เกษียณทหารแล้วไปทำฟาร์มที่ต่างโลก

“ว้าก!!!” เสียงร้องโวยวายดังก้องป่า ตามมาด้วยเสียงดังตึงตังจากแผ่นดินสั่นสะเทือน ชายชุดดำสองคนกำลังวิ่งหนีอย่างสุดชีวิต เมื่อด้านหลังของพวกเขามียักษ์ตัวสูงใหญ่กว่าต้นไม้กำลังวิ่งไล่ล่าตามมาติดๆ ด้วยท่าทางอันโกรธเกรี้ยว ไซเลอร์ และเดนิสทั้งสองคนแม้ว่าจะมีชุดแบทเทิลสูทเสริมพลังร่างกาย แต่ความเร็วที่เพิ่มขึ้นมานั้นก็ไม่อาจทิ้งห่างยักษ์หน้าตาน่าเกลียดที่วิ่งตามหลังมาได้เลยแม้แต่น้อย นอกจากมันจะขายาวกว่าแล้วยังวิ่งเร็วมากอีกด้วย บวกกับพละกำลังมหาศาลสามารถหักโค่นต้นไม้ใหญ่ได้อย่างง่ายดาย แม้ว่าพวกเขาจะสามารถวาร์ปกลับฟาร์มได้ในทันที แต่ปัญหาก็คือภารกิจของเขายังไม่เสร็จสิ้น เมื่อเคลย์ผู้ที่เป็นเป้าหมายการช่วยเหลือครั้งนี้ ถูกเด็กหญิงผมขาวที่นั่งอยู่บนหัวของเจ้ายักษ์จับตัวเอาไว้ จะสู้ก็สู้ไม่ได้ จะถอยก็ถอยไม่ได้ชีวิตวัยรุ่นทั้งสองช่างอยู่ในช่วงที่ลำบากใจเป็นที่สุด แต่ท่าทางการวิ่งหนีที่ทุลักทุเลอย่างยากลำบากของทั้งสองหนุ่ม กลับกลายเป็นที่น่าขบขันสำหรับเด็กหญิงเป็นอย่างมาก ยิ่งยักษ์ที่เธอนั่งอยู่ไล่ล่าพวกเขาไปเรื่อยๆ เธอก็เอาแต่หัวเราะไม่หยุด ราวกับว่าได้ของเล่นใหม่อย่างไรอย่างนั้น“ฮ่าๆๆ พี่เบิ้มเตะตูดไอ้โง่สองตัวนั่นให้ได้นะ อย่ายอมแพ้ล่ะ ฮ่าๆๆ” เด็กหญิงอายุประมาณแปดขวบดวงตาสีแดง หน้าตาน่ารักกำลังสนุกสนานกับอันตรายที่ถึงชีวิตของผู้อื่น เสียงที่สดใสร่าเริงช่างขัดกับภาพหายนะที่อยู่ตรงหน้านี้โดยสิ้นเชิง“โฮก!!!” เจ้ายักษ์ตัวสีเทาหม่นเขี้ยวยาวตอบรับคำสั่งของเด็กหญิงอย่างคึกคะนอง แล้วจากนั้นฝีเท้าของมันก็เร่งเร็วขึ้นเรื่อยๆ ส่วนไซเลอร์ และเดนิสที่วิ่งหน้าตั้งอย่างไม่หยุดยั้งนั้น พวกเขาไม่ใช่คนที่ขลาดเขลาจนขาดสติ แต่เมื่อศัตรูตรงหน้าเก่งกาจเกินกว่าจะต่อกรได้ การวิ่งหนีจึงเป็นทางเดียวในสถานการณ์เฉพาะหน้าแบบนี้ อย่างไรก็ตามพวกเขาไม่ได้วิ่งเฉยๆ แต่กำลังวางแผนการสวนกลับฝ่ายศัตรูที่ไล่หลังมาอยู่ ในความมืดมิดยามราตรีแบบนี้ และเคลื่อนที่ไล่ล่าเป้าหมายตลอดเวลา