ในขณะที่ชายร่างยักษ์ทำท่าจะพุ่งเข้าใส่ เซ็ทก็เหยียบเข้าที่ไข่ของหนอนที่แกล้งตายอยู่บนพื้น ฝ่าเท้าขยี้ลงบนกล่องดวงใจจนมันแหลกเละ “อ๊ากกกกกกกก!!”ความเจ็บปวดแล่นจากแก่นกายกระจายไปทั่วร่างจนคนไม่สามารถนอนนิ่งแกล้งตายต่อไปได้ หนอนส่งเสียงร้องดังลั่นทั้งยังดิ้นพล่านราวกับปลาขาดน้ำ เขาพยายามดึงตัวเองให้หลุดออกจากฝ่าเท้าของเซ็ท แต่นั่นส่งผลให้ชายร่างใหญ่ที่วิ่งเข้ามาสะดุดเข้ากับหัวของหนอนที่สะบัดไปมาบนพื้นจนเสียการทรงตัวฉัวะ!!เซ็ทเอี้ยวตัวเล็กน้อยก็หลบรัศมีของขวานที่เอียงเฉได้ไม่ยาก ก่อนที่มีดในมือจะพุ่งเข้าไปตัดกล้ามเนื้อส่วนหัวไหล่ข้างที่ชายร่างกล้ามใช้ถือขวานจนเลือดสีแดงฉานพุ่งกระฉูด เพียงชั่วพริบตามีดคมก็เฉือนวนรอบส่วนหัวไหล่ลงมาจนถึงข้อมือ กล้ามเนื้อขาดเป็นเส้นวนๆ ยาวลึกถึงกระดูกหากแต่ไม่หลุดออกมาจากกัน ราวกับเป็นผลงานการแล่เนื้อออกจากกระดูกของเชฟที่มากฝีมือสภาพของกล้ามเนื้อแขนนั้นดูไม่ต่างจากขนมมันเกลียวเสียบไม้ที่คนชอบทอดขายตามแผงลอย โดยให้เนื้อแทนมันเกลียวและกระดูกแทนไม้เสียบก็ว่าได้ หากแต่ภาพเบื้องหน้านั้นออกจะน่าสยดสยองมากกว่าน่ากิน ต่อให้นำไปทอดก็คงไม่มีใครกินลง เพราะเนื้อนั้นห้อยต่องแต่งดูหยุ่นๆ แหยะๆ ในขณะที่เจ้าของแขนเลือดไหลโชกเปรอะเปื้อนไปซะทั้งตัวตึง!“โอ๊ยอ๊ากกกกกก!!”ขวานเล่มโตถูกปล่อยลงบนพื้นเนื่องจากแขนข้างที่ถือนั้นเละไปหมดแล้ว เสียงที่เคยหยิ่งยโสถือดีเต็มไปด้วยความโกรธแค้นและเจ็บปวด เส้นเลือดบนแขนอีกข้างปูดโปนมือกำแน่นด้วยความต้องการฆ่า ทว่าเขาก็พลันรู้สึกหนาวไปทั่วทั้งร่าง แล้วสองขาก็ก้าวถอยหลังโดยไม่รู้ตัว “มึง-...มึง...”“สมกับเป็นสัตว์ป่านะ สัญชาตญาณดีจริงๆ”เซ็ทแกล้งเอ่ยชมเชยที่ร่างกล้ามเนื้อถอยหลบคมมีดที่เหวี่ยงเฉียดๆ ลำคอของเจ้าตัวไปได้ ทั้งๆ ที่ในความเป็นจริงแล้ว เซ็ทก็ไม่ได้ตั้งใจจะปล่อยให้อีกฝ่ายตายง่ายๆ ด้วยคมมีดฉับเดียวแต่แรก ไม่งั้นมีเหรอที่กอลลิล่ากล้ามโตจะมีโอกาสได้หลบการโจมตีจากเซ็ทได้แบบนี้ชายร่างกล้ามไม่กล้าบุ่มบ่ามเข้าใกล้เซ็ท ด้วยสัญชาติญาณเขามีความรู้สึกว่าต่อให้เมื่อครู่ขาเขาไม่สะดุด เขาก็คงเข้าไม่ถึงตัวเซ็ทอยู่ดี ทางที่ดีเขาควรหนีออกมาตั้งหลักก่อนคือทางเลือกที่ถูกต้องที่สุด...ทุกคนบนสนามพร้อมใจกันมองเซ็ทเป็นศัตรูที่น่ากลัวที่สุด เนื่องจากเซ็ทสามารถทำให้แขนข้างหนึ่งของชายร่างกล้ามเนื้อหมดสภาพได้ในชั่วพริบตา ทั้งๆ ที่ก่อนหน้านี้ทุกคนช่วยกันรุมก็ยังแทบทำให้หมอนั่นบาดเจ็บไม่ได้เลยแท้ๆ ...น่ากลัว...น่ากลัวเกินไปแล้วเซ็ทไม่สนใจว่าใครจะมองเขายังไง มือหนาของเซ็ทโยนมีดเปื้อนเลือดไปมาอย่างสบายอารมณ์ อย่างไรก็ตามเสียงโหยหวนของคนไข่แตกให้ความรู้สึกน่ารำคาญจนเกินไป ฉึก!! “อั่ก...