เมื่อพวกเราเดินมาถึงทะเลสาบที่อยู่ด้านหลังปราสาท ฉันก็ต้องตื่นตะลึงอีกครั้งหนึ่ง
ภาพธรรมชาติด้านหน้ามันงดงามมากเสียจนฉันหายใจได้ไม่ทั่วท้อง มันเหมือนกับฉากในเกมRPG หรือไม่ก็รูปวิวธรรมชาติในอินเตอร์เน็ต แต่ไม่สิ มันสวยกว่าเยอะเลย
ผืนน้ำของทะเลสาบศักดิ์สิทธิ์เป็น้ำใสแจ๋ว ส่องประกายแสงระยิบระยับราวกับว่ามีกองอัญมณีหล่นทับอยู่ ในน้ำก็ใสกิ้งจนสามารถเห็นพื้นหรือปลาตัวเล็กๆที่แหวกว่ายอยู่ได้
ทะเลสาบนี้มีเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณสองกิโลเมตรกว่า เลยเขตปลอดภัยไปถึงเขตล่าในหลายๆส่วน
ฟ่อออออ
ณ ที่ไกลๆของทะเลสาบ มีเงาของอสรพิษั์ปรากฏตัว แต่ว่ามันไม่ได้เข้ามาใกล้ในส่วนของปราสาท มันเพียงแค่ว่ายลงไปในน้ำ
ฉันใมากจนไปหลบด้านหลังท่านพี่เอลิออท และจับเสื้อของท่านพี่เอาไว้แน่น
"ไม่ต้องกลัวหรอก อสรพิษตัวนั้นน่ะอย่างมากก็สัตว์อสูรระดับกลาง มันจะไม่เข้ามาใกล้เขตปลอดภัยอย่างแน่นอน แต่นี่ก็ผิดปกติเหมือนกัน ปกติสัตว์อสูรระดับกลางจะไม่เข้าใกล้ทะเลสาบศักดิ์สิทธิ์นี่นา"
ฟ่อออ บึ้มมมม
เสียงคำรามของอสรพิษั์ดังขึ้น ก่อนที่ร่างจะปลิวออกจากผิวน้ำกลับไปทางป่าของสัตว์อสูร
"หึ ว่าแล้ว" ท่านพี่เอลิออทเอ่ยขึ้นเหมือนว่ากำลังยืนยันในสิ่งที่ตนเองคิด
"มันคืออะไรเหรอคะท่านพี่? แล้วทำไมอสรพิษนั่นถึงปลิวออกไปล่ะคะ?"
"ที่จริงแล้ว ในทะเลสาบศักดิ์สิทธิ์มีสัตว์จิติญญาที่ทำพันธะสัญญากับพระาาของอาณาจักรในอดีตหลับใหลอยู่" ท่านพี่เอลิออทเอ่ยขึ้น
"สัตว์จิติญญา?" ฉันเอ่ยด้วยความไม่แน่ใจ
สัตว์จิติญญานั้น เป็ตัวตนที่หาได้ยากยิ่ง แม้แต่ในอาณาจักรฮาเดนิสก็ยังหาไม่เจอ ฉันเคยอ่านจากหนังสือผ่านๆ ว่าเป็ตำนานของตำนานที่เป็เื่เล่ามากกว่าจะเป็เื่จริง
เพราะว่าถ้าเป็เื่จริง สัตว์จิติญญาหนึ่งตัวมีพลังเวทเทียบเท่าจักรพรรดิเวท เรียกได้ว่าแค่ตัวเดียวก็สามารถทำให้อาณาจักรเกือบจะล่มสลายได้
"ใช่ มันเป็สัตว์จิติญญาที่มีความแข็งแกร่งและธาตุน้ำที่บริสุทธิเป็อย่างมาก ตอนนี้มันอยู่ในสภาวะจำศีลอยู่ แต่ว่าความแข็งแกร่งของมันก็ไม่ได้หายไป" ท่านพี่เอลิออทเล่าด้วยดวงตาที่เป็ประกาย ท่านพี่ที่ชื่นชอบสัตว์จิติญญาที่เกือบจะเป็ตำนานนั่น ดูเป็เด็กผู้ชายที่น่ารักสมวัยมาก แต่ฉันก็ไม่ได้พูดออกไป
