ตอนที่3 she belongs to me (เธอเป็ของฉันผู้เดียว)
"เดี๋ยวก่อนน้องดา "เมื่อเธอเดินออกมาจากห้องรับแขกพูดคุยกับแม่ของเขาเสร็จเรียบร้อยแล้วด้วยความตื่นเต้นเขาที่คัดค้านอะไรไม่ได้ก็เดินออกมาด้วยอารมณ์ที่หงุดหงิดและมาดักรอเธอตอนที่เธอกำลังจะกลับ
"พี่เอ็มมีไร"เธอหันมาถามพี่ชายที่ตอนนี้ไปกินรังแตนที่ไหนมาก็ไม่รู้หน้าตาบึ้งตึงสีหน้าเต็มไปด้วยรังสีอำมหิตมันจะกินเืกินเนื้อใคร
"น้องดามีแฟนแล้วจริงใช่ไหม"เขาถามซ้ำอีกรอบเพื่อที่อยากจะรู้ว่าไปคบกันตอนไหนกันและตกลงกันเป็แฟนตอนไหนเขาไม่เห็นจะรู้เื่อะไรเลยทั้งๆที่เขาเองก็ตามติดชีวิตน้องสาวออกบ่อยแต่่นี้เขาไม่ค่อยจะว่างเท่าไหร่ต้องไปต่างประเทศคุยงานไม่ทันไรพอกลับมาน้องสาวตัวดีดันมาบอกว่าจะมีแฟนและจะพาแฟนคนสำคัญมาแนะนำให้ครอบครัวรู้จักทำเอาเขาควันออกหูเลยทีเดียวมันเดือดมากในร่างกายตอนนี้และอยากจะรู้ไปหมดเกี่ยวกับผู้ชายคนนั้นของน้องสาวที่เขาอุตส่าห์เล็งเธอเอาไว้ตั้งนาน
"แล้วจะโกหกพี่เอ็มทำไม"
"พรุ่งนี้ถ้าพี่อยู่พี่ก็จะเห็นเองเพราะดาบอกกับแฟนไปแล้วว่าจะพาเขามาให้ทุกคนในบ้านรู้จัก"เธอตอบอย่างตรงไปตรงมากับพี่ชายของเธอว่าเธอมีแฟนจริงๆแล้วพรุ่งนี้จะพามาแนะนำตัวให้ทุกคนรู้จัก
"เรียกแฟนได้เต็มปากเต็มคำ"
"แล้วพี่ล่ะ"เอ็มมานูเอลเกือบจะหลุดปากพูดออกไปแล้วว่าเขาเป็คนที่ชอบเธอเหมือนกัน
"แล้วพี่ล่ะอะไร พูดไม่เข้าใจ"
"ดาจะกลับแล้ว พี่เอ็มปล่อยแขนดาก่อนบีบแรงแบบนี้มันเจ็บนะ"เขาคงโกรธและลืมตัวเผลอใช้น้ำหนักบีบข้อแขนของเธออย่างแรงจนแดงเป็รอยริ้วขึ้นมาเพราะผิวเธอสีขาวชมพูเลยเห็นได้ง่าย
"ขอโทษ พี่ก็แค่ใ"
"ไม่คิดว่าหนูดาจะมีแฟนเร็วขนาดนี้"
"แต่ก็ดีใจด้วยนะ "พอคิดว่าตัวเองนั้นแสดงตัวออกมามากจนเกินไปกลัวว่าน้องสาวจะสงสัยถามอะไรออกมา หรือรู้ว่าเขานั้นคิดจะกินน้องสาวมาโดยตลอด