อ๊อก...”เซ็ทปามีดในมือเล่มหนึ่งใส่เข้าที่กลางหน้าผาก คมมีดจมหายไปมิดด้ามพร้อมกับเสียงร้องที่เงียบไป คนตายดวงตาเบิกโพรงราวกับไม่ทันรู้ว่าตัวเองตายเพราะอะไร หากแต่สีหน้าโกรธแค้นยังคงหลงเหลืออยู่ และเซ็ทไม่ชมชอบมัน เขาเลยอดที่จะยกเท้าขึ้นมากเหยียบลงบนด้ามมีดที่ตัวเองปาไปไม่ได้...ครึ่ก....แกร๊ก...โผละ!!ด้ามมีดที่อยู่ใต้เท้าเซ็ทบี้แบนไม่ต่างจากก้อนโอเอซิสที่ถูกกด มันยุบลงไปตามแรงเหยียบจนด้ามมีดแบนแนบไปบนหน้าผาก ไม่กี่ลมหายใจต่อมากระโหลกศีรษะของคนตายก็ถูกเหยียบจนแตกดังโผละ ไม่ต่างจากลูกโป่งน้ำที่ถูกเข็มทิ่มจนแตก เนื้อสมองเหลวๆ สาดกระเซ็นไปบนพื้นส่วนหนึ่งกระเซ็นโดนขากางเกงเซ็ท ลูกตาที่ปูดโปนในตอนแรกหลุดออกจากเบ้า มันกระเด็นกระดอนไปคลุกกับฝุ่นดินจนมองไม่ออกว่าคืออะไร ก่อนจะหยุดแน่นิ่งอยู่ไม่ไกลภายใต้การกระทำที่โหดเหี้ยมเหนือมนุษย์ ใบหน้าของเซ็ทยังคงสงบนิ่งทั้งยังมีรอยยิ้มบางๆ ประดับมุมปากตลอดเวลา หากเปรียบเทียบขวานที่เหวี่ยงไปมาจนเนื้อคนถูกสับเป็นชิ้นๆ กับแค่ฝ่าเท้าเดียวแต่เหยียบจนมีดบี้แบนแถมกระโหลกศีรษะคนยังแตกกระจาย แบบไหนน่าหวาดผวากว่ากัน?เสียงเชียร์ของผู้ชมยังเงียบตามบรรยากาศที่เปลี่ยนไป ชายร่างกล้ามไม่ได้ถือขวานอีก แขนข้างหนึ่งของเขาหมดสภาพใช้งานไม่ได้แน่ๆ คนอื่นๆ บนสนามเองก็บาดเจ็บหนัก มีเพียงเซ็ทที่อยู่ในสภาพปกติที่สุด ทั้งยังมีกลิ่นอายความน่าสะพรึงกลัวแตกต่างจากคนอื่นๆ อย่างสิ้นเชิง“แย่จัง เปื้อนหมดเลย”เซ็ทยกเท้าออกจากกองเนื้อสมอง เศษเนื้อเละๆ เปื้อนทั่วรองเท้าผ้าใบ เซ็ทสะบัดเท้าไปมาให้เศษเนื้อหลุดออกไปได้นิดหน่อย ก่อนจะปล่อยเลยตามเลยเพราะเดี๋ยวมันก็คงจะเละอีก “ใครจะเป็นคนต่อไปดี ให้ตายสิ ผมต้องรีบเก็บงานนะ” เซ็ทว่าอย่างหัวเสียเล็กๆ เนื่องจากคนรอบตัวไม่มีใครกล้าขยับเลย หนอนที่แกล้งตายบนพื้นอีกสองตัวก็ยิ่งไม่กล้ากระดุกกระดิก พวกเขาได้แต่ภาวนาอยู่ในใจว่าจะไม่มีใครสังเกตเห็นตน โดยเฉพาะเซ็ทในร่างไซท์ที่พวกเขาโครตจะอ้อนวอนต่อสวรรค์ว่าโปรดจงมองข้ามพวกเขาไปเถอะ ซึ่งสวรรค์ไม่ตอบรับคำอ้อนวอนนั้น... “ถ้าไม่มีใครเข้ามา งั้นผมจะเลือกเองล่ะ เริ่มที่คนแกล้งตายสองคนก่อนเลยเนอะ” เซ็ทว่าพลางปรายตามอง รอยยิ้มแสยะที่มุมปาก “ไม่สู้ให้เต็มที่เดี๋ยวคนดูก็ไม่สนุกหรอก นั่นหน้าที่ของพวกคุณไม่ใช่รึไง”เสียงนุ่มทุ้มลื่นหูไม่ต่างจากเสียงของพญามัจจุราช สองขาก้าวเดินเหยียบย่ำไปในแอ่งเลือด ภายใต้ความเงียบงันทั้งในสนามและจากคนดู เสียงน้ำที่แตกกระเซ็นจากจังหวะฝีเท้าของเซ็ทกลายเป็นเสียงเดียวที่ดังก้องไปทั่วลานประหาร“ถ้าไม่ยอมขยับดิ้นรนก็ตายไปทั้งอย่างนี้ก็แล้วกันนะ”เซ็ทว่ายามยืนอยู่เหนือหัวร่างที่สั่นสะท้านจนแกล้งตายไม่เนียนอีกแล้ว