ตั้งแต่เริ่มการแข่งขันในรอบนี้ เฉินเซี่ยงเสียเปรียบคู่ต่อสู้มาโดยตลอด สิ่งที่เกิดขึ้นล้วนเหนือความคาดหมาย ทุกคนต่างคาดไม่ถึงว่าความแข็งแกร่งแท้จริงของเหยาฉงจะอยู่ในระดับ 7 ขอบเขตนักสู้ ตอนนี้พวกเขาเข้าใจแล้วว่าทำไมตระกูลเหยาถึงกล้าจับคู่เหยาฉงให้เจอกับเฉินเซี่ยง
“เฉินเซี่ยง ความแข็งแกร่งของเจ้ามีเพียงเท่านี้รึ? ข้าผิดหวังยิ่งนัก!” เหลิ่งยู่หลานยืนอยู่บริเวณใกล้เคียงขณะที่กำลังกอดอก ดวงตาอันแสนเย็นชาของนางเต็มไปด้วยความผิดหวัง ในตอนนี้เฉินเซี่ยงถูกชกปลิวไปยังขอบเวทีและกำลังจะถูกเหยาฉงชกใส่อีกครั้ง
เล่ห์กลของตระกูลเหยาแยบยลอย่างยิ่งและยังจะทำให้เฉินเซี่ยงไร้การป้องกัน ตระกูลเหยาพิจารณาถึงสิ่งที่น่าจะเกิดขึ้นเกือบทุกสิ่ง เพียงแต่พวกมันไม่รู้ถึงการคงอยู่ของแหวนที่มองไม่เห็นบนนิ้วของเฉินเซี่ยง หรือแม้กระทั่ง 2 สาวงามที่อยู่ภายในนั้น อีกทั้ง 1 ใน 2 สาวงามยังถือเป็นปรมาจารย์ในด้านการปรุงยา
“นี่คือพิษที่แข็งแกร่งยิ่ง ประกอบไปด้วยคุณสมบัติในการทำให้เป้าหมายเป็นอัมพาต แต่หลังจากที่เจ้าชำระร่างกายในสระปีศาจแล้ว เส้นลมปราณของเจ้าสมควรทนทานเป็นพิเศษ เจ้าเพียงต้องโคจรทักษะปราณศักดิ์สิทธิ์เพื่อให้ภาพร่างหยินหยางในตันเถียนของเจ้าหมุนวน เมื่อนั้นพิษจะถูกขับชำระหายไป” ซูเหม่ยเหยากล่าว
การโคจรทักษะปราณศักดิ์สิทธิ์เพียงหนึ่งครั้ง ทำให้ปราณวิญญาณทั้งหมดโดยรอบถูกดูดเข้าสู่ร่างกายเฉินเซี่ยง ไหลทะลักเข้าสู่เส้นลมปราณไปพร้อมๆ กับก๊าซพิษที่ทำให้เป็นอัมพาต เมื่อพวกมันถ่ายเทจากเส้นลมปราณเข้าสู่ตันเถียน มันจะถูกชำระโดยธาตุทั้ง 5 แห่งปราณแท้จริงภายในนั้น
แต่เดิมเหยาฉงต้องการทำร้ายเฉินเซี่ยงจนถึงขั้นบาดเจ็บสาหัสจึงค่อยโยนเขาออกจากเวที แต่ไม่ว่าเหยาฉงจะทำเช่นไร ภายในดวงตาเฉินเซี่ยงยังคงเต็มไปด้วยเจตนาสังหารอันเข้มข้นราวกับปีศาจร้ายเช่นเดิม
เฉินเซี่ยงในตอนนี้สามารถเคลื่อนไหวได้แล้ว แต่ไม่มีใครทราบเรื่องนี้ เพราะผู้ชมกำลังเฝ้าดูเหยาฉงผู้ชักมีดสั้นที่แฝงไปด้วยรัศมีเย็นเยียบ พุ่งตรงไปยังหน้าอกของเฉินเซี่ยง!
