กบของผมกลัวว่าผมจะตายจึงเดินทางทะลุมิติ

“แค่คนหน้าเหมือน มันก็เท่านั้น” แอนนาไม่ได้บอกว่าหล่อนมาจากโลกอื่น โดยคำอธิบายก่อนหน้านี้ของเนี่ยฝานคือโลกคู่ขนาน ซึ่งอาจจะพบคนที่ใบหน้าเหมือนกัน แต่ไม่ใช่คนคนเดียวกัน

คำอธิบายนี้ทำให้แอนนารับได้

แต่สำหรับเซรีนเธอรู้สึกเหมือนว่าไม่ได้คำตอบอะไรเลย

“เธอกำลังตามชายที่ชื่อไมเคิลอยู่เหรอ” เนี่ยฝานถามเพื่อทำลายบรรยากาศที่น่าอึดอัด

เซรีนมองเนี่ยฝานด้วยความระมัดระวัง ข้อมูลนี้ถือว่าเป็นความลับ อย่างน้อยตัวตนของไมเคิลก็น่าจะสำคัญมาก มิฉะนั้นพวกมนุษย์หมาป่าคงไม่ต้องการตัวเขาหรอก

“ใจเย็นๆ ผมไม่ได้ตั้งเป้าไปที่เขา หรือสนใจเลือดของเขาหรอกนะ”

เนี่ยฝานรู้สึกขบขันใบหน้าระมัดระวังตัวของเซรีน นี่แตกต่างจากแอนนาชัดเจน

“นี่คือข้อมูลลับที่กำลังอยู่ในระหว่างการสืบสวน แต่...ฉันสามารถบอกพวกคุณได้ ผู้ชายคนนั้นอยู่ๆ ก็ตกเป็นเป้าหมายของมนุษย์หมาป่า จากข้อมูลเขาเป็นแค่คนธรรมดาทั่วไป ไม่ได้มีอะไรพิเศษ” เซรีนตัดสินใจพูด เพราะถึงอย่างไรซะหากเธออยากจะได้ข้อมูลของพวกเขา จำเป็นต้องคลายข้อมูลของตัวเองก่อน

“แน่นอนว่าเขาเป็นคนธรรมดา แต่สายเลือดของเขาน่ะไม่ธรรมดา” เนี่ยฝานอมยิ้มเล็กน้อย และนั่นทำให้เซรีนยิ่งสงสัยว่าเนี่ยฝานต้องรู้อะไรบางอย่าง ดังนั้นจึงถามขึ้นว่า

“คุณต้องการอะไร หรือว่าพลังของแวมไพร์เรา?”

“อย่ามาตลกน่า แวมไพร์ของเธอมีข้อบกพร่องร้ายแรง นั่นคือไม่สามารถทนต่อแสงแดดได้ แต่ผมไม่ได้หมายความว่าเลือดของพวกมันไร้ประโยชน์” เนี่ยฝานกอดเอวของแอนนา ซึ่งทำให้เซรีนรู้สึกไม่ดี มันเหมือนกับว่าเขากำลังกอดตัวเธออยู่ เพราะว่าใบหน้านั้นมันช่างเหมือนกันซะเหลือเกิน

“อีกอย่างหนึ่งผมมีข้อมูลสำคัญชิ้นหนึ่ง ลูเซียสผู้นำของมนุษย์หมาป่ายังไม่ตาย”

เซรีนลุกขึ้นยืน เข้ามาจับคอเสื้อของเนี่ยฝาน แต่ถูกแอนนาหยิบดาบขึ้นมาฟันแนวขวาง ทำให้เซรีนต้องปล่อยมือแล้วถอยหลังกลับไป

“ขอโทษด้วย ข้อมูลที่คุณพูดมามันทำให้ฉันนั่งไม่ติด” เซรีนยกมือขึ้น แสดงความจำนนไม่มีทีท่าว่าจะต่อสู้กลับ

