@คอนโดของชินภัทร
ชินภัทรลงจากรถ เขารีบเดินขึ้นลิฟท์มาอย่างเร็วพร้อมกับสัมภาระที่เขาซื้อมาฝากคนรักของเขา เสียงกดกริ่งห้องดังขึ้น
ติ้งหน่อง! ติ้งหน่อง! ทันใดนั้นประตูก็เปิดขึ้น ชินภัทรวิ่งไปกอดวรรณรสอย่างเร็วแล้วก็หอมแก้มซ้าย แก้มขวา 2 – 3 ครั้ง
“คิดถึงคุณที่สุดเลย มานี้เลยขอหอมอีกที แล้วก็ขอกอดให้ชื่นใจ”
“ปิดประตูก่อนเถอะคะ”
“ก็คนมันคิดถึงนี้ ไม่เจอตั้งหลายวัน ดูสิอะไรเปลี่ยนไปบ้าง”ชินภัทรรีบวางข้าวของแล้วรีบพาวรรณรสขึ้นเตียงทันที
“คุณคะ อาบน้ำก่อนไหมคะ”
“ไม่อาบ ผมจะไม่ไปอาบก่อนผมขอชื่นใจก่อนได้ไหมแล้วเราค่อยอาบน้ำพร้อมกันนะ ผมคิดถึงคุณจะแย่”
“โอเคคะ” วรรณรสกระซิบข้างหูชินภัทรเบา ๆแล้วทั้งสองก็มีความสุขร่วมกัน
ขณะนอนอยู่บนเตียงด้วยกัน ชินภัทรพูดขึ้นมาว่า
“พรุ่งนี้ผมจะเรียกพนักงานทุกคนมาประชุมแล้วผมจะแจ้งเรื่องงานหมั้นของเราหลังจากนั้นผมจะหาผู้ใหญ่ไปสู่ขอคุณอย่างเป็นทางการคุณคิดว่าอย่างนี้โอเคหรือเปล่า”
“ได้คะ เดี๋ยวฉันจะแจ้งให้พ่อแม่เตรียมตัวก่อนคะ”
“งั้นผมจะให้อาผมหากฤษไปสู่ขอคุณอย่างเป็นทางการหมั้นเช้าเสร็จเราก็แต่งเย็นเลยนะ หรือคุณคิดว่ายังไง”
“ก็แล้วแต่คุณนะคะแต่ฉันอยากให้คุณไปหาพ่อแม่กับฉันอีกครั้งเพื่อไปตกลงกับท่านอีกรอบอะคะ”
“อือ งั้นเดี๋ยวพรุ่งนี้พอเราแจ้งให้พนักงานทุกท่านเสร็จแล้ว เราไปหาพ่อแม่คุณเลยไหม”
“แต่ว่าพรุ่งนี้แค่วันพฤหัสบดีเองนะคะ ฉันไม่อยากลางาน”
“ไม่เป็นไร ไปเลย ผมใจร้อนเรื่องนี้”
“งั้นก็ได้คะ ว่าแต่ตอนนี้ลุกขึ้นไปอาบน้ำก่อนนะคะ”
“งั้นไปพร้อมกัน” ชินภัทรรีบอุ้มวรรณรสไปห้องอาบน้ำ
@ สำนักงานของชินภัทร
“เร็ว ๆ เข้าสิทุกคน คุณชินเรียกประชุมพร้อมกันที่ห้องประชุมใหญ่นะ”เสียงของวรพจน์ผู้จัดการฝ่ายโรงงาน เรียกทุกคนเข้าประชุมพร้อมกัน
“เขามีเรื่องอะไรด่วนเหรอ ทำไมต้องไปทุกคนเลยไม่ได้เรียกเฉพาะผู้จัดการ” คุณแก้วหันมาถามวรพจน์
“คงเป็นเรื่องสำคัญแน่ ๆ หรือว่าเขาจะประกาศเรื่องโบนัส 555”
“แต่ก็ไม่ใช่เวลาของโบนัสนี้ แต่ที่แน่ ๆ ต้องเป็นเรื่องสำคัญมาก ๆ”
ชินภัทรพูดกล่าวเปิดประชุม
“เมื่อทุกคนมาพร้อมกันหมดแล้ววันนี้ผมมีเรื่องใหญ่จะแจ้งให้ทราบนะครับ ผมขอแจ้งให้ทุกคนทราบว่าผมกำลังจะแต่งงานครับ ซึ่งวันไหนผมจะแจ้งให้ทราบอีกครั้งและผมขอแนะนำว่าที่คู่หมั้นและภรรยาของผมนะครับ” พนักงานทุกคนนั่งเงียบ เพราะทุกคนจดจ่อว่าใครคือว่าที่คู่หมั้นและภรรยาของชินภัทร