“ไปตายซะ!” เหยาฉงตะโกนลั่น
ผู้ชมทุกคนต่างตกตะลึง ทั่วทั้งพื้นที่งานประลองกลายเป็นปั่นป่วน เสียงก่นด่าสาปแช่งดังระงมไปทั่ว
ขณะที่มีดสั้นของเหยาฉงจ้วงแทงไปยังอกคู่ต่อสู้ของมัน เฉินเซี่ยงผู้ไม่เคยเคลื่อนไหวตั้งแต่เริ่มกลับขยับตัวโดยฉับพลัน กระดูกทุกชิ้นในร่างกายของเฉินเซี่ยงปรากฏเสียง “แคร๊ก” เขายื่นแขนซ้ายออกไปคีบมีดสั้นที่พุ่งตรงเข้ามาด้วยสองนิ้ว มีดสั้นเล่มนั้นแตกกระจายเป็นเศษเล็กเศษน้อย
“บัดซบบบบ!!!!! เจ้าทำให้ข้าเป็นอัมพาตด้วยพิษลึกลับนั่น และตอนนี้เจ้ายังต้องการปลิดชีวิตข้า ตระกูลเหยาบัดซบของเจ้าช่างโหดเหี้ยมยิ่งนัก!” เฉินเซี่ยงด่าทอด้วยความโกรธถึงขีดสุด รัศมีสีครามรุนแรงพวยพุ่งออกมาจากมือทั้งสองข้าง ปรากฏเป็นรัศมีสายฟ้าแห่งปราณแท้จริงที่น่าหวาดกลัวเป็นอย่างยิ่ง
“ตายไปซะ!” เฉินเซี่ยงตะโกนลั่นด้วยความโกรธขณะที่หมัดทั้ง 2 ข้างถูกเหวี่ยงออกไปราวกับพายุที่รุนแรง 2 ลูก พุ่งตรงไปยังร่างกายของเหยาฉง เพียงพริบตาเดียว ห่าหมัดที่ประกอบไปด้วยปราณสายฟ้าที่รุนแรงกระหน่ำลงไปที่ร่างของเหยาฉงอย่างต่อเนื่อง
มันทำได้เพียงแผดเสียงกรีดร้องที่น่าสังเวชออกมา ขณะที่สมาชิกตระกูลเหยาที่ชมการต่อสู้อยู่กระโดดพุ่งขึ้นมาบนเวที เมื่อเห็นเช่นนั้น ฝ่ามือทั้งสองข้างของเฉินเซี่ยงแปรเปลี่ยนเป็นกรงเล็บมังกรขนาดใหญ่พร้อมปรากฏปราณสีครามแท้จริงพวยพุ่งเจาะทะลุร่างเหยาฉง เลือดสดๆ สาดกระเซ็นไปทั่วทุกพื้นที่ราวกับน้ำพุที่ไม่วันหยุดไหล
กรงเล็บมังกรครามเสียบทะลุร่างของมัน ปราณแท้จริงสามารถเจาะทะลุร่างกายอันแสนบอบบางของมันได้อย่างง่ายดาย เหลือทิ้งไว้เพียงหลุมเลือด 5 หลุม มันรู้สึกราวกับว่าเป็นตุ๊กตาที่นอนทอดร่างอยู่บนพื้นเพื่อรอคอยความตาย เพียงแต่ตอนนี้ยังไม่ถึงเวลา
“เฉินเซี่ยงหยุด!” ผู้อาวุโสตระกูลเหยาผู้หนึ่งเหวี่ยงหมัดพุ่งตรงมายังเฉินเซี่ยง เขาสามารถหลบหลีกมันได้อย่างง่ายดาย ประกายปราณแท้จริงพร้อมด้วยรัศมีสายฟ้าปรากฏขึ้นที่ขาของเขา เขาสะบัดขาไปด้านข้างอย่างรุนแรงพร้อมกับดึงมันกลับมาราวกับว่าเขากำลังควงขวานยักษ์ที่เคลือบคลุมไปด้วยสายฟ้าสีครามตัดขวางไปยังเอวของเหยาฉง
