Astral Beast Hunter (นักล่าอสูรดวงดาว)

    ตอยที่ 77 เก็บตัวอย่าง 2

            ตอนที่77 เก็บตัวอย่าง 2

             

            “รู้สึกไม่ดีตรงไหนรึเปล่า”แอนดรูว์ถามเบเลียนพลางมองสำรวจระบบไหลเวียนภายในเขาพบว่าพลังเบเลียนลดลงไปเล็กน้อย ความรู้สึกที่ส่งผ่านพันธสัญญาทาสยังเบาบางลง เป็นสัญญาณบอกว่าเบเลียนกำลังอ่อนแอ

            “ไม่เจ้าค่ะ”เบเลียนตอบ น้ำเสียงอาจดูเหมือนปกติ แต่แอนดรูว์รู้ว่า..นั่นคือการแสร้งทำเพื่อไม่ให้เห็นว่าตัวเองอ่อนแอนับว่าเป็นสัญชาตญาณพื้นฐานของสิ่งมีชีวิตที่แสดงออกมาเมื่ออยู่ต่อหน้าสิ่งมีชีวิตอื่นไม่ว่าจะอยู่ในสถานะไหนก็ตาม

            “ช่วยทนอีกหน่อย”แอนดรูว์พูดจบ เขาก็เริ่มลงมือเก็บตัวอย่างจากร่างเบเลียนต่อแม้เขาจะรู้ดีว่าเบเลียนอ่อนแอลง แต่ถึงยังไงก็อยู่ในระดับปลอดภัยไม่ได้อยู่ในระดับอันตราย

            แอนดรูว์หยิบแท่งสี่เหลี่ยมขนาดเล็กออกจากถาดเขานำปลายแท่งสี่เหลี่ยมไปวางจ่อตรงหน้าท้องเบเลียนก่อนกดปุ่มบนแท่งสี่เหลี่ยมให้เปิดการทำงาน

            จวื๊ดดดดดดดดดด

            เสียงประหลาดดังออกมาจากแท่งสี่เหลี่ยม

            อื้อออออออออออ

            เบเลียนส่งเสียงร้องเหมือนพยายามกลั้นเสียงไว้ขณะที่ปลายแท่งสี่เหลี่ยมคมกริบแทงทะลุชั้นผิวหนังไปจนถึงกล้ามเนื้อ

            แอนดรูว์เห็นว่าอุปกรณ์ใกล้ไปถึงอวัยวะภายในเขาได้กดแท่งสี่เหลี่ยมอีกครั้งให้ตัดชิ้นเนื้อแล้วหยุดการทำงาน

            เมื่อได้ชิ้นเนื้อที่แยกตัวกันเป็นชั้นแล้วแอนดรูว์ดึงแท่งสี่เหลี่ยมออกจากหน้าท้องเบเลียนในเวลาเดียวกันพลังงานบางอย่างกดทับบาดแผลเอาไว้ขณะที่บาดแผลเริ่มรักษาตัวเองอย่างรวดเร็ว

            “เก็บอันนี้ไว้ให้ดีตรวจสอบให้ละเอียดด้วย” แอนดรูว์พูดพร้อมกับเก็บแท่งสี่เหลี่ยมลงกล่อง

            แอนดรูว์หยิบอุปกรณ์อีกชิ้นบนถาดมันดูคล้ายที่ตัดเล็บ แต่ตรงกลางนั้นมีช่องว่างแยกกันอยู่สามช่อง

            “สุดท้ายแล้ว”แอนดรูว์พูดจบ เขาได้เริ่มตัดเล็บมือเล็บเท้าของเบเลียนออกมาเล็กน้อย ตามด้วยตัดปลายเส้นผมและเส้นดึงผมหนึ่งเส้นเสร็จแล้วเขาได้ส่งอุปกรณ์ให้ชีวจักรกลอีกตัวหนึ่ง

