ็ดเวิร์ดการ์ดเลวิอาธานอสูรแห่งความริษยา...

        “มีอะไรรึ” อายะถามขึ้นขณะที่ทากะกวาดสายตาไปรอบๆ

        “เควสของการ์ดใบนี้น่ะสิ”แทนพูดก่อนจะหยิบการ์ดแมมม่อนให้อายะดู

        “มันเรืองแสง”หญิงสาวพูดขึ้น

        แทนพยักหน้ารับ “ใช่...มันจะเรืองแสงเวลามีการ์ดในชุดเดียวกันอยู่ใกล้ๆ”เขาตอบออกไปพร้อมกับกวาดสายตาไปรอบๆ “การ์ดอีกใบน่าจะอยู่ไม่ไกล”

        “ลองสำรวจป้อมที่อยู่สองข้างดูก่อน”อายะออกความเห็น

        แทนพยักหน้าหลังจากนั้นพวกเขาก็เข้าไปสำรวจป้อมทางซ้ายก่อน มันไม่มีอะไรอยู่ในนั้นแต่เมื่อทั้งหมดเข้าไปด้านในประตูก็ปิดลงพร้อมกับการปรากฏตัวของมอนสเตอร์ฝูงใหญ่แต่พวกของแทนก็อาศัยความชำนาญจัดการได้ไม่ยากนักพวกเขาจัดการมอนสเตอร์ทั้งหมดลงได้ และเมื่อมอนสเตอร์ตัวสุดท้ายสลายกลายเป็นละอองแสงก็มีบางสิ่งปรากฏอยู่ที่กลางห้องมันดาบเก่าๆ เล่มหนึ่ง ซึ่งเมื่อแทนเดินเข้าไปสัมผัสดาบนั้นก็เปลี่ยนไปเป็นการ์ดการ์ดที่มีสองคำเขียนไว้...เควสและยูนีค

        “นี่มันอะไรของมัน” แทนขมวดคิ้วมองการ์ดที่อยู่ในมือมันมีระดับเพียงแค่ 1 ดาว แต่กลับเป็นการ์ดเควสและยูนีคแต่เขาก็ต้องแปลกใจอีกครั้งมือการ์ดใบนี้เรืองแสงขึ้นมันเรืองแสงขึ้นพร้อมกับการแจ้งเตือนของระบบ

        ผู้เล่นมีไอเทม ผลึกแห่งใจการ์ดดาบหักจะสามารถเพิ่มระดับขึ้นหากผู้เล่นกดตกลง ไอเทมผลึกแห่งใจ 1 ชิ้นจะถูกใช้งาน...

        และเมื่อแทนได้ยินคำที่ระบบประกาศออกมาเขาก็ตรวจดูไอเทมที่ว่าทันทีและเมื่อหาไอเทมที่ว่าเจอ เขาก็ต้องเลิกคิ้วสูงเพราะมันมีอยู่กว่าหนึ่งร้อยชิ้นมันเป็นผลจากการที่เขาไล่ฆ่ามอนสเตอร์โดยได้รับผลจากทักษะริกส์เบรกเกอร์นั่นเอง

        “เยอะจริง...”แทนพูดก่อนจะกดตกลงใช้ หลังจากนั้นบางอย่างก็เกิดขึ้นกับการ์ดดาบหักมันเปลี่ยนเป็นการ์ดระดับ 2 ดาวทันที จริงๆแล้วแทนมีไอเทมผลึกแห่งใจจำนวนมากจนทำให้เขานึกว่ามันเป็นของหาง่ายแต่ในความเป็นจริงแล้ว ไอเทมชนิดนี้หายากมากมันจะได้จากมอนสเตอร์ระดับสูงในอัตราการได้รับไม่ถึง 0.1% ซึ่งอัตราที่ว่านี้แปลง่ายๆว่าหากฆ่ามอนสเตอร์ไปราวๆ 1,000 ตัวจะได้มาสัก 1 ชิ้นนั่นเอง