“หยุดดดด~~~~” ผู้อาวุโสตระกูลเหยาคนนั้นตะโกนขึ้นอีกครั้ง แต่เหยาฉงถูกเฉินเซี่ยงแยกร่างเป็นสองส่วนด้วยลูกเตะนั่นเป็นที่เรียบร้อยแล้ว เหยาฉงตกตายคาเวที ผู้ชมทุกคนที่เห็นเหตุการณ์นั้นพลันรู้สึกสั่นสะท้านลึกลงไปถึงกระดูก
ทั่วทั้งพื้นที่แปรเปลี่ยนเป็นเงียบสงัด มีเพียงเสียงกลืนน้ำลายของกลุ่มคนขนาดใหญ่เท่านั้นที่ได้ยินอย่างชัดเจน การกระทำของเฉินเซี่ยงทำให้พวกเขาประหลาดใจ เขา...ผู้อยู่เบื้องหน้าประตูแห่งตระกูลเหยา เขา...ผู้อยู่เบื้องหน้าผู้อาวุโสตระกูลเหยา เขา...ผู้ปลิดของผู้เยาว์ที่น่านับถือแห่งตระกูลเหยาด้วยวิธีละเลงเลือดอันน่าสยดสยอง
“เมื่อตอนที่มันพยายามสังหารข้า เหตุใดเจ้าไม่พยายามหยุดมัน? และเมื่อมันทำเช่นนั้น...จะมีเหตุผลอันใดในโลกนี้ที่เจ้าคิดว่าข้าจะไม่สังหารมัน? ข้าไม่ได้ละเมิดกฏแม้แต่น้อย” น้ำเสียงของเฉินเซี่ยงเย็นยะเยียบแต่ยังเต็มไปด้วยความโกรธที่รุนแรง หากในเวลานั้น เขาไม่สามารถชำระก๊าซพิษนั่นได้ เขาคงสิ้นชื่อไปแล้ว
ก่อนหน้านี้ เหยาฉงพยายามใช้มีดสั้นแทงเฉินเซี่ยง ทุกคนล้วนเห็นการละเมิดกฎที่เกิดขึ้นนี้อย่างชัดเจน เช่นนั้น การที่เฉินเซี่ยงละเมิดกฎ ‘ห้ามสังหารคู่ต่อสู้’ ย่อมเป็นเรื่องไร้สาระ
“หรือเจ้าต้องการสู้กับข้า?” เฉินเซี่ยงมองผู้อาวุโสตระกูลเหยาอย่างเย็นชาพร้อมกับปลดปล่อยปราณสังหารออกมาจากทั่วร่าง
ผู้อาวุโสตระกูลเหยาเหม่อมองไปยังร่างที่ถูกออกเป็นส่วนนอนทอดกายอยู่บนพื้นและยังคงมีเลือดหยดลงมาไม่หยุด ใบหน้าของมันเต็มไปด้วยความโกรธ สายตาเต็มไปด้วยเจตนาสังหาร ทันใดนั้น ผู้อาวุโสตระกูลเหยาคนอื่นๆ อีกหลายคนได้ปรากฏตัวขึ้น
“ฮ่าฮ่าฮ่า…….สนุกจริงๆ เด็กเหลือขอตระกูลเหยาตั้งใจแหกกฎเพื่อสังหารคู่ต่อสู้ แต่มันก็ทำอะไรไม่ได้ ยังไม่พอ...มันยังโดนเชือดเสียเอง แล้วตอนนี้...ไอ้พวกชายแก่ตระกูลเหยายังคิดที่จะแก้แค้นอีกรึ?” ชายร่างกายกำยำคนหนึ่งยืนขึ้น หัวเราะเสียงดังลั่นพร้อมกับเยาะเย้ยตระกูลเหยาอย่างเปิดเผย
