ท่าอากาศยานนานาชาติเซี่ยงไฮ้ผู่ตง ท่ามกลางกระแสธารของผู้คนนับพันที่ไหลเวียนเข้าสู่ใจกลางธุรกิจของเอเชีย เสียงประกาศภาษาจีนกลางสลับอังกฤษดังสะท้อนกึกก้องไปทั่วโถงผู้โดยสารขาเข้าที่เนืองแน่นไปด้วยกลุ่มคนถือป้ายต้อนรับ
กวินก้าวออกมาจากประตูทางออกอย่างกระฉับกระเฉงในชุดสูทสีดำพร้อมกับกระเป๋าสัมภาระใบใหญ่ในรถเข็น ตามมาด้วยตั้มเลขานุการผู้สุขุม ในชุดสูทสีครีมอ่อนทับเชิ้ตสีฟ้า เข็นรถกระเป๋าสัมภาระตามเจ้านายมาติด ๆ ก่อนจะเดินมุ่งหน้าไปยังจุดที่มีป้ายชื่อบริษัท CK กรุ๊ป
ในวินาทีเดียวกันนั้น...ร่างสูงโปร่งของอดิศรในชุดเสื้อโค้ทยาวสีเข้มเดินแยกออกไปอีกทาง ดวงตาคมปลาบมองตรงไปข้างหน้าโดยไม่สบตาใคร แม้แต่กวินที่อยู่ในระยะสายตาก็ถูกมองผ่านไปราวกับเป็นคนแปลกหน้า มุ่งตรงสู่ทางออกประตู VIP ที่ซึ่งรถยนต์หรูจากโรงแรมห้าดาวมารอรับ
ซูเจี๋ยผู้บริหารฝ่ายกลยุทธ์ของ CK กรุ๊ป เดินเข้ามาต้อนรับกวินด้วยความสุภาพ
“สวัสดีครับคุณกวิน ยินดีต้อนรับสู่เซี่ยงไฮ้ครับ” ซูเจี๋ยกล่าวด้วยภาษาอังกฤษ พลางยื่นมือไปจับมือกับกวินอย่างแนบแน่น “ผมซูเจี๋ยผู้อำนวยการฝ่ายกลยุทธ์ครับ มารับท่านในนามท่านประธานหลี่หมิงครับ”
กวินตอบรับด้วยรอยยิ้มอุ่นละมุน “ขอบคุณสำหรับการต้อนรับครับ”
ในขณะที่กวินกำลังเจรจาอย่างเป็นกันเอง ตั้มลอบกวาดสายตาไปรอบโถงผู้โดยสาร เห็นรถหรูที่มารับอดิศรเคลื่อนออกไปทางประตูวีไอพีแล้ว ขณะเดียวกันเขาสัมผัสได้ถึงสายตาของกลุ่มนักข่าวสายธุรกิจที่พยายามจับจ้องมายังกวินเป็นตาเดียวกัน
“รถพร้อมแล้วครับคุณกวิน เราเตรียมห้องสวีทในย่านลู่เจียจุ่ยไว้ให้ท่านได้พักผ่อน ก่อนที่ช่วงบ่ายวันนี้จะมีการแถลงวิสัยทัศน์ขที่สำนักงานใหญ่ครับ” ซูเจี๋ยรายงาน พร้อมกับผายมือออกไปที่รถหรูของCKกรุ๊ปที่จอดรอรับอยู่ด้านหน้า
กวินพยักหน้าเล็กน้อย หันไปสบตากับตั้มเพียงแวบ ก่อนที่ทั้งคู่เดินออกจากอาคารผู้โดยสาร มุ่งหน้าเข้าสู่ใจกลางเซี่ยงไฮ้