เขาผุดลุกขึ้นยืนแล้วผลักประตูเดินออกไปอธิบดีเจิ้งจึงรีบตามออกมาถาม “เสี่ยวสวี...เสียวสวี แล้วคดีล่ะ คดีนี้จะทำยังไง มัน...พวกมันหาฉันเจอได้ยังไง ตอน...ตอนปีนั้นที่ฉันรับตำแหน่งไม่เคยได้ยินเื่พวกนี้มาก่อนด้วยซ้ำ!”
ตอนนี้เขาไม่อยากให้สวีหยางอี้จากไปเป็ที่สุดยิ่งเมื่อคิดถึงเหตุการณ์เมื่อครู่ในใจก็เกิดสะพรึงกลัวขึ้นมา
เทพแห่งความตายนอนทอดตัวยาวนับร้อยนับพันเมตรจากที่ไหนสักแห่งในเมืองนี้มันพุ่งปะทะกระจกกันะุของเขาเข้ามา และทำลายทุกอย่างจนแหลกละเอียดเป็ผุยผง!
สวีหยางอี้หรี่ตาลง หากก็ไม่ได้ตอบคำถามของอีกฝ่าย
มันคือการสะท้อนกลับของหอโคมไฟ...อีกทั้งก็ไม่รู้ว่าปีศาจตนนี้มันมั่นอกมั่นใจเกินเหตุหรือว่าบ้าไปแล้วกันแน่มันถึงได้กล้าลงมือกับตน
หอโคมไฟส่องแสงมายังคน คนก็มองเห็นมัน ตอนเขามาที่เมืองนี้เขากับอีกฝ่ายก็กลายเป็หอโคมไฟของกันและกันไปแล้วจนสองวันต่อมาอีกฝ่ายทนไม่ไหวจึงชิงลงมือก่อนในที่สุด
“คดีนี้ผมจะรับ่ต่อเองคนอื่นอย่าสอดมือเข้ามายุ่ง” เขาไม่ได้ตอบคำถามแต่ก็ไม่ยอมให้มีข้อกังขาอีกเช่นกัน จึงเอ่ยพลางก้าวไปข้างหน้าด้วยความเร็วคงที่โดยมีอธิบดีเจิ้งเดินตามหลังคอยตั้งใจฟังคำสั่งอย่างละเอียดถี่ถ้วนและพยักหน้าหงึกๆ อยู่ตลอด ไม่เหมือนท่าทางของหัวหน้าที่ปฏิบัติกับลูกน้องสักนิด
สวีหยางอี้พลันหยุดฝีเท้าลงก่อนจะมองอีกฝ่ายด้วยสายตาลึกล้ำ “รวมถึงคุณด้วย”
“ได้!” อธิบดีเจิ้งตอบรับคำในทันที และรู้สึกวางใจลงกว่าครึ่ง
รัฐบาลลงแรงปกปิดเื่นี้ไปเท่าไรกันคงต้องใช้จำนวนเงินมหาศาลเลยทีเดียว!
เื้ัข่าวที่เหล่ามวลชนตั้งคำถามว่า “ทำไม” ทุกข่าว ได้ซ่อนเื่ที่พูดออกมาไม่ได้มากมายนักเป็ความลับที่ไม่อาจเอ่ยออกมาได้
“เื่ที่สอง จัดกลุ่มกองกำลังฝีมือดีเชื่อถือได้มากลุ่มหนึ่งภายในสามวันเตรียมตัวเริ่มปฏิบัติการ”
“ไม่มีปัญหา”
“เื่ที่สามผมต้องได้อำนาจสั่งโยกย้ายเ้าพนักงานที่เกี่ยวข้องกับคดีนี้คนอื่นห้ามสอดมือเข้ามายุ่งเด็ดขาด”
“เื่นี้...”อธิบดีเจิ้งไตร่ตรองอยู่ครู่หนึ่ง นี่ก็เท่ากับว่าเขาถูกยึดอำนาจทั้งหมดที่อธิบดีมือวางอันดับหนึ่งของสำนักงานตำรวจอย่างเขามีต่อคดีใหญ่คดีนี้ไปน่ะสิอีกทั้งเห็นอยู่ทนโท่ว่าอีกฝ่ายกำลังบอกเขาว่า ฉันกำลังจะยึดอำนาจนายนะ แต่เขาก็ยังต้องรับปากด้วยตัวเองอีก!
“มีปัญหาเหรอ”สวีหยางอี้หันมามองเขา
“ไม่...ไม่มีปัญหา!”น้ำเสียงแ่เบานั้นกลับทำให้อธิบดีเจิ้งหนาวเหน็บไปทั้งใจได้แต่กัดฟันตอบไปในทันที “คดีนี้...ฉันไม่ยุ่ง! เครือตำรวจเครือตำรวจติดอาวุธ นายโยกย้ายได้ตามใจเลย! ถ้ายัง้าเครือกองกำลังอีก...ฉันจะไปประสานงานให้เอง!”