มันเป็นเสียงที่ดังกึกก้องและผ่าเผย เสียงเยาะเย้ยดังมาจากหนึ่งในผู้ที่กำลังชมการประลอง ทำให้ท่าทางของเหล่าผู้อาวุโสตระกูลเหยาเปลี่ยนเป็นน่าเกลียดเป็นอย่างมาก พวกมันเกลียดเฉินเซี่ยงเข้าไส้ จึงกำหนดให้เหยาฉงลงไปจัดการกับเฉินเซี่ยง มันยังให้ยาแก้พิษแก่เหยาฉงก่อนที่มันจะอมพิษอัมพาตไว้จนเต็มปาก และเมื่อใดที่มันพูดคุยกับเฉินเซี่ยง เขาก็จะต้องพิษทันที
แต่ด้วยสิ่งที่ทำไปทั้งหมด พวกมันกลับพลาดบางสิ่ง มันประเมินความแข็งแกร่งของเฉินเซี่ยงต่ำไป เหยาฉงไม่สามารถทำร้ายเฉินเซี่ยงให้บาดเจ็บรุนแรงได้ แต่มันเองก็ไม่อาจเสียโอกาสทองเช่นนี้ไปเช่นกัน ดังนั้นมันจึงดึงมีดสั้นออกมาหมายสังหารเฉินเซี่ยง ในความคิดของมัน...ภายในจักรวรรดินักสู้ตอนใต้แห่งนี้..ตระกูลเหยาทรงอำนาจเป็นอย่างมาก เช่นนั้นพวกมันสมควรเก็บกวาดเรื่องนี้ได้อย่างเงียบเชียบราวกับไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน มันจึงตัดสินใจลงมือสังหารเฉินเซี่ยง
“เฉินเซี่ยง...พวกเราตระกูลเหยา ไม่ปล่อยให้เจ้าออกไปแน่!” ผู้อาวุโสตระกูลเหยาผู้หนึ่งเต็มไปด้วยความอาฆาตพยาบาท น้ำเสียงของมันแสดงออกถึงความเคืองแค้นอย่างที่สุด
เฉินเซี่ยงกล่าวเย้ยหยันมัน “ตระกูลเหยาอันแสนสง่างามและแสนภาคภูมิ...ได้ลดตัวลงกระทำเรื่องเลวทรามต่ำช้าเช่นนี้ แต่ไม่ต้องกังวลไป….ข้าจะไม่ปล่อยตระกูลเหยาของเจ้าไว้แน่….”
เมื่อกล่าวจบ เฉินเซี่ยงเดินลงจากเวทีประลอง ผู้อาวุโสตระกูลเหยาคนนั้นไม่กล้าใช้ความรุนแรง เนื่องเพราะ หากมันทำเช่นนั้น ตระกูลเหยาของต้องมันต้องถูกเยาะเย้ยไปทั่วทั้งจักรวรรดินักสู้ตอนใต้แน่นอน แม้ว่างานประลองแห่งเมืองโหวหวางในครั้งนี้ถูกจัดขึ้นโดยพวกมัน แต่พวกมันยังต้องทำตามกฎกติกา และกฎก็ได้ประกาศออกไปแล้ว เมื่อเหยาฉงละเมิดกฎก่อน ดังนั้นการที่เฉินเซี่ยงสังหารมันย่อมสมเหตุสมผลแล้ว
ตระกูลเหยาต้องการหยุดเฉินเซี่ยงที่กำลังจากไป พวกมันไม่เต็มใจที่ปล่อยให้เขาจากไปเช่นนั้น แต่พวกมันเข้าใจถึงความแข็งแกร่งของเหยาฉงเป็นอย่างดี หากเฉินเซี่ยงสามารถสังหารเหยาฉงได้อย่างง่ายดายแล้วไซร้ เฉินเซี่ยงคงจะมีความแข็งแกร่งที่เหนือกว่าระดับ 8 ขอบเขตนักสู้เป็นแน่!
