ย้อนกลับไปเมื่อสามปีก่อน
“วันนี้หนูสวยมากเลยลูก”คุณหญิงเดือนเพ็ญจ้องมองหญิงสาวตรงหน้าพร้อมกล่าวชื่นชมหญิงวัยกลางคนว่าที่ภรรยาของเสี่ยบัญชาผู้ซึ่งเป็เ้าของค่ายมวยที่ลลิตาสังกัดอยู่อายุที่มากขึ้นกลับไม่ได้ทำให้ความสวยของคุณหญิงลดลงไปแม้แต่น้อยเดือนเพ็ญยิ้มอย่างภาคภูมิใจ เด็กสาวตรงหน้าที่อดีตเนื้อตัวดูมอมแมมห้าวหาญอย่างกับเด็กผู้ชาย บัดนี้เธอโตเป็สาวสวยสะพรั่ง คิดไม่ผิดจริงๆที่ตัดสินใจรับเธอมาเลี้ยง
ลลิตาเด็กสาวกำพร้าผู้ไม่เคยล่วงรู้เลยว่าบุพการีที่แท้จริงคือใครได้อาศัยอยู่ในสถานรับเลี้ยงเด็กั้แ่วัยแบเบาะ และตอนอายุสิบสองปีเธอเป็หนึ่งในกลุ่มเด็กที่ได้รับการอุปการะเลี้ยงดูจากสามีภรรยาเ้าของค่ายมวยเลื่องชื่อของเชียงใหม่กลุ่มเด็กที่ถูกอุปการะนี้จะต้องฝึกซ้อมมวยทุกวันเพื่อที่จะกลายไปเป็นักมวยอาชีพในอนาคต แลกกับการได้อยู่อาศัยในที่พักดีๆได้กินอาหารอร่อย ได้ไปโรงเรียนเรียกได้ว่าเป็ความสัมพันธ์ที่พึ่งพาอาศัยกันเสียมากกว่าในสายตาของวงในซึ่งไม่ได้มีการมอบความรักแบบครอบครัวทั่วไปแม้แต่น้อย
แต่สำหรับลลิตาเธอไม่รู้หรอกว่าความรักจากพ่อแม่แท้จริงแล้วเป็อย่างไรรู้แต่เพียงว่าเธอจะตั้งใจทดแทนบุญคุณของพวกท่านเท่าที่จะทำได้หญิงสาวตั้งใจฝึกซ้อมมวยอย่างหนัก ลงแข่งทุกสนามที่ค่ายพาไปผ่านการต่อสู้มาหลายสังเวียน จนกลายเป็นักมวยอาชีพหญิงที่มีชื่อเสียงโด่งดังและเป็ดาวเด่นในวงการ นำพารายได้มหาศาลมาให้ค่ายมวยแห่งนี้สำหรับบัญชาและเดือนเพ็ญแล้วหญิงสาวเปรียบเสมือนบ่อเงินบ่อทองใหญ่ที่ต้องทะนุถนอมเลี้ยงดูให้ดีเพื่อที่จะกอบโกยให้ได้มากที่สุด
แต่บ่อเงินบ่อทองอย่างเธอไหนจะสู้กับ‘แหล่งผลิตเงินรายใหญ่’ได้เมื่อท่อน้ำเลี้ยงหลักของค่ายมวยมีข้อเสนอแลกเปลี่ยนบางอย่างทำให้สองสามีภรรยาตัดสินใจพาหญิงสาวมาวันนี้...
