ระบบผู้ควบคุมสัตว์อสูร : มีเพียงข้าเท่านั้นที่มองเห็นเส้นทางวิวัฒนาการที่ถูกซ่อนเร้น

เล่มที่ 7 บทที่ 206 ลาภลอยโดยไม่คาดคิด กระถางสามขาชิงหลงนัยน์ตาสีม่วง!

        สัตว์อสูรนั้นดุร้ายโดยธรรมชาติกลิ่นคาวเลือดที่ไหลออกจากบาดแผลของเซี่ยวซิงอวี่ยิ่งทำให้หมาป่าพิษแดงตัวนั้นตื่นเต้นมากขึ้น

        หมาป่าพิษแดงพุ่งเข้ามาอีกครั้งอย่างรวดเร็วอ้าปากกว้างที่เต็มไปด้วยฟันอันแหลมคมครั้งนี้เป้าหมายคือการกัดคอของเซี่ยวซิงอวี่ให้ขาดสะบั้น!

        ในวินาทีที่คนที่รักตกอยู่ในอันตรายความหวาดกลัวในใจของเย่ซือเหมิงก็ถูกแทนที่ด้วยความโกรธอย่างสิ้นเชิง

        พลังวิญญาณปะทุขึ้นตราผนึกอสูรที่ไม่ได้ใช้งานมานานก็เปิดออก

        นี่เป็นครั้งแรกที่เย่ซือเหมิงเรียกสัตว์อสูรของเธอออกมาขณะเผชิญหน้ากับสัตว์อสูร!

        แสงสีทองส่องประกายเสียงฟีนิกซ์ร้องอันแหลมคมทะลุทะลวงความมืดมิดยามค่ำคืน

        หมาป่าพิษแดงถูกแสงสีทองกระแทกอย่างแรงร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวด ร่างกายกระแทกลงบนพื้นอย่างแรงไถลไปตามพื้นดินกว่าสิบเมตรจึงจะหยุดลง

        เซี่ยวซิงอวี่เหลือบมองไปด้านข้างเหนือศีรษะของเย่ซือเหมิงปรากฏสัตว์อสูรตระกูลฟีนิกซ์ตัวหนึ่งซึ่งปกคลุมไปด้วยขนสีทองทั่วทั้งร่าง

        เนตรปีศาจเปิดใช้งานอัตโนมัติแผงข้อมูลป้อนกลับมายังห้วงสำนึกของเซี่ยวซิงอวี่

        [ชื่อ] : ฟีนิกซ์ปีกทอง

        [ระดับ] : เริ่มต้น (ขั้นสาม)

        [สายเลือด] : สายเลือดฟีนิกซ์บริสุทธิ์(คุณภาพมายาเทพ)

        [พรสวรรค์ 1] : ฟีนิกซ์คืนชีพ(สามารถคืนชีพหลังความตายได้ แต่ระดับจะลดลงเหลือระดับต่ำสุด)

        [พรสวรรค์ 2] : เพลิงกรรมบงกชทองคำ(สร้างความเสียหายจากการเผาไหม้อย่างต่อเนื่องแก่ศัตรู ลดการป้องกันของศัตรู)

        [คุณสมบัติ] : ฟีนิกซ์ ธาตุไฟ บินได้

        [ความภักดี] : 93

        [จุดอ่อน] : ไม่ถนัดการต่อสู้ทางทะเลหากขนเปียกน้ำทะเลจะอ่อนแอลง

        [ทักษะ] :

        - กระสุนเพลิงกรรมบงกชทองคำ(พ่นลูกไฟสีทองออกมาจากปาก สร้างความเสียหายจากการเผาไหม้ การผลัก และผลกระทบอื่นๆแก่ศัตรู)

        - เข็มระเบิดขนนกทองคำ (กระพือปีกปล่อยเข็มขนนกทองคำ 360 เล่มโจมตีศัตรูเข็มทองคำจะระเบิดพร้อมกัน สร้างความเสียหายรอบสอง)

        [เส้นทางการวิวัฒนาการ] : ฟีนิกซ์ปีกทอง →ฟีนิกซ์ปีกแดงทองคำทมิฬ → ราชันฟีนิกซ์ทอง →จักรพรรดิฟีนิกซ์ทองคำดำ...