MONSTER ที่แท้จริงเป็อย่างไร ถ้าไม่จำเป็เขาก็ไม่อยากจะรู้เื่ในแฟ้มข้อมูล M หรอก
ไร้ซึ่งสุรเสียงใดๆมีเพียงเสียงรองเท้าหนังกระทบพื้นดังกริกๆ เท่านั้น ตลอดทางไม่มีการพูดจาใดอีกเมื่อเดินมาถึงหน้าประตูสำนักงานตำรวจ สวีหยางอี้ก็หันหน้ากลับมาเลิกคิ้ว แล้วเอ่ยเป็นัยว่า“อธิบดีเจิ้งยังมีเื่อะไรอีกเหรอ”
อธิบดีเจิ้งเดินตามหลังเขามาตลอดทาง
“ไม่ไม่มีอะไร!” ใบหน้าเหี่ยวย่นของอธิบดีเจิ้งพลันแดงก่ำขึ้นมาเขายังคิดว่าอีกฝ่ายยัง้าอะไรเพิ่มเสียอีก เ้าเด็กคนนี้มันยังไงกันนะหมดเื่แล้วก็ไม่คิดจะบอกกันสักคำหรือไง
สวีหยางอี้เงยหน้าขึ้น“งั้นผมไปก่อนล่ะ”
ทันใดนั้นเองก็มีเสียงดังขึ้นจากด้านหลังของพวกเขา “อธิบดีเจิ้ง รอเดี๋ยวครับ! รอเดี๋ยว!”
รองหัวหน้าเฉินวิ่งเหยาะๆตามมา สวีหยางอี้พลันขมวดคิ้ว เขากำลังยกเท้าเตรียมจะเดินจากไปแต่รองหัวหน้าเฉินก็ร้องเรียกเขาออกมา“หัวหน้าสวี รบกวนรอเดี๋ยว!”
“เหล่าเฉิน”เมื่ออยู่ต่อหน้ารองหัวหน้าเฉิน อธิบดีเจิ้งถึงได้รู้สึกอารมณ์ผ่อนคลายขึ้นมากเมื่อครู่สนทนากับสวีหยางอี้ เขารู้สึกเหมือนตัวเองต่ำต้อยไปโดยไม่รู้ตัวโดยไม่ทันได้คิดว่าอีกฝ่ายเพิ่งอยู่ในวัย 20 เท่านั้นว่ากันตามอายุแล้วเขาควรเป็วัยรุ่นที่ยังเรียนมหาวิทยาลัยอยู่ถึงจะถูก
ความกดดันไร้รูปร่างนั้นทำให้เขารู้สึกกระอักกระอ่วนเอามากๆจนตอนนี้ถึงได้ค่อยกลับมามีท่าทีน่าเกรงขามของหัวหน้าผู้พิทักษ์สันติราษฎร์ของเมืองอีกครั้ง
“มีเื่อะไร”อธิบดีเจิ้งใช้หางตาเย็นะเืกวาดมองสวีหยางอี้ แล้วเอ่ยเสริมขึ้น“มีเื่อะไรก็แจ้งหัวหน้าสวีก่อน รายงานเขาส่วนนายก็แค่ให้ความร่วมมือกับเขาเต็มที่ก็พอ”
รองหัวหน้าเฉินได้ยินประโยคนี้ก็พลันหยุดชะงักไปแทบสำลักน้ำลายขึ้นมาถึงจมูก
ส่งเด็กเส้นลงมาตามใจชอบ แล้วจะให้ข้าร่วมมือกับมันงั้นเหรอ ที่ต้องทำนี่คือคดีฆาตกรรมต่อเนื่องนะโว้ย! ร่วมมือแม่Xสิ!
ร่วมมือยังไงต้องร่วมมือยังไง ไอ้เด็กหน้าละอ่อนนี่เคยเห็นที่เกิดเหตุมาก่อนหรือไงจะไม่ร่วมมือกันจนหน่วยสืบสวนตกเหวไปเลยหรอกหรือ
“อธิบดีเจิ้งนี่มันเกี่ยวกับคดีที่เราต้องทำต่อไปนะ!”ความเดือดดาลมักจะพาให้คนสิ้นสติเอาง่ายๆรองหัวหน้าเฉินที่ลุด้วยไฟโทสะไม่มองสวีหยางอี้แม้เพียงหางตา และยิ่งไม่ได้มองสายตาที่กำลังครุ่นคิดของอธิบดีเจิ้งด้วยเขาเอ่ยพลางกัดฟันกรอด “ผมก็ถือเป็คนเก่าแก่ในสำนักงานตำรวจไม่ใช่เหรอ เหล่าเจิ้ง! ตอนนั้นเราก็จบมาจากโรงเรียนเดียวกัน! คดีนี้จะทำยังไงใครเป็หัวหน้า คุณพูดอะไรหน่อยได้ไหม!”