ลลิตาถูกแปลงโฉมให้อยู่ในชุดเดรสสีแดงเพลิงเซ็กซี่ที่คว้านคอลึกจนเห็นเนินอกอยู่รำไรแถมยังรัดรูปเสียจนเผยให้เห็นส่วนเว้าส่วนโค้งชัดเจนซึ่งสร้างความอึดอัดทั้งกายและใจให้แก่หญิงสาวไม่น้อยเป็เพราะเดือนเพ็ญขอร้องแกมบังคับ จึงจำเป็ต้องมาโดยไม่เต็มใจนัก สร้างความแปลกใจให้หญิงสาวอย่างมากเหมือนมีอะไรบางอย่างไม่ชอบมาพากล เพราะปกติแล้วคุณเดือนเพ็ญมักจะไม่ค่อยมาวุ่นวายอะไรกับเธอมากนักตอนนี้ได้แต่เก็บงำความสงสัยไว้ในใจ
“แขกบอกว่าใกล้ถึงแล้วนะเตรียมพร้อมไว้” เดือนเพ็ญกล่าวขณะนั่งรอ ‘แขกคนสำคัญ’ในภัตตาคารหรูของโรงแรมริมแม่น้ำเ้าพระยาเดือนเพ็ญช่วยตรวจสอบความเป็ระเบียบเรียบร้อยจัดแจงเสื้อผ้าหน้าผมของลลิตาให้‘พร้อม’ ที่สุด น่าจะเป็ครั้งที่สามแล้วั้แ่มาถึง ยิ่งสร้างความสงสัยให้หญิงสาวกว่าเดิมเธอกำลังจะได้เจอใครกันแน่ ทำไมต้องเตรียมตัวถึงขนาดนี้
ระยะเวลาผ่านไปได้สักพักและแล้วแขกคนสำคัญก็ได้มาถึงเสียที หลังจากได้เห็นหน้าของเขาทำให้ลลิตาเข้าใจทันทีว่าทำไมเดือนเพ็ญต้องตื่นเต้นขนาดนั้น
ชายวัยกลางคนรูปร่างอ้วนท้วมสวมชุดสูทหรูหราผมสั้นที่เริ่มมีผมหงอกแซมถูกจัดทรงอย่างเป็ระเบียบแววตาที่ดูอบอุ่นเป็มิตรตอนอยู่ในทีวีช่างแตกต่างกับตอนนี้ที่แววตาเรียบเฉยดูดุดันวางตัวอย่างผู้มีอำนาจคนเกือบทั้งประเทศรู้จักชายคนนี้ดี ก็เพราะเขาเป็ถึงนักการเมืองชื่อดังตำแหน่งใหญ่โตโดยเฉพาะข่าวด้านลบทั้งเื่โกงกินภาษี แอบฟอกเงิน รับสินบนและวีรกรรมอีกหลายอย่าง แต่กลับไม่มีใครสามารถเอาผิดเขาได้
“สวัสดีค่ะท่านรัฐมนตรีไม่ได้เจอกันนานยังหล่อเหมือนเดิมเลย เชิญนั่งก่อนนะคะท่าน”เดือนเพ็ญที่ยิ้มแย้มพร้อมต้อนรับทักทายอย่างสนิทสนมพาให้ชายร่างท้วมหัวเราะในลำคอเล็กน้อย
“แหมคุณหญิงยังสวยและปากหวานเหมือนเดิมเลยนะครับ” หลังจากพูดคุยทักทายคุณหญิงเล็กน้อยหญิงสาวหุ่นดีที่ยืนอยู่ข้างกันได้ดึงดูดสายตาเขาอย่างเลี่ยงไม่ได้ริมฝีปากหนายกยิ้มเ้าเล่ห์แถมสายตายังจ้องมองโลมเลียร่างงามั้แ่หัวจรดเท้าอย่างโจ่งแจ้งราวกับกำลังประเมินสินค้าพาให้ลลิตารู้สึกอึดอัดภายใต้ใบหน้าเรียบเฉย หญิงสาวยกมือไหว้ตามมารยาท
“โอ้! นี่น่ะหรือ!แม่สาวแชมป์มวยของคุณหญิง...สวยเกินคาดจริงๆ”
