นักบินยอดรัก ภาค 1 & ภาค 2 & ภาค 3

         หลังจากที่วินนี่ช่วยแฟนสาวถูกเด็กหนุ่มกริชหลอกเขาสำเร็จ ผู้กองเดวเดินหน้าจีบคุณครูสาวภาวนา หลายวันต่อมา ​ภายในห้องนอน ชายหนุ่มจอมกวนโดนเพื่อนรักแกล้ง จัดแจงถอดเสื้อยืดโยนทิ้งไปไม่มีทิศทาง  นิ้วมือของเขาปลดกระดุมเสื้อของเธอที่ละเม็ด นิ้วมืออุ่นลูบไล้ตามสาบเสื้อ นิ้วชี้วางใต้คางเงยหน้าของเธอขึ้น ริมฝีปากจุมพิตอย่างแผ่วเบา เรียวแขนหญิงสาวโอบกอดร่างเขากระชับร่างงามแน่น มือเรียวลูบไล้แผ่นหลังกว้างหนาของชายหนุ่มคนรัก ความอบอุ่นและกายทั้งสองร้อนขึ้นในอ้อมกอดของเธอ ชายหนุ่มผลักร่างของเธอลงบนเตียงนอน เหตุใดร่างนี้ชั่งยั่วยวนใจ สวยขึ้นมีน้ำมีนวลจนน่าลูบไล้ทั้งวันทั้งคืน ร่างสูงทาบลงบนร่างของเธอ นิ้วมือเลื่อนเข้าแผ่นหลังปลดตะขอเสื้อชั้นในด้านหลัง พร้อมประทับริมฝีปากที่เนินอกขาว มือทั้งสองสำรวจเนื้อนางใต้ร่าง ความนุ่มกลิ่นหอมสุดห้ามใจ เขาล่องลอยอยู่ท่ามกลางความงาม ดวงตาโตๆ ที่จองนัตย์ตาของเขาไม่ละสายตา ต่างฝ่ายต่างแลกกันรุกและรับจุมพิตที่ลมหายใจเป็นตัวกลางให้ทั้งสอง นิ้วมือของเขาถอดกางเกงตัวจิ๋ว สองมือนวดที่ต้นขาทั้งสองอย่างเบาๆ ไล่ปลายนิ้วไปมา นิตตี้สะดุดลมหายใจหลายครั้ง มือของชายหนุ่มยกขาขึ้นให้รัดลำตัวของเขาทั้งสองข้าง ความเป็นชายสอดร่างของเธออย่างรวดเร็ว เสียงครางของหญิงสาวดังขึ้น “ โอ้....ทีรัก !!!.”  สองมือหนายกลำตัวของเธอขึ้นในท่านั่ง ยกร่างงามอุ้มขึ้น สองมืองามคล้องลำคอกอดเขาไว้แน่น “ เรียนท่าใหม่สักหน่อย” เขาอุ้มร่างของเธอเข้าชิดพิงผนังห้องนอน แผ่นหลังงามอยู่ในอ้อมกอดของท่อนแขนกำยำ เสียงร่างกายกระทบผนังห้องดังขึ้น สองมือของเขาโอบแผ่นหลังช่วยในการควบจังหวะรักให้เธออย่างช้าๆ.

         ความร้อนแรงในบทเพลงรักผสมผสานกับการออกแรงในทวงท่ารับร่างของเธอ เม็ดเหงื่อท่วมตัวชายหนุ่ม เมื่อจะถึงวิมารสวรรค์ วินนี่อุ้มร่างงามวางคืนลงบนเตียงนอนนุ่ม นิตตี้ร้องครางด้วยความสยิวทั้งร่างของเธอ วินนี่กระตุกยิ้มกระหน่ำจังหวะจนถึงวิมารทั้งคู่ สองมือโอบร่างของหญิงสาวไว้แน่นและนอนฟุบลงข้างๆนิตตี้ "อ๊าส์ๆๆๆ"