แอนนาวางดาบลง เมื่อเห็นว่าหญิงสาวอารมณ์มั่นคงแล้วเนี่ยฝานจึงกล่าวเสริมว่า

“ข้อมูลนี้สามารถตรวจสอบได้ ลูเซียสไม่ได้ถูกฆ่าโดยบิลลี่ และนอกจากนั้นเขายังสมคบคิดแผนฆ่าผู้อาวุโสอมิเรียที่กำลังจะขึ้นรถไฟพรุ่งนี้ ผมแนะนำว่าเธอควรจะไปช่วยอมีเรีย ดีกว่าปล่อยให้อมีเรียตายไปทั้งอย่างนั้น”

เนี่ยฝานแค่อยากเปลี่ยนเนื้อเรื่อง เพราะนอกจากเซรีนที่ยอดเยี่ยมแล้ว อมีเรียก็ดีไม่แพ้กัน

“ถ้าหากข้อมูลนี้มีความจริงอย่างที่คุณพูด ฉันจำเป็นต้องปลุกพ่อทูนหัวขึ้นมา” เซรีนนึกถึงผู้มีอำนาจที่หลับใหลในปราสาทแวมไพร์เก่าแก่ นั่นคือมาคัส พ่อทูนหัวที่มอบความรักให้กับเธอ สอนเธอเกี่ยวกับการฆ่ามนุษย์หมาป่า ศัตรูคู่แค้นที่ฆ่าพ่อแม่

“ไม่ต้องรีบร้อน ผมแนะนำให้คืนนี้พักผ่อนกันก่อน พรุ่งนี้ค่อยไปช่วยอมีเรียก็ยังไม่สาย และนอกจากนั้นมาคัสไม่ใช่คนที่ไว้ใจได้”

“คุณหมายความว่ายังไง!” เซรีนทึ่งในความแข็งแกร่งของเนี่ยฝาน แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าเธอเชื่อทุกอย่างที่เขาพูด

“หากคนที่ไว้ใจที่สุด กลายเป็นคนที่หลอกลวงมากที่สุด มันคงน่าเศร้านะว่าไหม” เนี่ยฝานไม่ได้ลงลึกในหัวข้อนี้เกินไป แต่เลือกที่จะพาแอนนาเข้าไปในห้องว่างของอพาร์ตเมนต์ แล้วปล่อยเซรีนคิดคนเดียว

“หมายความว่ายังไง เขารู้บางสิ่งเกี่ยวกับพ่อทูนหัวเหรอ” เซรีนขมวดคิ้ว ข้อมูลที่เธอได้รับนั้นน้อยเกินไป

เมื่อเข้ามาในห้อง เนี่ยฝานวางแอนนาลงบนเตียง ก่อนจะนอนข้างๆ เธอโดยที่สวมรองเท้าอยู่

“มาคัสคนนั้น คือคนที่ฆ่าพ่อแม่ของเซรีนสินะ” เพราะเนี่ยฝานเคยบอกก่อนหน้านี้ แอนนาจึงจำได้แม่น

“ใช่คนนั้นนั่นแหละ เพราะเซรีนมีใบหน้าเหมือนกับลูกสาวของเขา” กล่าวพลางสอดมือเข้าไปในร่องอกสีขาวสองลูก แอนนาไม่ได้ปฏิเสธ แต่กำลังครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วเสริมขึ้นว่า

“การเดินทางของคุณในโลกนี้ นอกจากการพัฒนาเซรั่มเหนือมนุษย์แล้ว ที่ฉันรู้สึกได้คงจะเป็นเซรีนและอมีเรียที่ถูกพูดถึงสินะ”

เนี่ยฝานหยุดการกระทำไปชั่วขณะหนึ่ง ก่อนจะเอื้อมมือไปดีดหน้าผากของเธอ ทำเอาหญิงสาวมองค้อนไปที

“ฉลาดมาก เซรีนไม่ใช่ผู้หญิงธรรมดา หากแอนนาในโลกของแวมไพน์มีรัศมีตัวเอก เซรีนก็เหมือนกัน”

“ทำไมผู้ชายต้องเป็นแบบนี้ ในโลกนี้เหมือนว่าจะมีคนรวย หรือผู้หญิงที่สวยกว่าไม่ใช่เหรอ” แอนนาเอื้อมมือไปสัมผัสเป้ากางเกงเขา แล้วรูดซิปมือเดียว ก่อนจะควักน้องชายที่กำลังแข็งขึ้นมาบีบเล่น

