ตอนที่ 1
" หลี่เทียน แม่ได้คุยกับคนตระกูลหลิวแล้วพวกเขาขอเวลาสามปีสำหรับการแต่งงาน "
" แม่คิดว่ามันเหมาะสมถึงแม้ลูกจะชอบผู้หญิงตระกูลหลิวคนนั้นมากขนาดไหน แต่ตระกูลของพวกเขาก็เทียบกับพวกเราไม่ได้เวลาสามปีของพวกเขาแม่หวังว่าลูกจะได้ใช้เวลาทบทวนเพื่อความแน่ใจอีกครั้งหนึ่งด้วย "
เสียงโทรศัพท์ดังก้องขึ้นที่หูของหลี่เทียนจนกระทั่งเขาได้ยินเสียงถอนหายใจจากปลายสายคนที่อ้างตัวว่าเป็ ' แม่ ' ทำไมถึงใช้คำนี้หน่ะหรือ ก็เพราะว่าเขามิได้มีสายสัมพันธ์รู้จักคุ้นเคยกับผู้หญิงคนนั้นเลยหน่ะสิ
ปลายสายวางลงเมื่อไม่ได้รับคำตอบแม่ของหลี่เทียนคิดว่าลูกของตัวเองในตอนนี้คงอารมณ์เสียที่ไม่ได้ดั่งใจนึกอีกหน แต่ว่าแท้ที่จริงแล้วตอนนี้หลี่เทียนกลับงุนงงจนถึงขีดสุดเขาชื่อหลี่เทียนนั้นไม่ผิด แต่ว่าตัวตนสถานะนั้นไม่ใช่เลย
ภายในห้องโอ้อากว้างขวางขนาดใหญ่ ลำพังแค่เตียงนอนที่หลี่เทียนนั่งอยู่ตอนนี้ก็มีขนาดใหญ่โตเกินกว่าห้องนอนของคนในระดับล่าง ทิวทัศน์มองผ่านกระจกแปดทิศพบเห็นเมืองในมุมมองสามร้อยหกสิบองศาจากมุมสูงเสียดฟ้า
นี้คือที่ไหน ?
หลี่เทียนกุมขมับย้อนความทรงจำตนเอง ในอดีตเขาเป็แค่คนธรรมดาทั่วไปมีงานอาชีพมั่นคงไม่ถือว่าร่ำรวยล้นฟ้าแต่ก็ไม่ได้ขาดแคลนแต่ถ้าเทียบกับห้องอาศัยอยู่ในตอนนี้มันคงเหมือนฝันเกินไปหน่อย
เท้าลุกขึ้นยืนััได้ถึงระดับสายตามุมมองที่แตกต่าง ด้านหนึ่งของห้องพบเห็นบานกระจกบานหนึ่งพอส่องดูก็ดวงตาเบิกกว้างขึ้นในทันที
" นะ...นี้คือร่างกายของฉัน ? "
หุ่นรูปร่างสูงโปรงมีหมัดกล้ามเนื้อบริเวณแขนและหน้าท้องอย่างเหมาะสม รูปร่างผิวพรรณงดงามขาวเนียนราวกับผู้หญิง ใบหน้าอ่อนละมุนแต่แฝงด้วยความอาจหาญและชั่วร้ายในระดับหนึ่ง
" ไอ้หน้าหล่อนี้คือฉันจริงๆ "
ภายหลังขยับแขนสองสามเที่ยวในกระจกหลี่เทียนก็มั่นใจ
" คุณชายสินค้าที่ท่านร้องขอมาถึงแล้ว "
เสียงเคาะประตูดังจากนอกห้อง
" สินค้า ? "
หลี่เทียนงุนงงมากยิ่งกว่าเดิม คนภายนอกเมื่อเห็นว่าไม่มีเสียตอบกลับก็แง้มเปิดประตูขึ้นช้าๆ
" ที่แท้คุณชายตื่นแล้ว เด็กๆเขามาให้คุณชายดูตัว ! "
ร่างของคนใช้ผู้ใช้สวมใส่ชุดพ่อบ้านเต็มตัวดูมีฐานะความสง่างามมากเสียยิ่งกว่าคนร่ำรวยปกติเสียอีก เสียปรบมือของเขาตามมาด้วยร่างหญิงสาวปรากฏเป็ขบวนรถไฟกว่าสิบคน ทั้งหมดล้วนเป็หญิงสาววัยละอ่อนสวมใส่เพียงบิกินีบนร่างกายเปิดเผยสัดส่วนโค้งเว้าตามร่างกายอย่างชัดเจน
" คุณชายหญิงสาวเหล่านี้ล้วนมีรูปร่างไม่แพ้กับนางแบบเลย... "
คำพูดของคนใช้ติดขัดลงไปชั่วขณะสังเกตเห็นคิ้วของหลี่เทียนขมวดเป็ปม สังหรณ์ในใจก็บังเกิดเข่าแทบจะทรุดตัวลงใบหน้าขาวซีดหลั่งเหงื่อเป็ทะเลมหาสมุทรออกมา
" ออกไป "
เสียงกล่าวเย็นเหยียบของหลี่เทียนทำให้คนใช้ไม่รอช้ารีบยกนำขบวนหญิงสาวที่นำพามาวิ่งหนีออกจากห้องไปในทันที ไม่มีใครกล้าทำให้คุณชายขุ่นเคืองอย่างแน่นอนแม้ว่าอารมณ์ของคุณชายหลี่จะยากคาดเดา บางครั้งทุกคนรู้ว่าในตอนแรกเขาอยากได้สิ่งหนึ่งชั่วขณะต่อมาก็กลายเป็เกลียดพวกเขาก็ต้องยิ้มรับและคล้อยตาม
เหตุผลหน่ะหรือ !?
