(จบ) ผู้พิทักษ์ทะเลทราย

บทที่ 57 ทะเลสาบในโอเอซิส

ในโลกมีต้นอินทผลัมอยู่กว่าหนึ่งร้อยล้านต้น และประเทศอาหรับก็มีต้นอินทผลัมอยู่กว่า 70 เปอร์เซ็นต์ของโลก ซึ่งมันสามารถกินเป็นอาหารหลักได้ด้วยซ้ำ  

อย่างไรก็ตาม เฉียวซู่ยังคงสงสัยเล็กน้อยเกี่ยวกับเรื่องนี้ ถ้าหากพวกเขากินสิ่งนี้เป็นอาหารหลักจริง ๆ คนทั้งประเทศคงจะเป็นโรคเบาหวานอย่างแน่นอน...

ต้นอินทผลัมป่านั้นสูงมาก มันมีความสูงถึง 35 เมตร เรียกได้ว่าเป็นต้นไม้ที่สูงตระหง่านอย่างแท้จริงเลย

แต่ต้นอินทผลัมที่เฉียวซู่เจอไม่ได้สูงนัก และต้นที่สูงที่สุดก็มีความสูงแค่ 4 - 5 เมตรเท่านั้น

คุณค่าของต้นไม้ที่เต็มไปด้วยสมบัติต้นนี้ไม่ได้ด้อยไปกว่าต้นปาล์มเลย ผลของต้นอินทผลัมสามารถกินได้ ลำต้นสามารถใช้เป็นวัสดุก่อสร้าง ดอกสามารถใช้ทำน้ำตาล และใบก็สามารถใช้ทำกระดาษ

แน่นอน สมบัติที่ล้ำค่าเช่นนี้ไม่ควรปล่อยให้พลาดไป เฉียวซู่ปลดล็อกหนังสือคู่มือภาพประกอบของต้นอินทผลัมขณะที่กินอินทผลัมไปด้วย

[ชื่อ : ต้นปาล์มอินทผลัม]  

[ชื่อสามัญ : อินทผลัม อินทผาลัม อินทผลัมเปอร์เซีย อินทผลัมหวาน]  

[อาณาจักร : พืช]

[ชั้น : พืชใบเลี้ยงคู่]

[วงศ์ : ปาล์ม] 

[สกุล : ฟีนิกซ์]

[แนะนำโดยสังเขป : ทนแล้ง ทนด่าง ทนร้อน และชอบความชื้น ตัวต้นสามารถมีอายุได้ยาวถึง 100 ปี ให้ผลผลิตสูง และเป็นพืชส่งออกที่มีความสำคัญของบางประเทศในตะวันออกกลาง อินทผลัมมีบทบาทสำคัญในเทพนิยายอาหรับ และมีปรากฏอยู่เหนือสัญลักษณ์ประจำชาติของซาอุดีอาระเบีย ตัวผลมีคุณค่าทางโภชนาการสูง ดังนั้นจึงถูกเรียกว่าขนมปัง ขณะที่ชาวอิรักเรียกมันว่าทองคำเขียว]

[สรรพคุณ : (1) คุณค่าทางอาหาร ต้นอินทผลัมเต็มไปด้วยสมบัติ ผลของมันมีคุณค่าทางโภชนาการที่สูงมาก เต็มไปด้วยวิตามินหลายชนิดและน้ำตาลธรรมชาติที่เป็นประโยชน์ต่อร่างกายมนุษย์ (2) คุณค่าทางยา อินทผลัมสามารถใช้แก้ปัญหาลมปราณบกพร่องและอ่อนแอ สั่งสมอาหารที่ไม่สามารถย่อยได้ ลดอาการไอมีเสมหะ เป็นแผลในกระเพาะอาหาร และโรคอื่น ๆ (3) คุณค่าทางเศรษฐกิจ ผลผลิตของอินทผลัมทั่วโลกต่อปีนั้นอยู่ที่ 4.5 ล้านตัน กิ่งก้านสามารถใช้ทำเก้าอี้ เตียงน้อย และตะกร้า ใบสามารถใช้ทำเสื่อ มัดไม้กวาด และใช้เป็นเชื้อเพลิง ลำต้นสามารถใช้สร้างบ้าน และเมล็ดอินทผลัมสามารถใช้เป็นอาหารได้ (4) คุณค่าทางไม้ประดับ มักปลูกในสวนสาธารณะและสวนเพื่อเป็นต้นไม้ภูมิทัศน์]

[พื้นที่กระจายตัว : รูปภาพ [คลิกเพื่อขยาย]]

เฉียวซู่ดีใจเป็นอย่างมาก ต้นอินทผลัมเต็มไปด้วยสมบัติมากมายจริง ๆ และมันสามารถสนับสนุนประเทศเล็ก ๆ ได้ด้วยซ้ำ