เด็กหญิงผมขาวไม่อาจเห็นได้เลยว่าด้านข้างตัวของยักษ์ใหญ่ทั้งสองข้าง มีลูกบอลโลหะสีดำขนาดเท่าลูกเทนนิสลอยตามอยู่ตลอดเวลา ซึ่งมันก็คือโดรนสอดแนมสุดไฮเทคนั่นเอง“โดรนสำรวจส่งข้อมูลมาแล้วขอรับท่านเดนิส” ไซเลอร์บอกถึงข่าวดีที่ได้รับมาแก่เพื่อนด้านข้าง ในขณะที่วิ่งอยู่ตัวเขาก็อ่านข้อมูลคร่าวๆในหน้าจอไปด้วย“แล้วมันว่ายังไงล่ะ” เดนิสยังคงตั้งใจวิ่งอย่างไม่หยุดฝีเท้า และหวังว่าข้อมูลที่ได้จะเป็นประโยชน์“เด็กคนนั้นอยู่ระดับผู้ใช้เวทย์ขั้นต้นเท่านั้น แต่ความสามารถพิเศษของนางคือการควบคุมเจ้ายักษ์นั่นได้ดั่งใจ และก็เป็นพลังอย่างเดียวของนาง ข้าคิดว่านางไม่ได้เก่งการต่อสู้ด้วยเวทย์แน่นอนขอรับ” ไซเลอร์สรุปข้อมูลที่ได้รับมา“อย่างนั้นก็แปลว่าพวกโอเมก้าเลี้ยงดูเด็กคนนี้ให้กลายเป็นปีศาจกระหายเลือดสินะ จะว่าไปข้อมูลเกี่ยวกับยอดฝีมือระดับนี้ทั้งสองคนพี่เรญ่ากลับไม่เคยพูดถึงมาก่อนเลย ทั้งที่จันทราพิฆาตก็เป็นอาจารย์ของนาง ข้าว่าเรื่องนี้ต้องมีเงื่อนงำแน่ๆ” เดนิสวิเคราะห์ที่มาที่ไปของจอมเวทย์หญิงที่เก่งกาจทั้งสองคน“นี่ไม่ใช่เวลามากังวลเรื่องนั้นนะขอรับ! เราจะต้องชิงตัวประกันมาให้ได้ ไม่เช่นนั้นหลังจากนี้อาจไม่ได้เห็นหน้าเจ้าเคลย์อีกแน่นอน” นักธนูหนุ่มกล่าวเตือนสติบุตรชายบารอนที่คิดออกนอกเรื่องไป“เอ่อๆ ข้าเข้าใจแล้ว ถ้างั้นเราก็คิดเสียว่าเด็กคนนั้นอาจจะมีไพ่ตายซ่อนไว้ เพื่อปกป้องตัวเองด้วยจะดีกว่า การที่ฝ่ายนั้นให้นางแยกมาไล่ล่าพวกเรา นั่นก็แสดงว่าพวกเขามั่นใจว่านางจะไม่แพ้ง่ายๆ ข้าจะพุ่งเข้าประชิดตัวนาง ส่วนเจ้าก็ยิงสนับสนุนเราจะทำเพียงช่วยเคลย์ออกมาแล้วหนีทันที” เดเนิสสรุปแผนการเพื่อโต้กลับ“รับทราบ!” ไซเลอร์ยืนยันคำสั่งพร้อมกับหยุดวิ่งอย่างกะทันหัน แล้วคว้าคันธนูออกมาง้างสายยิงลูกศรที่มีหัวขนาดใหญ่พิเศษออกไปในพริบตา ทั้งเจ้ายักษ์สีเทา และเด็กหญิงผมขาวที่เห็นลูกศรหัวโตสีดำพุ่งเข้ามาตรงหน้าก็ไม่ได้ใส่ใจอะไรเพราะอย่างไรก็ตามด้วยความแข็งแกร่งของพี่เบิ้ม ลูกศรนั่นก็เป็นเพียงแค่เศษฝุ่นที่เข้ามากระทบผิวเท่านั้น