            “เท่านี้ข้อมูลตัวอย่างน่าจะพอฉันไม่เก็บตัวอย่างกระดูกและชิ้นส่วนเพิ่มเติม” แอนดรูว์พูดจบชีวจักรกลทั้งสองตัวได้เดินไปยังโต๊ะอุปกรณ์และส่งตัวอย่างไปยังช่องลำเลียง

            “โมบิทยกเลิกพื้นที่หยุดใช้พลังงานและปล่อยเบเลียนให้เป็นอิสระ”

            “รับทราบ!” โมบิทตอบรับคำสั่งแอนดรูว์

            ไม่กี่วินาทีต่อมาเบเลียนได้เป็นอิสระ แต่ก่อนที่เบเลียนจะลุกขึ้น แอนดรูว์ได้หยุดไว้ก่อน

            “พักซะ”

            “ข้าไม่เป็นไรเจ้าค่ะ”เบเลียนตอบ แอนดรูว์กลับส่ายหน้าให้กับความแน่วแน่

            “ฉันรู้ว่าหลังวิวัฒนาการร่างกายจะอ่อนแอลงต่อให้แสดงความแข็งแกร่งขนาดไหนออกมาก็เลี่ยงไม่ได้มันเป็นหนึ่งในกระบวนการที่ต้องใช้เวลาพักฟื้นระยะหนึ่งกับทรัพยากรจำนวนมากไหนจะสู้กับวิเวียนอีก พลังที่ใช้ไปก็ไม่น้อย ไม่ต้องคิดถึงตอนฉันเก็บตัวอย่างเลยฉันดึงพลังเธอบางส่วนออกมาด้วย” แอนดรูว์พูดจบ เขาได้กรีดปลายนิ้วชี้ก่อนจะเอาไปจ่อปากเบเลียน

            “อ้าปาก”แอนดรูว์สั่งเบเลียน เบเลียนยอมทำตามอย่างง่ายดาย เสียงโมบิทพลันดังขึ้นมา

            “แจ้งเตือนโฮสอาจได้รับอันตราย คำเตือน คำเตือน!”

            “ไร้สาระไม่มีอันตรายอะไรทั้งนั้น ในพันธสัญญาทาสฉันรู้ถึงทุกอย่างของผู้อยู่ใต้สัญญาไปเตรียมเลือดมนุษย์ดัดแปลงเข้มข้นพิเศษมาห้าลิตรกับผลไม้เลือดสามผล”

            แอนดรูว์เอานิ้วชี้เข้าไปในปากเบเลียนก่อนจะสั่ง

            “ดูดซะ”

            เบเลียนลังเลเล็กน้อยแต่พอเลือดแอนดรูว์สัมผัสกับปลายลิ้น เบเลียนรีบปิดปากและใช้ลิ้นสัมผัสเลือดอย่างหลงใหล

            แอนดรูว์มองเบเลียนที่เริ่มแสดงความตื่นเต้นและความสุขผ่านสีหน้าเขาสัมผัสได้ถึงริมฝีปากและลิ้นเบเลียนตรงนิ้วชี้ แต่เขาไม่รู้สึกถึงความเจ็บปวดเพราะเบเลียนไม่ได้กัดนิ้วของเขา

            ‘ก็ดียังควบคุมตัวเองได้ ไม่ได้กินเลือดแล้วเกิดคลั่ง ถือว่าผ่าน’ แอนดรูว์คิดพลางสัมผัสถึงความรู้สึกตรงปลายนิ้วไปพร้อมกับความรู้สึกของเลือดที่ไหลออกไปทีละนิดอย่างต่อเนื่อง

            แอนดรูว์ปล่อยให้เบเลียนดูดเลือดจากปลายนิ้วเขาจนครบห้านาทีเมื่อเห็นว่าร่างกายเบเลียนเริ่มฟื้นตัวอันเป็นผลมาจากความพิเศษของเลือดเขาเขาจึงสั่งให้หยุด

            “พอได้แล้ว”

            แอนดรูว์ดึงนิ้วกลับเบเลียนเปิดปากเผยให้เห็นลิ้นยาวรัดพันนิ้วชี้เริ่มคลายออกแต่เบเลียนยังเคลื่อนตัวตามนิ้วเขามา

            ในจังหวะที่แอนดรูว์ดึงนิ้วออกจากปากเบเลียนน้ำลายยืดยาวสายหนึ่งที่เชื่อมต่อปลายนิ้วกับปลายลิ้นเบเลียนสะท้อนแสงจาง ๆ

            แพร๊บ!