        การ์ดดาบหักเปลี่ยนแปลงทำให้ทั้งสามคนที่มองอยู่ทำหน้าประหลาดใจชื่อและระดับของมันเปลี่ยนแปลงไป

        “สร้างสรรค์มากพ่อ...” แทนพูดขึ้นเมื่ออ่านรายละเอียดการ์ด“จากดาบหักพอดาวเพิ่มกลายเป็นดาบเก่า ตึ๊บเลยแฮะเรา...”เขาพูดพร้อมกับส่ายหัวไปมาแต่หลังจากนั้นการร์ดในมือของเขาก็ไม่เปล่งแสงอีกเลยและมอนสเตอร์ในห้องนี้ก็ไม่เหลืออยู่แม้แต่ตัวเดียว

        “ป้อมอีกทาง...”อายะพูดขึ้น

        แทนและทากะพยักหน้า พวกเขาค่อยๆออกจากป้อมที่ได้การ์ดดาบหักมา หลังจากนั้นพวกของแทนก็ไปยังป้อมอีกด้านและมันก็เหมือนๆ กับป้อมที่แล้ว เมื่อเข้ามาแล้วศัตรูก็ปรากฏออกมา เมื่อพวกเขาจัดการศัตรูตัวสุดท้ายลงได้บางอย่างก็ปรากฏขึ้นมามันไม่ใช่ดาบเหมือนกับป้อมอีกฝั่ง แต่ครั้งนี่มันเป็นประตูประหลาดมันลอยอยู่กลางอากาศ มันเป็นประตูที่เหมือนกับภาพลวงตาภาพของมันบิดเบี้ยวไปมาในอากาศแต่ยังพอจะมองออกว่าเป็นประตูสีม่วงมีรูปสลักของสิงโตและนกยูงอยู่ที่บานประตูทั้งสองข้าง

        “ประตู...” อายะพูดขึ้นก่อน

        แทนเดินตรงไปยังประตูที่ปรากฏออกมาเขาเดินไปมองด้านหลัง แต่เมื่อมองจากด้านนั้นเขามองไม่เห็นประตูบานนี้แต่เมื่อกลับมามองทางด้านหน้ากลับมองเห็นได้

        “แปลกจริงแฮะ...แต่การ์ดในชุดนี้อยู่หลังประตูนี้แน่ๆ”แทนพูดขึ้น ที่เขาคิดแบบนั้นก็เพราะว่าการ์ดแมมม่อนในมือของเขาเรืองแสงเข้มข้นมาก“ต้องลอง...” เขาพูดพร้อมกับเอื้อมมือเพื่อเปิดประตู

        แต่ในขณะนั้นเองทากะก็รีบดึงมือของแทนไว้“พี่ทากะบอกว่าประตูนี่ไม่ปลอดภัย” อายะที่อยู่หลังทากะบอกกับแทน

        “ไม่ทันแล้วล่ะอายะ”ชายหนุ่มมองไปที่ประตูตรงหน้าที่เขาพูดออกไปแบบนั้นก็เพราะว่ามือของเขาสัมผัสประตูนั่นไปแล้ว...

        ผู้ครอบครองบาปทั้ง 5 แล้วเท่านั้นที่จะผ่านประตูแห่งแห่งอัตตาไปได้...ผู้ท้าทายลูซิเฟอร์จ้าวแห่งห้วงนรกเลเวล 366 ต้องมีเลเวลเกินกว่า 199...

        “หะ...” แทนทำหน้าตกตะลึง “เกือบเวรแล้วไหมล่ะเราสามร้อยกว่า...แค่เข้าไปถุยน้ำลายใส่ยังไม่ทันเลยมีหวังตายตั้งแต่ลูกน้องเหมือนคราวเฟรย่าแหงๆ” ชายหนุ่มว่า

        “มันยังไม่ใช่สถานที่เราควรไป”เสียงอายะพูด ส่วนทากะก็พยักหน้าเห็นด้วย

        “รอแป๊บนะไอ้ตัวที่อยู่ในประตูเดี๋ยวฉันไปซื้อผักปวยเล้งที่ตลาดเสร็จแล้วกลับไปเก็บเลเวลให้เกิน 199 เมื่อไรจะมาหา” แทนพูดใส่ประตูตรงหน้าก่อนจะพาพวกอายะและทากะเดินออกไป