        คืนนั้นในห้องนอน ร่างงามอยู่ในอ้อมกอดของชายรัก “คุณเล่าเรื่องของผมให้คุณแม่ของคุณหรือยัง“ นิตตี้นอนพิงแผงอกกว้างของ วินนี่ “ ยังค่ะ ไม่รู้จะเริ่มต้นแบบไหน กลัวแม่จะโกรธ“ มือของเขาลูบเล่นกลุ่มผมยาวสลวย “ แล้วแม่คุณไม่สงสัยหรือว่าคุณอยู่กับใคร “ เธอพลิกตัวเข้ามาเกยหน้าบนแผงอก “ คุณรักแม่ของคุณไหม “  วินนี่นึกถึงแม่ของเขาทันที “ผมมีอะไรจะบอกแม่เป็นคนแรก และบอกทุกอย่างไม่ปิดบัง แม้แต่การมีคู่นอน ต่อมาอาจเป็นพ่อ หรือ ไม่ก็พี่ แต่แม่ผมจะรู้เรื่องก่อนคนอื่นเสมอ“ ร่างงามหันกลับนอนที่เดิมต่อ “ แล้วทำไมออกมาอยู่คนเดียวคะ  ถ้ารักคุณแม่มากขนาดนั้น“ วินนี่ขยับตัวแล้ว ดึงร่างของเธอให้ขึ้นมานอนบนไหล่ “ ผมจะบอกอะไรคุณ แม่ให้สิ่งแรกคือ น้ำนม ไม่ว่าจะกี่ขวด หรือ จากอกของใคร ไม่สู้ของแม่ที่ให้กำเนิด  แต่สิ่งแรกที่ผมคิดถึงในวันที่ผมเกิดมาลืมตาดูโลก  แม่ต้องป้อนลูกน้อยก่อน ผมเองคิดแบบนี้  ผมเป็นสมบัติของแม่  ดวงตาลูกน้อยยังมองไม่เห็น แม่ก็ป้อนนมให้ตรงปาก ไม่รู้สิ.........” นิตตี้อึ่งไป เธอไม่เคยคิดอะไรลึกซึ้งขนาดนี้   เธอถามเขาต่อ “ถ้า ให้เลือกระหว่าง แม่กับฉัน คุณจะเลือกใคร “ วินนี่หัวเราะแล้วตีแขนเธอเบาๆ “  นี่คุณหยุดดูดราม่ากับพวกซีรีส์ไร้สาระ แม่ของผมไม่ใช่ตัวละครใน Star Plus ชีวิตจริงไม่ขนาดนั้น“ เขาพลิกร่างของเขาเข้ามาหาเธอ “ ผมเลือกคุณ  เพราะอะไรรู้ไหม เพราะแม่เลือกพ่อส่วนผมก็เลือกภรรยาของผม“ เธอเริ่ม งง ในคำพูดของเขา เธอยังสงสัยเหมือนเดิม “ ทำไมไม่กลับไปอยู่ที่บ้านคะ อยู่กับครอบครัวน่าสนุกดีออก“ คราวนี้นักบินหนุ่มเลี่ยงที่จะตอบเธอ “ ในบ้านนั้น แม่มี พ่อ พี่อีก 2 คน  พวกนั้นรักแม่มากกว่าผมอีก “