            เบเลียนเลียนิ้วแอนดรูว์อีกครั้งคราวนี้นิ้วแอนดรูว์กลับมาสะอาดไม่มีน้ำลายติดอยู่แต่เขายังสัมผัสได้ถึงความเปียกชื้นเล็กน้อยแถมยังเห็นสายตาหลงใหลและอ้อนวอนของเบเลียน

            “ร่างกายกำลังฟื้นตัวพลังกลับคืนมาบางส่วน จากนี้กินเลือดกับผลไม้เลือดจะได้ฟื้นฟูเต็มที่”แอนดรูว์พูดโดยไม่สนใจสายตาของเบเลียน แม้หลังจากกินเลือดเขาเล็กน้อยแล้วมีท่าทีเป็นมิตรอย่างน่าประหลาด...เรียกให้ถูกเหมือนกำลังออดอ้อนซะมากกว่า

            “เจ้าชีวิต”เบเลียนเรียกแอนดรูว์ น้ำเสียงฟังดูน่าหลงใหลคล้ายมีมนต์เสน่ห์

            “จัดเก็บตัวอย่างเรียบร้อยกำลังนำเข้าสู่พื้นที่วิจัยเฉพาะ” เสียงโมบิทแจ้งเตือน แอนดรูว์หยุดมองภายในร่างกายเบเลียนเขาหันไปมองชีวจักรกลทั้งสองที่กำลังทำความสะอาดอุปกรณ์โดยใช้น้ำยาสีฟ้า

             

            สิบนาทีผ่านไป

            ชีวจักรกลสีเขียวตัวหนึ่งได้เดินเข้ามาในห้องวิจัยพร้อมกล่องสีขาวขนาดใหญ่

            ชีวจักรกลตัวนั้นเดินตรงไปยังห้องกระจกใสม่านพลังยังเปิดตัวให้เดินเข้าไปอย่างง่ายดาย

            เลน่าได้แต่สงสัยว่าอะไรอยู่ในกล่องมีเพียงวิเวียนจ้องมองเบเลียนตลอดเวลาเหมือนได้พบศัตรูคู่แค้น

             

            “เลือดมนุษย์ดัดแปลงเข้มข้นพิเศษห้าลิตรกับผลไม้เลือดสามผลมาส่งตามคำสั่ง” ชีวจักรกลสีเขียวรายงานให้แอนดรูว์ทราบ

            “วางไว้ตรงนี้และเปิดกล่อง”แอนดรูว์ชี้ไปด้านข้าง ชีวจักรกลสีเขียวก็เดินมาวางกล่องสีขาวขนาดใหญ่ ก่อนจะใช้ปลายนิ้วสัมผัสกล่องให้เปิดออกอัตโนมัติและยืนขึ้นโดยหันมองแอนดรูว์

            “เสร็จสิ้นมีคำสั่งเพิ่มเติมหรือไม่” ชีวจักรกลสีเขียวรายงานในท่าทางเคารพ

            “ไม่มีไปทำหน้าที่ของนายเถอะ” แอนดรูว์ตอบ

            “รับทราบ!” ชีวจักรกลทำความเคารพแอนดรูว์แล้วเดินออกจาห้องกระจกใสไป

            แอนดรูว์ก้มมองภายในกล่องสีขาวเขาเห็นถุงบรรจุเลือดสิบถุง ทุกถุงต่างถูกหุ้มไว้ด้วยผิวหนังพิเศษที่ยังมีชีวิตโดยใช้นาโนแมชชีนควบคู่กับระบบรักษาอุณหภูมิภายในให้เลือดยังสดใหม่ด้านข้างมีกล่องบรรจุผลไม้ทรงกลมสีแดงขนาดเล็กสามผล

