จักรพรรดิผีดิบ

ตอนที่ 91 ศิษย์ของเซียนอาภรณ์ดำ กาติรัสคิ้วเลิกสูงขึ้น ใบหน้าของจักรพรรดิปรากฏความพึงพอใจอยู่ไม่น้อย สาวน้อยผมแดงจับจ้องชายหนุ่มเบื้องหน้าด้วยแววตาทอประกายดุจดารา สาวน้อยกล่าวเพียงคำเดียวและไม่ได้กล่าวต่ออีก “นิสเวม?” กาติรัสเอ่ยขึ้นด้วยสีหน้าฉงน มันคือการแสดง… ชายหนุ่มรู้อยู่เต็มอกว่านิสเวมคือชื่อของเธอ ถึงกระนั้น เขายังคงแสดงทีท่าสับสนเพียงหวังว่าสาวน้อยจะกล่าวคำเพิ่ม “อิกนิสที่แปลว่าไฟ อาเวมที่แปลว่านก” นิสเวมกล่าวด้วยสีหน้าซื่อใสบริสุทธิ์ สาวน้อยมิได้อ่อนต่อโลกเสียทีเดียว เธอถูกจับตัวมาตั้งแต่ยังเยาว์วัย สาวน้อยจึงได้เห็นพานพบความโหดร้ายของโลก หลังจากเหตุการณ์ในวันนั้น นิสเวมก็ไม่เคยพูดคุยกับใครอีกเลย แต่ทว่า เมื่อเธอได้อยู่กับกาติรัสเพียงไม่นาน สาวน้อยกลับรู้สึกได้ถึงความอบอุ่นคล้ายพรปกปักษ์ห่อหุ้มคุ้มกาย ด้วยเหตุนี้ จิตใต้สำนึกของสาวน้อยจึงคาดเดาไปว่า กาติรัสไม่มีพิษภัยต่อตนเอง กาติรัสเผยรอยยิ้มอย่างหุบไม่อยู่ สาวน้อยเงียบขรึมคนนั้นเริ่มพูดบ้างแล้ว!! มันทำให้ดวงใจของจักรพรรดิเบิกบานอย่างเปี่ยมสุข ชายหนุ่มกล่าวขึ้น “นิสเวม---ยังหิวรึไม่?” นิสเวมส่ายหน้าบางเบาคล้ายยังเขินอาย ไม่ว่าชายหนุ่มจะพยายามทำดีกับเธอเพียงใด มันก็มิอาจแปรเปลี่ยนสถานะของทาสให้ออกจากหัวของเธอได้ เมื่อผู้เป็นนายทำดีต่อตนจนเกินไป มีเพียงแต่จะทำให้เหล่าทาสบริวารเป็นกังวล เนื่องด้วยต้องพานพบสถานการณ์อันโหดร้ายทำให้ความคิดของเหล่าทาสต่างออกไปทางเชิงลบ มันอดคิดไม่ได้เลยว่า แท้จริงแล้ว เขาหวังผลประโยชน์อันใด “อย่าได้คิดว่าข้าหวังผลประโยชน์ต่อเจ้า ข้ามิใช่นาย เจ้ามิใช่ทาส” กาติรัสร่ายคำ ถ้อยคำของชายหนุ่มราวกับสลักลึกลงไปในจิตใจของนิสเวม ดวงใจน้อยๆของเธอเต้นไม่เป็นระส่ำ ทุกคำกล่าวของเขาล้วนทำให้ใจดวงน้อยสั่นคลอน กาติรัสแย้มยิ้มอย่างอ่อนโยน แววตาของจักรพรรดิแสดงออกถึงความเอ็นดู “แต่สิ่งหนึ่งที่แน่นอนที่สุด---เจ้าเป็นอิสตรีของข้า” ในช่วงเวลานั้นเองที่นิสเวมหางคิ้วกระตุกอย่างรุนแรง “ท่านชื่นชอบเด็กหรือ?” สาวน้อยรู้สึกผิดหวังขึ้นมา ความประทับใจแรกของชายหนุ่มถูกบั่นทอนลง “เพลานี้เจ้าไม่ยินยอม แต่ในอนาคต เจ้าจะกล่าวว่าตนเองเป็นสตรีของข้าอย่างภาคภูมิ” กาติรัสกล่าวพลางยิ้มบาง กาติรัสไม่ได้พูดจาไร้สาระ ทุกคำกล่าวของเขาล้วนกล่าวออกมาด้วยใจจริงและจริงจัง