        ทั้งสามคนช่วยกันฝ่าเข้าไปเรื่อยๆพวกเขาพบกับฝูงมอนสเตอร์อีกหลายกลุ่มแต่ในที่สุดฃก็มาถึงป้อมที่ขวางทางไปยังปราสาทลาพิวต้าไอโซเรชั่นที่อยู่หลังสะพานยาวสะพานที่ทอดตัวข้ามเวิ้งฟ้าที่อยู่ข้างใต้

        และเมื่อเขาเปิดเข้าไปยังป้อมที่ว่าก็เจอศัตรูอีก2 กลุ่ม หลังจากนั้นแทนก็เห็นประตูเหล็กขนาดใหญ่สูงนับสิบเมตรมันเป็นประตูที่สร้างจากเหล็กเส้นใหญ่สานกันไปมา ทำให้สามารถมองทะลุไปได้…แต่ไม่สามารถผ่านไปได้

        “บ้าชะมัดประตูนี่เปิดไม่ได้” แทนที่ตอนแรกลองใช้มือทั้งสองข้างเขย่าตามด้วยใช้เท้าข้างหนึ่งถีบเข้าไปบ่น

        “น่าจะต้องจัดการอะไรสักอย่างก่อน”อายะว่า

        แทนพยักหน้าเห็นด้วย “งั้นเราลองไปหาไอ้อะไรบางอย่างที่ว่าดูกัน”เขาพูดกับอายะและทากะ หลังจากนั้นทั้งหมดก็สำรวจป้อมที่พวกเขาอยู่แต่ก็ยังไม่พบอะไรจนกระทั่งทั้งสามคนขึ้นไปบนชั้นดาดฟ้าชั้นดาดฟ้าที่มองเห็นปราสาทลาพิวต้าไอโซเรชั่นได้ชัดเจนปราสาทที่เป็นรูปทรงแท่งสี่เหลี่ยมผืนผ้าสี่ส่วนเรียงต่อกัน

        ทางขึ้นที่พวกแทนใช้ขึ้นมาปิดลงทันทีที่ทากะซึ่งอยู่หลังสุดเดินผ่านการปิดลงของประตูที่ว่าดังขึ้นพร้อมกับเสียงของระบบที่แจ้งออกมา...

        เบรด้าเดอะ ซัมมอนเนอร์ เลเวล 112 บอสผู้เฝ้าประตูแห่งท้องนภา ปรากฏตัวเมื่อผู้เล่นกำจัดเบรด้า เดอะซัมมอนเนอร์สำเร็จประตูแห่งท้องนภาจะเปิดออกผู้เล่นที่ตายในการต่อสู้เลเวลลดลง 10 เลเวล การ์ดระดับ 9 ดาวขึ้นไป 3 ใบถูกสุ่มทำลาย และจะถูกส่งไปยังวิหารแห่งนักเดินทางในเมืองที่ผู้เล่นอยู่ก่อนที่จะขึ้นมาที่ปราสาทแห่งนี้

        “บอส?ทำไมมันออกมาเร็วขนาดนี้ เรายังไม่ถึงตัวปราสาทสักหน่อย” แทนพูดเมื่อได้ยินเสียงจากระบบ แต่ยังไม่ทันที่เขาจะพูดอะไรต่อ เสียงจากระบบก็ประกาศการทำงานของทักษะอาชีพของเขาทันทีทักษะอาชีพที่เริ่มปรากฏขึ้นบ่อยครั้งกว่าเดิมตั้งแต่เลเวลของเขาเกินหนึ่งร้อย…

        ทักษะอาชีพริกส์เบรกเกอร์ทำงานพลังชีวิตของผู้เล่นแทนไทยเพิ่มขึ้น 30 เท่าผู้เล่นต้องจัดการศัตรูภายใน 5 นาทีมิฉะนั้นจะเข้าสู่สภาวะเกมโอเวอร์...