เซ็ทไม่เอ่ยปากเตือนเป็นครั้งสอง เซ็ทเงื้อเท้าขึ้นเหยียบลงบนลาดไหล่กว้างของคนแกล้งตาย เสียงกระดูกลั่นกร๊อบแกร๊บไม่ต่างจากเสียงกิ่งไม้“อ๊ากกกกกกก-------!!” คนถูกเหยียบพยายามใช้แขนข้างที่ว่างอยู่ดันขาเซ็ทออกไป แต่ไม่ว่าจะดันอย่างไรท่อนขาเซ็ทก็ไม่ขยับ ไม่ต่างจากเสาเข็มที่ทั้งหนาและแข็งแรงที่ปักลงบนพื้นอย่างมั่นคง เซ็ทเพิ่มแรงเหยียบจนกล้ามเนื้อและกระดูกแบนติดพื้นราวกับถูกรีดเข้าเครื่องบท แล้วเสียงร้องก็ยิ่งดังขึ้นจนน่ารำคาญเซ็ทยกเท้าขึ้น แล้วภาพแบบเดิมก็ปรากฏให้เห็นอีกครั้ง กระโหลกศีรษะของคนที่เป็นหนอนถูกเหยียบจนแตกละเอียด เซ็ทขยี้ฝ่าเท้าบนซากของความโหดร้าย เงยหน้ายกนิ้วกลางใส่คนดูแล้วยิ้มแสยะคนที่เห็นภาพนั้นโกรธจนตัวสั่น หากแต่ไม่มีใครกล้าปริปากพูดหรือด่าทออย่างผิดวิสัย ภายใต้ดวงตาคมที่จับจ้องมา พวกเขารู้สึกเหมือนตัวเองอยู่ใต้อุ้งเท้าของราชสีห์ ทั้งๆ ที่ความจริงควรเป็นพวกเขาต่างหากที่กุมชีวิตของอีกฝ่ายเอาไว้เซ็ทที่ส่งสารท้าทายเสร็จก็ก้าวเดินต่อ เขาหยุดยืนที่หน้าหนอนตัวถัดไป ไม่ต้องอ้าปากเตือนอีกหน เท้าก็เซ็ทก็ทำท่าจะเหยียบอีกฝ่ายให้จมดินแล้ว ฉึก!! ...ตุ้บ!“...โธ่เว้ย-...อุ๊ก!!!”เมื่อความตายมาอยู่เบื้องหน้า หนอนตัวสุดท้ายรีบลุกหนี หากแต่มีดอีกเล่มของเซ็ทก็เฉาะเข้าที่ใต้คาง ส่วนปลายมีดแทงทะลุส่วนจมูกออกมา ก่อนที่มีดธรรมดาๆ จะผ่าหัวคนเป็นสองส่วน แล้วร่างของเขาก็ล้มลงตามแรงโน้มถ่วงโลก ไม่ต้องแกล้งตายให้เสียเวลาอีกต่อไป“อาวุธไม่มีแล้วนะ จะไม่มีใครเข้ามาจริงๆ เหรอ?”บนสนามนอกเหนือจากเซ็ทก็มีคนเจ็บอีกสาม ร่างกล้ามแขนเป็นมันเกลียวอีกหนึ่ง พวกนั้นกระจายกันหลบไปคนละมุมสนาม แต่ละคนต่างจับจ้องมาที่เซ็ทเป็นทางเดียว เมื่อเห็นว่าก็ยังไม่มีใครยอมขยับอยู่ดีเซ็ทก็ถอนหายใจเบาๆ{คุณเล่นโชว์ความโรคจิตไปขนาดนั้นใครจะกล้าเข้ามาสู้กับคุณล่ะเซ็ท}‘ช่วยไม่ได้ ในโลกมืดตัวตนของไซท์จะต้องเป็นสัญลักษณ์ของพลัง ความโรคจิตและความน่ากลัว ฆ่าง่ายๆ ตายง่ายๆ มันก็ไม่ได้ต่างจากไอ้กล้ามเนื้อบ้าพลังนั่นสิ แบบนั้นมันจะไปน่ากลัวอะไร’{งั้นก็จิตให้ยิ่งกว่านี้อีก}‘แน่นอน...’เซ็ทเดินตัวเปล่าไปยังชายที่อยู่ใกล้ที่สุด เขาคนนั้นเห็นเซ็ทเดินมาก็สะดุ้งโหยง หันซ้ายหันขวาทำท่าจะวิ่งหนี แต่แล้วจู่ๆ ร่างของเซ็ทก็หายไปดักอยู่ข้างหน้าสวบ! ฉึก!!“อะ...อั่ก...อ๊อก...”ฝ่ามือของเซ็ทแทงผ่านหน้าอกทะลุออกไปยังแผ่นหลัง ในฝ่ามือมีหัวใจที่เต้นตุ้บๆ ถืออยู่ เซ็ทไม่ได้ใส่ใจแล้วว่าตัวจะเปื้อนเลือดอีกมากแค่ไหน เขาดึงแขนกลับพร้อมๆ กับหัวใจที่ติดมือมาด้วยกัน เซ็ทยิ้มอีกครั้งก่อนจะบีบหัวใจที่เต้นแผ่วๆ ให้เละคามือ...ติ๋ง...ติ๋ง...