แม้ตัวเขาจะนึกเหตุการณ์ในอดีตไม่ออก แต่สิ่งหนึ่งที่เขารู้และมั่นใจอย่างยิ่ง สาวน้อยเบื้องหน้าเป็นสตรีของตนเองอย่างแน่นอน “เฒ่าหัวงู…” นิสเวมกล่าวด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง เธอที่คาดคิดไปว่าชายหนุ่มเบื้องหน้าเป็นผู้ดีเลิศทุกด้านแม้กระทั่งศีลธรรม หากแต่ สาวน้อยยังคงคิดผิด เหล่าบุรุษมักมากด้วยกามทุกคนเลยหรืออย่างไร? “อายุของข้ากับเจ้าห่างเพียงกันสามปีเท่านั้น ข้าจะเป็นตาเฒ่าไปได้เยี่ยงไร” กาติรัสกล่าวสีหน้าเรียบนิ่ง โดยปกติแล้ว ไม่เคยมีใครสบประมาทจักรพรรดิแล้วรอดกลับไปได้ครบสามสิบสอง โดยเฉพาะอย่างยิ่ง สายเลือดอันเดดครึ่งก้าวสู่บริสุทธิ์ที่แสดงอากัปกิริยาต่อต้านขั้นสุดออกมา ถึงกระนั้น ต่อหน้าของสาวน้อยฟีนิกซ์ อาการต่อต้านทางสายเลือดต่างไม่แสดงผลอันใดทั้งที่หากเป็นผู้อื่นมันคงแสดงอาการต่อต้านออกมาแล้ว “ท่านอายุสิบห้างั้นหรือ…” นิสเวมนัยน์ตาเบิกกว้างด้วยความประหลาดใจ สาวน้อยคาดเดาว่าอายุของเขาคงไม่ต่ำกว่าห้าสิบปี หากแต่ความจริงกลับพลิกผันได้อย่างน่าตะลึง ระหว่างการสนทนากันของชายหญิงทั้งสอง พวกเขาพูดคุยกันราวกับโลกใบนี้ไม่มีใครอื่น ในขณะที่ชั้นล่างสุดกลับวุ่นวายประหนึ่งคลื่นโกลาหล แม้กระทั่ง นักเรียนที่อยู่ชั้นสองยังอยากจะเดินขึ้นมาดูโฉมหน้าของผู้ฝ่ากฎแห่งร้านอาหาร ในช่วงเวลานี้ เหล่านักเรียนต่างพากันจับกลุ่มพร้อมสู้หวังหมายเอาผลงาน ร้านอาหารมังกรคู่ถูกบุกรุก หนำซ้ำ มันยังเป็นหนึ่งในกิจการของสถาบันมังกร หากพวกเขาเข้าช่วยเหลือ ผู้อำนวยการและรองผู้อำนวยการย่อมตบรางวัลให้เป็นแน่ เหนือสิ่งอื่นใด เหล่านักเรียนบนชั้นสามต่างจับจ้องกาติรัสและนิสเวมไม่ละสายตา พวกเขาล้วนอยู่ในอาการตกตะลึงงันไร้ซึ่งการตอบสนอง พวกเขารู้ว่าถ้ายื่นมือเข้าช่วยเหลือจะได้รางวัลจากผู้อำนวยการ ถึงตนเองอยากจะยืนหยัดอยู่ฝ่ายที่ถูกต้อง แต่ต่อหน้าชายหนุ่มปริศนาที่มิอาจหยั่งรู้ได้ถึงพลัง ความหวาดกลัวเกาะกุมจิตใจดั่งเงาปีศาจร้าย เหล่ารุ่นเยาว์ผู้กล้าแกร่งแห่งสถาบันมังกรต่างเกิดอาการหวาดผวาไปตามๆกัน อีกทั้ง พวกเขายังเป็นทายาทของหนึ่งในสามตระกูลใหญ่อีกด้วย! “ริชาร์ด---นี่มันอะไรกัน…” แดงฟ้ากล่าวอย่างตื่นตะลึง สายตาของหญิงสาวไม่ละสายตาไปจากกาติรัสคล้ายกลัวว่าจะตกตายอย่างไม่รู้ตัว “นี่---คนโง่ของเจ้ารึ…” ไม่เว้นแม้แต่ริชาร์ด บุรุษผู้มั่นอกมั่นใจในตัวเองอย่างเปี่ยมล้น