ก็เพราะนี้คือคุณชายแห่งตระกูลหลี่จากเมืองหลวง ตระกูลหลี่ที่มีฐานะความมั่งคั่งล้นฟ้าเป็ตระกูลชั้นนำของประเทศมีธุรกิจกระจายทุกแขนง บรรพบุรุษนับถอยหลังมีผลงานคุณแก่ประเทศมากมายกระทั่งในตอนนี้ยังมีคนของพวกเขาเป็แกนเสาหลักทหาร และตำแหน่งราชการสำคัญต่างๆ
หลี่เทียน คุณชายหลี่คนนี้ยังเป็คุณชายคนเดียวที่มีสถานะสืบสกุลมรดกของตระกูลที่ยิ่งใหญ่อีกด้วยเป็แบบนี้มีใครบ้างจะไม่กลัวเกรง แม้ว่าหลี่เทียนจะทำตัวเหลวไหล เป็คุณชายเสเพลเที่ยวหอบนำผู้หญิงมากมายจนมิอาจนับได้แต่ก็ไม่มีใครกล้าเอาผิดกับเขา
" หลี่เทียน...หลี่เทียน "
หลี่เทียนพึมพำชื่อตัวเองซ้ำแล้วซ้ำเล่า
" [ ติ้ง ! ขอแสดงความยินดีท่านได้เรียกการใช้งาน ' ระบบจอมวายร้าย ' เป็ที่สำเร็จ ] "
" [ ติ้ง ! ขอแสดงความยินดีท่านได้รับคู่มือเส้นทางสู่จอมวายร้ายฉบับฝึกหัด ] "
เสียงในหัวของหลี่เทียนดังขึ้นสองครั้งซ้อนติดกัน
" ระบบจอมวายร้าย !? "
ฉับพลันหลี่เทียนก็คล้ายนึกสิ่งใดได้ เป็เวลาเดียวกันกับที่คู่มือจอมวายร้ายถูกเรียกใช้งานผ่านการนึกคิด เขาเป็ตัวตนในโลกธรรมดาเป็พนักงานที่มีฐานะพอตัวเรียกได้ว่าอยู่ในระดับที่ไม่ได้เลวร้ายเลยในเวลาว่างเขามักใช้เวลากับการอ่านนิยายฆ่าเวลาไปพลางๆ
และมีเื่หนึ่งที่อยู่ในความสนใจของเขาในตอนนี้ เป็นิยายที่หาพบได้ง่ายๆทั่วไปในยุคสมัยนี้ทว่าเขากลับสนใจก็เพราะชื่อของตัวร้ายที่บังเอิญซ้ำกันกับตัวเองพอดี
" หลี่เทียน...คนนี้โง่จริงๆ "
ในตอนที่อ่านนิยายจนจบนั้นหลี่เทียนก็อดด่าตัวร้ายในเื่ไม่รู้เป็ครั้งที่เท่าไหร่แล้วก็มิทราบได้ ตัวร้ายที่มีสถานะความมั่งคั่งใหญ่โตจนเปรียบใกล้เคียงกับลาสบอสของเื่ก็ยังได้ แต่ถึงอย่างนั้นทั้งๆที่มีเงื่อนไขดีทุกอย่างทำไมถึงแพ้ตัวเอกล่ะ ?