“เฉินเซี่ยง...อย่างจองหองไป อาจารย์ของเหยาฉงจะมาจัดการเจ้าเร็วๆ นี้แน่” ผู้อาวุโสตระกูลเหยาคนหนึ่งแค่นเสียเย็นชาก่อนที่จะหลีกทางให้เฉินเซี่ยงพร้อมสั่งในผู้รับใช้เก็บกวาดเวทีประลอง
ผู้ชมต่างคิดว่า ผู้เข้าแข่งขันทั้งสองอยู่ในระดับ 7 ขอบเขตนักสู้ แต่กลับกลายเป็นว่า เหยาฉงที่อยู่ต่อหน้าเฉินเซี่ยงกลายเป็นอ่อนแออย่างมาก ก่อนหน้านั้น เหยาฉงจู่โจมเฉินเซี่ยงอย่างบ้าคลั่งด้วยทั้งหมดที่มันมี แต่กลับล้มเหลว และไม่สามารถทำอันตรายแก่เฉินเซี่ยงได้ นี่เป็นสิ่งที่ชัดแจ้งต่อทุกผู้ทุกคนแล้วว่า ความแข็งแกร่งของเฉินเซี่ยงนั้นไม่ธรรมดาเพียงใด เขาต้องไม่ใช่นักสู้ระดับ 7 ขอบเขตนักสู้ที่ธรรมดาสามัญแน่นอน
คิ้วเรียวงามของเหลิ่งยู่หลานขมวดเข้าหากันเล็กน้อย เมื่อมองแผ่นหลังของเฉินเซี่ยงที่กำลังห่างออกไป นางขบริมฝีปากแดงระเรื่อ ตัวนางเองก็อยู่ในระดับ 7 ขอบเขตนักสู้เช่นกัน แต่ปราณแท้จริงที่นางใช้ออกมากลับไม่ใกล้เคียงเฉินเซี่ยงเลย ทั้งการปะทุของปราณแท้จริงโดยฉับพลัน ทั้งแปรเปลี่ยนให้เป็นรัศมีปราณเพื่อใช้โจมตี มันยากยิ่งที่บรรลุถึงเขตขั้นที่ใช้ออกได้ตามใจปรารถนาเช่นนั้น ตัวนางเองยังทำได้เพียงเล็กน้อย
ความขุ่นแค้น...ความเกลียดชัง...ระหว่างเฉินเซี่ยงและตระกูลเหยาหยั่งรากลึกยิ่งขึ้น ในเวลานี่ขุมกำลังหลักต่างปั่นป่วนเพราะเรื่องนี้ด้วย นั่นเป็นระหว่างพวกเขาและตระกูลเหยามีความสัมพันธ์อันดีเป็นอย่างยิ่ง ตอนนี้สงครามระหว่างตระกูลเฉินและตระกูลเหยาเป็นเรื่องที่ไม่อาจหลีกเลี่ยงได้อีกต่อไป พวกมันเองยังมิอาจตัดสินใจเลือกฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง นั่นเป็นเพราะ หากตระกูลเหยาแพ้สงคราม พวกมันต้องถูกตระกูลเฉินเข้ายึดครองทุกสิ่งทุกอย่าง เช่นนั้นแล้ว ตระกูลเฉินจะกลายเป็นหนึ่งในขุมอำนาจที่แข็งแกร่งที่สุดในด้านเม็ดยา หากตระกูลเหล่านั้นช่วยเหลือตระกูลเหยาแล้วไซร้ พวกเขาเพียงต้องพานพบกับความสูญเสียโดยมิอาจหลีกเลี่ยงได้เพียงนั้น
……………………….