น้ำเลือดไหลหยดลงบนพื้น เซ็ทสะบัดมือไปมาก่อนจะก้าวเท้าไปหาเหยื่อรายต่อไป ก่อนจะเอ่ยปากขึ้นท่ามกลางความเงียบ คนดูที่สนุกสนานกับการฆ่ากัน ยังอดคิดไม่ได้เลยว่าภาพเบื้องหน้ามันโหดร้ายยิ่งกว่าตอนไอ้กล้ามโตถือขวานไล่สับคนซะอีก“...ช่วยดิ้นรนกันให้มากกว่านี้หน่อยสิ ตายง่ายแบบนี้มันไม่สนุกเอาซะเลย”สามคนที่เหลืออยู่ตัดสินใจสู้ร่วมกันโดยไม่ต้องส่งสัญญาณ ซึ่งนั่นค่อยทำให้เซ็ทในบทบาทของไซท์ยิ้มอย่างสนุกสนาน ภายใต้การฆ่าที่น่าหวาดผวาราวกับฆาตกรโรคจิต เซ็ททำให้ทุกคนได้เห็นว่านอกจากเขาจะฆ่าอย่างโหดเหี้ยม เซ็ทยังมีความระมัดระวัง ฝีมือและสติปัญญา ไม่ใช่พวกนักรบเดนตายที่สักแต่จะลุยดะอย่างเดียว“ทำดี แต่ไม่ค่อยเข้าขากันเท่าไหร่นะ อาวุธน่ะต้องชักออกมาให้เร็วกว่านั้น”เซ็ทหลบการโจมตีไปก็อ้าปากสั่งสอนไป จะหมัด เท้า คมดาบ หรือแม้แต่โซ่ที่ถูกเหวี่ยงมาจับกุมล้วนวืดจากเป้าหมายทั้งสิ้น ภายใต้การร่วมมือกันของคนบาดเจ็บทั้งสามที่ทุ่มสุดตัว ไม่มีใครสามารถสร้างบาดแผลให้เซ็ทได้แม้แต่คนเดียว“ตายซะเถอะมึง!!”ชายร่างกล้ามเหวี่ยงตัวจนเลือดบนแขนข้างที่บาดเจ็บกระเซ็นมาโดนใบหน้าเซ็ท บางส่วนเกือบจะกระเซ็นเข้าตาหากแต่เซ็ทหลับตาทัน จากนั้นหมัดที่สวมสนับมือก็พุ่งเข้ามาใส่ เซ็ทยิ้มมุมปากแล้วเอ่ยชมเชย“เข้าใจคิดนะ แต่โทษทีที่มันไม่ได้ผล”เซ็ทเอนตัวหลบ ย่อตัวลงแล้วเตะตัดขาของชายร่างหนาจนร่างใหญ่ล้มลงับพื้นเสียงดังตึง เซ็ทวางมือกับพื้น ใช้ฝ่ามือสองข้างเป็นฐานก่อนจะเหวี่ยงตัวเตะเข้าที่ชายโครงของอีกสองคน“อั่ก!!”“ไอ้-อึก!!”ลูกเตะธรรมดาแต่ล่อซะกระดูกซี่โครงร้าว กระดูกข้อเท้าของร่างหนาที่สภาพดีสุดในผู้เหลือรอดทั้งสามก็แหลกไปแล้ว เซ็ทยังคงหลับตากระโดดหมุนตัวกลับหลังเตะเข้าที่กระดูกคอของสองคนที่ล้มอยู่แบบคอมโบ จากนั้นจึงใช้ปกเสื้อเช็ดเลือดที่เปื้อนอยู่บนหน้าเซ็ทลืมตาขึ้นอีกครั้งก่อนจะยิ้มให้คนที่ล้มอยู่กับพื้น ก้มลงหยิบดาบที่ถูกทิ้งไว้ไม่ไกลมาถือ เซ็ทจงใจแผ่จิตสังหารไปยังเขาแบบเต็มๆ จากนั้นสองเท้าก้าวไปประชิดร่างกล้ามใหญ่โตที่ลุกไม่ขึ้นทั้งเป้ากางเกงยังเปียกแฉะ ร่างกล้ามเนื้อสั่นสะท้าน เขารู้สึกเหมือนเห็นตัวเองตายด้วยสารพัดวิธี ยิ่งมองไปยังแขนที่เนื้อขาดวิ่นของตัวเอง เขาก็ยิ่งหวาดกลัว ...เขายังไม่อยากตาย“...ได้โปรด...อย่าฆ่ากู...ปล่อยกูไปเถอะ”“เห... ‘คนไร้ศักดิ์ศรีอย่างมึงน่ะตายๆ ไปซะเถอะ’ เป็นคำพูดของใครกันนะ?” เซ็ทว่าพลางยิ้ม และคำพูดนั้นของเซ็ททำให้คนฟังรู้ตัวว่าคงไม่มีทางรอด“...แม่มึงเถอะ!! อั่ก-!!”เขาพยายามยันตัวลุกขึ้นด้วยขาข้างเดียว ตั้งท่าจะวิ่งหนีหรือไม่ก็จะวิ่งไปเก็บอาวุธสักชิ้น แต่แล้วดาบของเซ็ทก็เฉือนเข้าที่แผ่นหลังของเขาเป็นทาง“ตอนแรกทำกร่างซะขนาดนั้น ตอนนี้จะมาหนีหางจุกตูดมันดูไม่ดีนะ” เซ็ทว่าพลางเฉือนต่อ“ไอ้สัตว์เอ๊ย-!!”