เนี่ยฝานตอบในขณะใบหน้ากำลังบิดเบี้ยว “นั่นเพราะรัศมีอย่างที่ผมบอก ไม่เกี่ยวกับความสวยภายนอก มันเกี่ยวข้องกับรัศมีที่อยู่ภายในแต่ไม่มีใครเห็น ดังนั้นแอนนาเธอจึงเป็นเหมือนคบเพลิงที่ส่องสว่าง ในขณะที่คนทั่วไปน่ะสีขุ่น”

“คำพูดของคุณฟังดูดี ดังนั้นในโลกวิกฤตทางชีวเคมี มิน่าคุณถึงไม่สนใจดาราหรือนักร้องที่รอดชีวิต แต่คุณกลับใช้เวลาทั้งหมดกับอลิซและจิล ผู้หญิงสองคนนั้นมีอะไรดี นอกจากฉันที่สงสัยแล้วเชื่อว่าดาราฮอลลีวูดเองก็คงคิดเหมือนกัน แต่ตอนนี้ฉันเข้าใจแล้ว”

......

เซรีนที่นั่งคิดอยู่บนโซฟาไม่นานก็ได้ยินเสียงร้องจากห้อง

ในฐานะแวมไพร์ที่มีอายุ 200 ปี ถึงจะไม่เคยมีเพศสัมพันธ์กับใครมาก่อน แต่เซรีนยังเข้าใจเสียงที่ดังออกจากห้องหมายถึงอะไร

“ไอ้พวกบ้า! มันยังเช้าอยู่เลยแต่ไหงเลือกที่จะมีอะไรกันแล้ว นอกจากนั้นเขายังทำกับผู้หญิงที่มีใบหน้าเหมือนกับฉัน แบบนี้มัน...” เซรีนลองนึกภาพว่าตัวเองกำลังนอนอยู่บนเตียงแล้วมีเนี่ยฝานกำลังมอบความเป็นผัว เพียงเท่านี้ใบหน้าของเธอถึงกลับแดงแป๋ด

“ฉันคงนอนที่นี่ไม่ได้แล้ว...” ถึงปากจะพูดอย่างนั้นแต่เซรีนกลับเคลื่อนไหว เดินไปชิดขอบผนัง แล้วแนบหูเพื่อฟังเสียงร้องจากข้างในห้อง

“เจ้าตัวเล็กนั่นแรงดีขนาดนี้เลยเหรอ เขาเป็นคนจีนไม่ใช่คนยุโรป เป็นไปได้ยังไงที่จะทำให้แอนนาเสียวขนาดนี้ หรือว่าของคนจีนใหญ่กว่าคนยุโรป เดี๋ยวสิเหมือนว่าเสียงของแอนนาจะเปลี่ยนไป เอาข้างหลังหมายถึงอะไร ทำไมไม่เคยได้ยินมาก่อน นอกจากนั้นแตกเท่าไหร่ก็ได้”

.......

เช้าวันรุ่งขึ้นเนี่ยฝานพบเซรีนนอนอยู่บนโซฟา ผู้หญิงคนนี้แม้แต่ตอนนอนก็ยังสวมเสื้อสีดำแบบแนบเนื้อ ร่างกายของเธอสวย สมบูรณ์แบบ ผิวขาวซีด ผมดำสั้นประบ่า

นี่คือนางเอกแวมไพร์ที่ผู้ชายทั้งโลกหลงใหล รวมถึงเนี่ยฝาน

เซรีนรู้สึกตัวเพราะถูกจ้องมอง เธอมองเขาก่อนจะลุกขึ้นยืนจากโซฟา

“มีอะไรหรือเปล่า”

“เปล่า แค่ไม่คิดว่าเธอจะนอนตรงนี้ นอกจากนั้นเหมือนว่าผมจะได้กลิ่นบางอย่างบนโซฟา”

