“คุณเม็ดทรายใช่ไหมครับ”
เสียงที่ดังมาจากข้างตัวทำให้เ้าของชื่อชะงักฝีเท้า ก่อนจะผินหน้ามาเจอกับชายสูงวัยที่มายืนห่างออกไปเพียงสองก้าวั้แ่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้
“ค่ะ” ธันย์ชนกตอบรับด้วยอาการงุนงง ด้วยเพราะไม่คิดว่าจะมีใครที่นี่รู้จักตน
“เชิญทางนี้ครับ นายสิงห์รออยู่” คนมากวัยกว่าผายมือไปทางรีสอร์ตหรูเพียงแห่งเดียวบนเกาะเชื้อเชิญอย่างนอบน้อม ยิ่งเพิ่มความไม่เข้าใจให้กับหญิงสาวมากขึ้นไปอีก นายสิงห์คือใครกัน
“นายสิงห์คือใครคะ แล้วรอทรา….ดิฉันทำไม” คราวแรกธันย์ชนกเกือบเผลอเรียกชื่อตัวเองตามความเคยชิน แต่นึกได้ว่ากำลังคุยกับคนแปลกหน้าอยู่ เธอจึงเปลี่ยนสรรพนามให้เป็ทางการมากขึ้น
“เป็เ้าของเกาะนี้ครับ”
“คะ” จริงด้วยพ่อบอกว่าเกาะนี้มีชื่อว่าเกาะสิงห์ ซึ่งน่าจะตั้งตามชื่อของเ้าของ แต่เธอเป็แค่แขก ไม่ใช่สิเธอเป็ผู้มาอาศัยพักกับพนักงานของที่นี่ แล้วทำไมเ้าของเกาะถึงต้องมารอเธอด้วย หรือว่าเ้าของเกาะนี้จะไม่อนุญาตให้คนที่ไม่ได้เป็แขกเข้าพัก แต่พ่อก็ยืนยันว่าได้รับคำเชิญมาจากคนรู้จักนี่
เอ๊ะ! หรือว่า…บิดาของเธอจะเกิดเื่ นั่นสิท่านหายไปนานพอสมควรแล้ว
“เชิญครับ”
“เอ่อ…ดิฉันขอโทรหาพ่อก่อนได้ไหมคะ” หญิงสาวบอกพลางล้วงเครื่องมือสื่อสารตกรุ่น แต่ยังใช้งานได้ดีออกมาจากกระเป๋ากางเกง
“ไม่ต้องโทรหรอกครับ” คนมากวัยกว่ายังคงบอกหน้านิ่ง เสียงเรียบ
ธันย์ชนกขมวดคิ้วด้วยความสงสัย ที่ถูกห้ามไม่ให้โทรศัพท์หาพ่อตัวเอง ปกติเธอก็ไม่ได้เป็คนช่างหวาดระแวงอะไร ออกจะไว้ใจคนง่ายเสียด้วยซ้ำ แต่เหตุการณ์หลายๆ อย่างบวกกับการมาต่างที่ต่างถิ่นจึงทำให้เธออดที่จะระมัดระวังตัวไม่ได้
“ตกลงว่านี่มันเื่อะไรกันแน่คะ” “เชิญคุณธันย์ชนกไปคุยกับนายสิงหาดีกว่าครับ”
“ดิฉันจะมั่นใจได้ยังไงคะว่าคุณไม่ได้หลอกดิฉัน” หญิงสาวเอ่ยปาก พลางกดโทรศัพท์โทรออกหาบิดา แล้วก็ต้องขมวดคิ้วมากกว่าเดิมเมื่อปลายสายปิดเครื่อง
“ผมรับรองได้ว่าคุณไม่มีทางได้รับอันตรายอะไรที่เกาะแห่งนี้แน่นอน” คนเชื้อเชิญบอกเสียงหนักแน่น
เขากำลังบอกว่าเกาะนี้มีความปลอดภัยสูงอย่างนั้นหรือ?
