ตอนที่ 84
หลังจากแก้เรื่องเข้าใจผิดเรื่องที่สตีฟเป็นคนร้ายได้พวกเด็กๆก็เลิกปารองเท้าและข้าวของใส่เขา
“พวกเด็กๆอยู่ที่โรงอาหารในห้องครัวครับอาจารย์ วายร้ายระหว่างทางก็ไม่น่าจะมีแล้ว แต่ข้างนอกโรงเรียนผมยังไม่แน่ใจว่ามีพวกมันอีกหรือไม่ผมจึงยังให้เด็กๆซ่อนตัวไว้ อาจารย์เองก็รีบพาเด็กๆที่เหลือไปสมทบเถอะครับผมจะตามช่วยเหลือนักเรียนคนอื่นๆเอง แถมผมยังต้องตามหาซาร่าอีก” สตีฟพูด
“ได้ค่ะคุณสตีฟว่าแต่คุณเป็นใครกันแน่คะ คุณที่จัดการกับสกิลผนึกของฉันได้นั้นจะต้องเลเวลสูงอย่างมากแน่ๆ เพราะสกิลนี้ต่อให้พวกเลเวลหนึ่งร้อยสามสิบขึ้นไปมาเองยังจัดการมันไม่ได้ง่ายๆถ้าไม่มีสกิลที่โจมตีได้แรงๆ” อาจารย์ผู้หญิงผู้ใช้สกิลผนึกพูด
“อืม...........ผมเป็นฮีโร่น่ะครับส่วนเลเวลก็สูงมากๆแล้วกัน” สตีฟพูดออกมาเขาคิดว่าครั้งนี้แถไปคงจะไม่ได้แล้วจึงเลือกที่จะตอบออกมาแต่สตีฟก็ยังไม่ได้แสดงสถานะของเขาให้คนอื่นๆดูเพราะเขาไม่รู้จะตอบยังไงเรื่องที่เขาเลเวลสองร้อยกว่าเนี่ย
“ว่าแต่อาจารย์พอจะรู้มั้ยครับว่าซาร่าสอนที่ห้องไหน” สตีฟถาม
“รู้ค่ะ” เธอพยักหน้าก่อนจะบอกห้องที่ซาร่าสอนในคาบเช้านี้
“นั่นมันอาคารเดียวกับห้องพยาบาลนี่ ดีเลยผมกำลังจะตามหาอาจารย์ห้องพยาบาลไปช่วยดูอาการของอาจารย์ไก่พอดี” สตีฟพูด
“หืออาจารย์ไก่บาดเจ็บเหรอคะ !!!” อาจารย์สาวคนนี้ตกใจ
“ครับแต่ไม่ได้สาหัสแต่ผมไม่รู้ว่าแกเป็นอะไรดูเหมือนจะโดนอะไรสักอย่างทำให้เป็นอัมพาต แถมแกดูจะมีไข้ด้วย !!” สตีฟพูด
“มีไข้ !!!!!!” อาจารย์สาวตกใจมากเพราะตั้งแต่เธอเป็นอาจารย์มายังไม่เคยเห็นอาจารย์ไก่ป่วยสักครั้ง
“ครับมีไข้ว่าแต่อาจารย์รีบพานักเรียนไปเถอะครับ ระหว่างทางถ้าเจอวายร้ายพวกอาจารย์พอจะรับมือไหวมั้ยครับ” สตีฟถามพลางมองไปที่อาจารย์หลายท่านที่เลเวลแปดสิบกว่าทุกคน
“ไหวค่ะโชคดีที่คาบนี้เป็นคาบเรียนรวมของนักเรียนชั้นประถมอาจารย์ที่สอนชั้นประถมส่วนใหญ่จึงมารวมตัวกันอยู่ที่นี่” อาจารย์สาวพยักหน้าก่อนจะไปแจ้งอาจารย์ท่านอื่นๆให้พานักเรียนไปรวมกันที่โรงอาหารก่อน
“ไอ้พวกวายร้ายนี่ก็เหลือเกินจริงๆดันมีเครื่องรบกวรสัญญาณมือถือด้วยเล่นเอาติดต่อขอความช่วยเหลือจากด้านนอกไม่ได้เลย” สตีฟบ่นออกมาพลางยกมือถือขึ้นมาดูมันไม่มีสัญญาณสักขีด