“เอ่อ...ไม่มีอะไร!” เซรีนเข้ามานั่งทับตรงจุดที่หล่อนกระทำด้วยนิ้วไปเมื่อคืนนี้

เนี่ยฝานแสร้งทำเป็นไม่รู้ ก่อนจะเข้าไปในครัวเพื่อหาอะไรกิน หลังจากเห็นว่าเขาจากไปแล้วเซรีนจึงขยับตัวออก แล้วดมกลิ่นบนโซฟา

“แย่มาก ทั้งหมดนี้เป็นความผิดของผู้ชายคนนั้น!” เซรีนบ่นแต่ไม่รู้ว่าจะทำความสะอาดยังไง

หลังจากเนี่ยฝานเตรียมบะหมี่ง่ายๆ สองถ้วยเสร็จก็พร้อมจะออกเดินทางไปช่วยเหลืออมีเรีย

ส่วนเซรีนเธอไม่สามารถกินอาหารของมนุษย์ได้ ที่กินอยู่ตอนนี้คือเลือดที่ถูกสังเคราะห์ในถุงแบบทหารที่ปฏิวัติภารกิจต่างแดน

.......

รถไฟขับเคลื่อนด้วยความเร็วตามปรกติ ท้องฟ้าด้านนอกค่อนข้างมือครึ้ม แม้ว่าจะเป็นเวลาแปดโมงเช้าแต่ก็ไม่มีแดด

มองเห็นจากด้านบนว่ามีมนุษย์หมาป่าหลายตัวกำลังกระโดดลงจากหน้าผา ตกลงไปบนหลังคาของรถไฟฟ้าที่ออกมาจากอุโมงค์หิน

เซรีนขับรถตามจนถึงทางแยกข้างหน้า มันเป็นจุดสิ้นสุด รถไม่สามารถขับตามรถไฟได้ทัน จึงทำได้เพียงสบถคำหยาบ

“เดี๋ยวผมช่วย”

ในขณะนั้นเองเนี่ยฝานได้เคลื่อนไหว เขากอดเอวของแอนนาและเซรีน พาทั้งสองสาวบินขึ้นไปบนท้องฟ้า

เซรีนตกใจกลัวเพราะการกระทำของเขา กำลังจะใช้กำลังหลบหนีจากแขนนั้นแต่ต้องสะดุดเพราะคำพูด

“ถ้าเป็นฉัน ฉันจะไม่ทำแบบนั้น”

เซรีนจึงเพิ่งจะรู้ตัวว่ากำลังลอยอยู่บนท้องฟ้า ตอนนี้เองเธอจึงเข้าใจความหมายคำพูดของแอนนา

แม้ว่าเซรีนจะเป็นแวมไพร์ แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าเธอตกจากที่สูงมากกว่า 50 เมตรได้

“คุณทำมันได้ยังไง เห็นอยู่ชัดๆ ว่าคุณไม่ได้เป็นแวมไพร์ คุณเป็นแค่มนุษย์!” เซรีนไม่สนใจที่ถูกเขาเอาเปรียบ แต่กำลังถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น

“มนุษย์พึ่งพาวิทยาการเพื่อเติบโตขึ้น เธอเองก็น่าจะเห็นการเปลี่ยนแปลงของมนุษย์ในรอบร้อยปีไม่ใช่เหรอ กลับกันการพัฒนาของแวมไพร์เหมือนว่าจะหยุดชะงัก นอกจากอาศัยอยู่ในปราสาทเก่าแล้วมีอะไรอีก”

เซรีนไม่พอใจคำพูดของเนี่ยฝานแต่เธอไม่สามารถหาคำใดมาหักล้างได้ เพราะสิ่งที่เขาพูดมา ทั้งหมดเป็นอย่างนั้นจริงๆ

“เอาล่ะสาวๆ เตรียมตัวให้พร้อม ผมกำลังจะส่งทั้งสองคนลงไปที่หลังคารถไฟ”

เมื่อได้ยินคำเตือนเซรีนจึงเก็บความหงุดหงิดไว้ในใจ จากนั้นเมื่อเท้าถึงพื้นจึงวิ่งไปข้างหน้า หยิบปืนพกขึ้นมากราดยิงมนุษย์หมาป่าที่กำลังจะปีนลงไปจากหลังคา