            ผลไม้ถูกบรรจุอยู่ในกล่องอย่างดีและมีระบบรักษาความสดใหม่ที่ดีกว่าเลือดเพราะมันอยู่ในกล่องอีกชั้นหนึ่ง

            ‘ผลไม้เลือดก่อนแล้วกัน’ แอนดรูว์หยิบกล่องผลไม้ขึ้นมาเขาทำการเปิดกล่องและยื่นให้เบเลียน

            “ค่อยๆ กินทีละลูก ผลไม้เลือดกักเก็บพลังงานชีวิตและคุณสมบัติปรับปรุงร่างกายเหมาะกับเธอ”

            เบเลียนยื่นมือมารับอย่างระมัดระวังไม่ให้ปลายเล็บของเธอกรีดมือแอนดรูว์

            หลังเบเลียนรับผลไม้เลือดไปเบเลียนได้หยิบผลไม้เลือดลูกหนึ่งขึ้นมากิน ด้วยขนาดที่ไม่เล็กไปใหญ่ไปจับได้พอดีมือเบเลียนกัดสองสามคำผลไม้เลือดก็หมดไปอย่างรวดเร็ว

            ผลไม้เลือดลูกที่สองเบเลียนกินมันอย่างรวดเร็วยิ่งกว่าเดิมพอถึงลูกที่สามเธอเคี้ยวมันทั้งลูกอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะกลืนลงไปสีหน้าท่าทางยังแสดงออกชัดเจนว่าชอบผลไม้เลือดเป็นอย่างมาก

            “เหมือนเธอจะชอบมันน่าเสียดายฉันไม่เพิ่มให้หรอก” แอนดรูว์พูดขึ้นหลังจากเห็นเบเลียนทำสีหน้าออดอ้อน

            ‘ผลไม้เลือดสามผล เบเลียนรับพลังงานของมันได้มากกว่านี้คงจะรับไม่ไหวและกลายเป็นเสียเปล่า’ แอนดรูว์คิดพลางหยิบถุงเลือดหนึ่งถุงส่งให้เบเลียนแต่เบเลียนเหมือนจะอยากได้ผลไม้เลือดมากกว่า

            “กินซะเลือดนี่ดีไม่แพ้ผลไม้เลือด มันย่อยง่าย สารอาหารเยอะและช่วยบำรุงร่างกาย ฉันทำมาเป็นพิเศษสำหรับใช้เปลี่ยนถ่ายให้สิ่งมีชีวิตบางจำพวก”แอนดรูว์บอกเล่าประโยชน์ให้เบเลียนรับรู้ เบเลียนทำได้เพียงหยิบถุงเลือดไปเพื่อลองกิน

            งับ!

            เขี้ยวเบเลียนฝังลงบนถุงเลือดปากปิดแน่น ดวงตาเบิกกว้าง ไม่นานเบเลียนได้ดูดเลือดอย่างกระหาย

            แอนดรูว์เตรียมส่งเลือดถุงต่อไปให้เบเลียนเขากลับไม่คิดว่าเบเลียนจะเคี้ยวถุงเลือดและกลืนลงไป แต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่แอนดรูว์ให้ความสนใจเพราะสิ่งที่เบเลียนทำต่อมาคือหยิบถุงเลือดไปจากมือเขาอย่างแผ่วเบาและกินอย่างเรียบร้อยความกระหายในดวงตายังจางหายไป

            ‘ดูเหมือนว่าจะเลี้ยงเชื่อง ไม่ทำร้ายเรา ส่วนกลับคนอื่นน่าจะไม่ปลอดภัยเท่าไหร่’แอนดรูว์วิเคราะห์พฤติกรรมของเบเลียน อาจดูเหมือนว่าง่าย เชื่อฟังและควบคุมตัวเองได้แต่หากเขาไม่อยู่ ไม่มีทางรู้เลยว่าพฤติกรรมแบบไหนจะแสดงออกมา