" [ ติ้ง ! ขอแสดงความยินดีท่านได้รับเนื้อหาโดยย่อของตัวเอก เฉินเฟิง ] "
สมองของหลี่เทียนมีคลื่นกระเพื่อมของข้อมูลแต่ไม่ได้ร้ายแรงอะไรมันเสมือนกับว่าความทรงจำของเื่ราวในนิยายที่ตนเองเคยอ่านถูกงัดขึ้นมาอยู่ในบรรทัดแรกชั่วคราวก็เท่านั้น
เื่ราวของเฉินเฟิงนั้นค่อนข้างเรียบง่าย ในนิยายเขาโชคดีได้รับโอกาสในการย้อนอดีตจากไทม์ไลน์ปกตินั้นเขาได้เติบโตและเฝ้ามองดูผู้หญิงที่ตัวเองรักตกลงสู่อ้อมอกของศัตรูอย่างหลี่เทียน เป็เพราะฐานะที่แตกต่างกันนางเอก หลิวเมิงหยวนยังถูกคนในตระกูลบีบคั้นเพื่อให้แต่งงานกับหลี่เทียนคุณชายจากตระกูลหลี่เพื่อเสริมบารมีสถานะของตระกูลหลิว
ในตอนก่อนที่เฉินเฟิงคนนี้จะย้อนเวลากลับมาก็เป็วันแต่งงานของคนทั้งสองพอดีเขายังเห็นหยาดน้ำตาสุดท้ายของหลิวเมิงหยวนอีกด้วย
" [ ติ้ง ! คู่มือเส้นทางจอมวายร้ายฝึกหัดถูกเรียกใช้งาน ] "
" [ เพื่อเปลี่ยนแปลงชะตากรรมน่าเบื่อหน่ายของตัวร้ายโฮสต์จำเป็จะต้องพิชิตตัวเอก และทำตัวให้สมกับบทบาทตัวร้ายและจะได้รับของรางวัลช่วยเหลือจากระบบตอบแทน ] "
พิชิตตัวเอก ? รางวัลจากระบบ ?
หลี่เทียนยิ้มฝืนขึ้นมาในตอนแรกเขามีความคิดที่จะแยกจากจากโครงเื่นิยายโดยสิ้นเชิง ตัวเอกอยู่ทางหนึ่งตัวร้ายอยู่ทางหนึ่งเป็แบบนี้ด้วยฐานะของหลี่เทียนเขายังสามารถเสพสุขไปชั่วชีวิตได้แม้ไม่ต้องไปแย่งชิงกับตัวเอกจนเกิดชะตากรรมน่าสังเวช
" ดูเหมือนว่าหน้าที่ของฉันคือการพลิกโฉมบทบาทวายร้าย "
แต่พอนึกไปนึกมาเมื่อครู่นี้ฉากเซ็กซี่ของผู้หญิงสิบคนที่สวมใส่เพียงบิกินี่บางเบามันควรเป็ฉากที่ทำให้ชายหนุ่มวัยยังมีกำลังอย่างเขามีอารมณ์คึกโขขึ้นมาในทันที แต่ว่าน้ำเสียงของเขายังคงเรียบเ็าจนแม้แต่ตัวเองยังใจหาย
' บางทีนิสัยของเราก็จะโน้มเอียงไปด้วยเล็กน้อย '
หลี่เทียนอยู่ในวัยยี่สิบพอดี ขณะที่ตัวเอกอย่างเฉินเฟิงนั้นมีอายุมากกว่าสามสี่ปีและเท่ากับนางเอกอย่างหลิวเมิงหยวน หลิวเมิงหยวนนั้นเป็ราชินีแห่งตระกูลหลิวอยากมองว่าเธออายุน้อยแต่เธอเป็นักธุรกิจที่ประสบความสำเร็จั้แ่ในวัยเรียนแม้จะใช้สถานะทางบ้างช่วยเหลือ
แต่ความสำเร็จส่วนใหญ่ยังคงเป็ผลงานมาจากตัวของเธอเอง ธุรกิจเสื้อผ้า เครื่องประดับความงามของหญิงสาวและมีแนวโน้มที่จะขยายแวดวงธุรกิจกว้างออกไปไม่ว่าจะเป็ด้านอสังหาริมทรัพย์ และด้านการวิจัยเทคโนโลยี บริษัทของเธอถือว่ามีแนวโน้มที่จะรุ่งเรืองเติบโตขยายได้ดี
เป็นางเอกเสียยิ่งกว่านางเอกตัวจริง !