“รีบไปดีกว่า” สตีฟพูดก่อนจะรีบไปที่ห้องพยาบาล
“นี่สินะห้องพยาบาล !!” สตีฟเงยหน้ามองชื่อห้องที่มีเขียนติดเอาไว้
แกร๊ก !! เสียงสตีฟเปิดประตูเข้าไปก่อนจะเดินสำรวจดูในห้องพยาบาล
“อาจารย์ห้องพยาบาลหนีไปแล้วงั้นเหรอ” สตีฟพูดออกมาหลังจากไม่เห็นใครในห้องจึงจะออกไปหาห้องอื่นต่อแต่ตอนนั้นเองจู่ๆก็มีมีดแทงเข้าใส่สตีฟจากด้านหลัง
หมับ !!! สตีฟรู้สึกได้ถึงอะไรบางอย่างจึงหันกลับไปและคว้าเข้าให้
“ตายซะ !!!” เสียงอาจารย์ห้องพยาบาลตะโกนออกมาก่อนจะแทงมีดอีกเล่มเข้าที่คอสตีฟ
“อ๊ะอาจารย์ห้องพยาบาล !!” สตีฟอุทานออกมาก่อนจะจับมีดอีกเล่มไว้ก่อนที่จะแทงคอเขาถึงแม้มันจะแทงไม่เข้าแต่สตีฟก็ไม่อยากให้มันแทงอยู่ดี
“ใจเย็นๆก่อนครับนี่ผมเอง ผมมาช่วยครับ !!!” สตีฟรีบพูดออกมา
“อ๊ะคุณพ่อครัวคนใหม่นี่ !!!!!” อาจารย์ห้องพยาบาลอุทานออกมาหลังจากเห็นว่าคนที่ตัวเองกำลังจะแทงเป็นใคร
“ครับผมเอง !!” สตีฟพยักหน้าพลางตรวจสอบสถานะอาจารย์ตรงหน้า
หน้าต่างชื่อ : วินเซนต์ ทิมเบอร์สัน Level : 1อาชีพ : อาจารย์อายุ : 35
“เป็นไงบ้างครับมีใครอยู่ในห้องนี้อีกหรือเปล่า” สตีฟถาม
“ผมอยู่คนเดียวครับ” วินเซนต์ตอบ
“ถ้าอย่างนั้นไปกันเถอะครับ” สตีฟพูดก่อนจะเดินออกไปแต่อาจารย์ห้องพยาบาลแกดันไม่ยอมตามมาซะงั้น
“ไม่ไปเหรอครับ” สตีฟถาม
“ผมยังไม่อยากตายครับคุณเองก็แอบกับผมที่นี่แหละครับคุณและผมเป็นคนธรรมดานะพวกวายร้ายข้างนอกนั่นแค่ลูกกระจ๊อกก็ฆ่าผมกับคุณได้แล้ว” วินเซนต์พูด
“อ๋อผมเป็นฮีโร่ครับไม่ใช่คนธรรมดาหรอก” สตีฟพูดก่อนจะเปิดหน้าต่างสถานะของตนขึ้นมาและแก้ไขใหม่ก่อนจะส่งให้วินเซนต์ดู
หน้าต่างชื่อ : สตีฟ แมคดูวัลล์ Level : 1อาชีพ : ฮีโร่อายุ : 29ฉายา : คุณพ่อบ้านRank : SSS
“อ๊ะฮีโร่จริงด้วยแต่เลเวลคุณ..........” วินเซนต์ยังพูดไม่ทันจบก็ต้องขยี้ตาอีกครั้งก่อนจะมองหน้าสตีฟ
“นะ นะ นี่คุณอยู่ระดับ SSS งั้นเหรอ !!!” วินเซนต์อุทานอย่างตกใจ
“ครับผมเลเวลมากกว่าหนึ่งร้อยห้าสิบแต่ผมต้องปิดเอาไว้เพราะไม่อยากให้วุ่นวาย” สตีฟพูดเขานั้นไม่อยากโชว์เลเวลของเขาจึงเลือกที่จะไม่แสดงมัน
