ตอนที่ 38 ดวลชี้ชะตา !!
ตอนที่ 38 ผัวะ !! ตุ่บ !! เสียงจันทร์วาดตอกสับส้นเท้าลงบนแมลงปีกแข็งตัวสุดท้ายก่อนร่างของมันจะค่อยๆหายไปทิ้งไปแต่เหรียญทองและปีกของมัน “ฟู่...เหนื่อยชะมัดสัตว์อสูรเล่นออกมาเป็นกลุ่มๆนี่ถ้าไม่ได้ยาแก้พิษคงตายกลับเมืองไปแล้ว” จันทร์วาดถอนหายใจออกมาก่อนจะเดินไปเก็บของที่ดรอปจากสัตว์อสูร “ว่าแต่พรุ่งนี้แล้วสินะจะสู้อีเจนมันได้มั้ยหว่า” จันทร์วาดเป็นกังวลนี่ก็ผ่านมาหลายวันแล้วพรุ่งนี้ก็จะถึงเวลานัดสู้กับหลันฮวาหรือเจนรุ่นน้องเธอแล้ว เก็บระดับมาตั้งหลายวันตอนแรกนึกว่าระดับจะขึ้นเร็วเหมือนก่อนหน้านี้เสียอีกที่ไหนได้พึ่งจะระดับห้าสิบแปดเอง จันทร์วาดคิดในใจพลางเปิดดูค่าสถานะของเธอ สถานะตัวละครผู้เล่น : จันทร์วาดระดับ : 58อาชีพ : ยอดนักสู้ หลังจากเก็บของที่ดรอปเสร็จจันทร์วาดก็เดินไปหาที่โล่งๆก่อกองไฟเพื่อพักผ่อนเพราะฤทธิของยาแก้พิษใกล้จะหมดแล้วและนี่ก็เที่ยงคืนแล้วด้วยเมื่อก่อกองไฟเสร็จเรียบร้อยจันทร์วาดก็เอาพวกถุงนอนและเครื่องครัวออกมาเพื่อทำอาหารและปรุงยาแก้พิษไว้ใช้สำหรับพรุ่งนี้ ฟุ่บ !! จันทร์วาดหยิบเนื้อวัวคลั่งออกมาจากกระเป๋ามิติแล่เป็นชิ้นใหญ่ก่อนจะหยิบเกลือและพริกไทยออกมาโรยตั้งกระทะบนกองไฟและเริ่มย่างทันที ชี่ !! เสียงเนื้อวัวคลั่งในกระทะที่โดนไฟเริ่มส่งกลิ่นหอมออกมา “กลิ่นเนื้อย่างเปล่าๆมาหลายวันแล้วชักจะเบื่อแล้วสิไม่รู้ในเมืองมีเครื่องปรุงสำหรับทำน้ำจิ้มขายมั้ย” จันทร์วาดได้แต่สงสัยพลางคิดว่าเข้าเมืองครั้งต่อไปคงต้องไปหาซื้อสักหน่อยระหว่างที่ย่างเนื้ออยู่นั่นเองจู่ๆก็มีเสียงระบบแจ้งเตือนการติดต่อมาจากรายชื่อเพื่อนจันทร์วาดเปิดระบบขึ้นมาดูก่อนจะเห็นชื่อหลันฮวา “ว่าไงมึง” จันทร์วาดรับสายการติดต่อก่อนจะพูดทักทายอย่างเบื่อๆ พี่อยู่ไหนพรุ่งนี้พร้อมมั้ยไม่ใช่กลัวหนูจนหนีไปแล้วล่ะ !! เสียงหลันฮวาพูดอย่างกวนประสาทอยู่ปลายสาย “มึงคิดว่ากูเป็นใครที่ต้องกลัวมึงจนต้องหนีตอนนี้กูเก็บระดับอยู่แถวเมืองชิวเทียนในป่าหลากสี” จันทร์วาดพูด หือนี่พี่เปลี่ยนอาชีพแล้วงั้นเหรอแถมยังไปเก็บที่ป่าหลากสีด้วยพี่รู้หรือเปล่าป่านั้นน่ะไม่สมควรเข้าไปเก็บระดับคนเดียวนะ !! หลันฮวาอุทานออกมา “รู้น่าเพราะพิษใช่มั้ยล่ะ” จันทร์วาดพูด ก็ใช่น่ะสิพี่ถึงพิษพวกนั้นจะไม่ได้ทำให้ถึงตายแต่ก็ทำเอาประสาทเสียน่าดูเลยล่ะ หลันฮวาบอก “มึงไม่ต้องห่วงเรื่องกูหรอกว่าแต่ติดต่อมามีอะไรหรือเปล่าถ้าไม่มีวางแล้วนะ” จันทร์วาดขี้เกียจคุยกับรุ่นน้องจึงจะวางสาย เดี๋ยวสิพี่อย่าพึ่งวางที่โทรมานี่ก็จะถามเรื่องสถานที่นัดสู้กันต่างหาก หลันฮวาพูด “งั้นเหรอเอาที่ไหนดีล่ะ” จันทร์วาดถาม เอาเป็นใกล้ๆเมืองชิวเทียนก็ได้พี่หนูจำได้ว่าทางตะวันออกของเมืองห่างไปยี่สิบกิโลเมตรพิกัด 41 , 217 มีพื้นที่โล่งๆอยู่เอาเป็นตรงนั้นแล้วกันพี่ หลันฮวาพูด “ได้แล้วจะเจอกันกี่โมง” จันทร์วาดถามถึงเวลา พี่ต้องออฟไลน์ช่วงเช้ามืดสินะนอกเกมส์ตอนนี้ก็จะตีสี่แล้วเอาเป็นพรุ่งนี้ในเกมส์เวลาบ่ายสองแล้วกันพี่ หลันฮวาคำนวณเวลาก่อนจะนัดแนะไป “เออบ่ายสองเจอกันเตรียมไส้ไหลเลยมึงถ้าอย่างนั้นแค่นี้นะกูจะกินข้าว” จันทร์วาดบอกก่อนจะตัดสายไปทันที หลังจากจันทร์วาดตัดสายไปเธอก็จัดการกินเนื้อวัวคลั่งย่างจนอิ่มและหยิบหม้อสนามออกมาปรุงยาแก้พิษเพิ่มซึ่งเธอไม่ได้ปรุงมันเยอะนักเพราะโสมร้อยปีเธอเหลืออยู่ติดกระเป๋าอยู่ไม่มาก [ผู้เล่นได้รับยาแก้พิษระดับสูง 15 ขวด] “เท่านี้น่าจะพอใช้ไปอีกนานเอาไว้เข้าเมืองเอาของไปขายแล้วค่อยซื้อโสมร้อยปีมาปรุงยาเพิ่ม” จันทร์วาดเก็บยาลงไปในกระเป๋าก่อนจะเก็บพวกเครื่องครัวให้เรียบร้อยและหยิบถุงนอนออกมาวางมุดตัวลงไปและเข้านอน เช้าวันต่อมา หลังจากตื่นขึ้นมาจันทร์วาดก็จัดการหยิบเนื้อวัวคลั่งมาย่างกินให้อิ่มอีกเช่นเคยหลังจากอิ่มแล้วจันทร์วาดก็รีบเก็บข้าวของและกินยาแก้พิษเข้าไปอีกขวดก่อนจะออกเก็บระดับต่อเธอคิดว่าอย่างน้อยวันนี้ก่อนจะถึงเวลานัดเอาได้ระดับถึงหกสิบก็ยังดี จันทร์วาดเก็บระดับมาราทอนพอฤทธิของยาแก้พิษหมดเธอก็หยิบขวดต่อไปมากินและก็ออกเก็บระดับต่อจนกระทั่งเกือบบ่ายสองโมง “เยส !! ระดับหกสิบสักทีนึกว่าจะไม่ถึงแล้ว....อ๊ะใกล้ได้เวลาแล้วนี่ตอนนี้เราอยู่พิกัดไหนนะ” จันทร์วาดพูดพลางดูพิกัดว่าตนเองอยู่ไหนก่อนจะเห็นว่าอยู่ห่างจากพิกัดที่นัดเอาไว้ราวสิบกิโลเมตรจึงรีบมุ่งหน้าไปพิกัดนั้นด้วยวิชาตัวเบาขั้นเทพของเธอไม่ถึงห้านาทีจันทร์วาดก็มาถึงพิกัดที่นัดเอาไว้ เมื่อมาถึงจันทร์วาดก็เห็นพื้นที่โล่งประมาณสนามฟุตบอลใจกลางนั่นมีผู้เล่นในชุดนักฆ่ายืนหลับตารออยู่ผู้เล่นคนนั้นก็คือหลันฮวานั่นเอง “นึกว่าพี่จะไม่มาซะแล้ว” หลันฮวาลืมตาขึ้นมา “มาสินัดไว้แล้วว่าแต่กติกายังไง” จันทร์วาดพูด “ก็สู้กันจนกว่าจะตายกันไปข้างสามารถใช้สกิลในเกมส์ได้หมด” หลันฮวาพูด “หึ...