            ‘ไม่เป็นไร กินเลือดไปสักพัก นาโนแมชชีนที่ไม่ถูกย่อยน่าจะช่วยพัฒนาส่วนสัญชาตญาณดิบให้ดีขึ้นด้านเหตุผลจะถูกพัฒนาให้ควบคุมสัญชาตญาณดิบอยู่เอง’ แอนดรูว์คิดและส่งเลือดถุงต่อไปให้เบเลียน

            ไม่นานถุงเลือดทั้งสิบถุงได้ถูกเบเลียนกินไปจนหมดแอนดรูว์ที่ใช้ดวงตามองดูร่างกายเบเลียนดูดซึมสารอาหารไปหล่อเลี้ยงส่วนต่าง ๆ ได้ไม่มีอะไรผิดปกติประกอบกับพลังเบเลียนเริ่มฟื้นคืน สัมผัสจากพันธสัญญาณทาสยังกลับมารุนแรงไม่อ่อนแอเหมือนก่อนหน้านี้

            “นอนพักซะเชื่อฟังเสียงจากโมบิท ระหว่างนี้เรียนรู้ไปด้วยจะดีมาก”พูดจบแอนดรูว์เตรียมเดินออกไปจากห้องกระจกใส แต่เบเลียนกลับเรียกเขาไว้ก่อน

            “เจ้าชีวิต!”

            “มีอะไร?” แอนดรูว์ถาม

            “ข้าอยากได้ผลไม้เลือด”เบเลียนพูดพร้อมส่งสายตาอ้อนวอน น้ำเสียงยังชวนให้คนที่ฟังคล้อยตามน่าเสียดายที่ใช้ไม่ได้ผลกับแอนดรูว์

            “ไม่ได้ของที่กินไปยังย่อยไม่หมด ต่อให้ร่างกายจะแข็งแรงขนาดไหนยังต้องใช้เวลาอย่างต่ำสามวันถึงย่อยหมด”แอนดรูว์ปฏิเสธเบเลียนด้วยเหตุผล

            “โมบิทฝากดูแลเบเลียนด้วย”แอนดรูว์สั่งแล้วเดินออกจากห้องกระจกใส

            “รับทราบ!”

            หลังจากแอนดรูว์ออกไปเบเลียนแสดงความรู้สึกเสียดายออกมาผ่านสีหน้าอยู่หลายนาทีในที่สุดเบเลียนเหมือนจะสัมผัสได้ถึงบางอย่างและตั้งใจนอนลงบนเตียงไปอย่างสงบ

            .

            .

            หลังแอนดรูว์ออกมาจากห้องกระจกใสเขาเฝ้าดูเบเลียนจนเห็นเธอนอนลงไปบนเตียง

            ‘คุณสมบัติผลไม้เลือดผสมรวมกับเลือดพิเศษแล้วสินะ พลังและร่างกายฟื้นฟูสู่จุดสูงสุดเมื่อไหร่เบเลียนอาจวิวัฒนาการอีกครั้ง ตัวช่วยที่ยอดเยี่ยมเพิ่มมาอีกหนึ่งถือว่าดีไม่น้อย’แอนดรูว์คิดในใจ

            เห็นว่าแอนดรูว์ออกมาจากห้องกระจกใสแต่ยังยืนดูต่อ เลน่าสงสัยหลายสิ่งมานานจึงอดถามออกมาไม่ได้

            “เธอทำอะไรอยู่หรอ”

            “อ่อ...ผมรอดูการเปลี่ยนแปลงเล็กๆ น้อย ๆ” แอนดรูว์พูดถ้อยคำชวนสงสัย เลน่าที่อยากรู้อยากเห็นจึงถามต่อ

            “การเปลี่ยนแปลงอะไร?”

            “การเปลี่ยนแปลงของเบเลียน”แอนดรูว์ตอบอย่างไม่ปิดบัง

    คล้ายกับเรื่องAstral Beast Hunter (นักล่าอสูรดวงดาว) ที่คุณอ่าน