ในช่วงเวลานี้ เมื่อเขาได้เผชิญหน้าจักรพรรดิ เขาถึงได้เข้าใจว่าตัวเองนั้นโง่เง่าเพียงใด! คนที่เขากล่าว่าเป็นคนโง่ มันน่ากลัวราวกับสัตว์ประหลาด!! “บ้าน่า---เจ้านี่มันสัตว์ประหลาดชัดๆ” แม้ริชาร์ดและแดงฟ้ามิอาจมองเห็นสเตตัสของกาติรัส หากแต่จิตวิญญาณของพวกเขาต่างกรีดร้องออกมาถึงความอันตรายขั้นสุด หยาดเหงื่อผุดขึ้นพลางขนลุกชูชันทั่วทั้งร่าง ชายหญิงทั้งสองไม่กล้าแม้แต่จะละสายตาออกจากบุคคลทั้งคู่ โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับกาติรัส รู้สึกดั่งว่า ละสายตาคือตาย! “เฮ้ย!! เจ้าทำผิดกฎของร้านแล้วยังหยิบเนื้อมากินหน้าตาเฉย ในนามของเปเรส ข้าจะปกป้องร้านอาหารจากคนชั่วเอง!!” เปเรสแผดเสียงกึกก้องแม้กระทั่งนักเรียนที่อยู่ชั้นหนึ่งและชั้นสองยังได้ยินโดยทั่วกัน สีหน้าของเขามิได้ซื่อตรงเหมือนคำพูด ใบหน้าแสดงออกถึงความเจ้าเล่ห์ ชายหนุ่มผู้นี้หมายเพียงรางวัลจากผู้อำนวยการเท่านั้น มันเป็นช่วงเวลากอบโกย!! หากให้พูดตามความเป็นจริง นักเรียนส่วนใหญ่ไม่ได้มีความเกรงกลัวต่อกาติรัสเลยแม้แต่น้อย อาการของพนักงานพวกเขาเพียงคิดว่าเป็นเหตุการณ์ประหลาด ไม่มีใครคิดโยงมาถึงตัวจักรพรรดิ แน่นอน ไม่ว่าใครหน้าไหนก็ไม่สามารถโยงมาถึงตัวจักรพรรดิได้! บนโลกนี้มีคนที่รวดเร็วจนราวกับหยุดเวลาไว้ด้วยน่ะหรือ? สิ่งนี้อยู่เหนือสามัญสำนึกของผู้คนมากเกินไป จึงไม่มีใครนำมาคิดกัน เหตุอีกประการ ต่อให้การกระทำนั้นเป็นฝีมือของกาติรัสจริง ถึงกระนั้น พนักงานยังนับว่ามีฝีมือธรรมดาเมื่อต้องเทียบกับนักเรียนของสถาบันมังกร แค่ชั้นหนึ่ง เหล่านักเรียนก็อยู่เหนือพนักงานร้านมากแล้ว ชั้นสองชั้นสามยิ่งไม่ต้องพูดถึง ด้วยความแตกต่างระดับนี้ ต่อให้ผู้บุกรุกสามารถล้มพนักงานเข้ามาได้จริง มันก็ไม่มากพอที่จะทำให้ความมั่นใจของเหล่านักเรียนสั่นคลอน!! แม้เปเรสจะกู่ตะโกนสนั่นร้าน กาติรัสก็มิได้หันมามองประหนึ่งอากาศธาตุ เปเรสโกรธจนควันออกหู ใบหน้าของบุรุษปรากฏเส้นเลือดปูดโปนด้วยความโกรธา บุรุษผู้นี้คือนายน้อยรองแห่งตระกูลโรมาเนีย หนึ่งในสามตระกูลใหญ่ทรงอำนาจ! แค่เพียงฐานะของเขาก็มากพอจะทำให้ผู้คนก้มหัวกราบกรานนับถือเป็นบิดา แต่ต่อหน้าเด็กหนุ่มที่เหมือนจะเด็กกว่าเขาถึงสองปีสามปี มันกลับเมินได้อย่างหน้าตาเฉย!! “จะ---เจ้า…” เปเรสกล่าวพลางชี้นิ้วไปทางกาติรัส ปลายนิ้วสั่นเคลือด้วยความโกรธขึง “บิดาจะเล่นงานเจ้าจนแม้แต่มารดายังจับไม่ได้!!” นั่นเป็นถ้อยคำที่เขากำลังจะกล่าวออกมา ทว่า มันกลับถูกขัดด้วยเสียงที่ดังสนั่นลั่นหน้าประตูร้าน “มันคือผู้ใด!!!!” ชั้นล่างสุดปรากฏเป็นชายวัยกลางคนผู้หนึ่ง อาภรณ์ลวดลายมังกรสีขาวเอี่ยมโบกสะพัดตามคลื่นพลังที่แผ่ซ่าน ใบหน้าของชายวัยกลางคนบิดเบี้ยวอย่างขีดสุด ดวงใจร้อนรุ่มด้วยเปลวเพลิงแห่งโทสะ ทันทีที่ชายวัยกลางคนสัมผัสได้ถึงการเกร็งพลังของเปเรส เขาตระหนักได้ในทันที ผู้บุกรุกอยู่ชั้นบนสุด!! เพียงพริบเดียว ชายวัยกลางคนทะยานร่างก้าวผ่านห้วงอากาศก่อนยืนค้างกลางเวหา สายตาถมึงทึงจับจ้องเหตุการณ์บนชั้นสามไม่กระพริบ ภาพเบื้องหน้ายิ่งทำให้เขาคิ้วขมวดเป็นปมแน่น ถึงกระนั้น ชายวัยกลางคนมิเอ่ยคำใดออกมา เขาจับจ้องชายหนุ่มปริศนาผู้สวมอาภรณ์สีดำขลับกระชับตัว ในขณะที่ ผู้คนทั่วทั้งร้านสวมใส่เครื่องแบบของสถาบันมังกร เป็นมัน!! มันคือผู้บุกรุก!! ทันใดนั้นเองที่เหล่านายน้อยและคุณหนูจากตระกูลใหญ่หัวใจสั่นทึมด้วยความตื่นเต้น เปเรสที่กำลังจะจู่โจมกาติรัสยังชะงักงันพลางก้าวถอยหลังสองก้าวอย่างไม่รู้ตัว บุรุษหนุ่มเอ่ยขึ้นด้วยสีหน้ากึ่งตกใจกึ่งผิดหวัง ใช่แล้ว เขาผิดหวังกับรางวัลที่มิอาจคว้ามาได้ “รองผู้อำนวยการ…” เหล่านักเรียนของสถาบันมังกรต่างนับถือตัวของรองผู้อำนวยการและผู้อำนวยการอย่างมาก ไม่เว้นแม้แต่ลูกหลานของเหล่าตระกูลใหญ่ อำนาจของทางสถาบันมังกรเป็นรองเหล่าตระกูลใหญ่เพียงน้อยนิด แต่ทว่า ทางด้านอำนาจแล้ว มันไม่นับตระกูลคริธาเลีย… ตระกูลซึ่งเป็นที่ดำรงอยู่ของเทพสงคราม! รองผู้อำนวยการกวาดตามองเหล่านักเรียนจากสถาบันมังกร แน่นอน นักเรียนที่สามารถมายืนอยู่บนชั้นสามได้ย่อมมีสถานะไม่ธรรมดา อย่างแรก พวกเขาต้องเป็นสิบรุ่นเยาว์ที่แกร่งที่สุด อย่างที่สอง เบื้องหลังของพวกเขาต้องไม่ธรรมดา ในขณะที่สายตาของรองผู้อำนวยการกวาดผ่านจำต้องหยุดนิ่งที่นิโครัสถึงสามลมหายใจ “ท่านนิโครัส---ข้าน้อยมิรู้เลยว่าท่านมาในวันนี้” รองผู้อำนวยการกล่าวเสียงสุภาพ เหตุนั้นเป็นเพราะนิโครัสคือบุตรบุญธรรมแห่งตระกูลคริธาเลีย!! เป็นการปฏิบัติที่แบ่งแยกไร้ซึ่งความเท่าเทียมอย่างชัดเจน!! เพราะตระกูลคริธาเลียนั้นยิ่งใหญ่เป็นอันมาก หลังจากข่าวคราวการกลับมาของเทพสงคราม ตระกูลคริธาเลียยิ่งกลายเป็นจับต้องมิได้ “อย่าได้ใส่ใจ” นิโครัสกล่าวพลางโบกมือเบาๆ บุรุษผู้นี้มีอายุประมาณสิบเจ็ดปี ใบหน้าสุขุมนุ่มลึกดูนุ่มนวลดั่งผู้สูงศักดิ์ ชายหนุ่มผู้นี้โดดเด่นทั้งหน้าตาและด้านพลัง!! หากจะต้องพูดถึงบุรุษดีเลิศควรครองคู่ด้วยแล้ว รายชื่อเหล่านั้นย่อมต้องมีนิโครัสอย่างแน่แท้ ผิวขาวสะอาด แววตาสีฟ้าและคิ้วที่ทรงพลัง เพียงกลิ่นอายยังถ่ายทอดออกมาราวกับผู้แข็งแกร่ง เหล่านายน้อยและคุณหนูตระกูลใหญ่ต่างพากันอิจฉาริษยา “ทั้งที่นิโครัสมิใช่บุตรแท้ๆของตระกูลคริธาเลีย เป็นเพียงบุตรบุญธรรม!! เขากลับได้รับการปฏิบัติจากรองผู้อำนวยการดุจผู้สูงศักดิ์ แล้วนายน้อยและคุณหนูเยี่ยงพวกเราเล่า? ทั้งที่พวกเราเป็นลูกหลานของตระกูลใหญ่จริงๆ มันกลับมิสนใจและแสดงความเคารพเลยแม้แต่น้อย!!” เหล่านายน้อยและคุณหนูขบคิดในใจอย่างอดมิได้ ถึงกระนั้น พวกเขามิอาจปฏิเสธได้เลยว่าพรสวรรค์ของนิโครัสเป็นของจริง!! ในช่วงเวลาที่รองผู้อำนวยการและเหล่านักเรียนพูดคุยกัน นิสเวมกลับสัมผัสได้ถึงแรงกดดันประหลาด มันทำให้สาวน้อยหวาดกลัว! ดรุณน้อยผมแดงลุกจากที่นั่งอย่างเงียบๆก่อนเดินเท้าไปหากาติรัสปรารถนาจะได้พึ่งพิง สาวน้อยเดินไปอยู่ข้างกายของชายหนุ่ม แววตาสีแดงประหนึ่งอัญมณีอันงดงามสั่นระริกด้วยความหวาดกลัว ฝ่ามือน้อยๆกำมือเบาบางอย่างไม่รู้ตัวคล้ายเพราะกังวล ในช่วงเวลานั้นเองที่กาติรัสลูบศีรษะของนิสเวมอย่างอ่อนโยน ใบหน้าของจักรพรรดิเรียบนิ่งอย่างที่สุด “ไม่ต้องกลัว ข้าอยู่ที่นี่แล้ว” ปราการระวังตัวของนิสเวมคล้ายพังทลายลง สาวน้อยหลงใหลไปกับวาจาดุจพรปกป้อง นิสเวมก้าวเข้าหากาติรัสอย่างใกล้ชิดขึ้นอีก สาวน้อยสัมผัสได้ถึงความอบอุ่นและปลอดภัย มันทำให้เด็กสาววัยสิบสองปีรู้สึกสบายใจอย่างบ่งบรรยายไม่ได้ หลังจบการทักทายของรองผู้อำนวยการ สายตาของชายวัยกลางคนเคลื่อนมองไปทางกาติรัส ทันใดนั้นที่ท่าทีเคารพเลือนลางหายไปพลันถูกแทนที่ด้วยแววตาคมกริบและสีหน้าถมึงทึง เขาไม่มีทางลืมเด็ดขาดว่าตนเองมาด้วยจุดประสงค์อะไร ร้านอาหารมังกรคู่คือกิจการแห่งแรกที่ตนร่วมสร้างขึ้นมากับผู้อำนวยการ มันเปรียบดั่งภาพความทรงจำอันงดงาม ในวันที่ร้านอาหารถูกรุกราน รองผู้อำนวยการย่อมโกรธเกรี้ยวดุจมังกรคลั่ง เหมือนดั่งในช่วงเวลานี้!! “บอกชื่อแซ่เจ้ามา! หาญกล้ามากที่แหกกฎร้านของข้า! หนำซ้ำ ยังทำร้ายพนักงานของร้านข้าบาดเจ็บบางตาย! เลือดต้องล้างด้วยเลือด!!” รองผู้อำนวยการกล่าวอย่างเดือดดาล