“ใช่ค่ะท่าน นี่คือ ลลิตาที่เคยเล่าให้ฟัง...เป็อย่างไรคะ?” ท่าทีของคุณหญิงเริ่มเปลี่ยนไปละล่ำละลักอย่างเห็นได้ชัดคำพูดของคุณหญิงทำให้ลลิตาเริ่มรู้สึกถึงความไม่ชอบมาพากลบางอย่างแต่หญิงสาวยังคงใบหน้านิ่ง ทำตัวปกติ ด้วยความอยากรู้ว่าจะเกิดอะไรต่อไป
“สมราคาดีจริงๆ...ตามสัญญาเลยคุณหญิงให้ผมทดลองสินค้าก่อน อีกครึ่งหนึ่งจะตามมาทีหลัง”รัฐมนตรีเซ็นชื่อลงในเช็คเงินสดและเอกสารบางอย่างที่ลูกน้องยื่นมาให้ก่อนจะส่งต่อให้คุณหญิง จำนวนตัวเลขหลายหลักในเช็คทำให้เดือนเพ็ญยิ้มกว้างแววตาเป็ประกาย คิดไม่ผิดที่ตัดสินใจยอมทุบหม้อข้าวใบนี้ทิ้งเพื่อแลกกับเม็ดเงินมหาศาลที่ไม่เคยได้สูงขนาดนี้มาก่อน
บทสนทนาทั้งหมดเมื่อครู่นี้ช่วยยืนยันแล้วว่าหญิงสาวคิดไว้ไม่ผิดผู้มีพระคุณทั้งสองได้ทำในสิ่งที่เธอไม่คิดว่าจะเกิดขึ้นกับตัวเองจริงๆลลิตาได้ยินข่าวลือจากคนในค่ายมวยว่า มีนักมวยหญิงหลายคนถูกสองสามีภรรยา ‘ส่งออก’เพื่อใช้เป็ของกำนัลแลกกับค่าสนับสนุนจากผู้มีอิทธิพลรายใหญ่หลังจากนั้นก็ไม่มีใครทราบชะตากรรมของพวกเธออีกเลย
วันนี้คงถึงตาของหญิงสาวเองเสียแล้วแต่...คิดว่าเธอจะยอมหรือ? ลลิตายกยิ้มเล็กน้อยให้รัฐมนตรีดวงตาคมสวยจ้องมองร่างอวบอ้วนอย่างเชื้อเชิญ ไม่ได้แสดงท่าทีตื่นกลัวใดๆ
รอยยิ้มจากหญิงสาวทำให้ใบหน้ากลมอ้วนยกยิ้มอย่างพึงพอใจดีล่ะ! ได้เจอสินค้าที่สมยอม จะได้ไม่ต้องเหนื่อย เพราะ ‘ของกำนัล’ที่ผ่านมามีหลายประเภท พวกที่สมยอมหลังจากเล่นสนุกเขาตบรางวัลให้อย่างงามเพื่อปิดปากแล้วแยกย้าย ส่วนพวกที่ชอบขัดขืนหลังจากปราบพยศทางร่างกายเสร็จ แน่นอนว่าเขาไม่ปล่อยให้มีชีวิตรอดอยู่แล้ว
เวลาผ่านไปไม่นานหลังจากสนทนาพร้อมรับประทานอาหารเย็นกันเล็กน้อย ถึงเวลาสำคัญของลลิตาแล้วขณะเดินออกมาจากห้องอาหาร เดือนเพ็ญเข้ามาสวมกอดร่างงามพร้อมกระซิบเบาๆ
“อย่าลืมบริการท่านให้ดีล่ะเธอคือความหวังของฉันกับเสี่ย และเพื่อค่ายมวยของพวกเรา...ลาก่อนลูกรัก”ลลิตาพยักหน้า ยิ้มบางๆ ให้หญิงวัยกลางคน ดวงตาว่างเปล่าไม่แสดงอารมณ์ใดๆ ออกมาก่อนจะหมุนตัวเดินขึ้นรถหรูประจำตำแหน่งของรัฐมนตรีไปท่าทีของหญิงสาวทำให้ทุกคนเข้าใจว่าทุกอย่างจะผ่านไปด้วยดีไม่มีปัญหาอะไร...
