หลังกินข้าวเช้าเสร็จ โชคยิ้มเ้าเล่ห์แล้วพูดกับสองน้อง “นิน โอ ตามพี่มา เดี๋ยวพี่มีของเซอร์ไพรส์ให้ดู”
ทั้งสามเดินออกจากบ้าน ไปยังต้นมะขามใหญ่ที่อยู่ด้านนอกหมู่บ้านไม่ไกล โชคชี้ไปที่รถตุ๊กตุ๊กสามล้อไฟฟ้าสีเขียวสดที่จอดอยู่ “ไงล่ะ! พี่เข้าไปในเมือง คิดว่าพี่จะขนของพวกนี้มาเองเหรอ? 555+”
นินตาโต อ้าปากค้าง “พี่โชค... นี่มันอะไรคะ? รถ... แปลกๆ จังเลย มีหลังคา มีล้อสามล้อ กลิ่น... ไม่เหมือนรถม้าที่เคยเห็น”
โอวิ่งเข้าไปใกล้ เอามือลูบล้อ “โอ้ยยย! มันสวยจังเลยพี่! มันมาอยู่ที่นี่ได้ยังไงคะ? พี่ขโมยมาเหรอ?”
โชคหัวเราะหึๆ แล้วะโขึ้นที่นั่งคนขับ “ไม่ขโมยแน่นอน! มาดูสิ” เขากดสวิตช์ วู้ม เสียงไฟฟ้าเบาๆ ดังขึ้น รถคันเล็กๆ หมุนล้อได้ลื่น
“ไงล่ะ มันขนของมาได้สะดวกมาก เร็ว แถมของหนักๆ ใส่กระบะหลังได้เพียบ! นิน โอ ขึ้นมานั่งข้างหลังได้นะ ยอดไปเลยใช่มั้ย?”
นินยังงงแต่ก็ยิ้มตาม โอไม่รอช้า ะโขึ้นกระบะหลังทันที “โอ้โห! นั่งสบายจังเลยพี่! เหมือนม้าแต่ไม่ต้องกินหญ้า!”
โชคขับรถตุ๊กๆ วนรอบต้นไม้เบาๆ ให้ดู สองน้องหัวเราะคิกคัก โอโบกมือสนุกสนาน “เร็วจังเลยพี่! พี่โชค สุดยอดมาก!”
พอจอด โชคชี้ไปที่กองเครื่องมือเหล็กแวววาว 20 ชุดที่วางเรียงกัน “ส่วนนี่... มันคือเครื่องมือขุดดิน พี่ซื้อมาเหมือนกัน แข็งแรง ใช้ง่าย”
นินขมวดคิ้ว “พี่จะทำอะไรคะ? ทำไมถึงมีของแปลกๆ เยอะขนาดนี้”
โชคยิ้มกว้าง อธิบายด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น “พี่ว่าจะจ้างคนในหมู่บ้านสัก 20-30 คน ช่วยกันขุดคลองน้ำสักหน่อย ไว้ใกล้ๆ บ้านเรา ห่างออกไปนิดหน่อย เผื่ออยากใช้น้ำจะได้มีน้ำสำรองใช้ในบ่อ ขุดให้พอสมควร มีน้ำใช้เยอะๆ แล้วจะขุดบ่อเลี้ยงปลาดุก บ่อเลี้ยงกุ้ง น้ำใช้ขนาดใหญ่ อีก 5-6 บ่อเลย”
โอตาโต “ขุดคลองเหรอคะ? พี่จะทำเหนื่อยไปทำไม? หมู่บ้านเราก็มีแม่น้ำอยู่แล้วนี่”
นินพยักหน้าเห็นด้วย “ใช่ค่ะพี่... มันยุ่งยากนะคะ”
โชคหัวเราะเบาๆ แล้วตบไหล่สองน้อง “เดี๋ยวก็รู้เอง น้ำน่ะสำคัญมากเลยนะ! เอาไปใช้ได้หลายทาง ปลูกผัก ปลูกข้าว เลี้ยงสัตว์ อาบน้ำ ใช้ในบ้าน... หมู่บ้านเราจะได้ไม่อดน้ำกันอีก ฝนแล้งก็ไม่เป็ไร ใครอยากมาช่วยก็ได้เงินลูกปัดวันละสามอัน ใครๆ ก็อยากทำแน่”
เขามองทุ่งนากว้างไกล แล้วคิดในใจ “ระบบ... แผนนี้เริ่มแล้ว บ้านเล็กๆ หลังนี้ เดี๋ยวจะกลายเป็ฟาร์มเล็กๆ ภายในไม่กี่เดือน ฮ่าๆ”
นินมองพี่ชายด้วยสายตาแปลกๆ แต่ก็ยิ้ม “ถ้าพี่บอกว่าดี... นินกับโอก็ช่วยได้นะคะ”
โอโบกมือ “โอช่วยขุดด้วย! แต่ขอขี่รถตุ๊กๆ บ้างนะพี่!”
868