        [เส้นทางการวิวัฒนาการที่ซ่อนอยู่] :ฟีนิกซ์ปีกทอง → ฟีนิกซ์โลหิตนรก →ราชันฟีนิกซ์โลหิตกลืนวิญญาณ → จักรพรรดิฟีนิกซ์เพลิงดำ...

        [นิสัยและความชอบ] : หลับกลางอากาศ

        เมื่อฟีนิกซ์ปีกทองปรากฏตัวขึ้นแสงสีทองก็ส่องสว่างไปทั่วทุกพุ่มไม้ในป่า ทำให้ความมืดไม่มีที่หลบซ่อน

        เซี่ยวซิงอวี่สังเกตเห็นความผิดปกติที่เกิดขึ้นตรงกลางหน้าผากของเย่ซือเหมิงมีรอยประทับสีทองปรากฏขึ้น

        รอยประทับนั้นมีรูปร่างคล้ายขนนกของฟีนิกซ์ส่องประกายเจิดจ้า

        “นี่คือสัญลักษณ์สายเลือดประจำตระกูลเย่ตราประทับฟีนิกซ์”

        เซี่ยวซิงอวี่ไม่ได้กินเนื้อหมูแต่เขาก็เห็นหมูวิ่ง

        ในหลงกั๋วอันกว้างใหญ่นี้ มีเพียงตระกูลเย่ซึ่งเป็นหนึ่งในสี่ตระกูลใหญ่เท่านั้นที่สามารถควบคุมสัตว์อสูรสายเลือดฟีนิกซ์บริสุทธิ์ได้

        เย่ซือเหมิงเป็นผู้มีสายเลือดตระกูลเย่เธอและเย่ซวงหนิงพี่สาวผู้เป็นอัจฉริยะได้ใช้ชีวิตร่วมกับลูกฟีนิกซ์มากมายตั้งแต่เกิด พูดได้ว่าเติบโตมาในหมู่ฝูงฟีนิกซ์

        สายเลือดตระกูลเย่มีความสามารถพิเศษในการเข้าถึงฟีนิกซ์บริสุทธิ์ได้อย่างเป็นธรรมชาติเมื่อทำสัญญากับฟีนิกซ์แล้ว ก็สามารถควบคุมฟีนิกซ์ได้อย่างช่ำชอง

        ฟีนิกซ์ปีกทองตัวนี้เป็นฟีนิกซ์บริสุทธิ์ตัวหนึ่งแม้จะเป็นเพียงระดับเริ่มต้น (ขั้นสาม) แต่เมื่อปรากฏตัวก็แสดงให้เห็นถึงการกดข่มด้วยสายเลือดอย่างไร้เหตุผล!

        หมาป่าพิษแดงนอนอยู่บนพื้นร่างกายที่ยับเยินเต็มไปด้วยเข็มขนนกสีทอง

        เข็มขนนกสีทองทุกเล่มกำลังลุกไหม้พลังของเพลิงกรรมบงกชทองคำทำให้สัตว์อสูรตัวนี้ทุกข์ทรมานอย่างแสนสาหัสร้องโหยหวนไม่หยุด

        เย่ซือเหมิงกระตุ้นพลังวิญญาณอีกครั้ง

        ปังปังปัง~

        เข็มขนนกสีทอง 360เล่มระเบิดพร้อมกัน เสียงกรีดร้องของหมาป่าพิษแดงดังก้องไปทั่วป่า

        หลังจากการระเบิด แสงสีทองก็จางหายไป

        หมาป่าพิษแดงเต็มไปด้วยบาดแผลผิวหนังไหม้เกรียมจนหมด ดูเหมือนจะใกล้ตาย ไม่มีแม้แต่แรงจะวิ่งหนี

        เย่ซือเหมิงจ้องมองหมาป่าพิษแดงด้วยความโกรธดวงตาที่กลมโตและใสซื่อของเธอเต็มไปด้วยเส้นเลือดสีแดงก่ำ

        “กล้าทำร้ายพี่ชายของฉัน ตาย!”