"ค่ะ ขอตัวก่อน"เธอสะบัดแขนออกและเดินจากไป เอ็มมานูเอลเขาเข่าทรุดอุตส่าห์รอมาตั้งเนิ่นนานแล้วเขารู้มาตลอดว่าน้องสาวั้แ่เรียนจนจบมหาลัยไม่เคยมีแฟนเลยเขาก็ชะล่าใจวันนี้มีไอ้หมาตัวไหนมันคาบไปกินซะแล้ว
"ตั้งสติก่อนเอ็ม ต้องรู้ให้ได้ว่าน้องดาไปคบกับมันได้ไง"พยายามรวบรวมสติตัวเองให้ครบถ้วนมากที่สุดเท่าที่จะทำได้และก็เผลอนึกขึ้นได้ว่าน้องดาของเขานั้นมีเพื่อนสนิทอยู่คนนึงและคนนั้นเขาก็สามารถติดต่อได้และเคยพูดคุยกันด้วยเช่นนั้นหาข่าวคราวจากเธอคนนั้นก็แล้วกัน
เพราะคิดได้อย่างนั้นก็ยกหูโทรหาทันทีให้สอบถามจนรู้เื่ราวมาคร่าวๆจนหมดแล้ว
ด้านคอนโดของลินญาดาเธอเพิ่งจะกลับมาถึงห้องได้ไม่นานพอกลับไปบ้านในครั้งนี้การตัดสินใจที่จะบอกกับทุกคนว่าเธอคบหาแฟที่เพิ่งจะดูใจกันไม่ถึง 3 เดือนด้วยซ้ำแต่พวกเขาก็เป็เพื่อนที่สนิทกันมานานและฝ่ายชายขอเธอเป็แฟนก็เลยตัดสินใจลองคบดูสักครั้ง
พรุ่งนี้เธอจะพาเขาไปพบกับทุกคนในบ้านแต่พอไปบอกวันนี้พี่ชายของเธอก็ดันเซ้าซี้ถามไม่หยุดจนเธอนั้นไม่รู้จะตอบยังไงคาดคั้นเธออยากจะรู้ว่าแฟนเธอเป็ใครและบางครั้งก็มีสายตาที่โกรธเคืองมองมาที่เธอไม่เข้าใจจริงๆว่าพี่ชายของเธอจะเดือดร้อนอะไรกับการที่เธอมีแฟนเพราะตัวของเธอก็ไม่ได้เดือดร้อนอะไรกับการที่พี่ชายของเธอควงผู้หญิงไม่ซ้ำหน้าแต่ละวันพาผู้หญิงขึ้นเตียงทุกคืนเธอก็ไม่เห็นจะสนใจเลยแล้วทำไมพี่ชายของเธอจะต้องมาเซ้าซี้ถามหาอะไรเกี่ยวกับตัวของแฟนเธอด้วย
มันก็เป็คำถามนั่นแหละที่เธอตอบบ้างไม่ตอบบ้างแต่สุดท้ายพี่ชายของเธอก็แสดงความยินดีกับเธอด้วยแต่ทำไมรู้สึกว่าการแสดงความยินดีนั้นมันไม่ได้หน้ายินดีเลยสักนิด
คิดไปมาก็สลัดความคิดพวกนี้ออกเพราะอย่างไรก็คิดไม่ออกอยู่ดีว่าความคิดของผู้ชายคิดอะไรอยู่กันแน่
พอขึ้นลิฟท์ถึงชั้นที่เธอพักก็เดินไปอย่างห้องของตัวเธอคนเดียวแตะคีย์การ์ดของห้องและเปิดประตูเข้าไป
เธอใช้ชีวิตและออกมาอยู่ข้างนอกสักพักทำงานเกี่ยวกับบริษัทเป็สาวออฟฟิศที่เพิ่งจะจบมาและมีงานทำ 2 ปีแล้ว
รุ่งเช้า...
เวลา 9:00 น..