ร่างหนาพยายามปาทุกอย่างที่อยู่ใกล้มือไปยังเซ็ท หากแต่เซ็ทก็หลบได้สบาย เขาเดินวนไปรอบๆ แล้วตวัดดาบเฉือนเนื้ออีกฝ่ายอย่างบรรจงนับว่าโชคดีที่อาวุธช่วยให้สามารถทำระยะห่างได้ เพราะเซ็ทคุ้นเคยกับการที่ตัวเองเปื้อนเลือด จะเปื้อนอีกเท่าไหร่ก็ไม่ใช่ปัญหา แต่พอมาเกิดใหม่แล้วก็ไม่อยากจะเอาตัวไปแปดเปื้อนสิ่งสกปรกอย่างปัสสาวะโดยไม่จำเป็น เซ็ทยังคงเดินเฉือนร่างกล้ามเนื้อทีละน้อย จนทั่วทั้งตัวไม่มีส่วนไหนไม่ถูกย้อมไปด้วยเลือด“...โอ๊ย....อ๊ากกกก!!”“ไม่...! หยุด...! พอแล้ว! ...ไม่----------!!”ไม่ว่าจะหนีหรือโต้กลับต่างก็เป็นความพยายามที่ไร้ค่า ภายใต้บาดแผลตื้นๆ แต่มากมายจนนับไม่ท้วน ไม่นานร่างกล้ามเนื้อใหญ่โตก็แน่นิ่งไม่เคลื่อนไหวอีก การลงทัณฑ์ทรมานจบลง เซ็ทก็จัดการแทงทะลุหัวใจอีกฝ่ายเป็นการส่งท้าย แล้วทิ้งร่างคนตายไว้เบื้องหลัง{{ภารกิจพิเศษ (บังคับทำ) ชัยชนะอันสมบูรณ์แบบ เงื่อนไข ผ่านสถานการณ์ตอนนี้ให้ได้โดยไม่เจ็บตัว สำเร็จ ได้รับรางวัล ออร่าของผู้มีอำนาจ ขั้นต้น}}“อะ-อะ-อะ...เอ่อ เราได้ผู้ชนะของวันนี้แล้วแอ๊ววววววๆ -แว๊กกกกก-!!”โฆษกที่เห็นคนตายมานับไม่ถ้วนยังอดรู้สึกสยดสยองกับภาพตรงหน้าไม่ได้ ในขณะที่กำลังจะประกาศผู้ชนะทำลายความเงียบในสนาม เขาก็ต้องร้องเสียงหลงจนน่าตลก เพราะเซ็ทที่ควรอยู่ในสนามประลองภายใต้การควบคุมจากกรงเหล็กถึงสามชั้นกลับมาปรากฏตัวเบื้องหน้าเขาเสียได้“โทษทีที่ทำให้ตกใจ ยืมไมค์หน่อย”“อะ-เฮ้...เอ่อ...เอาไปเลยครับ”เซ็ทแย่งไมค์ในมือโฆษกมาถือ ตอนแรกผู้ทำหน้าที่ทำท่าไม่ยอม แต่เมื่อนึกได้ว่าเซ็ทใช้มือกับเท้าฆ่าคนยังไงก็รีบผายมือให้อย่างยินดี เซ็ทยิ้มขอบคุณก่อนจะกรอกเสียงนุ่มทุ้มลงไปในไมโครโฟนอย่างสุภาพ หากแต่ท้ายประโยคกลับเต็มไปด้วยการข่มขู่“สวัสดี ยินดีที่ได้รู้จัก ชื่อของผมคือไซท์ มีความประสงค์อยากจะคุยกับคนที่ใหญ่ที่สุดของเฮยอันซาสาขากรุงเทพ คุณสามารถตอบตกลงหรือตอบไม่ แต่...ถ้าตอบไม่ทุกคนในห้องนี้...ต้องตาย”...แกร็กๆ แกร็ก...เซ็ทรับรู้ถึงปืนมากมายที่พร้อมใจกันเล็งมายังเขา หากแต่เซ็ทไม่ได้หวาดกลัว ในสายตาของโฆษกเซ็ทปล่อยไมค์ลงพื้นก่อนจะหายตัวไปชั่วขณะ แล้วบรรดาการ์ดที่เล็งปืนมาทางเซ็ทก็นอนตายคากองเลือดของตัวเอง ไมค์ของเซ็ทไม่ทันตกถึงพื้นเซ็ทก็กลับมานั่งอยู่กับที่โฆษกอ้าปากค้าง กระพริบตามองเซ็ท ก่อนจะเบนสายตามองรอบห้องแล้วหงายหลังล้มกลิ้ง ไม่รู้ทำไมอยู่ๆ ก็หวาดกลัวจนปัสสาวะรดกางเกงตัวเองเสียเฉย“ขออภัย แต่ผมจัดการ ‘กวาดล้าง’ บรรดาการ์ดไร้ฝีมือของทุกคนในที่นี้ไปหมดแล้ว ผมให้เวลาอีกสิบวิว่าจะออกมาคุยกับผมดีๆ หรือว่าให้ผมฆ่าคนในที่นี้หนึ่งคนทุกๆ สิบวิจนกว่าจะหมดดี?”