"อีกอย่างนะ เพราะว่าสัตว์จิติญญาตัวนี้มีธาตุบริสุทธิ์มาก ทำให้น้ำในทะเลสาบสามารถช่วยรักษาอาการาเ็ อีกทั้งยังป้องกันสัตว์อสูรได้ด้วย" ท่านพี่เอลิออทยิ้มก่อนจะมองออกไปยังผืนน้ำที่นิ่งสงบ ซึ่งดูท่าว่าจะไม่ได้มีสัตว์จิติญญาออกมาให้เห็นได้ง่ายๆ
"งั้นเหรอคะ" ฉันตอบรับแบบยิ้มๆไป
ทะเลสาบศักดิ์สิทธิ์กับสัตว์จิติญญาอย่างนั้นเหรอ? เป็ตำนานที่ทำให้เชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่งล่ะนะ แต่การที่อสรพิษเมื่อครู่ปลิวออกจากผืนน้ำเมื่อครู่ ก็อาจมีส่วนเกี่ยวข้องกับเื่พวกนี้ก็ได้
กว้างใหญ่จังเลยนะโลกใบนี้ ฉันนั่งมองทะเลสาบศักดิ์สิทธิ์เงียบๆ อยู่ข้างๆท่านพี่เอลิออท ในตอนนั้นเองฉันเห็นเงาลางๆเหมือนปลาขนาดใหญ่อยู่กลางผิวน้ำ
"อ๊ะ ท่านพี่เอลิออท นั่น!" ฉันจับแขนเสื้อท่านพี่เอลิออท ก่อนจะชี้ไปยังตรงกลางทะเลสาบที่ปรากฏเงาดำ
"หืม?" ท่านพี่เอลิออทมองไปตามที่ฉันชี้ พลันดวงตาก็เปล่งประกายมากยิ่งขึ้น
เงาในน้ำดูเหมือนปลาวาฬตัวใหญ่ แต่เกล็ดเป็เหมือนแผ่นน้ำแข็งสีขาวเหมือนนม ครีบข้างขนาดใหญ่พอที่จะทับคนห้าคนให้ตายคาที่ได้ ถึงแม้ว่าจะดูเป็สัตว์อสูร แต่มันก็ดูสวยงามและไม่มีจิตมุ่งร้าย ก่อนที่เงาจะเรือนลางแล้วค่อยๆจมหายไปในทะเลสาบ
"ไม่ผิดแน่ เ้านั่น! " ท่านพี่เอลิออทดูตื่นเต้นเป็อย่างมาก แม้ว่าเ้าตัวที่โผล่มาเมื่อครู่จะไม่อยู่แล้วเขาก็ยังคงดูตื่นเต้นอยู่และดีใจอยู่
"ถ้าท่านพ่อกลับมาต้องเล่าเื่นี้ให้ฟังซะแล้วสิ!" ท่านพี่เอลิออทยิ้มกว้าง
"ท่านพ่อ? ท่านพระาาเหรอคะ?" ฉันเอ่ยถาม
ในอาทิตย์ที่ผ่านมาฉันเห็นแต่ท่านแม่เอเรน่าที่เข้ามาเยี่ยมเยียนกับท่านพี่เอลิออทเท่านั้น ไม่เห็นพระาาเข้ามาหาเลยสักครั้ง
"นั่นสินะ ริรินยังไม่เห็นท่านพ่อสินะ ตอนนี้ท่านออกไปว่าราชการอยู่น่ะ อีกสองสามอาทิตย์ถึงจะกลับมาล่ะ! ในตอนที่พบเธอที่ข้างแม่น้ำ ท่านพ่อเป็คนช่วยเรียกแพทย์มาดูแลอย่างเร็วเลยล่ะ! อืม เห็นเหล่าสาวใช้บอกว่าเป็พระาาที่มีบารมีและมีพลังด้วย ก็นะผลงานของเขาก็ดีในหลายๆอย่าง ช่วยแก้ไขปัญหาประชาชน และลงไปสำรวจพื้นที่ด้วยตัวเองเสมอๆ" ท่านพี่เอลิออทเอ่ยขึ้น
"หืม งั้นเหรอคะ" ฉันเองก็เพิ่งรู้เื่เกี่ยวกับพระาาเหมือนกัน
แต่จากที่ฟังแล้ว น่าจะเป็พระาามาดเข้มที่เป็ขวัญใจของประชาชนแน่ๆ
"แต่ก็นะ.. ในตอนก่อนจะออกไปทำงานล่าสุด เ้าลุงนั่นงอแงเป็เด็กบอกจะอยู่รอให้ริรินตื่นก่อนถึงจะไป ฉันกับท่านแม่จึงต้องช่วยกันจับมัดเขาแล้วโยนเข้ารถม้า หึหึหึ"
ดะ เดี๋ยวก่อน ภาพพจน์พระาามาดขรึมเมื่อครู่กำลังจะปลิวไปแล้วนะคะ ท่านพระาา!