รถของเธอขับเข้ามาในบ้านหลังใหญ่ที่เป็เหมือนคฤหาสน์หลังโตแฟนของเธอใมากไม่คิดว่าเธอจะอยู่บ้านหลังใหญ่ขนาดนี้
"นี่บ้านของญาดาจริงหรือ ทำไมหลังใหญ่จัง"น้ำเสียงดูตื่นเต้นและแววตาสำรวจมองด้วยความสนใจ
"เคยอยู่นะ แต่ตอนนี้พ่อกับแม่พี่ชายอยู่ เราย้ายออกมาั้แ่เข้าเรียนมหาวิทยาลัยแล้ว"
"แต่ก็ไปๆมาๆที่บ้านนี้บ่อยๆ"เธอบอกกับแฟนหรืออดีตเคยเป็เพื่อนสนิทของเธอมาก่อนจนได้เลื่อนขั้นเป็แฟนกัน
"อานันท์ลงกันเถอะ"เธอเรียกแฟนของเธอลงมาจากรถหลังรถจอดสนิทแล้ว
"นันท์ตื่นจัง ที่จะได้เจอพ่อแม่พี่ชายของญาดา"
"พวกเขาคงจะชอบนันท์นะ"สนุกสดใสและดูเป็พวกที่ชอบตื่นเต้นอะไรง่ายๆหัวอ่อนใสๆมองออกง่าย
"คิดว่าพวกเขาคงจะชอบเพราะเธอไม่ได้มีพิษมีภัยอะไร"จากนั้นทั้งคู่ก็เดินเข้าไปในบ้านพร้อมๆกันโดยที่สายตาของอานันท์นั้นมองสำรวจไปทั่วบ้านยิ่งเห็นการตกแต่งที่โอ่อ่าหรูหราเขาให้แล้วก็ยิ่งทำตัวไม่ถูกเลย
"มาแล้วค่ะคุณท่าน"แม่บ้านวิ่งเข้ามาบอกเ้านายของบ้านนี้ที่รอคอยคุณหนูพาแฟนเข้ามาในบ้านเป็ครั้งแรก
"สวัสดีค่ะพ่อแม่พี่เอ็ม"
"คนนี้อานันท์แฟนของหนูค่ะ"เธอเข้ามายกมือไหว้พ่อกับแม่พี่ชายและแนะนำแฟนของเธอกับทุกๆคน
"ไอ้หน้าติ๋มติ๋มเนี่ยนะแฟนนึกว่าจะหล่อขนาดไหน"เอ็มมานูเอลบ่นออกมาเบาๆกับตัวเองหลังได้เห็นรูปร่างหน้าตาของแฟนน้องสาวเข้าวัดกันสู้เขาไม่ได้เลยสักนิดเดียวทำไมน้องสาวของเขาถึงได้เลือกผู้ชายแบบนี้มาเป็แฟนเขาที่พร้อมทุกอย่างทั้งหน้าตารูปร่างเงินทองทำไมเธอถึงไม่เลือกเขาทั้งที่เขานั้นก็ทำท่าทางเหมือนทอดสะพานให้กับเธออยู่แล้ว
"สวัสดีครับผมชื่ออานันท์ครับคบกันเป็แฟนกับญาดาได้ 3 เดือนแล้วครับ ก่อนเคยเป็เพื่อนกันตอนนี้ผมขอเธอเป็แฟนแล้วครับเธอตอบตกลงผมดีใจมากเลย"คำพูดที่ตื่นเต้นและแนะนำตัวเองมากมายท่าทางที่ดุ๊กดิ๊กดูอย่างไรก็เหมือนคนที่สดใสและใส่ซื่อเกินกว่าจะเป็คนร้ายกาจ
"สวัสดีจ้าดูเธอมีชีวิตชีวาจังเลยนะ"ผู้เป็แม่เพิ่งจะได้เห็นท่าทางของแฟนลูกสาวที่ดูจะร่าเริงเกินเบอร์ไปนิดนึงแต่ก็เอาเถอะมันก็น่ารักดี
จากนั้นทุกๆคนก็พูดคุยกันแต่คนที่จะพูดนู่นพูดนี่มากมายก็คงเป็อานันท์เขามีเื่ของญาดามาเล่าให้ทุกคนฟังได้ทั้งวันเลย
แต่มีอยู่คนหนึ่งที่วันนี้ไม่ enjoy สุดๆเขาจับจ้องมองแฟนของน้องสาวราวกับว่าไอ้หนุ่มคนนี้ทำให้เขาไม่ชอบขี้หน้าจริงๆ
หึงเขาแต่ทำอะไรไม่ได้ อกจะแตกตายแล้วพระเอกฉัน