เกิดเสียงกรีดร้องดังระงมเมื่อบรรดาลูกสมุนที่ประจำตามจุดต่างๆ ล้วนร่วงไปนอนตายกับพื้นโดยที่ยังไม่ทันได้ทำอะไร ทุกคนในห้องไม่มีใครรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น หากแต่ทุกคนล้วนรู้สึกว่าความตายอยู่ใกล้นิดเดียว ซึ่งมันไม่เหมือนกับเมื่อครู่ที่พวกเขาสามารถนั่งดูคนฆ่ากันได้อย่างสบายใจอีกต่อไป“ช่วย-...อั่ก!!”คนที่กำลังจะก้าวเท้าออกไปยังทางออกอยู่ๆ ก็ล้มลงไปกองกับพื้น มือหนายกขึ้นกุมอกน้ำลายฟูมปาก คนที่ตั้งใจจะวิ่งออกไปถึงกับล้มก้นจ้ำเบ้าแล้วกรีดร้อง“กรี๊ดดดดดด!!”“ผมไม่แนะนำให้หนีนะ เพราะเมื่อไหร่ก็ตามที่คุณก้าวออกจากห้องนี้คุณจะต้องตาย อ๋อ ใช่ ครบสิบวิแล้ว ใครจะตายเป็นรายแรกดี?”เซ็ทเดินออกจากที่นั่งของโฆษก ก้าวเดินไปตามบันได เนื้อตัวที่เปรอะเปื้อนไปด้วยเลือด ใบหน้าที่แสยะยิ้มสะใจ ทำให้ฝูงชนแตกฮือ แย่งกันหนีห่างจากเซ็ทจนแทบเหยียบกันตาย “หนะ-หน็อย ตายซะ!!”ปัง!!เมื่อมีผู้กล้ายกปืนจ่อหน้าเซ็ท เซ็ทก็ได้เหยื่อโดยไม่ต้องเลือกให้มาก เซ็ทขยับตัวหลบกระสุนง่ายๆ ก่อนจะใช้มือกระซวกหัวใจของผู้กล้าออกมาขยี้ทิ้งง่ายๆ ตามเดิม คนที่หัวใจถูกควักตายทันทีร่างอ้วนร่วงลงไปนอนกองใกล้ๆ หญิงสาวคนหนึ่ง ...ราวกับภาพในกรงที่ถูกฉายซ้ำอีกครั้ง อย่างไรก็ตามคราวนี้เหยื่อคือผู้ที่อยู่นอกกรง เศษสวะที่คิดว่ากรงและปืนจะปกป้องตัวเองได้ทุกคนต่างก็เป็นเหยื่อ ...ซึ่งมันก็ปกป้องได้ แต่ไม่ใช่จากอันตรายที่ชื่อว่าเซ็ท“กรี๊ดดดดดดดดดดดด!!”กว่าห้านาทีผ่านไป เซ็ทยังคงไล่ควักหัวใจคนโน้นทีคนนี้ที จนด้านนอกกรงก็มีคนตายมากมายไม่ต่างจากภายในกรงที่เซ็ทพึ่งออกมา ประตูทางออกมีร่างคนตายโดยไม่ทราบสาเหตนอนทับถมกันมากเข้าจนไม่ต่างจากภูเขาซากศพขนาดย่อมๆหากเซ็ทจะฆ่าทุกคนในนี้ ทุกอย่างคงจบภายในชั่วอึดใจไม่จำเป็นต้องไปแสดงปาหี่อยู่ในกรงแม้แต่น้อย หากแต่เป้าหมายของเซ็ทไม่ใช่การกวาดล้าง แต่เป็นอำนาจ อำนาจเบื้องหลังที่ได้มาจากพลัง...“หยุด! ผมออกมาเจรจาแล้ว คุณต้องการอะไร!?”เสียงตะโกนดังขึ้นหยุดเซ็ทที่กำลังจะควักหัวใจของหญิงสาวคนหนึ่งออกมาได้ชะงัก เซ็ทยิ้มมุมปากแล้วเดินไปหยุดอยู่หน้าลูกกรงเหล็ก“ดีใจที่คุณยังพอมีสมอง”เซ็ทคว้ามือจับลงบนลูกกรงเหล็กที่มีกระแสไฟฟ้าแรงสูงวิ่งผ่าน มีคนดูบางคนยกยิ้มหวังว่าเซ็ทจะโดนไฟช็อตตายเพราะความโง่เง่าของตัวเอง หากแต่กลับไม่เป็นดั่งหวัง เซ็ทบิดลูกกรงเหล็กจนมันงอหงิกราวกับกำลังระบายอารมณ์ จากนั้นก็ชักมือออกราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น“ที่นี่มันสกปรกเละเทะไปหมดแล้ว ถ้าไม่ว่าอะไรก็ย้ายที่กันเถอะนะครับ ห้องทำงานของคุณก็ได้นะ คุณเฉิน” เซ็ทยิ้มสุภาพ คำเรียกนั้นสร้างความตกใจยิ่งแก่ผู้ฟัง...