“ทุกคนน่าจะรู้จักดีนะครับ เขาคือคุณวรรณรสครับ”
ชินภัทร เดินไปเก้าอี้ที่วรรณรสนั่งอยู่ และจูงมือวรรณรสออกมาทุกคนตะลึงกันหมด เพราะไม่มีวี่แวว หรือ ไม่เคยเห็นสองคนนี้ไปไหนมาไหนด้วยกันเลยเป็นอะไรที่น่าตื่นเต้นมาก สำหรับพนักงานทุกคน
“นี่ครับ คุณวรรณอีกไม่กี่วันข้างหน้าเขาจะเป็นภรรยาของผมครับวันนี้โอกาสดีผมเลยขอเปิดตัวอย่างเป็นทางการครับ”
พิมพ์สุดานั่งมองชินภัทรที่กล้าเปิดตัววรรณรสแบบไม่ได้แคร์ความรู้สึกของเขาเลย
“เอะ เขาไปรักกันตอนไหน ทำไมเราไม่รู้เรื่องนี้เลย ยัยอรแกอยู่บ้านกับวรรณทุกวัน ไม่รู้เรื่องนี้เลยอะ”
“ไม่คะ หนูไม่รู้เลย”
“แต่ก็ยินดีกับวรรณจริง ๆ เลยอะ เขาเป็นผู้หญิงที่โชคดีมากได้สามีเป็นเศรษฐีไปเลยอะ”
“ใช่ฉันละอิจฉามันจริง ๆ เลย นี่ละนะเขาถึงบอกวาสนาคนเรามันต่างกัน”
“เอะแล้วคุณพิมพ์สุดานี้คือตกกระป๋องไปเลยเหรอ”
“นี่เจ้รุ่ง เจ้จะพูดเสียงดังทำไม เดี๋ยวคุณพิมพ์เขาได้ยินเดี๋ยวก็เป็นเรื่องนะ”
“แล้วไง ก็คุณชินภัทรเขาไม่สนใจคุณพิมพ์นี้ส่วนยัยวรรณของเราเหมือนเจ้าหญิงในนิยาย คิดแล้วฉันอยากเป็นแบบนั้นบ้างอะแกคิดดูสิ ยัยวรรณต้องนั่งอยู่บนกองเงินกองทอง คุณชินภัทรเขาไม่มีญาติพี่น้องที่ไหนทำไมยัยวรรณมันโชคดีแบบนั้นนะว่าแต่เขาไปรักกันตอนไหนนะ”
“นั้นนะซิ”
“โอเคนะครับ ผมจะจัดงานหมั้นเช้าแล้วแต่งตอนเย็นเลย เรื่องวันเวลาผมจะแจ้งอีกครั้งนะครับวันนี้เลิกประชุมเลยนะครับ ขอให้ทุกคนแยกย้ายไปทำงานได้ครับและอีกอย่างวันนี้ผมกับคุณวรรณต้องขอตัวลางานกลับบ้านคุณวรรณที่ราชบุรีใครมีงานด่วนอะไรต้องให้ผมเซ็นต์เอกสาร ต้องมาก่อน 10 โมงนะครับ เพราะ 10.30ผมจะออกเดินทาง มีเรื่องแจ้งแค่นี้ครับ ขอบคุณครับ”
หลังจากชินภัทรแจ้งให้ทุกคนทราบในห้องประชุม ทุกคนก็ต่างมาร่วมแสดงความยินดีกับวรรณรสรวมถึง
วรพจน์ซึ่งเขาเคยคิดจะทำมิดีมิร้ายวรรณรส
“วรรณ พี่ขอแสดงความยินดีด้วยนะ”
“ขอบคุณคะพี่พจน์”
“พี่ขอให้วรรณกับคุณชินรักกันนาน ๆ นะ” วรพจน์พูดด้วยน้ำเสียงเศร้า ๆแต่ก็ต้องฝืนพูดออกมา
“นี่ยัยวรรณ เรากับคุณชินไปรักกันตอนไหนเหรอช่วยเล่าให้พี่ฟังหน่อยได้ไหม”คุณแก้วหัวหน้าของวรรณรสคะยั้นคะยอให้วรรรรสเล่าเรื่องความรักของเขากับชินภัทร
“ก็หนูเริ่มติดต่อกับคุณชินตั้งแต่วันที่เราไปกินงานเลี้ยงต้อนรับนั้นแหละแล้วเราก็ติดต่อกันมาเรื่อย ๆ แต่ก็ไม่ได้แจ้งให้ใครรู้คะว่าคบกัน”