ภรรยาในพันธสัญญาของบอส - Bosss Proposal - ตอนที่ 18 ปองร้าย_[2]

กว่า 5 ชั่วโมง นับตั้งแต่เกิดเหตุรับการรักษา และถูกย้ายมาพักฟื้นในห้องผู้ป่วยแยกของโรงพยาบาลเอกชนที่อยู่ใกล้ที่สุด

สีหน้าของภัทรกรยังคงมีความกระวนกระวายใจแม้ภรรยาลืมตาตื่นอย่างปลอดภัย เพราะในใจของเขายังคงคุกรุ่นด้วยความโกรธ ระคนผิดหวังต่อการกระทำเลวร้ายขาดความยั้งคิดของมุกระริน

“ระวังนะครับ อย่าขยับมาก” เขาขยับกายเข้าหากดไหล่ของภรรยาห่วงกลัวว่าหญิงสาวจะขยับเขยื้อนเร็วจนส่งผลกระทบกับลูกในท้อง

เขารู้ว่าสิ่งแรกที่ภรรยาอยากรู้คืออะไรจึงชิงตอบด้วยน้ำเสียงมั่นคงหนักแน่น “ลูกยังอยู่กับเรา แกปลอดภัย แต่คุณต้องนอนนิ่งๆ นะ แรงกระทบกระเทือนทำให้ลูกยังอยู่ในภาวะน่าเป็นห่วง”

ใบหน้าหญิงสาวเจื่อนลงนิดน้ำตาซึมตรงหางตา มือที่มีอาการร้าวระบมจากแรงกระทบกระเทือนค่อยๆ เลื่อนมาวางบนหน้าท้อง

“แม่ขอโทษนะคะ”

“ไม่ใช่ความผิดของคุณเลย” ภัทรกรโน้มใบหน้าเข้าหาภรรยาจุมพิตตรงขมับแผ่วเบา และวางมือประกบมือหญิงสาวเหนือท้องน้อยเป็นห่วงเลือดเนื้อเชื้อไขอย่างสุดหัวใจเช่นกัน

“บัวเดินข้ามถนนไม่ระวังเองค่ะ มัวแต่คุยโทรศัพท์แทนที่จะมองดูรถให้ดี”

เธอยังไม่รู้ว่ามีคนปองร้าย ที่ผ่านมาทุกครั้งที่มุกระรินคุกคามหญิงสาวมักปล่อยผ่านเสมอ เขาเองก็เช่นกันเพราะทุกครั้งมันไม่รุนแรงและเลวร้ายเท่าหนนี้

“มันไม่ใช่เพราะความประมาทของคุณ แต่มีคนจงใจทำแบบนั้น”

หญิงสาวเบิกตากว้างขณะมองตอบสามี

ภัทรกรสูดลมหายใจเข้าลึกก่อนพูดชื่อคนร้าย

“มุกเป็นคนขับรถคันนั้น เธอตั้งใจจะชนคุณ” เขาพักกลั้นหายใจสะกดอารมณ์โกรธเกรี้ยวที่พลุ่งพล่านอยู่ภายในใจ

กณิกนันท์ตกในอาการช็อก เธอรู้เต็มอกว่ามุกระรินเกลียดตัวเองแต่ไม่เคยคาดคิดว่าหญิงสาวจะใจร้ายถึงขั้นคิดจะฆ่าแกงกันเช่นนั้น

“โชคดีที่นักศึกษาปริญญาตรีเดินผ่าน เขาสังเกตว่ามีรถพุ่งมาหาก็เลยวิ่งเข้ามาผลักคุณให้พ้นทาง”

“คนที่ช่วยบัวได้รับบาดเจ็บตรงไหนบ้างหรือเปล่าคะ” หญิงสาวรีบถามนึกเป็นห่วงคนมีน้ำใจหรือจะเรียกว่าเธอกับลูกเป็นหนี้ชีวิตก็คงไม่มากเกินไป

“ถูกรถเฉี่ยว แต่อาการปลอดภัยแล้วครับ หลังจากนี้ผมจะตอบแทนเขาช่วยค่ารักษาพยาบาลเต็มที่ แล้วก็จะสนับสนุนทุนการศึกษาเต็มจำนวน กับเงินค่าครองชีพทุกเดือนจนกว่าเขาจะเรียนจบ” เขาเตรียมการไว้แล้วว่าจะตอบแทนคนที่ช่วยเหลือชีวิตลูกกับภรรยาอย่างสมน้ำสมเนื้ออย่างไร

เธอมองตอบสามีด้วยแววขอบคุณ ตั้งใจว่าเมื่ออาการตัวเองดีขึ้นจะไปพูดขอบคุณนักศึกษาปริญญาตรีที่ช่วยเธอไว้ด้วยตัวเอง

“คุณมุกล่ะคะ” หญิงสาวอยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นหลังจากเหตุการณ์นั้น

“เธอกำลังอยู่ในการควบคุมของตำรวจน่ะ ไม่แน่ใจว่าจะได้รับอนุญาตให้ประกันตัวชั่วคราวให้ออกไปสู้คดีหรือเปล่า” นัยน์ตาเขาแข็งกร้าวเมื่อเอ่ยถึงหญิงสาวอีกคนที่เขาสูญเสียศรัทธาในความเป็นมนุษย์อันมีคุณธรรมในใจอย่างสิ้นเชิง

“หมายถึง… เธอถูกจับอย่างนั้นเหรอคะ”

“ใช่”

เขาจะไม่มีทางอ่อนข้อให้คนที่ทำร้ายลูกทำร้ายเมียของตัวเองอย่างเด็ดขาด

“เราจะว่ากันตามกฎหมาย” เขาประกาศความตั้งใจต่อหน้าภรรยา

“มันอาจกลายเป็นปัญหาระหว่างสองครอบครัวได้นะคะ คุณไม่จำเป็นต้องทำเด็ดขาดขนาดนั้นก็ได้” หญิงสาวห่วงใยถึงพ่อแม่และกิจการครอบครัวของเขาที่เคยถ้อยทีถ้อยอาศัยครอบครัวของมุกระรินเสมอมา