เซ็ทเดินตามผู้ชายวัยกลางคนไปตามทางเดิน ต่อให้คนรอบข้างระหว่างทางที่เดินผ่านมาทำท่าระแวงหรืออยากฆ่าเขามากแค่ไหน แต่เซ็ทก็ไม่สนใจ จะมีบางครั้งที่จงใจปรายตามองให้อีกฝ่ายขวัญผวาเล่น“เชิญครับ”เจ้าของห้องผายมือให้เซ็ทเดินเข้าไปด้านในก่อนตนเอง เซ็ทก็เดินไปตามคำเชิญโดยไม่กลัวว่าจะเป็นกับดัก ใบหน้านั้นแสดงออกอย่างชัดเจนว่าต่อให้อีกฝ่ายจะเล่นลูกไม้แบบไหนก็ทำอะไรเซ็ทไม่ได้ “บอกไว้ก่อนนะ ผมไม่ได้ตั้งใจจะเข้ามาแทรกแซงกิจกรรมภายในองค์กรของคุณ หากแต่คนของพวกคุณไปจับผมที่นอนเล่นอยู่ริมถนนมาเอง”{ตอแหล}เซ็ทที่จงใจพูดคุยเป็นภาษาจีนเพื่อให้อีกฝ่ายเข้าใจตรงกันให้มากที่สุด โดยมองเมินคำพูดจิกกัดของโร เขาขึ้นไปนอนพิงโซฟาตัวยาวทั้งๆ ที่ตัวยังเปื้อนเลือดด้วยความสบายใจ ถือวิสาสะหยิบแก้วชาบนโต๊ะขึ้นมาดื่ม“ถ้าเป็นเช่นนั้นผมก็ต้องขออภัย ยังไงก็ตามคุณเป็นผู้ชนะในกิจกรรมครั้งนี้ คุณจะได้รับรางวัลตามที่ระบุไว้ และความเสียหายที่เกิดขึ้นผมจะไม่ถือสา ถือซะว่าแทนคำขอโทษที่ทางเราไปล่วงเกินผู้เยี่ยมยุทธ์แบบคุณ”“ฮึๆ พูดซะอย่างกับหนังจีน นี่มันชีวิตจริง แถมคุณก็เป็นคนฉลาด เพราะงั้นมาคุยกันด้วยผลประโยชน์แบบคุยธุรกิจดีกว่า” เซ็ทหัวเราะพลางจ้องไปยัง หัวหน้าเฮยอันซาสาขากรุงเทพของประเทศไทยด้วยสายตาสื่อความหมาย “คุณคงรู้ดีว่าผมเป็นอะไร?”“ไม่ได้มั่นใจนัก แต่หลังจากเห็นคุณฆ่าการ์ดทั้งหมดของเราในพริบตาเดียว ผมเดาว่าคุณคงเป็นผู้ถูกเลือก...ผู้ที่มีกิ๊ฟ ไม่ผิดสินะครับ?” เขาว่าพลางข่มความกังวลของตัวเอง แม้ข้อมูลของกิ๊ฟจะถูกส่งมาให้เขาได้รับรู้บ้าง แต่ตัวเขาเองก็ยังไม่เคยมีโอกาสได้เจอยอดมนุษย์พวกนั้นจริงๆ สักทีเซ็ทยิ้มเจ้าเล่ห์แต่ไม่ได้ให้คำยืนยันอะไร แก้วชาในมือถูกบีบจนป่นเป็นผง“ไม่ต้องใช้เงินหรือของรางวัลอะไรในการซื้อผม ผมไม่ต้องการ ที่ผมยอมลงเล่นเกมส์ของคุณก็เพราะว่าต้องการให้คุณเห็นว่า...ที่นี่...ผมครอง อำนาจครึ่งๆ กลางๆ ของพวกเฮยอันซาทำอะไรผมไม่ได้หรอก ต่อให้ยกมาทั้งแก๊งคุณก็ฆ่าผมไม่ได้” “ผมก็ว่าอย่างนั้นแหละ...” เขายิ้มเครียด ภาพคนโชกเลือดเบื้องหน้าไล่ฆ่าคนของเขายังคงฝังแน่นอยู่ในความทรงจำ หากตอนนี้อีกฝ่ายจะฆ่าเขาที่เป็นหัวหอกของเฮยอันซาสาขากรุงเทพก็ไม่ใช่เรื่องยากเลย“คุณเห็นผมโหด ผมเหี้ยม ผมฆ่ากร์ดทุกคนในทีนี้ของคุณได้สบาย หลังจากที่ได้ระบายอารมณ์ไปเมื่อกี้ผมจะไม่เข้ามายุ่งกับคุณอีกก็ได้ แต่ผมดันอยากยุ่งนี่สิ คุณเฉิน...หากคุณยอมทำตามข้อตกลง ผมจะช่วยเป็นฐานอำนาจเบื้องหลังให้พวกคุณอีกแรง เป็นพลังในเงามืดที่แก๊งไหนๆ ก็เทียบคุณไม่ติด”“...”“คุณเห็นแล้วจริงมั้ย...