เมื่อมองไปยังต้นอินทผลัมตรงหน้าอีกครั้ง เฉียวซู่ก็รู้สึกว่าตรงหน้าของเขาไม่ใช่อินทผลัม แต่เป็นต้นไม้ทองคำที่เปล่งแสงสีทองออกมา

น่าเสียดายที่ดินด้านหน้าศูนย์ควบคุมที่เขาอยู่แห้งแล้งเกินไป ต่อให้ตารางหญ้าจะสามารถรักษาทรายได้ แต่มันก็ต้องใช้เวลาปีครึ่งถึงจะบรรลุมาตรฐานในการปลูกพืช

เขาต้องหาเวลาเร่งความเร็ว ถ้ายังเป็นแบบนี้ เขาจะไม่สามารถปลูกต้นไม้ได้

เฉียวซู่และอาหลีกินอินทผลัมไปเพียงสองถึงสามโหลเท่านั้น ขณะที่อินทผลัมที่เหลือถูกเฉียวซู่เก็บกลับเข้าไปในกระเป๋าเป้ด้านหลังของเขา จากนั้นก็แอบโยนมันเข้าไปในกระเป๋าเป้มิติ

เขาคิดที่จะปิดไลฟ์สดเมื่อออกจากโอเอซิส จากนั้นจึงกลับมาที่นี่เพื่อเก็บอินทผลัมนับพันในภายหลัง

อย่างไรก็ตาม การเก็บมันไว้ในกระเป๋าเป้มิติไม่ใช่เรื่องเลวร้ายอะไร ของฟรีมีไว้ย่อมไม่เสียหาย

หลังจากที่บอกลากับต้นอินทผลัม เฉียวซู่ก็เดินลึกเข้าไปในป่าพร้อมกับอาหลีด้วยท้องที่เต็มไปด้วยอาหาร

หลังจากผ่านป่าทึบ เฉียวซู่ก็สังเกตเห็นว่าความชื้นในอากาศดูเหมือนจะมากขึ้นเรื่อย ๆ

ไม่เพียงแค่นั้น แต่กิจกรรมของสัตว์ยังดูเหมือนว่าจะถี่ขึ้นด้วย

แมลงที่ไม่รู้จักบินอยู่หน้ายอดไม้ ละมั่งทรายที่ว่องไววิ่งผ่านพุ่มไม้ไป และละมั่งอีกหลายตัวก็โผล่ออกมาจากทุกทิศทาง

เฉียวซู่ ผู้ซึ่งไม่มีจุดหมายพลันมีเป้าหมายที่ชัดเจน เขาเร่งฝีเท้าตามหลังละมั่งทรายเหล่านั้นไปและพยายามไปให้ถึงจุดหมายสุดท้าย

โดยไม่คาดคิด เมื่อเฉียวซู่ข้ามผ่านเนินเขาขนาดเล็ก ทะเลสาบสีเขียวมรกตก็ปรากฏขึ้น

น้ำสีเขียวส่องประกาย สะท้อนกับแสงของดวงอาทิตย์ ทั้งทะเลสาบถูกปกคลุมด้วยหมอกสีขาว ซึ่งเป็นผลผลิตของไอน้ำที่ระเหยจากอุณหภูมิสูงของทะเลทราย

ภายใต้แสงเงาที่กระจัดกระจาย ละมั่งทรายหลายตัวที่เขาเห็นก่อนหน้านี้เดินมาที่ทะเลสาบอย่างสง่างาม ลำคอเรียวของมันก้มลงและแลบลิ้นออกมาเพื่อกินน้ำ

เฉียวซู่ยืนนิ่ง ภาพตรงหน้าทำให้เขาตกตะลึงอย่างมาก

ไม่เพียงแค่เฉียวซู่เท่านั้น แต่เหล่าผู้ชมภายในห้องไลฟ์สดเองก็อุทานออกมา

[ให้ตายเถอะ มีทะเลสาบขนาดใหญ่แบบนี้อยู่ในทะเลทรายแห่งความตายด้วย มันน่าจะสามารถรองรับสัตว์ได้หลายพันตัวเลยใช่ไหม?]