ระหว่างทางที่อยู่บนรถรัฐมนตรีชวนพูดคุยสัพเพเหระ ประมาณว่ามาจากที่ไหน อยู่ค่ายมวยมากี่ปีเคยมีแฟนหรือยัง โดยมืออวบอ้วนคอยลูบไล้ต้นขาเรียวไม่หยุดลลิตาตอบคำถามอย่างเป็ธรรมชาติ แม้หญิงสาวจะรู้สึกสะอิดสะเอียนขนาดไหนก็ตามเธอยังคงปั้นสีหน้ายิ้มแย้มเต็มใจ ไม่แสดงพิรุธใดๆ ออกมา
เมื่อมาถึงโรงแรมหรูอีกแห่งใจกลางเมืองหญิงสาวควงแขนเดินตามร่างอวบอ้วนไป โดยที่มีบอดี้การ์ดสามสี่คนเดินประกบดวงตาคมสวยคอยสังเกตสถานที่รอบๆ ทั้งประตูทางหนีไฟ ที่ตั้งของลิฟต์แต่ละจุดห้องเก็บของของพนักงาน พร้อมกับวางแผนบางอย่างในใจ
ห้องหรูที่จองไว้ตั้งอยู่ชั้นเกือบบนสุดของโรงแรม ห้องโถงกว้างมีพื้นที่ใช้สอยครบครันมีทั้งส่วนที่เป็ห้องทำงาน ห้องรับแขก ห้องอาหารและส่วนของห้องนอน
“ดิฉันขอตัวเข้าห้องน้ำสักครู่นะคะท่าน”หญิงสาวโน้มตัวไปกระซิบข้างใบหูด้วยน้ำเสียงยั่วยวนที่สุดในชีวิตของเธอร่างอวบครางฮึมฮัมในลำคอก่อนจะหอมแก้มหญิงสาวโดยที่เธอไม่ทันได้ตั้งตัวการกระทำของเขาทำให้เธอขนลุกเกรียว เกือบยกกำปั้นขึ้นมาสวนตามสัญชาตญาณ แต่โชคดีที่เธอห้ามตัวเองได้ทันลลิตายิ้มแย้มเล็กน้อยก่อนที่จะเดินเข้าห้องน้ำไปอย่างรวดเร็ว
ประตูห้องน้ำถูกปิดล็อกกลอนอย่างเร่งรีบลลิตาถอนหายใจหนัก มองตัวเองในกระจกดวงตาของเธอตอนนี้เผยความหวาดกลัวอย่างเห็นได้ชัดหญิงสาวหลับตาลงผ่อนลมหายใจพยายามตั้งสติ เธอต้องเอาตัวรอดออกไปให้ได้!มือเรียวหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา แล้วกดเปิดแอปพลิเคชั่นบันทึกเสียงทิ้งไว้ก่อนจะเดินออกไปเผชิญหน้ากับชายพุงพลุ้ยที่นั่งรออยู่บนโซฟาห้องรับแขก
“มานั่งข้างๆ ป๋าสิ”มืออวบตบที่นั่งข้างๆ เชิญชวนเธอ หญิงสาวเดินไปนั่งช้าๆ พยายามตีสีหน้ายิ้มยั่วยวนก่อนที่จะสะดุ้งเฮือก เมื่อมืออวบยกขึ้นมาล้วงเข้าไปในเสื้อตัวจิ๋วของเธอพร้อมกับัับดคลึงอย่างไม่ถนอมมือนัก
“หืม? ใเหรอ ขอโทษทีป๋ารีบเกินไปหน่อย ถอดเสื้อช่วยป๋าหน่อยสิคะ” ใบหน้าอ้วนกลมก้มลงมากระซิบใกล้ๆพร้อมกับยิ้มเ้าเล่ห์น่ารังเกียจ สติของหญิงสาวเริ่มหลุดลอยถูกแทนที่ด้วยความหวาดกลัว มือเรียวสั่นเทาค่อยๆ ยกขึ้นมาแกะกระดุมท่าทางของร่างงามทำให้เขาขมวดคิ้วสงสัย
“หนูกลัวเหรอคะ?อย่ากลัวเลย เรากำลังจะได้สนุกแล้ว หึๆ”มืออวบเอื้อมไปรูดซิปเสื้อด้านหลังของหญิงสาวลงตามมาด้วยบราปีกนกที่ถูกดึงออกอย่างรวดเร็วป่าเถื่อนเผยให้เห็นเต้าทรวงงดงามดีดผึงออกมาราวกับได้รับอิสระการกระทำเหล่านี้ทำให้ลลิตาสติหลุดลอยยิ่งกว่าเดิม ดวงตาเบิกกว้างมือทั้งสองกอดอกเอาไว้ ปิดบังไม่ให้สายตาโรคจิตโลมเลียไปมากกว่านี้
“ฉะ ฉันยังไม่เคยค่ะท่าน ชะช้ากว่านี้ได้ไหมคะ” เธอพูดตะกุกตะกัก พร้อมกับพยายามตั้งสติไปด้วย
“ฮ่าๆโอ้นี่ครั้งแรกหรอกหรือ! ว่าแล้วเชียว ไม่ต้องในะ เดี๋ยวป๋าพาขึ้น์นะคะ”ใบหน้ากลมอวบยกยิ้ม พลางเลียริมฝีปากหนาอย่างกับโรคจิตก่อนจะพุ่งตรงฉกฉวยริมฝีปากบางอย่างรุนแรง ลิ้นหนาพยายามลุกล้ำเข้ามาสติของลลิตาหลุดลอยไปทันที ทำให้เธอตอบโต้ไปตามสัญชาตญาณสองมือกับอีกหนึ่งเท้าผลักร่างอวบอ้วนออกจนมันเซหงายหลังล้มลงบนโซฟาเธอรีบหนีไปยืนตรงมุมห้อง
“หนอยแก! คิดจะขัดขืนเหรอ!”ร่างอ้วนกลมค่อยๆ พยุงตัวเองขึ้นยืนอย่างทุลักทุเล ดวงตาเปลี่ยนเป็แข็งกร้าวจ้องมองหญิงสาวอย่างอาฆาตมาดร้าย
“อย่ามายุ่งกับฉัน!”