จู่ๆตำแหน่งหัวหน้าหน่วยในมือก็หลุดลอยไป เขาไม่มีเล่ห์เหลี่ยมเหมือนอธิบดีเจิ้งพวกเขาอายุเท่ากันแต่เขาอยู่มาจนหัวหงอกแล้วถึงเพิ่งเห็นความหวังจะได้เป็หัวหน้าหน่วยแต่ยังไม่ทันจะได้วาดฝัน จู่ๆ ก็มีเด็กเส้นลงมาดับฝันเขาเสียได้
จะให้เขาไม่โกรธไม่เคืองได้ยังไง
ทั้งหน่วยสืบสวนนี้ใครก็อาจจะกล้ำกลืนความโมโหนี้ไปได้ แต่เขาทนไม่ได้
มุมปากสวีหยางอี้กระตุกขึ้นเล็กน้อยคำพูดนี้แทนที่จะพูดให้อธิบดีเจิ้งฟัง ยังไม่สู้พูดเพื่อเคาะูเาะเืพยัคฆ์[1]คิดจะมาเอาหน้า ได้...ไม่มีปัญหา แต่จะให้ข้าทำงานฟรีๆ ก็คงไม่ได้หรอกความดีความชอบก็ต้องแบ่งขนาด เอ็งเอาหน้าเสร็จแล้วก็ไปก็ต้องเป็ข้ารับตำแหน่งเอ็งต่อไม่ใช่หรือไง! เด็กไม่ประสีประสาทำอะไรไม่เป็อย่างเอ็งรู้เื่ทำคดีด้วยหรือไงให้เอ็งมาเป็หัวหน้าทำคดี หาฆาตกรแต่จะได้เจอศพแทนน่ะสิ!
คดีฆาตกรรมต่อเนื่อง....ได้ยินว่าทั้งมณฑลให้ความสำคัญมากโอกาสแบบนี้ เด็กเส้นทำอะไรไม่เป็อย่างเอ็งเข้ามา พวกเราคงต้องแบ่งผลงานกันอย่างนั้นสิ
อธิบดีเจิ้งขมวดคิ้วแน่นขึ้นมาชั่วขณะ
เกิดบ้าอะไรขึ้นมา! มันเป็บ้าอะไรของมัน!
คนจากในเมืองเชิญคนของเทียนเต้ามา! ไม่ยอมหุบปากแล้วยังก่อเื่วุ่นวาย! กลัวตัวเองยุ่งไม่พอหรือไง!
เพียงไม่กี่ประโยคนั้นก็ทำเอาอธิบดีเจิ้งราวกับถูกฟาดอย่างไม่ทันตั้งตัวเสียจนปวดเศียรเวียนเกล้าไปหมดเขาจับมือรองหัวหน้าเฉินอย่างมีความนัย ก่อนจะฝืนยิ้มแล้วเอ่ยขึ้น “เหล่าเฉินพวกเราคนกันเองทั้งนั้น อาหารอาจจะกินซี้ซั้วได้แต่คำพูดจะพูดจะพูดซี้ซั้วไม่ได้....”
แม่Xเอ้ย!
รองหัวหน้าเฉินแทบอ้าปากสบถออกมาเดิมทีเขาก็เดือดพล่านอยู่แล้ว ได้ยินประโยคนี้เข้าก็ทำเอายิ่งกัดฟันกรอด
วันนี้เขาเป็อะไรพล่ามบ้าอะไรของเขากัน
อธิบดีเจิ้งสนิทสนมกับตนมานานหลายปีแต่วันนี้ตนพูดอะไรก็ผิดไปหมด! นี่เขากำลังเตือนตนว่า...อีกฝ่ายมีคนใหญ่คนโตหนุนหลังอยู่งั้นหรือ
ไอ้ลูกเมียน้อยสารเลวที่ไหนกัน!
และความเข้าใจผิดโดยสมบูรณ์ก็ได้เกิดขึ้นเช่นนี้เองอธิบดีเจิ้งเองก็มีเื่ที่เขาไม่กล้าพูดออกมาเหมือนกันทว่าเ้ารองหัวหน้าเฉินแสนจะมุทะลุคนนี้กลับรู้แต่เพียงว่าตัวเองไม่ได้ตำแหน่งแล้วซ้ำตอนนี้ยังต้องฟังคำสั่งย้ายจากเด็กปากไม่สิ้นกลิ่นน้ำนมคนหนึ่งอีก
--------------------------------------------------------------------------------------------
[1] เคาะูเาะเืพยัคฆ์ เป็สำนวนจีนหมายถึง จงใจเตือนให้ทราบ ทำให้คนตื่นตระหนก