ระดับก็เยอะกว่าไม่ค่อยเอาเปรียบกูเลยนะ” จันทร์วาดบ่นแต่ก็ตั้งท่าเตรียมสู้ทันที “รับมือ !!” หลันฮวาเมื่อเห็นจันทร์วาดพร้อมแล้วก็หยิบมีดออกมาถือในมือทั้งสองข้างทันที ไม่สู้ด้วยคาราเต้งั้นเหรอคงจะรู้ว่าในด้านคาราเต้สู้เราไม่ได้สินะ !! จันทร์วาดคิดในใจเมื่อเห็นหลันฮวาไม่ได้ตั้งท่าคาราเต้ จันทร์วาดไม่ผลีผลามบุกเข้าไปก่อนเธอคอยจนกระทั่งหลันฮวาทนไม่ไหวพุ่งเข้ามาโจมตี ฟุ่บ !! ร่างของหลันฮวาหายไปจากตรงจุดนั้นทันทีก่อนจะมาปรากฎที่ด้านหลังจันทร์วาดในท่ากำลังฟันมีดลงมาที่คอของเธอ “เสร็จล่....” หลันฮวาที่ฟันมีดลงมาหวังฆ่าจันทร์วาดให้ตายในทีเดียวแสยะยิ้มแต่ทว่ายังพูดไม่ทันจบประโยคจู่ๆร่างของจันทร์วาดก็หายไป ฟุ่บ !! ตู้ม !! ร่างของจันทร์วาดหายไปจากจุดที่ยืนอยู่ในพริบตาและมาโผล่ที่ด้านข้างก่อนจะเตะใส่เข้าสีข้างของหลันฮวาจนกระเด็นลอยไปในอากาศหลายเมตร ครืด !! หลันฮวาที่กระเด็นจากลูกเตะไปนั้นตีลังกากลับตัวก่อนร่างของเธอจะครูดไปกับพื้นหลันฮวามองไปยังจันทร์วาดที่ยังยกขาค้างเอาไว้ในท่าเตะด้วยความตกตะลึง การโจมตีของจันทร์วาดนั้นลดเลือดของหลันฮวาไปเพียงแค่ 2% เท่านั้นเท่ากับว่าจันทร์วาดจะต้องโจมตีใส่อีกเกือบห้าสิบครั้งถึงจะชนะการต่อสู้ครั้งนี้ “ดะ...ดะ...ได้ยังไงกันพี่จู่ๆก็หายไปจากสายตาหนูแล้วโผล่มาโจมตีใส่หนูได้ยังไงกัน !!” หลันฮวาพูดอย่างตกตะลึงเธอไม่ได้สนใจเลือดที่ลดไป 2% ของเธอเลยแต่ตอนนี้เธอไม่เข้าใจว่ามันเกิดอะไรขึ้นทำไมจู่ๆพี่จันทร์ตรงหน้าของเธอก็หายไปและมาปรากฎที่ด้านข้างของเธอและเตะใส่เธอได้ “หึ...มึงคงคิดว่าตัวเองเร็วมากสินะเพราะวิชาตัวเบามึงถือว่าเร็วทีสุดในเกมส์แต่มึงจำอะไรได้มั้ยว่าใครเป็นคนสอนวิธีการก้าวเท้าให้มึง” จันทร์วาดยิ้มพลางพูดออกมา “นี่วิชาตัวเบาพี่ระดับเท่าไหร่ !!” หลันฮวาถาม ด้วยความเร็วพื้นฐานระดับแปดสิบสามของอีเจนและด้วยวิชาตัวเบาระดับเก้าของมันพอมารวมกันแล้วถือว่าเร็วมากถ้าวิชาตัวเบาของกูไม่ระดับสูงถึงสิบสามคงมองไม่ทันเลยตอนที่มันพุ่งมาอยู่ด้านหลัง !! จันทร์วาดคิดในใจ “มากกว่ามึงแล้วกัน” จันทร์วาดไม่บอกคราวนี้เธอไม่รอตั้งรับแล้วเธอพุ่งเข้าโจมตีใส่หลันฮวาทันที ฟุ่บ !! ร่างของจันทร์วาดพุ่งใส่หลันฮวาอย่างรวดเร็ว เร็วมากความเร็วของเราสู้ไม่ได้เลยเป็นแบบนี้เราคงไม่ได้เปรียบถ้าอย่างนั้นใช้วิธีสวนกลับแล้วกัน !! หลันฮวามองจันทร์วาดที่พุ่งเข้ามาอย่างตกใจเธอมองหมัดของจันทร์วาดที่กำลังตรงเข้ามาที่หน้าเธอหลันฮวาไม่ได้หลบหมัดแต่เธอยอมรับการโจมตีของจันทร์วาดเข้าไปเต็มๆ ผัวะ !! หลันฮวาโดนหมัดของจันทร์วาดเข้าไปเต็มหน้าทำเอาเธอหน้าหงายเลือดลดไปอีก 3% ซึ่งจันทร์วาดไม่หยุดแค่นั้นเธอยังตามมาด้วยท่าหมุนตัวเตะสองชั้นใส่หลันฮวาอีกที ผัวะ !! ผัวะ !! หลันฮวาโดนเตะไปอีกสองทีเต็มๆจนร่างของเธอถึงกับกระเด็นตีลังกาไปแต่ในจังหวะที่หลันฮวากำลังตีลังกานั่นเองจู่ๆเธอก็กำมีดและยกมือขึ้นมาในท่าเหมือนจะขว้างมันออกมา ซึ่งในระหว่างที่ร่างของหลันฮวากำลังลอยหมุนตัวอยู่ในอากาศจันทร์วาดก็เตรียมตามไปซ้ำคอมโบชุดใหญ่ให้เดี้ยงเธอไม่กะจะให้หลันฮวาได้ตั้งหลักแต่ทว่าชั่วพริบตานั้นหลันฮวาก็พูดออกมาเบาๆ “เงามีดสังหาร !!” หลันฮวาใช้ออกด้วยสกิลของสายอาชีพนักฆ่า จันทร์วาดที่กำลังจะเตะหลันฮวาที่ลอยอยู่ในอากาศซ้ำในทันใดนั้นเองจู่ๆก็มีเงาบางอย่างพุ่งมาที่ร่างของเธอทำให้เธอชะงักและหลบตามสัญชาตญาณแต่ก็ช้าเกินไปเธอหลบมันไม่พ้น ฉัวะ !! จันทร์วาดโดนการโจมตีเข้าไปเต็มๆท้องเธอมองดูที่ท้องของเธอก่อนจะเห็นเงารูปมีดปักอยู่ที่ท้องของเธอเลือดของเธอลดลงไปถึง 15% ในการโจมตีสวนกลับครั้งเดียวของหลันฮวา “นี่มันเหี้ยอะไรเนี่ย !!” จันทร์วาดพูดอย่างไม่เข้าใจ อะไรวะนั่นตีลังกาอยู่แต่ดันโจมตีสวนมาได้เฉย !! จันทร์วาดคิดในใจ ขลุก !! ขลุก !! ขลุก !! หลันฮวากลิ้งไปกับพื้นก่อนจะรีบลุกขึ้นมาตั้งหลัก “ก็แค่สกิลในเกมส์พี่หนูก็บอกแล้วไงใช้สกิลในเกมส์ได้หมดพี่เองก็มีสกิลสายอาชีพนักสู้นี่ใช้สิ” หลันฮวาพูดพลางยิ้มออกมาเธอรู้ดีว่าสายนักสู้นั้นมีแต่สกิลระยะประชิดต่างจากของเธอที่มีสกิลเงามีดสังหารที่สามารถโจมตีในระยะกลางได้ [เงามีดสังหาร : ปามีดออกไปเป็นเส้นตรงความรุนแรงขึ้นอยู่กับระดับและอาวุธที่ผู้เล่นถือ : คูลดาวน์ 5 วินาที] สกิลเงามีดสังหารนี่จะต้องอยู่ในท่าปามีดก่อนถึงจะใช้ได้ท่านี้คงหาจังหวะใช้กับพี่จันทร์ได้ยากแล้วเพราะจากนี้พี่จันทร์คงระวังตัวมากขึ้น หลันฮวาคิดในใจการโจมตีด้วยสกิลของเกมส์ในจังหวะที่ไม่น่าจะโจมตีได้นั้นคงใช้กับจันทร์วาดได้แค่ครั้งเดียวเท่านั้นจากนี้พี่จันทร์เธอคงไม่ให้โอกาสเธอใช้สกิลนี้ได้ง่ายๆอีก “อะไรเนี่ยพี่โดนสวนไปครั้งเดียวไม่กล้าเข้ามาเลยเหรอ” หลันฮวาพูดยั่วโมโหเพื่อให้จันทร์วาดโจมตีเข้ามาก่อนจะได้หาโอกาศสวนกลับได้ “มึงไม่ต้องมายั่วให้กูตกหลุมพลางหรอกอีห่า” จันทร์วาดพูดและตอนนี้เลือดของจันทร์วาดเหลือ 85 % ส่วนเลือดของหลันฮวานั้นเหลือ 88 % ไม่ต้องคิดอะไรให้ยุ่งยากก็รู้ว่าใครได้เปรียบเสียเปรียบเพราะจันทร์วาดจะต้องโจมตีใส่หลันฮวาอีกกว่าสามสิบครั้งถึงจะฆ่าหลันฮวาได้แต่ตรงกันข้ามหลันฮวาเพียงแค่โจมตีสวนกลับให้ได้อีกแค่ 6 ครั้งเท่านั้นก็ฆ่าจันทร์วาดได้แล้ว อีกด้านหนึ่ง เสี่ยวฟางกำลังมุ่งหน้าไปที่ป่าหลากสีเพื่อตรงไปหาเจ้หลันฮวาสีหน้าของเสี่ยวฟางตอนนี้บูดบึ้งเป็นอย่างมากเพราะก่อนหน้านี้เธอได้รับรายงานจากลูกน้องมาด้วยว่าพบผู้เล่นจันทร์วาดอยู่ในป่าหลากสีเช่นกันแต่ก็คลาดกันไปเพราะมีสัตว์อสูรมาขวางเอาไว้ “อย่าบอกนะว่าเจ้หลันถูกยัยจันทร์วาดนั่นชวนให้มาเดทที่ป่าหลากสี !!” เสี่ยวฟางพูดพึมพำออกมาถึงแม้ป่าหลากสีจะเป็นสถานที่มีสัตว์อสูรสายพันธ์แมลงชุกชุมแต่ก็มักจะมีคู่รักมาเดทกันที่นี่เพราะภายในป่าหลากสีนั้นสวยงามไม่ต่างจากป่าในเมืองนอกในฤดูใบไม้ผลิเลย ตอนนั้นเองก็มีการติดต่อมาจากลูกน้องของเสี่ยวฟาง พบเจ้หลันแล้วครับที่พิกัด 41 , 217 ลูกน้องของเสี่ยวฟางรายงาน “พบแล้วงั้นเหรอดีมากเฝ้าเอาไว้อย่าให้คลาดสายตา” เสี่ยวฟางพูด ทราบแล้วครับแต่ว่าเอ่อ.... ลูกน้องของเสี่ยวฟางพูดเหมือนจะลังเลอะไรสักอย่าง “มีอะไรพูดมาสิ” เสี่ยวฟางถาม คือว่าตอนนี้เจ้หลันอยู่กับผู้เล่นจันทร์วาดเป้าหมายเราอีกคนครับ !! ลูกน้องของเสี่ยวฟางบอก “ว่าไงนะนี่ยัยนั่นกับเจ้หลันมาเดทกันจริงด้วยสินะเฝ้าเอาไว้อีกไม่ถึงสิบนาทีฉันถึงแล้ว !!” เสี่ยวฟางตะโกนออกมาก่อนจะรีบตัดสายการติดต่อไปและรีบมุ่งหน้าไปยังพิกัดที่ลูกน้องเธอรายงานมาทันที อีกด้านหนึ่ง ว่าไงนะนี่ยัยนั่นกับเจ้หลันมาเดทกันจริงด้วยสินะเฝ้าเอาไว้อีกไม่ถึงสิบนาทีฉันถึงแล้ว !! “ไม่ใช่หัวหน้าพวกเขาไม่ได้มาเดทพวกเขากำลังสู้กัน....อ้าวตัดสายไปซะละ” ผู้เล่นลูกน้องของเสี่ยวฟางยังไม่ทันได้แก้ไขความเข้าใจผิดก็ถูกตัดสายไปเสียแล้ว เขาพยายามติดต่อกลับไปอีกครั้งแต่อีกฝั่งก็ไม่มีทีท่าว่าจะรับสายเลย “เอาไงดีวะเนี่ย...เฝ้าต่อไปก่อนแล้วกันว่าแต่ทำไมจู่ๆสองคนนี้ถึงสู้กันล่ะแต่ช่างมันเถอะการต่อสู้ตัวต่อตัวของผู้เล่นระดับนี้นานๆจะมีให้เห็นทีขอดูหน่อยแล้วกัน” เขาสงสัยเป็นอย่างมากว่าทำไมทั้งคู่ถึงสู้กัน จบ...