ฉันกับท่านพี่คุยเล่นแล้วหัวเราะคิกคักกันอย่างสนุกสนาน ในขากลับนั้นท่านพี่เอลิออทพาฉันเข้าไปในทางลับอีกทางหนึ่ง ซึ่งอยู่คนละฝั่งกับทางเรือนกระจกที่ใช้ในการออกมา
นอกจากนี้ท่านพี่เอลิออทจึงบอกเส้นทางลับอื่นๆ ซึ่งรู้กันเฉพาะราชวงศ์เท่านั้นให้ฉันรู้ เผื่อเกิดเหตุการณ์อันตรายเช่นการก่อจราจลโดยประชาชนหรือเหตุการณ์อื่นๆ
เมื่อเข้าไปถึงด้านในปราสาท ฉันเห็นคุณอัสลันยืนกระดิกนิ้วอยู่ด้านหน้าทางลับที่ท่านพี่พาฉันเข้าไปในพระราชวัง ก่อนที่ตัวท่านพี่จะถูกคุณอัสลันอุ้มไปในที่ไหนสักที่
"ปล่อยเดี๋ยวนี้นะอัสลัน! ััตัวเชื้อพระวงศ์มันละเมิดกฏหมายนะ!" ท่านพี่เอลิออทเอ่ยขึ้นทั้งที่ยังอยู่บนไหล่ของคุณอัสลัน
"ถ้าแบบนั้นก็เรียนพระราชินีเถอะขอรับ ที่กระหม่อมมีหน้าที่เป็องครักษ์รักษาพระองค์เป็เพราะรับสั่งจากพระราชินีนะขอรับ!" คุณอัสลันเอ่ยขึ้นก่อนจะยกท่านพี่เอลิออทจากไป คาดว่าน่าจะพาไปหาท่านแม่
เมื่อครู่ ฉันกับท่านพี่เพิ่งจะไปผจญภัยเล็กๆกันมาล่ะ! อีกอย่างฉันก็ได้วิธีแก้ธงหายนะมาด้วย! ในเมื่อได้วิธีการแก้ปัญหาเกี่ยวกับธงหายนะของท่านพี่เอลิออทมาแล้ว ฉันก็ต้องทำตามให้ได้!
เริ่มจากฝึกผลังเวทแต่เนิ่นๆก่อนเลย! ทันที่ที่ฉันกลับถึงห้อง ฉันก็ใช้เวทย้อนความทรงจำอีกครั้งหนึ่งเพื่อระลึกถึงวิธีฟื้นมานาให้เร็วขึ้น เมื่อย้อนเสร็จ ฉันก็เวียนหัวและคลื่นไส้หนักแต่โชคดีที่คราวนี้หายจากไข้แล้วทำให้อาการปวดหัวลดลง แต่ก็ยังคงคลื่นไส้หนักอยู่ดี
ยังไงการฟื้นมานาเป็เื่ที่ขาดไม่ได้จริงๆ คราวหน้าต้องระวังให้ดีซะแล้วสิ! แต่คราวนี้น่ะเหรอ?
"อ้วกกก" ฉันปล่อยออกมาจนหมดไส้หมดพุง ไม่ว่าอาหารมื้อเช้า หรือของหวานมื้อเที่ยง ฉันก็ปล่อยมันออกมาทั้งหมดโดยไม่มีกั๊ก
สาวใช้ที่อยู่ด้านนอกถึงกับใเรียกแพทย์หลวงมาดูอาการ และแน่นอนว่าท่านแม่ลงโทษท่านพี่เพราะคิดว่าเป็เพราะท่านพี่ที่แอบพาฉันออกไปข้างนอก เื่ทั้งหมดนี้ฉันรู้จากสาวใช้ในวันถัดมาหลังจากฟื้นขึ้นมาในตอนเช้า น้องขอโทษจริงๆนะคะท่านพี่! คราวหลังน้องจะระวังเื่การใช้มานานะคะ!!
5K