แต่นั่นก็เป็นเพราะพวกเขาไม่เคยรู้จักกับลูกศรพิเศษดอกนี้“ตู้ม!!!” เสียงระเบิดดังกึกก้องพร้อมประกายไฟสีแดงฉาน เกิดขึ้นบนหลังมือของพี่เบิ้มที่ยกขึ้นมาปัดป้องใบหน้า แม้ว่าลูกศรระเบิดนี้จะไม่สามารถทำอันตรายยักษ์ร้ายได้เท่าไร แต่มันก็รุนแรงเพียงพอที่จะทำให้เกิดบาดแผลเล็กๆบนมือยักษ์ได้เลย ซึ่งบาดแผลนั่นก็เพียงพอที่จะทำให้เจ้ายักษ์เทาหยุดชะงักไปได้สักครู่ กับความเจ็บปวดเล็กๆที่ไม่คุ้นเคยนี้ ส่วนทางด้านเด็กสาวยิ่งไปใหญ่เธอตกใจกับระเบิดที่เสียงดังฟังดูรุนแรงนี้ แม้ว่าบาดแผลของพี่เบิ้มจะเพียงเล็กน้อยก็ตาม ท่าทางเช่นนี้ยิ่งเป็นการบอกได้เลยว่าเธอนั้นไม่ได้มีประสบการณ์มากนัก ในช่วงเวลาที่ยักษ์สีเทา และเจ้านายของมันกำลังตกใจ ก็เป็นโอกาสให้เดนิสที่เคลื่อนไหวรวดเร็วดั่งสายฟ้าเข้าประชิดตัวศัตรูได้ด้วยความเร็วสูง เขาไม่ได้ใช้การพุ่งเข้าไปที่เคลย์ที่ถูกมัดอยู่บนไหล่ยักษ์ตรงๆ แต่เขาพุ่งไปตามมุมอับสายตาของอีกฝ่ายไปอยู่ตรงเท้ายักษ์แล้วค่อยพุ่งขึ้นด้านบนอีกที ชายหนุ่มผมแดงบุตรแห่งบารอนผู้ที่เคยเรียนในโรงเรียนเวทมนตร์อันโด่งดัง เขามีพรสวรรค์ทางด้านการใช้ดาบ และเวทมนตร์ ซึ่งธาตุพลังที่เข้ากันได้กับเขามากที่สุดก็คือสายฟ้า ด้วยการเสริมพลังอัสนีเข้าที่ขาทั้งสองข้างเพียงเล็กน้อย ก็ทำให้เดนิสพุ่งตัวขึ้นไปถึงไหล่ของพี่เบิ้มในเสี้ยววินาที เจ้ายักษ์เทาที่มีสัญชาตญาณดีมันรู้ว่าศัตรูเข้าประชิดตัวแล้ว แต่ด้วยร่างกายที่ใหญ่โต และสายตาที่มองในความมืดไม่ค่อยดี ไม่มีทางเลยที่จะเคลื่อนมือหรือขยับตัวหลบชายหนุ่มได้ทัน ไม่ต้องพูดถึงเด็กหญิงตัวน้อยที่ยังไม่รู้เรื่องราวอะไรเลย แต่ฝ่ายซีเคร็ทการ์เด้นก็ไม่ได้หยุดเพียงเท่านั้น“ตู้มๆๆๆๆ!!!” เสียงระเบิดดังกึกก้องอย่างต่อเนื่อง เมื่อไซเลอร์ยิงศรระเบิดโจมตีใส่หลายจุดสำคัญของยักษ์สีเทาอย่างต่อเนื่อง ไม่ว่าจะเป็นมือทั้งสองข้าง ข้อศอก ใบหน้า หน้าอก รวมทั้งยังโจมตีไปที่นักเวทย์หญิงตัวน้อยอีกด้วย ซึ่งนั่นยิ่งทำให้ฝ่ายโอเมก้าเสียการควบคุมไปตามแผน ด้วยความเร็ว