วินเซนต์ที่ได้ยินดังนั้นก็รีบเดินออกจากห้องพยาบาลทันที
“คุณสตีฟรออะไรอยู่ล่ะครับไปกันเถอะ อย่าลืมคุ้มครองผมด้วยล่ะ !!!” วินเซนต์พูด
“อ้าวทีงี้ล่ะรีบเลยนะ” สตีฟร้องอ้าวออกมาก่อนจะรีบเดินตามไป
“ว่าแต่คุณพอจะรู้มั้ยว่าภรรยาผมสอนอยู่ห้องไหน” สตีฟถาม
“ชั้นที่สามครับ” วินเซนต์พูดก่อนจะพาสตีฟไปหาซาร่า
“ห้องนั้นครับ” วินเซนต์ชี้ไปที่ห้องๆหนึ่ง
“อยู่หลังผมไว้นะครับ” สตีฟพูดก่อนจะเดินนำไป
“เงียบแบบนี้หรือว่าซาร่าไม่อยู่แล้ว” สตีฟพูดออกมาก่อนจะเดินไปถึงหน้าห้องนั่นและเห็นซาร่านอนอยู่กลางห้องสภาพของเธอเต็มไปด้วยเลือด (จากแผลที่สู้กับโจ๊กเกอร์)
“ซาร่า !!!!!” สตีฟอุทานออกมาอย่างตกใจก่อนจะรีบวิ่งเข้าไปหาเธอทันที
“เฮ่ซาร่าอย่าเป็นอะไรไปนะ !!!” สตีฟพยุงเธอขึ้นมาในอ้อมแขนก่อนจะเรียกเธอเบาๆ
“ร้อน !!!” สตีฟพูดออกมาร่างของซาร่านั้นร้อนเหมือนกันคนเป็นไข้
ย้อนกลับไปก่อนหน้านี้
นี่เรากำลังจะตายงั้นเหรอ ขยับสิร่างกายของฉัน ต้องรีบไปช่วยพวกลูกศิษย์อีกนะขยับสิ !!! ซาร่าคิดในใจตอนนี้ตาเธอพร่าไปหมดร่างทั้งร่างกลายเป็นอัมพาตตอนแรกที่โดนพิษเข้าไปเธอยังฝืนพูดออกมาได้บ้างแต่ตอนนี้เธอขยับปากไม่ได้เลย
ไม่นานซาร่าก็เริ่มหมดสติไปก่อนจะรู้สึกตัวอีกทีตอนได้ยินเสียงของใครบางคน
ซาร่า !!!!!
เสียงใครเรียกเธอกันเสียงเหมือนสตีฟเลยหวังว่าสตีฟจะปลอดภัยนะ ซาร่าได้ยินเสียงเรียกเบาๆ
เฮ่ซาร่าอย่าเป็นอะไรไปนะ !!! อ๊ะนี่มันเสียงสตีฟนี่เธอได้ยินเสียงสตีฟอีกครั้งก่อนจะค่อยๆลืมตาขึ้นมาและเห็นใบหน้าของสตีฟที่กำลังตื่นตระหนก
สตีฟมาอยู่นี่ได้ไง ซาร่าตกใจที่เห็นสตีฟอยู่ตรงหน้า
“ผมขอดูอาการหน่อยคุณสตีฟ !!!!!” เสียงวินเซนต์อาจารย์ห้องพยาบาลดังอยู่ไม่ไกลก่อนเธอจะเหลือบตาไปเห็นวินเซนต์เดินเข้ามา
“วิเคราะ !!!” วินเซนต์ใช้สกิลวิเคราะห์กับเธอ
วู่บ !! หน้าต่างข้อมูลปรากฎขึ้นต่างหน้าของสตีฟและวินเซนต์
หน้าต่างชื่อ : ซาร่า แมคดูวัลล์ อายุ : 29 อุณหภูมิร่างกาย : 39.5เสียเลือดมากจากบาดแผลอัมพาตไข้หวัดสายพันธ์ XY4869
“นี่มันหมายความว่าไงครับอาจารย์ !!!” สตีฟถามหลังจากเห็นข้อมูลที่แสดงอยู่