แต่ว่ามันยังมีเหตุผลเกี่ยวข้องกันอยู่ ครั้งหนึ่งหลิวเมิงหยวนเคยเดินทางมาเมืองหลวงโดยบังเอิญและพบกับหลี่เทียนที่ต้องมนต์เสน่ห์ั้แ่แรกตาเห็น เพียงแค่พบหน้ากันครั้งเดียวหลี่เทียนก็ตามติดหลิวเมิงหยวนคนนี้ราวกับแมลง
สัญญาสามปีของตระกูลหลิวนี้ได้มาจากตัวของหลิวเมิงหยวนที่ไม่ได้ยินดีถูกคลุมถุงชนและบอกกับพ่อแม่ของเธอว่าจะขยายบริษัทให้เติบโตจนไม่ต้องกลัวอำนาจตระกูลหลี่อีกต่อไป นี้เป็สัญญาที่เป็ไปไม่ได้เลยในสายตาของพ่อแม่เธอ
ถึงอย่างนั้นตามโครงเื่นิยาย ด้วยการหวนกลับมาเกิดใหม่อีกครั้งของเฉินเฟิงตัวเอกคนนี้ยังนำโครงความรู้จากอนาคตผ่านพ้นไปอีกยี่สิบปีด้วยกันกลับมาด้วย ใช่แล้วในอีกสามปีหลังจากนี้หากเฉินเฟิงไม่ย้อนเวลากลับมาหลี่เทียนก็ยังไม่แต่งงานแต่ว่าก็มีการหมั้นหมายและนั้นคือ่เวลาตกนรกของหลิวเมิงเหยาเช่นเดียวกันกับเฉินเฟิง
หลี่เทียนที่ได้ลิ้มลองรสชาติแปลกใหม่ของหญิงสาวธุรกิจมากความสามารถแล้วด้วยนิสัยเบื่อหน่ายง่ายของเขาก็มิสนใจการแต่งงานอีกต่อไป ดังนั้นการแต่งงานในวัยสี่สิบกว่าครั้งสุดท้ายก่อนเฉินเฟิงจะตายลงเพราะความเจ็บแค้นก็แค่การเล่นสนุกๆของคุณชายหลี่เท่านั้นเอง
" เฉินเฟิงจะกลับมาก่อตั้งบริษัทและช่วยเหลือหลิวเมิงหยวนขยายธุรกิจบริษัทจนแซงหน้าตระกูลหลี่ ถึงตอนนั้นหลี่เทียนก็จะมีจุดจบอย่างอนาถ ! "
แน่นอนว่าเขาไม่อาจรอให้เป็แบบนั้นได้ ตามโครงเื่อิงจากที่ถูกแม่ของเขาเพิ่งโทรมาแสดงว่าการเจรจาเงื่อนไขเพิ่งเริ่มต้นขึ้นเท่านั้นเท่ากับว่าเป็่เริ่มต้นของนิยายเลยก็ว่าได้
" ลุงฟู่ ! "
" คุณชายมีเื่อะไรให้คนแก่คนนี้รับใช้อย่างนั้นหรือ ? "
ตรงหน้าหลี่เทียนมีชายชราปรากฏตัวราวกับภูติผี หลี่เทียนใแต่ว่าสีหน้าของเขายังคงเยือกเย็นดุจเดิมอาจบางทีนิสัยของหลี่เทียนเก่านั้นถูกผนวกรวมมาด้วยก็ไม่แย่เกินไป สถานะการวางตัวหากเปลี่ยนไปมากก็พลอยแต่จะมีคนสงสัย
" พวกเราจะเดินทางไปที่เมือง A กัน "
ชายชราไม่ถามอะไรมากผงกศีรษะแล้วจางหายไป นี้คือคนคุ้มกันขงหลี่เทียนเป็ปรมาจารย์ชั้นนำตัวจริงขนานแท้ เมือง A ก็คือเมืองที่ตัวเอกและนางเอกอาศัยอยู่ในตอนนี้เขาไม่เหมือนกับหลี่เทียนโง่เง่าคนเก่าที่ทำไมจะต้องรอถึงสามปีให้เฉินเฟิงคนนั้นพัฒนาขึ้นมา
ต่อให้ไม่รู้ถึงเื่ราวของเฉินเฟิงแต่ในเมื่อมีความสนใจต่อหลิวเมิงหยวนขนาดนั้นในฐานะวายร้ายแล้วจะไปยึดถือกฏเกณฑ์มันทำไม ?
....
Commend เป็กำลังใจกันให้ด้วยน้าา
3K