หรือจะบอกว่าเขากับเ้านายเป็คนไม่มีอันตรายกันแน่…
คิ้งโก่งเรียวขมวดเข้าหากันมุ่นอย่างไม่รู้ตัวยามที่เธอกำลังใช้ความคิดตัดสินใจ เธอไม่รู้ว่าจะไว้ใจคนตรงหน้าได้ไหม แต่เื่ของบิดาก็ทำให้ร้อนใจไปหมด
“สรุปว่าดิฉันต้องไปพบนายสิงห์ของคุณเท่านั้นใช่ไหมคะ ถึงจะรู้เื่ทุกอย่างรวมถึงเื่พ่อด้วย”ธันย์ชนกถามอย่างไม่ค่อยพอใจนัก หญิงสาวทั้งหงุดหงิด ทั้งร้อนใจ เมื่อลองโทรออกอีกครั้งแต่ก็ยังติดต่อบิดาไม่ได้เหมือนเดิม
ตลอดเส้นทางที่ชายสูงวัยซึ่งธันย์ชนกมารู้ทีหลังว่าเป็พ่อบ้านของสิงหาและมีชื่อว่า ‘ลุงปลั่ง’ พานั่งรถกอล์ฟมานั้นเป็ถนนคอนกรีตที่ถูกซุกซ่อนลึกเข้าไปทางด้านหลังของรีสอร์ทค่อนข้างคดเคี้ยวและลาดชันพอสมควร อีกทั้งยังมีแนวต้นไม้สูงใหญ่ขนาบสองข้างทางราวกลับเป็เส้นทางลึกลับ ซึ่งหญิงสาวคิดว่าคงใช่แหละ เพราะสังเกตเห็นป้ายห้ามบุคคลภายนอกเข้า ทั้งที่มีประตูรั้วแหลมสูงราวสามเมตรแ่าปิดกั้นทางเข้าออกไว้อยู่แล้ว
จุดหมายปลายทางคือคฤหาสน์หลังใหญ่เบื้องหน้า พักของเ้านายของเขา ซึ่งคุณพ่อบ้านบอกว่าอยู่ในจุดที่สูงที่สุด และเป็ทำเลที่ดีที่สุด สวยที่สุด เพราะสามารถมองเห็นทิวทัศน์ของเกาะได้รอบทิศทาง ด้านหน้าเพียงถนนกลั้นเป็ชายหาดส่วนตัว ด้านหลังเห็นวิวูเาสวย
คฤหาสน์แห่งนี้ถูกกั้นออกจากหน้าของเกาะซึ่งเป็ด้านเขตเศรษฐกิจที่มีนักท่องเที่ยวและนักแสวงโชคพลุกพล่านด้วยประตูรั้วสูงใหญ่และถนนแสนวกวน ส่วนด้านหลังเกาะซึ่งเป็ที่พักอาศัยของคนพื้นถิ่น และโฮมสเตย์ของชาวบ้าน ถูกกั้นด้วยแนวป่าหนาทึบและรั้วหีบเพลงเพื่อความเป็ส่วนตัวและป้องกันภัย จากที่ฟังมาธันย์ชนกคิดว่าเ้าของเกาะน่าจะมีศัตรูหรือคนคิดที่จะรอบทำร้ายอยู่ไม่มากก็น้อยถึงได้ป้องกันตัวแ่าขนาดนี้
แล้วคนแบบไหนกันล่ะถึงได้มีคนปองร้าย?
ระยะเวลาในการเดินทางจากหน้ารีสอร์ตมาถึงคฤหาสน์หรูสไตล์โมเดริ์นใช้เวลาราวสิบห้านาทีไม่ขาดไม่เกิน
อ๋อ..จากที่เก็บข้อมูลจากคุณพ่อบ้านทำให้ธันย์ชนกรู้ด้วยว่านายสิงห์ของลุงปลั่งนั้นมีชื่อเต็มว่า "สิงหา คาร์เตอร์ พิชญโชติ" เป็ลูกครึ่งไทย-อเมริกัน บิดาของเขาเป็คนอเมริกันที่พบรักกับลูกสาวเ้าของโรงแรมั้แ่ทั้งคู่เรียนอยู่ที่เมืองนอกก่อนจะแต่งงานกันและมีลูกชายด้วยกันในเวลาอันรวดเร็ว ทั้งคู่ครองรักกันอยู่สิบห้า-สิบหกปีก็เลิกรากันไป ตอนนั้นเ้านายของลุงปลั่งอายุได้ราวสิบห้าปี จากนั้นบิดาของเขาก็มีครอบครัวใหม่ และเพิ่งจะเสียไปเมื่อเดือนก่อนนี้เอง ส่วนมารดาของเขาพักอาศัยอยู่ที่บ้านในตัวจังหวัด เพราะฉะนั้นที่นี่จึงมีเขาพักอยู่คนเดียวเท่านั้น
หลังจากที่ชายสูงวัยพาธันย์ชนกเดินเข้ามาในคฤหาสน์หลังโตอันเงียบสงบราวกับร้างไร้ผู้คน เขาพาเธอเดินขึ้นบันไดมาชั้นบน แล้วพาเลี้ยวไปทางปีกขวาของตัวคฤหาสน์มาหยุดอยู่ที่หน้าประตูไม้บานใหญ่ห้องแรก
พ่อบ้านสูงวัยเคาะประตูเพียงครั้งเดียวแล้วยืนรอนิ่ง รอจนกระทั่งได้ยินเสียงจากทางด้านใน
“เข้ามา…”
****
นั่นสินายสิงห์เป็คนแบบไหนนะ...
ชอบหรือไม่ชอบยังไงบอกกันบ้างนะคะ