“เป็นสกิลวิเคราะห์อาการของผมเองครับเพราะแบบนั้นผมถึงมาเป็นอาจารย์ห้องพยาบาลไงล่ะ ดูเหมือนเธอจะสู้กับวายร้ายเรื่องบาดแผลนี่ไม่ค่อยน่าเป็นห่วงเท่าไหร่ถึงเธอจะเสียเลือดมากแต่เธอก็แค่อ่อนเพลียเท่านั้นเลือดเองก็หยุดไหลแล้วด้วยผมไม่เข้าใจทำไมวายร้ายถึงปล่อยเธอเอาไว้ แต่ที่น่าเป็นห่วงคงจะเป็นพิษที่เธอโดนเข้าไปนี่สิครับ” วินเซนต์พูดอย่างเครียดๆ
“เธอโดนพิษอะไรไปครับอย่าบอกนะว่าอัมพาตกับไข้หวัดสายพันธ์ XY อะไรนี่” สตีฟถาม
“ครับเธอโดนพิษอัมพาตและไข้หวัดไปดูเหมือนไข้หวัดตัวนี้จะเป็นสายพันธ์ใหม่ผมไม่เคยเห็นมันมาก่อนเลยแถมอุณหภูมิเธอตอนนี้เป็นอันตรายมากเลยครับ” วินเซนต์พูดออกมา
“สามสิบเก้าจุดห้าเธอจะตายมั้ยครับอาจารย์ !!!” สตีฟถาม
“มีโอกาสเป็นไปได้ครับ เพราะถ้าตัวเธอร้อนมากเกินไปเธอจะเกิดอาการช็อกและหัวใจหยุดเต้น” วินเซนต์บอกตอนนั้นเองที่หน้าต่างข้อมูลอุณหภูมิของซาร่าก็ขึ่นไปอีก 0.5
ทำให้ร่างขอซาร่าเริ่มกระตุกไปมาซาร่าหมดสติลงไปอีกครั้ง
“ซาร่า !!!!” สตีฟร้องตะโกนออกมาอย่างตกใจ
“นี่มันแย่แล้วรีบพาเธอไปที่ห้องพยาบาลเร็วเราต้องลดไข้ของเธอด้วยด่วน !!!” วินเซนต์พูดออกมาสตีฟไม่รอช้าอุ้มเธอขึ้นมาก่อนจะรีบวิ่งไปที่ห้องพยาบาลอย่างเร่งด่วน
ฟุ่บ !! ร่างของสตีฟหายไปจากตรงหน้าของวินเซนต์ทันที
“เฮ้ยรอผมด้วย !!!” วินเซนต์อุทานอย่างตกใจก่อนจะรีบวิ่งลงไปที่ห้องพยาบาลเมื่อมาถึงสตีฟก็ตวาดใส่วินเซนต์ทันที
“ทำอะไรอยู่อาจารย์ทำไมถึงมาช้าจริงรีบช่วยซาร่าเร็วเข้า !!!” สตีฟตวาด
คุณมันเร็วเกินไปต่างหากล่ะเฟ้ยผมเลเวลหนึ่งเองนะ !!! วินเซนต์ได้แต่ประท้วงอยู่ในใจก่อนจะวิ่งไปหยิบยาและหยิบแผ่นลดไข้ออกมาแปะที่หน้าผากของซาร่า
ฉึก !! วินเซนต์ปักเข็มฉีกยาเข้าไปที่แขนของซาร่าก่อนจะฉีดมันเข้าไป
“เป็นไงบ้างอาจารย์ !!!” สตีฟถาม
“รอสิบวินาทีให้ยาออกฤทธิ์ !!” วินเซนต์ตอบและเมื่อสิบวินาทีผ่านไปวินเซนต์ก็ใช้สกิลวิเคราะห์อีกครั้งกับซาร่า
“อะไรกันไม่ได้ผล !!!” วินเซนต์อุทานออกมาหลังจากเห็นว่าอุณหภูมิในร่างกายของซาร่ายังสูงขึ้นอีกตอนนี้มันขึ้นไปอีก 0.2
“ว่าไงนะไม่ได้ผล !!!” สตีฟอุทานออกมาตอนนั้นเองเลือดเกาดำก็เริ่มไหลออกมาจากจมูกของซาร่า
