โอตาคุจอมยุทธ์ทะลุมิติ

"แค่ก!"

เย่เฟิง (หลินเฟิง) กระอักเลือดออกมาคำใหญ่ ร่างของเขากระแทกลงกับพื้นอย่างแรง สติสัมปชัญญะใกล้จะดับวูบลงเต็มที แต่ในมือของเขายังคงกำม้วนหนังบัญชีรายชื่อและตราสัญลักษณ์ของพรรคบัวโลหิตไว้แน่น!

"เจ้าเด็กสารเลว!!!" อาวุโสจ้าวคำรามลั่นด้วยความเดือดดาล! มันไม่เคยถูกใครหยามเกียรติและสร้างความเสียหายให้มากเท่านี้มาก่อน! มันพุ่งเข้ามาหมายจะสังหารหลินเฟิงให้ตายคามือ!

แต่ในจังหวะนั้นเอง!

"หยุดมันไว้!!!"

เสียงคำรามของจางหู่ดังขึ้น! เขาและสือเหล่ยที่เห็นผู้นำของตนเองตกอยู่ในอันตรายถึงขีดสุด ก็ได้ระเบิดพลังทั้งหมดที่มีออกมา! พวกเขาทิ้งการต่อสู้กับหวังเทียน แล้วพุ่งเข้ามาขวางหน้าอาวุโสจ้าวไว้สุดชีวิต!

"คิดจะไปไหน!" หวังเทียนตวาดลั่นแล้วตามเข้ามาสมทบ!

สถานการณ์กลับมาคับขันอีกครั้ง! แต่การกระทำที่กล้าหาญของจางหู่และสือเหล่ยก็ได้ซื้อ "เวลา" เพียงเล็กน้อยให้กับหลินเฟิง...และนั่นคือทั้งหมดที่เขาต้องการ!

'ยัง...ยังจบแค่นี้ไม่ได้...'

หลินเฟิงกัดฟันแน่นจนเลือดออก! เขารีดเค้นพลังปราณเฮือกสุดท้าย...พลังชีวิตเฮือกสุดท้าย...ที่เหลืออยู่ในร่าง! พลังปราณเหลวสีทองที่เคยสุกสว่าง บัดนี้กลับหม่นแสงลงอย่างน่าใจหาย...

เขาไม่ได้ใช้มันเพื่อต่อสู้...แต่ใช้มันเพื่อ "ทำลาย"!

"ฝ่ามืออัสนีบาต!!!"

เขาซัดฝ่ามือที่สั่นเทานั้น...ไม่ได้เล็งไปที่ใคร...แต่เล็งไปยัง "กำแพง" ด้านข้างของจวนที่อยู่ใกล้ที่สุด!

ตูมมมมมมมมมมม!!!

มันคือการระเบิดพลังครั้งสุดท้ายที่สิ้นหวัง! กำแพงหินที่แข็งแกร่งถูกสายฟ้าฟาดซัดเข้าไปเต็มๆ จนเกิดเป็นรูโหว่ขนาดใหญ่! สร้างเส้นทางหนีและความโกลาหลครั้งใหม่ขึ้นมาทันที!

"หนี!!!" เขาใช้แรงทั้งหมดตะโกนบอกสหาย

จางหู่ไม่ลังเลแม้แต่น้อย! เขาคว้าตัวสือเหล่ย แล้วพุ่งไปยังร่างของหลินเฟิง! เขากระชากแขนของผู้นำทีมขึ้นมาพาดบ่า แล้วใช้พละกำลังทั้งหมดที่มีพาทั้งสามคนทะยานผ่านรูโหว่บนกำแพงนั้นออกไปสู่ท้องถนนของย่านสตรีแดงได้สำเร็จ!

"ตามไป! อย่าให้พวกมันหนีไปได้!!!" เสียงเกรี้ยวกราดของหวังเทียนดังไล่หลังมาติดๆ!

การไล่ล่าได้เริ่มต้นขึ้นอีกครั้ง! แต่คราวนี้...มันคือการไล่ล่าไปทั่วทั้งย่านที่ถูกปิดตาย!

ชาวเมืองและนักล่ารางวัลที่ได้ยินเสียงระเบิดและเห็นรางวัลนำจับ ต่างก็พากันออกมาไล่ล่าพวกเขาด้วย! ทุกตรอกทุกซอยเต็มไปด้วยศัตรู!

จางหู่ต้องแบกร่างที่ใกล้จะหมดสติของหลินเฟิงเอาไว้ ในขณะที่สือเหล่ยคอยใช้กระบี่ปัดป้องการโจมตีจากรอบทิศทาง! พวกเขาทั้งสามคนอยู่ในสภาพที่ย่ำแย่ที่สุด! บาดเจ็บ...อ่อนแรง...และกำลังจะจนมุม...

ในที่สุด...พวกเขาก็ถูกไล่ต้อนจนมาจนมุมที่ท่าเรือเก่าท้ายเมือง...เบื้องหลังคือแม่น้ำที่มืดและเชี่ยวกราก...เบื้องหน้าคือหวังเทียน อาวุโสจ้าว และเหล่าองครักษ์นับสิบที่กำลังเดินเข้ามาปิดล้อมพวกเขาไว้ช้าๆ...