และฝีมือดาบของเดนิสเขาก็ไม่ทำให้ผิดหวังเพียงดาบเดียวก็ตัดเชือกที่มัดร่างของเคลย์ไว้กับไหล่ยักษ์ได้รวมทั้งพาออกมาจากจุดอันตรายได้เพียงไม่กี่วินาที ส่วนไซเลอร์ที่จับตาดูอยู่ตลอดก็ได้เห็นสิ่งที่เดนิสคาดการณ์ไว้ก่อนหน้า นั่นก็คือปรากฏบาเรียเวทย์สีฟ้าป้องกันระเบิดให้กับเด็กหญิงด้วย“ถอนตัวทันที!” เสียงสั่งการจากเดนิสดังเข้ามาในหน้ากากของไซเลอร์ แสดงว่าภารกิจของพวกเขาเสร็จสิ้นแล้ว และไม่รอช้านักธนูหนุ่มก็พุ่งตัวออกห่างจากที่เกิดเหตุพร้อมกดปุ่มที่เกราะแขน เพียงเท่านั้นร่างของเขาก็ค่อยๆสลายกลายเป็นแสงหายไปกับความว่างเปล่า ความวุ่นวายที่เกิดขึ้นกับเจ้ายักษ์เทาสิ้นสุดลง พร้อมบาดแผลที่เป็นรอยไหม้เล็กน้อยเท่านั้น แต่นั่นก็ทำให้ภารกิจของเด็กหญิงต้องล้มเหลวโดยสิ้นเชิง ซึ่งเธอในตอนนี้ก็กำลังร้องไห้โฮลั่นป่าออกมาอย่างไม่อาจควบคุมได้ เรียกว่าความผิดพลาดในครั้งนี้ทำให้จิตใจน้อยๆนี้ต้องเจ็บปวดแสนสาหัส“แงๆๆๆๆๆๆ” เด็กน้อยร้องไห้จนน้ำตาอาบแก้มทั้งสองออกมาเป็นสาย ส่วนเจ้ายักษ์เทาก็ได้แต่นั่งหน้าเศร้าสลดไปด้วย แต่เพียงครู่เดียวเท่านั้นบรรยากาศหดหู่ก็หายไปเมื่อมีคนปรากฏตัวขึ้นเหนือยอดไม้สูง“ลาล่า หยุดร้องไห้ได้แล้ว” เสียงสตรีที่สุขุมเยือกเย็นแผ่วเบาดังเข้าไปในโสตประสาทของเด็กหญิง แม้คนพูดจะอยู่ห่างไกลออกไป“ฮือ...ฮึบ ฮึบ อาจารย์ อาจารย์ข้าแพ้พวกมัน พวกมันแกล้งข้า ข้าไม่ยอมนะ!” เด็กน้อยพยายามหยุดร้องไห้แล้วกล่าวฟ้องต่อสตรีชุดดำ“ศัตรูในครั้งนี้อยู่เหนือการคาดการของพวกเรา เจ้าไม่เป็นอะไรก็ดีแล้ว แต่ครั้งต่อไปอย่าให้พลาดอีกล่ะ มันจะเสียชื่อจันทราพิฆาตผู้นี้ที่เป็นอาจารย์ของเจ้า” สตรีชุดดำกล่าวออกมาด้วยอารมณ์ที่ขุ่นเคืองไม่น้อย

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 202

คล้ายกับเรื่องเกษียณทหารแล้วไปทำฟาร์มที่ต่างโลก ที่คุณอ่าน

เกษียณทหารแล้วไปทำฟาร์มที่ต่างโลก

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 202

คล้ายกับเรื่องเกษียณทหารแล้วไปทำฟาร์มที่ต่างโลก ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้