[ฉันรู้สึกประทับใจนิดหน่อยนะเนี่ย แม้แต่ทะเลทรายก็มีทิวทัศน์ที่เต็มไปด้วยชีวิตชีวาแบบนี้]

[หนึ่งคนเขียนจดหมายเลือด ระดมทุนให้พี่ซู่ไลฟ์สดการอาบน้ำในทะเลสาบ]

[สองคนเขียนจดหมายเลือด ระดมทุนให้พี่ซู่ไลฟ์สดการอาบน้ำในทะเลสาบ]

[10,086 คนเขียนจดหมายเลือด…]

ผู้พิทักษ์หนุ่มรู้สึกตื่นเต้นเล็กน้อยที่พบภูเขาและทะเลสาบสีมรกตซึ่งเหมือนกับดินแดนศักดิ์สิทธิ์ในทะเลทรายอันกว้างใหญ่ แม้แต่เฉียวซู่ ผู้ซึ่งรอบรู้ก็ยังรู้สึกถึงบางอย่างที่อยู่ในก้นบึ้งของหัวใจ

กำแพงหินสีแดงสูงชันตั้งอยู่โดยรอบ ละมั่งทรายหลายตัวกระโดดและวิ่งไปบนกำแพงหิน นี่เป็นภูมิประเทศที่พวกมันชื่นชอบ

ลูกบอลขนาดเล็กลอยสูงขึ้นและจับภาพของโอเอซิสจากมุมสูง

หินทรายสีแดงเปรียบเสมือนกำแพงที่สูงตระหง่าน ปกป้องทะเลสาบและป่าอย่างมั่นคง ขณะที่ทะเลสาบตั้งอยู่ที่ใจกลางของโอเอซิสเหมือนกับกระจกสีเขียวสดใส

รอบทะเลสาบ ต้นปาล์ม ต้นพอปลาร์ และต้นพุทราหลายร้อยต้นล้อมรอบมันเหมือนกับองครักษ์ผู้ซื่อสัตย์

สิ่งที่น่ายินดีที่สุดคือการที่สัตว์จำนวนมากมาล้อมรอบแหล่งน้ำแห่งนี้ ไม่จำเป็นต้องพูดถึงละมั่งทรายที่สง่างาม เฉียวซู่ยังเห็นเจ้าหมาป่าที่คุ้นเคยเป็นอย่างดีผ่านหมอกบนทะเลสาบอีกด้วย

หมาป่าทะเลทรายที่โจมตีฝูงอูฐก่อนหน้านี้กำลังดื่มน้ำและพักอยู่ที่ฝั่งตรงข้ามของทะเลสาบ หมาป่าจ่าฝูงที่มี ‘ผ้าพันคอสีขาว’ นั้นโดดเด่นเกินกว่าที่จะมองข้ามได้

แม้ว่าจะมีอาหารมากมายอยู่รอบทะเลสาบ แต่หมาป่าที่ดุร้ายกลับดูเหมือนจะไม่มีเจตนาที่จะฆ่าเลย

เฉียวซู่รู้ว่านี่ไม่ใช่เพราะแหล่งน้ำคือเขตสงบศึก แต่เป็นเพราะฝูงหมาป่าเพิ่งกินเต็มอิ่มไปเมื่อไม่กี่วันก่อน และการไล่ล่าในตอนกลางวันภายใต้แสงแดดที่เจิดจ้านั้นหนักเกินไป ซึ่งไม่คุ้มเสียสำหรับหมาป่าทะเลทราย

ผ่านหมอกควัน ดวงตาของหมาป่าจ่าฝูงที่อยู่ห่างออกไปสบเข้ากับเฉียวซู่ในที่สุด

ชายหนุ่มไม่หวาดกลัว เขาแย้มยิ้มเผยฟันขาวสองแถวของตัวเอง จากนั้นจึงโบกมือไปมาให้กับหมาป่าจ่าฝูงเป็นเชิงทักทาย

สีหน้าของหมาป่าจ่าฝูงชะงักไป

นายเป็นใคร เรารู้จักกันเหรอ?

ทันใดนั้นเอง แถบคอมเมนต์ก็ดึงดูดความสนใจของเฉียวซู่

[ราชาซู่ ดูทางซ้ายมือของคุณสิ นั่นมันตัวอะไรน่ะ?]

เฉียวซู่หันไปมองตามก่อนที่รูม่านตาของเขาจะสั่นไหวทันที

ท่ามกลางกลุ่มควัน สิ่งมีชีวิตสีขาวปรากฏให้เห็น

ขาของมันเพรียวยาว ลำตัวแข็งแกร่งเป็นรูปสี่เหลี่ยม คอยาวของมันสง่างามราวกับคอหงส์ และมีขนปุยสีขาวบริสุทธิ์อยู่รอบคอ

สิ่งที่ทำให้เฉียวซู่ประหลาดใจมากที่สุดก็คือหนอกสองหนอกที่อยู่ด้านหลังของมัน

นี่คืออูฐสองหนอก และยังเป็นอูฐสองหนอกป่าสีขาวบริสุทธิ์ที่หายากยิ่งกว่าแพนด้ายักษ์เสียอีก!