“อย่ามาอวดดี!ค่าตัวแกเยอะที่สุดั้แ่สองผัวเมียขายให้ฉันมา! ไม่ยอมเสียเงินฟรีหรอกเว้ย!อยู่นิ่งๆ จะดีกว่า รับรองแกได้สุขสมก่อนตายแน่! มานี่!”เ้าของร่างอวบยิ้มราวกับเป็ผู้ชนะ เดินอุ้ยอ้าย เข้าหาหญิงสาวช้าๆเขามั่นใจอยู่แล้วว่านังแพศยานี่ไม่มีทางหนีรอดไปจากที่นี่ได้แน่นอนเพราะมีบอดี้การ์ดคุมอยู่ทั้งชั้น รวมถึงลูกน้องที่เฝ้าอยู่ด้านล่างอีกหลายคน
ร่างอวบพุ่งเข้าหาหญิงสาวทันทีเมื่อใกล้เข้าถึงตัวลลิตาเบี่ยงตัวหลบตามสัญชาตญาณของนักสู้แต่ชุดเดรสที่รัดรูปมีผลทำให้จำกัดการเคลื่อนไหวอยู่มากมืออวบเอื้อมมาจับข้อมือเธอข้างหนึ่งไว้แน่น ร่างงามพยายามบิดกระชากข้อมือกลับมาแต่กลับไม่ได้ทำให้มันสะทกสะท้านแต่อย่างใดไม่รอช้าเธอใช้มืออีกข้างเอื้อมไปหยิบกรอบรูปตั้งโต๊ะขนาดไม่ใหญ่มากฟาดเข้าไปที่ศีรษะของร่างอวบนั้นเต็มแรง ทั้งสองเซผละออกจากกัน
มืออวบกุมศีรษะที่เริ่มมีเืไหลซึมของตนก่อนจะเหลือบไปเห็นโทรศัพท์มือถือของเธอที่ตกอยู่บนพื้นหน้าจอแสดงแอปพลิเคชั่นกำลังบันทึกเสียงลลิตาเห็นดังนั้นจึงรีบหยิบขึ้นมาเก็บไว้อย่างรวดเร็ว
“นี่มึงอัดเสียงไว้เหรอ!แสบนักนะ มึงได้ตายแน่วันนี้!” หลังจากมันพยุงตัวลุกขึ้นได้รัฐมนตรีะโเรียกบอดี้การ์ดที่เฝ้าอยู่ด้านหน้าห้องเข้ามาในทันที
“จับมันไปที่เตียง!”บอดี้การ์ดร่างกำยำสูงใหญ่สองคนเดินเข้ามาฉุดกระชากตัวหญิงสาวอย่างรวดเร็วลลิตาที่ไร้ช่องทางหนี พยายามขัดขืนแต่ยังสู้แรงของชายฉกรรจ์ทั้งสองไม่ได้เธอถูกโยนลงเตียงโดยไม่มีการออมแรงใดๆ ร่างท้วมพุงพลุ้ยเดินตรงมาหาเธอตอนนี้ร่างกายของมันเปลือยเปล่าไร้อาภรณ์ห่อหุ้มใดๆเผยให้เห็นเครื่องเพศน่าสะอิดสะเอียนพอๆ กับรอยยิ้มบนใบหน้าของมันความกลัวจากส่วนลึกของจิตใจหญิงสาวค่อยๆ ก่อตัวชัดเจนขึ้นเรื่อยๆหัวใจที่สูบฉีดเต้นรัวเร็ว ร่างบางสั่นเทิ้มรุนแรงความรู้สึกเหมือนกำลังอยู่ในห้องปิดตายที่ไม่มีวันหาทางออกได้
“ขัดขืนไปก็เปล่าประโยชน์เรามาสนุกกันเถอะคนสวย...”
29K