        เย่ซือเหมิงร้องออกมา ร่างกายเล็กๆของเธอปะทุพลังวิญญาณ

        ฟีนิกซ์ปีทองสัมผัสได้ถึงความคิดและความมุ่งมั่นของเจ้านายก็กระโดดขึ้นบินวนรอบป่าหนึ่งรอบ

        พร้อมกับเสียงฟีนิกซ์ร้องลูกไฟสีทองก็ตกลงมาจากฟากฟ้า!

        ภายใต้แสงสีทองหมาป่าพิษแดงมีเพียงความหวาดกลัวและสิ้นหวังในดวงตา มันพยายามลุกขึ้นและวิ่งหนี

        ตู้ม!

        ลูกไฟสีทองตกลงมาอย่างกะทันหันกระแทกเข้ากับหลังของหมาป่าพิษแดงอย่างแรง

        เสียงกระดูกสันหลังแตกหักถูกกลืนหายไปในการระเบิดแสงไฟสีทองกระจายออกไปเป็นคลื่นราวกับกระแสน้ำวน และคงอยู่เป็นเวลานาน

        เมื่อแสงจางลง ป่าก็กลับสู่ความเงียบสงบ

        บริเวณที่เซี่ยวซิงอวี่และเย่ซือเหมิงยืนอยู่ถูกเพลิงกรรมบงกชทองคำเผาผลาญจนกลายเป็นพื้นที่โล่งเตียน

        เซี่ยวซิงอวี่มองไปรอบๆไม่พบซากศพของหมาป่าพิษแดง เพราะมันถูกเผาเป็นเถ้าถ่านลอยไปกับลมเหลือเพียงแก่นอสูรหนึ่งเม็ด

        แก่นอสูรของสัตว์อสูรระดับเริ่มต้นเซี่ยวซิงอวี่ไม่แม้แต่จะชายตามอง ความสนใจของเขาอยู่ที่เย่ซือเหมิงมุมปากของเขาเผยรอยยิ้มอบอุ่นเหมือนพ่อผู้เมตตา

        ตุ้บ~

        เย่ซือเหมิงทรุดตัวลงคุกเข่าหอบหายใจอย่างหนัก พร้อมเสียงน่ารัก

        “ฉัน...เมื่อกี้ฉัน…”

        “ฆ่าสัตว์อสูร?”

        เย่ซือเหมิงแทบไม่เชื่อสายตาตัวเองมือทั้งสองข้างสั่นระริกไม่หยุด

        สำหรับเธอที่ป่วยเป็นโรคกลัวสัตว์อสูรมาตั้งแต่อายุ6ขวบ เมื่อก่อนเพียงแค่เห็นสัตว์อสูรก็จะตกใจจนหมดสติ

        สิบปีผ่านไปเย่ซือเหมิงในที่สุดก็ได้หลุดพ้นจากฝันร้าย เอาชนะปมในใจ และสร้าง“ปาฏิหาริย์” ในชีวิตของเธอด้วยการสังหารสัตว์อสูรเป็นครั้งแรก

        นี่คือปาฏิหาริย์ปาฏิหาริย์ทางการแพทย์ที่เซี่ยวซิงอวี่สร้างขึ้น!

        ตระกูลเย่เป็นตระกูลที่ยิ่งใหญ่และรุ่งเรือง

        ถึงอย่างนั้น ในช่วงสิบปีที่ผ่านมาตระกูลเย่ก็ไม่พบวิธีใดที่จะรักษาโรคกลัวสัตว์อสูรของเย่ซือเหมิงได้อย่างถาวร

        เซี่ยวซิงอวี่เพียงแค่ลงมือก็สามารถแก้ไขปัญหานี้ได้อย่างง่ายดาย

        “เหมิงเหมิง”

        “พี่ชาย...”