“บ้าจริงมันเป็นพิษไข้หวัดสายพันธ์ใหม่ยาของรัฐบาลตอนนี้ทำอะไรมันไม่ได้ในโรงเรียนเราก็ไม่มีออร์บพวกที่ใช้รักษาอาการผิดปกติด้วยสิ” วินเซนต์สบถออกมาออร์บที่ใช้รักษาอาการผิดปกติพวกนั้นราคาต่อเม็ดไม่ต่ำกว่าหนึ่งพันล้าน
“คุณพูดว่าออร์บงั้นเหรอเจ้านี่ใช้ได้หรือเปล่า !!” ทันทีที่สตีฟได้ยินเขาก็นึกถึงเจ้าสิ่งที่ได้มาจากกาเมร่าทันที
วู่บ !! สตีฟหยิบลูกแก้วลูกเล็กๆลูกหนึ่งออกมาจากกระเป๋ามิติที่พกอยู่ในผ้ากันเปื้อนทันที
“นี่มัน ระดับ SS แถมยังเพิ่มอายุไขได้ด้วย !!!” วินเซนต์อุทานอย่างตกใจ
“ว่าไงอาจารย์มันใช้ได้มั้ย !!!” สตีฟถามอีกครั้งหลังจากเห็นวินเซนต์ไม่ตอบ
“ดะ ดะ ได้สิแต่คุณจะใช้มันจริงเหรอ !!!” วินเซนต์ถามเพราะเจ้ายาอายุวัฒนะระดับ SS นี่น่าจะขายได้ไม่ต่ำกว่าหนึ่งหมื่นล้านเหรียญ ส่วนออร์บที่ใช้แก้อาการผิดปกติพวกนั้นเป็นแค่ระดับ A เท่านั้น
“ใช้ๆไปเหอะน่าเร็วเข้าเดี๋ยวภรรยาผมจะตายซะก่อน !!!” สตีฟพูดจากนั้นวินเซนต์ก็หยิบออร์บที่สตีฟเอาออกมาใช้กับซาร่าทันที
เพล้ง !!! ลูกแก้วหรือออร์บยาอายุวัฒนะของสตีฟแตกออกกลายเป็นละอองแสงก่อนจะซึมเข้าไปในร่างของซาร่า
หน้าของซาร่าที่แดงเพราะความร้อนค่อยๆกลับมาเป็นปกติ
“วิเคราะห์ !!” วินเซนต์ไม่รอช้ารีบใช้สกิลของเขาอีกครั้ง
หน้าต่างชื่อ : ซาร่า แมคดูวัลล์ อายุ : 29 อุณหภูมิร่างกาย : 36.8เสียเลือดมากจากบาดแผล
“ฟู่วกลับเป็นปกติแล้ว” วินเซนต์ถอนหายใจออกมา
“หายแล้ว ???” สตีฟถามย้ำอีกครั้ง
“ครับหายแล้ว” วินเซนต์พูด
“อืม.....” ซาร่าครางออกมาเบาๆก่อนเธอจะค่อยๆลืมตาขึ้นมา
หมับ !!! แต่ตอนนั้นเองจู่ๆเธอก็ถูกดึงเข้าไปกอด
“ฮึก !! นึกว่าจะเสียเธอไปซะแล้ว” สตีฟพูดออกมาพลางน้ำตาซึม
“สะ ...... ตีฟ.......” ซาร่าพยายามพูดออกมาก่อนเธอจะหมดสติไปอีกครั้ง
“ซาร่า !!!” สตีฟเรียกเธอ
“เธอเสียเลือดมากเกินไปคุณสตีฟเธอแค่หมดสติไปเท่านั้น” วินเซนต์พูด
“อย่างนั้นเองเหรอค่อยโล่งอกหน่อยคุณรีบไปสมทบกับอาจารย์และนักเรียนคนอื่นๆที่โรงอาหารเถอะผมจะไปช่วยเหลือคนอื่นต่อเอง แถมยังต้องตามหาไอ้คนที่ทำกับซาร่าแบบนี้ด้วย” สตีฟพูด
“แต่ว่า....”