"จบแล้วสินะ..." สือเหล่ยพึมพำอย่างสิ้นหวัง

"ถึงจะตาย...เราก็ต้องตายอย่างสมศักดิ์ศรี!" จางหู่กล่าวพลางวางร่างของหลินเฟิงลงอย่างแผ่วเบา แล้วหันหน้าไปเผชิญหน้ากับศัตรูอย่างไม่เกรงกลัว

"น่าประทับใจ...มิตรภาพของพวกเจ้าช่างน่าประทับใจจริงๆ" หวังเทียนกล่าวพลางปรบมือเบาๆ "เช่นนั้น...ข้าก็จะส่งพวกเจ้าไปลงนรกพร้อมกันทั้งสามคนเลยก็แล้วกัน!"

เขาเงื้อดาบขึ้น...เตรียมที่จะลงมือสังหารพวกเขาด้วยตัวเอง...

แต่ในจังหวะนั้นเอง!

"ช้าก่อน...นายน้อยหวัง"

เสียงทุ้มลึกที่แฝงไว้ด้วยอำนาจของชายชราคนหนึ่งก็ดังขึ้นจากทางด้านหลังของกลุ่มหวังเทียน!

ทุกคนต่างหันไปมองเป็นตาเดียว!

ภาพที่ปรากฏขึ้นคือ...กองคาราวานขนาดเล็กแต่ดูองอาจของ "หอการค้าเมฆาจร"! นำโดย ท่านอาวุโสไป๋ ที่บัดนี้ไม่ได้อยู่ในชุดพ่อค้าธรรมดาๆ อีกต่อไป! แต่กลับสวมชุดไหมสีน้ำเงินเข้มที่ดูภูมิฐาน ข้างกายของท่านคือองครักษ์มือฉกาจอีกสี่คนที่แผ่รัศมีพลังปราณระดับรวมปราณออกมาอย่างน่าเกรงขาม!

"ท่านอาวุโสไป๋!" หวังเทียนขมวดคิ้ว "นี่ไม่ใช่เรื่องของท่าน! ท่านจะเข้ามายุ่งทำไม!"

ท่านอาวุโสไป๋เพียงแค่ยิ้มบางๆ รอยยิ้มของพ่อค้าเฒ่าผู้เจนจบ "ข้าเป็นแค่พ่อค้า...ย่อมต้องใส่ใจใน 'การลงทุน' ของตนเองเป็นธรรมดา"

เขาเหลือบมองไปยังหลินเฟิงที่นอนหายใจรวยรินอยู่...

"เด็กหนุ่มคนนั้น...คือ 'การลงทุน' ที่มีอนาคตไกลที่สุดเท่าที่ข้าเคยเห็นมา...ข้าย่อมไม่อาจปล่อยให้การลงทุนของข้าต้องมาเสียหายอยู่ที่นี่ได้" เขากล่าวต่อด้วยน้ำเสียงที่เย็นชาลง "อีกอย่าง...พรรคบัวโลหิต...มักจะสร้างปัญหาให้กับเส้นทางการค้าของข้าอยู่เสมอ...การกำจัด 'ปัญหา' ก็ถือเป็นส่วนหนึ่งของธุรกิจเช่นกัน"

"ท่าน!!!" หวังเทียนโกรธจนหน้าเขียว!

"นายน้อยหวัง...ข้าไม่ได้จะมาสู้กับท่าน" ท่านอาวุโสไป๋กล่าวอย่างใจเย็น "ข้าแค่จะมา 'เจรจาธุรกิจ'...ข้าจะขอซื้อตัวเด็กหนุ่มสามคนนี้...แลกกับการที่หอการค้าเมฆาจรของข้า...จะทำเป็นมองไม่เห็น 'เรื่องราว' ที่เกิดขึ้นในเมืองนี้ทั้งหมด...ท่านว่าอย่างไรล่ะ?"

มันคือการคุมเชิงและยื่นข้อเสนอที่หวังเทียนปฏิเสธได้ยาก! การปะทะกับหอการค้าเมฆาจรในตอนนี้มีแต่จะสร้างปัญหาให้เขามากขึ้น!

ในจังหวะที่หวังเทียนกำลังลังเลอยู่นั้นเอง! องครักษ์สองคนของท่านอาวุโสไป๋ก็ได้พุ่งเข้าไปชิงตัวหลินเฟิง จางหู่ และสือเหล่ย แล้วนำตัวพวกเขาไปยังเรือสินค้าลำหนึ่งที่จอดรออยู่ที่ท่าเรืออย่างรวดเร็ว!

"หนอยแน่!" หวังเทียนคำรามลั่น แต่ก็ไม่กล้าลงมือ!

"ถือว่า...ข้อตกลงของเราเป็นอันยุติ" ท่านอาวุโสไป๋กล่าวทิ้งท้ายพร้อมกับรอยยิ้มของผู้ชนะ ก่อนจะหันหลังแล้วเดินกลับไปขึ้นเรืออย่างไม่รีบร้อน

หวังเทียนได้แต่กำหมัดแน่น จ้องมองเรือสินค้าลำนั้นที่ค่อยๆ ถอนสมอแล้วล่องออกจากเมืองหมอกพิษไปในความมืด...

เขาสูญเสียทุกอย่าง...ห้องทดลอง...สมุน...และยังปล่อยให้ศัตรูหนีรอดไปได้ต่อหน้าต่อตา!

บนเรือที่กำลังล่องไปตามสายน้ำ...

หลินเฟิงที่สติใกล้จะเลือนรางเต็มที...มองเห็นใบหน้าที่เป็นห่วงของจางหู่และสือเหล่ยเป็นภาพสุดท้าย...ก่อนที่ทุกอย่างจะดับวูบลง...

พวกเขารอดแล้ว...พร้อมกับหลักฐานชิ้นสำคัญ...และยังได้สร้าง "พันธมิตร" ใหม่ที่ทรงอิทธิพลนอกสำนักขึ้นมาอีกด้วย!