        เซี่ยวซิงอวี่เดินเข้ามาพยุงเย่ซือเหมิงขึ้นมายิ้มอย่างสดใส

        “ยินดีด้วย! เธอเอาชนะปมในใจได้แล้วนับจากนี้ไป เธอจะได้บอกลาโรคกลัวสัตว์อสูรบ้าๆ นั่นได้อย่างสมบูรณ์”

        เย่ซือเหมิงตกใจราวกับหลุดมาจากอีกโลกหนึ่งเธอเหม่อลอยอยู่ครู่หนึ่ง แล้วก็ตื่นเต้นดีใจจนกระโดดโลดเต้น

        “พี่ชาย! ฉันหายแล้ว!ฉันไม่กลัวสัตว์อสูรแล้ว ฉันไม่สลบด้วย แถมยังฆ่าหมาป่าร้ายตัวนั้นด้วย!”

        เย่ซือเหมิงพูดไม่หยุดกับเซี่ยวซิงอวี่อย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย

        เซี่ยวซิงอวี่ไม่ขัดจังหวะเพียงแค่จ้องมองน้องสาวคนนี้ด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความรัก

        คืนนี้ เป็นคืนที่เย่ซือเหมิงได้เกิดใหม่

        “พี่ชาย แล้วตอนนี้ฉัน...”

        “มั่นใจหน่อยสิตอนนี้เธอเป็นผู้ควบคุมสัตว์อสูรที่แท้จริงแล้วนะ”

        เย่ซือเหมิงดีใจจนน้ำตาไหลอาบใบหน้าอันบริสุทธิ์และน่ารัก

        เซี่ยวซิงอวี่ยกมืออันอบอุ่นและกว้างใหญ่ขึ้นเช็ดน้ำตาให้เย่ซือเหมิง

        “วันนี้เป็นวันดี เธอจะร้องไห้ทำไม?”

        “พี่ชายฉันไม่ได้ระบายความอัดอั้นตลอดหลายปีที่ผ่านมาแต่ฉันดีใจที่ฉันไม่ได้ทำให้พี่ผิดหวัง!”

        หัวใจของเซี่ยวซิงอวี่สั่นสะท้านเขาโอบกอดร่างอันบอบบางของเย่ซือเหมิงไว้แน่น

        “น้องสาวของเซี่ยวซิงอวี่ย่อมไม่ทำให้โลกทั้งใบผิดหวังอยู่แล้ว”

        แม้จะอยู่ด้วยกันไม่นานแต่เซี่ยวซิงอวี่และเย่ซือเหมิงก็ผูกพันกันราวกับพี่น้องแท้ๆสาเหตุนั้นยากที่จะอธิบาย สรุปได้เพียงคำว่า “พรหมลิขิต”

        เสียงแจ้งเตือนของระบบดังขึ้นกะทันหัน

        “ติ๊ง~”

        “ยินดีด้วยกับท่านโฮสต์!ปลดล็อกตำแหน่งเกียรติยศ [จิตใจแห่งแพทย์]”

        “มอบรางวัลตำแหน่งเกียรติยศ:กระถางหลอมโอสถระดับเทพ [กระถางสามขาชิงหลงนัยน์ตาสีม่วง]”

        “รางวัลถูกจัดส่งแล้ว โปรดตรวจสอบ”

        เซี่ยวซิงอวี่เลิกคิ้วยิ้มเล็กน้อยพึมพำกับตัวเอง “ไม่คิดเลยว่าจะมีของรางวัลที่ไม่คาดคิดด้วยนะ~”

         

คล้ายกับเรื่องระบบผู้ควบคุมสัตว์อสูร : มีเพียงข้าเท่านั้นที่มองเห็นเส้นทางวิวัฒนาการที่ถูกซ่อนเร้น ที่คุณอ่าน