“ทำไมมานั่งอยู่คนเดียวเงียบๆละคะคุณลุฟ”
เสียงหญิงสาวคนหนึ่งดังขึ้นทำลายภวังค์อันรื่นรมย์ของชายหนุ่ม และเมื่อหันไปเขาก็พบกับดวงจันทร์ยืนอยู่ใกล้ๆ
“พอดียังไม่ง่วงนะครับ ผมยังไม่ชินกับอากาศของที่นี่”
ลุฟตอบหญิงสาวที่มีรูปร่างสมส่วน ใบหน้างามเด่นที่ขยับเข้ามายืนใกล้จนเกือบชิด
“บ้านไร่ในชนบทไม่มีอะไรน่าสนใจนักหรอกค่ะ”
ดวงจันทร์ออกความเห็น
“แต่ผมคิดว่ามันเป็เสน่ห์ที่น่าหลงใหลทีเดียว”
คำพูดของลุฟทำให้ดวงจันทร์ยิ้มหวานออกมา เป็ยิ้มที่ดูมีจริตจะก้านมากกว่าเด็กสาวที่เติบโตในถิ่นห่างไกลความเจริญทั่วไป เธอมีหน้าตาที่จัดว่าสวย ซึ่งสวยกว่าดวงดาวผู้เป็น้องสาวอยู่มากและมีผิวพรรณที่ขาวกว่าบุญทิวาหลานสาวเ้าของไร่ นั้นจึงทำให้เธอแอบลำพองในจุดเด่นข้อนี้ของตัวเองอยู่ไม่น้อย
มีหนุ่มๆในหมู่บ้านหลายคนตามจีบเธอ แต่ดวงจันทร์ไม่เคยสนใจใครเป็พิเศษ มีก็แต่หลอกคบไว้เพื่อหาผลประโยชน์เล็กๆน้อยๆและเพื่ออวดว่าตัวมีเสน่ห์เหนือกว่าหญิงสาวคนอื่นๆเท่านั้น ใจจริงแล้วดวงจันทร์เป็คนทะเยอทะยานและใฝ่สูง เธออยากได้แต่งงานกับคนหล่อๆรวยๆและตอนนี้ลุฟก็คือเป้าหมายของเธอ
“ไม่น่าเชื่อว่าคนอย่างคุณลุฟจะมาชอบอะไรแบบนี้”
ดวงตาของหญิงสาววัยยี่สิบสองปีเศษพริบพราวเป็ประกายยั่วยวน ขณะถือวิสาสะเข้ามานั่งลงที่ชิงช้าตัวเดียวกับเขา ซึ่งทีแรกชายหนุ่มก็รู้สึกว่าเธอนั่งอยู่ห่างพอสมควร แต่หลังจากที่พูดคุยกันต่อไปอีกครู่หนึ่งเขาก็รู้สึกว่าร่างอวบนุ่มเบียดชิดเข้ามาทั้งที่เขายังนั่งอยู่ที่เดิม
“คุณลุฟว่าคืนนี้ดวงจันทร์สวยไหมค่ะ”
เสียงฉอเลาะดังอยู่ใกล้ชิด ลุฟรู้สึกได้ถึงแก้มนุ่มที่แนบเข้ามากับไหล่ของเขา ชายหนุ่มเสเงยหน้าขึ้นมองไปบนท้องฟ้า เขาพอจะเดาได้แล้วว่าหญิงสาวคนนี้มีเจตนาอะไร แต่เขาก็ไม่กล้าฉีกหน้าให้เธอต้องอับอายด้วยการลุกหนีไปทันที
“ดวงจันทร์เป็ราชินีแห่งท้องฟ้า ย่อมงดงามเป็ธรรมดาอยู่แล้วนี่ครับ”
แม้คำตอบของเขาจะไม่เป็ที่ถูกใจของหญิงสาวผู้มีนามว่าดวงจันทร์เท่าใดนัก แต่เอาเถอะยังไงเขาก็ไม่ได้แสดงท่าทีรังเกียจออกมาให้เห็น ก็นับได้ว่าเธอยังมีหวัง แต่คงต้องรุกหนักกว่านี้ สาวสวยครุ่นคิดอย่างหมายมั่น
ลุฟมองมือเรียวที่สอดเข้ามากอดแขนเขาไว้อย่างลำบากใจ เขาคงทนทำเป็เฉยอยู่ต่อไปไม่ได้แล้ว แต่ก่อนที่เขาจะทันทำอะไรลงไป เสียงกระแอมของใครคนหนึ่งก็ดังขึ้น ทั้งเขาและดวงจันทร์รีบหันไปดู ก็พบร่างโปร่งบางของเด็กสาวผมหยิกฟูที่ดูเหมือนจะพึ่งเดินผ่านมาแถวนี้พอดี
“อ้าว...คุณเงาะ ไปไหนมาค่ะ”
ดวงจันทร์รีบถามแก้เก้อ แต่มือของเธอก็ยังไม่ปล่อยออกไปจากต้นแขนอันกำยำของลุฟ
“ไปก่อไฟไล่ยุงให้เ้าบุญปลื้มมา ว่าแต่พี่จันทร์เถอะทำไมยังไม่เข้านอน”
ฟังเหมือนจะพูดกับดวงจันทร์ แต่ดวงตากลมโตที่ฉายประกายวาววับกลับกราดไปที่ชายหนุ่มเหมือนจะตำหนิ
“เอ่อ...พี่ พี่คุยกับคุณลุฟอยู่”
ดวงจันทร์พูดตะกุกตะกักด้วยท่าทางเขินอาย
“อย่าอยู่ให้ดึกนักก็แล้วกัน เดี๋ยวคุณย่าจะว่าเอาได้”
16K