“ไม่ต้องห่วงทางที่มานี่ผมเครียให้หมดแล้วปลอดภัยแน่นอน” สตีฟพูดออกมา
“ดะ ดะ ได้” วินเซนต์ตอบอย่างกล้าๆกลัว สตีฟมองเห็นรถเข็นวีลแชร์อยู่มุมห้องก่อนจะไปลากมันมาและอุ้มซาร่าขึ้นไปนั่งบนนั้น
“คุณพาซาร่าลงลิฟท์ไปและพาเธอไปที่นั่นซะอ๊ะจริงสิคุณเอายาไปด้วยดูเหมือนอาจารย์ไก่จะโดนพิษแบบเดียวกันแต่จากที่ผมเห็นอาการของเธอไม่หนักเท่าซาร่า” สตีฟพูด
“อาจารย์ไก่งั้นเหรอถ้าเป็นพิษแบบเดียวกันไม่น่าจะได้ผลกับอาจารย์ไก่เท่าไหร่เพราะแกสามารถใช้สกิลความเย็นช่วยลดอุณหภูมิร่างกายตัวเองได้ ผมจะรีบไปดูอาการแกเองน่าจะพอยื้อได้จนทางรัฐบาลส่งคนมาช่วย” วินเซนต์พูดก่อนจะไปหยิบสิ่งที่คิดว่าจำเป็นมาและรีบพาซาร่าออกไปทันที
“เอาล่ะรอก่อนนะไอ้พวกวายร้ายบังอาจมาทำเมียตรู พวกเอ็งตายแน่ !!!” สตีฟพูดออกมาก่อนจะเดินออกตามหาวายร้ายและช่วยเหลือคนอื่นต่อทันที
อีกด้านหนึ่ง
ฉึก !! เสียงมีดปักเข้าที่ร่างของอาจารย์คนหนึ่งและล้มลงไปทันที
“อาป้อม !!!!” เสียงอาจารย์เอียนร้องอย่างตกใจหลังจากเห็นมีดนั่นปักเข้าที่กลางหน้าอกของอาจารย์ป้อม
“เคี๊ยกๆๆๆ ม่องไปอีกหนึ่ง !!” โจ๊กเกอร์หัวเราะออกมา
“แก !!!!” อาจารย์เอียนเตรียมจะพุ่งเข้าไปหาโจ๊กเกอร์แต่ก็โดนอีกคนสกัดเอาไว้เสียก่อน
“คุณสู้กับผมอยู่นะมัวแต่สนใจทางอื่นได้ยังไง !!!!” จีเซลพูดก่อนจะปล่อยพิษใส่อาจารย์เอียน
วู่บ !! ตู้ม !!! อาจารย์เอียนสะบัดมือใส่จีเซลก่อนจะมีสายลมพักกระแทกร่างของจีเซลจนกระเด็นไปกระแทกกับโต๊ะจนล้มระเนระนาด
“สกิลลมของคุณนี่ยุ่งยากจริงๆ แถมสกิลของผมยังแพ้ทางคุณอีกด้วยเล่นเอาพิษผมไปไม่ถึงตัวคุณเลย” จีเซลลุกขึ้นมาก่อนจะปัดฝุ่นออกจากเสื้อผ้าก่อนจะตรวจดูสถานะของคู่ต่อสู้
หน้าต่างชื่อ : พงษ์ธวัช xxxxxxxx Level : 98อาชีพ : อาจารย์อายุ : 78ฉายา : หัตถ์ลมหวนRank : A
“นึกไม่ถึงว่าพวกอาจารย์ที่อายุเยอะๆที่นี่จะแสบเหมือนกันหมด !!!” จีเซลพูดก่อนจะยกมือที่โดนความเย็นกัดจนเป็นสีม่วงขึ้นมา
“ไม่เคยได้ยินเหรอว่าขิงยิ่งแก่ยิ่งเผ็ดน่ะ” อาจารย์เอียนพูดออกมาด้วยความวิตกความปลอดภัยของอาจารย์ไก่
มือนั่นแสดงว่าโดนอาจารย์ไก่เล่นงานมาสินะและที่มันรอดมาได้แบบนี้แสดงว่าอาจารย์ไก่พลาดท่าให้มันแล้วสินะ อาจารย์เอียนคิดในใจพลางกัดฟันแน่นถึงเขาจะเลเวลน้อยกว่าอีกฝ่ายแต่เขาสาบานว่าจะจัดการอีกฝ่ายให้ได้
จบ...