สิ่งที่ผมทำได้น่ะ” เซ็ทยิ้มแล้วดีดนิ้วเรียกสติอีกฝ่ายที่ดูจะสติหลุดไปแล้ว “แต่ถ้าคุณไม่ตกลงในอนาคตผมก็อาจจะไปเข้ารวมกับแก๊งอื่นที่เป็นศัตรูของคุณแทน”เฉินมองคนเบื้องหน้าด้วยความสับสน ไม่คาดคิดว่าอีกฝ่ายจะเข้าประเด็นโดยไม่อ้อมค้อม ทั้งยังดูเหมือนอยากเข้าร่วมกับพวกเขาด้วยเหตุผลบางอย่าง แต่แล้วเขาก็คิดได้ว่าด้วยพลังที่คนเบื้องหน้ามี ตัวเขาไม่ได้มีตัวเลือกอื่นนอกจากตกลงอยู่แล้ว เพราะหากไม่ยอมรับ สุดท้ายแล้วก็ต้องกลายเป็นศัตรู และท้ายที่สุดก็ไม่พ้นถูกทำลายส่วนในความเป็นจริงเซ็ทรู้ดีว่าตัวเองถือไพ่เหนือกว่า ก็เลยอยากจะรีบกลับบ้านไปอาบน้ำนอน เขาจึงพูดเข้าประเด็นให้จบๆ เรื่องไปก็เท่านั้นเอง จะเรียกว่าข่มขู่กันซึ่งๆ หน้าก็ได้แหละ“ได้โปรดบอกข้อตกลงของคุณมา หากทำได้ทางเราจะไม่ปฏิเสธแน่นอน”“คุณไม่ได้มีสิทธิปฏิเสธอยู่แล้ว คุณเฉิน”เซ็ทยิ้มมุมปาก ออร่าของผู้มีอำนาจกดข่มให้คู่เจรจาต้องรู้สึกต่ำต้อยลงอย่างช่วยไม่ได้
‘ผลลัพธ์ของบางสิ่งบางอย่างมันถูกกำหนดไว้ด้วยการกระทำตั้งแต่แรกแล้ว’
------------------------------อยากจะแนบรูปที่แมวใช้ประกอบการเขียน แต่ก็กลัวว่าจะสยดสยองจนเกินไป (อยากแนบรูปลูกกระตากลิ้งมาก อยากแบ่งปันความหลอน 555) อย่างไรก็ตามเอาไปแค่มันเกลียวก็พอเนอะ เผื่อใครจินตนาการภาพแขนที่ถูกเฉือนเป็นมันเกลียวไม่ออก รูปร่างจะเป็นงี้ แต่ไม่น่ากินแบบนี้หรอกนะคะ ถถถต้องขออภัยหากเนื้อหาดูหนักเกินไป (เพราะมันค่อนข้างจะคนละโยชน์กับตอนต้นๆ เรื่องเลย) แต่จริงๆ เละเทะขนาดนี้คงมีไม่บ่อยนัก เพราะ ในความเป็นจริงเซ็ทจะฆ่าอย่างไวให้อีกฝ่ายไม่ทันรู้ตัวซะมากกว่า ฝีมือเหมือนคลาสแอสซาซินอ่ะค่ะ //อ่านมาจนถึงตอนนี้เดากิ๊ฟของเซ็ทกันได้แล้วรึยังเอ่ยยย?หลังจากนี้ก็จะบู๊บ้างสบายบ้างตามปกติกันไปเนอะ เลือดสาดเละเทะแบบนี้บ่อยๆ แมวนี่โอย...แอบคลื่นไส้เบาๆ ที่ตลกคือบิ๊วอารมณ์เขียนบทโหด พี่สาวมานั่งเล่นข้างๆ เปิดรายการตลกดู อารมณ์กระเจิงหมด 5555ขอบคุณทุกการสนับสนุน ทุกการเปย์ ทุกคอมเม้นต์ ทุกคำติชม ทุกการให้กำลังใจ ขอบคุณนักอ่านทุกท่านที่ติดตาม ขอบคุณมากจริงๆ นะคะ หากผลงานของแมวทำให้รู้สึกไม่สะใจหรือไม่คุ้มค่า แมวต้องขออภัยอย่างยิ่ง จะขอรับคำแนะนำกลับมาปรับปรุงตัวเองค่ะ ขอบคุณจริงๆ นะ เมี้ยววว //พนมมือกราบ
มันเกลียว
![[จบแล้ว] นครแห่งบาป - City of Sin](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1731472323_78885401.webp)
282K
![เจ้าของร้านพิศวง [จบ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1721126392_62129049.webp)
![บ้านสกุลหลินมีปฐมเทพหญิง [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1731470069_52932225.webp)
![มังกรพิชิตฟ้าออนไลน์ [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1727670317_62269292.webp)