สายตาคมกริบแผ่จิตสังหารบางจับจ้องชายหนุ่มที่นั่งหันหลังให้กับเขา ทันทีที่เขาได้รับการรายงานจากนักเรียน ชายวัยกลางคนเร่งรุดหน้าตรงมาทางร้านอาหารอย่างไม่ลังเล เขาละทิ้งซึ่งกิจกรรมทุกอย่างที่ตนกำลังกระทำ ทันทีที่เขาเข้ามาในร้าน เขาได้แผ่ประสาทสัมผัสตรวจสอบพนักงานที่นอนจมอยู่บนพื้นโดยมีริต้าคอยปฐมพยาบาลเบื้องต้น แม้เธอจะเป็นนักอักขระระดับต่ำ มันยากจะหวังให้เธอช่วยเหลือคนที่กระดูกแหลกละเอียด ด้วยเหตุนี้ ความโกรธเกรี้ยวของรองผู้อำนวยการยิ่งเพิ่มพูนเป็นทวี แต่ทว่า ชายวัยกลางคนผู้นี้ยังมิได้ฟังเหตุการณ์ประหลาดจากปากของนักเรียน เหตุการณ์ที่จู่ๆพนักงานก็ทรุดตัวลงไป… กาติรัสยืนขึ้นก่อนหันกายไปทางรองผู้อำนวยการซึ่งในขณะนี้กำลังลอยอยู่เหนืออากาศ ผู้ข้ามผ่านทุกคนล้วนสามารถเหยียบนภาเหินร่างกลางเวหาได้ หนำซ้ำ ยังสามารถสัมผัสได้ถึงพลังแห่งห้วงมิติ สิ่งนี้บ่งบอกว่า รองผู้อำนวยการก็เป็นผู้ข้ามผ่าน… ในช่วงเวลาที่กาติรัสหันกายมา แววตาของรองผู้อำนวยการเบิกกว้างปานทะลักออกจากเบ้า เส้นขนลุกชูชันขึ้นทั่วทั้งร่าง แผ่นหลังเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อเย็น สายตาของชายวัยกลางคนจับจ้องไปที่สาวน้อยฟีนิกซ์เป็นภาพเดียว… “อาภรณ์สีดำดูสกปรกเช่นนี้ ผมสีแดงเช่นนี้ ตาสีแดงเช่นนี้ ผิวขาวเนียนละเอียดเช่นนี้… เป็นนางแน่แท้!! สาวน้อยฟีนิกซ์ในโรงประมูล!!” รองผู้อำนวยการครุ่นคิดอย่างตื่นตะลึง แวบแรก ชายวัยกลางคนไม่ได้สังเกตถึงเธอเพราะไฟโทสะที่ทำให้ตามืดบอด เขาเพียงแต่มองหาผู้บุกรุก!! คาดไม่ถึงเลยว่าเขาจะพลาดบางสิ่งไป!! “จะ---เจ้า…” รองผู้อำนวยการกล่าวพลางจ้องกาติรัสด้วยท่าทางคล้ายหวาดกลัว “เจ้าเป็นอะไรกับเซียนอาภรณ์ดำ…” กาติรัสลอบแสยะยิ้ม “เจ้าหมายถึงอาจารย์ของข้าน่ะหรือ?” ..สเตตัสปัจจุบัน...
ชื่อ:กาติรัส อันเดลัส(เพศชาย) อายุ:15ปี เผ่าพันธุ์:มนุษย์กึ่งอันเดด อายุขัยโดยธรรมชาติ:อนันต์เลเวล:10,809 พลังกาย:70,159,781 พลังเวทย์:70,920,699 อาชีพ:จักรพรรดิผีดิบ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 91 ศิษย์ของเซียนอาภรณ์ดำ

คล้ายกับเรื่องจักรพรรดิผีดิบ ที่คุณอ่าน

จักรพรรดิผีดิบ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 91 ศิษย์ของเซียนอาภรณ์ดำ

คล้ายกับเรื่องจักรพรรดิผีดิบ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้