        ค่ำคืนเดียวกัน หลังจากที่นิตตี้หลับในอ้อมกอด ชายหนุ่มค่อยๆลุกขึ้น มองหาโทรศัพท์มือถือ ส่งข้อความไปหาเดวเพื่อนรัก "นอนหรือยังวะ" เพียงเสี้ยวนาที ข้อความของเดวปรากฏขึ้น "ยัง รอนายอยู่ชั้นล่าง" วินนี่ปิดสวิทช์ไฟบนหัวเตียง สวมรองแตะ ออกมาจากห้องนอน เพียงสองสามนาที ชายหนุ่มรูปงามเดินออกมาจากลิฟต์โดยสารชั้นล่าง ตรงกันข้ามร้านSuper 24 Hrs ผู้กองเดวชูขวดเบียร์ขึ้น วินนี่ก้าวอย่างเร็ว ดึงเก้าอี้พลาสติกสีขาวนั่งลงอย่างเร็ว "เดว ฉันรู้สึกไม่ดีเลยวะ เหลือเวลาอีกสามวันก็จะถึงวันหมั้น" สีหน้าที่เศร้าหมองของเพื่อนรัก ทำให้ผู้กองเปิดขวดเบียร์ยื่นให้วินนี่   "เธอว่าไง" สายตาของเดวมองขึ้นหมายถึงนิตตี้ "ฉันยังไม่ได้บอกเธอ ชุดหมั้นอยู่ที่ร้าน แม่สั่งให้ฉันไปเอา แต่ฉันจะไม่สวมชุดนั้น คงจะเป็นชุดสูทธรรมดา" เดวพยักหน้าเข้าใจ "นายไม่ต้องกังวล ในเมื่อเราเลือกที่จะเดิน เราต้องเดินให้สุดทาง นายอย่าลืม แม่และพี่ๆของนายอยู่ข้างนาย" วินนี่ส่ายหน้า "ฉันไม่ได้กลัวพ่อ แต่ฉันกลัวนิสัยของพ่อของริย่า และริย่าก็ไม่ใช่ผู้หญิงธรรมดา นายรู้อะไรไหม คำพูดของแม่ของนิตตี้ก้องในสมองฉันตลอดเวลา เธอฝากลูกสาวแถมบอกว่า เธอรักลูกสาวแบบคนจนๆ ฟังแล้วมันจี๊ดตรงนี้เลยวะ" ปลายนิ้วของเขาจิ้มกลางอก  

        ผู้กองถอนหายใจเบาๆ "ฉันจะไปกับนาย  นายมากับฉันในรถประจำตำแหน่ง นายอาจจะพบกับพายุร้ายแถมแผ่นดินไหวในกลางงาน แต่นายห้ามถอยนะโว้ย ไม่งั้นชีวิตของนิตตี้ก็จะพังท่ามกลางคำดูถูกของเครือญาติของนายเอง  โดยเฉพาะ พ่อนายคงต้องไล่เธอ   อืมม...ไม่อยากคิดถึงวันนั้นเลยวะ"  วินนี่กระดกขวดเบียร์ขึ้น "ฉันไม่มีวันจะทิ้งนิตตี้  นับวันฉันรักเธอมากขึ้น  เธอเป็นผู้หญิงที่มีจิตใจดีและ...บอกไม่ถูกวะ"  สายตาของเดวหยุดมองที่ทางเดินออกมาจากลิฟต์  "เธอของนาย..อยู่ตรงนั้น"  วินนี่หันหลังกับพบร่างงามสวมเสื้อยืดกางเกงสีดำ "คุณจะไปไหนครับ" ชายหนุ่มหัวเราะในลำคอ "ฉันตื่นขึ้นมาไม่พบคุณก็ตกใจสิคะ" นิตตี้โบกมือให้เดวที่ยิ้มให้เธอ "คุณจะดื่มด้วยกันไหม" นิตตี้ส่ายหน้า "ไม่ค่ะขอบคุณ อุ๊ย นั่นเขาลงมันฝรั่งลูกเล็ก  นี่คุณขอเงินหน่อยค่ะ ฉันจะไปซื้อผักตอนนี้เลย ทั้งใหม่ทั้งสด"  วินนี่ขมวดคิ้ว "ตอนนี้ตีสอง คุณจะจ่ายตลาด" ผู้กองเดวยื่นเงินให้เธอ ร่างงามวิ่งเข้าไปในSuper 24  Hrs  "ฮ่าๆๆ แม่ศรีเรือนจริงๆ โว้ยยยย ฮ่าๆๆๆ"