เป็นยอดยุทธด้วยระบบ

        “ข้าไม่ต้องการอะไรจากพวกเจ้าทั้ง 3 หรอกเพียงแต่การเข้ามาในนิกาย ของพวกเจ้ามันไม่ได้รับความยอมรับจากพวกเรา พวกเราทั้งหมดจึงไม่สามารถยอมให้พวกเจ้าเข้ามาได้อีก” ศิษย์ชั้นในกล่าวออกมา

        “พวกเราจะเอาอย่างไรดีหลินปิง หากพวกเราลงมือละก็ อาจจะมีปัญหาตามมาก็ได้ พี่หลินบอกว่าอย่ารังแกคนที่อ่อนแอกว่า” ชิวหเยียนกล่าวออกมา

        “ไม่ต้องกลัวพี่หลินหรอก พี่หลินมีเหตุผลและพวกเราไม่ได้หาเรื่องก่อนแต่เป็นพวกนั้นทั้งหมด หากเราลงมือก็ถือว่าไม่ได้รังแกใครเพียงแต่พวกมันนั้นรนหาที่กันเอง” หลินปิงกล่าวออกมา

        “จะดีหรอ น้องหลิน ฉันว่าหากเข้ามาในนิกายวันแรกแล้วมีเรื่อง พวกเราอาจจะอยู่ที่นี้ได้ยากนะ” ซุอ้าวกล่าวออกมา

        “แล้วยังไง พวกข้าทั้ง 3 ต้องให้พวกเจ้าทั้งหมดยอมรับหรือยังไง นิกายแห่งแสงมีพวกเจ้าในการตัดสินใจแทนผู้อาวุโสแล้วอย่างงั้นรึ” หลินปิงกล่าวออกมาเสียงดังทำให้ศิษย์ที่ได้ยินต่างพากันเข้ามาชมเรื่องราวที่เกิดขึ้น

        “เอ้ะ ข้าไม่ได้หมายความว่าอย่างงั้น เพียงแต่หากพวกเจ้าต้องการเข้ามาในนิกายชั้นในพวกเจ้าต้องได้รับการยอมรับจากพวกข้าเท่านั้น” ศิษย์ชั้นในคนเดิมกล่าวออกมา

        “เกิดเรื่องอะไรเหตุใดคนถึงเข้ามามุงกันเยอะแยะ” เสียงโวยวายมาจากไกล

        “หลบไป ศิษย์พี่หลีกำลังมาพวกเจ้าหลบไป” ศิษย์ชั้นในตระโกนออกมาพร้อมกับชายคนหนึ่งเดินตามหลังมาติด ๆ

        “ว้าว ที่นี้มีเรื่องอะไรกันรึ เอ๊ะ พวกเจ้าทั้ง 3 คนเข้ามาในศิษย์ชั้นในได้อย่างไร” หลี่หมิงอู๋กล่าวถามออกมาเพียงแต่หันหน้าไปขมิบตาให้ศิษย์ชั้นในคนที่หาเรื่องคนแรก

        “ศิษย์พี่หลี่ เจ้าพวก 3 คนนี้ไม่ยอมทำตามกฎของพวกเรา พวกเขาจะเข้ามาที่ศิษย์ชั้นในโดยที่ไม่ได้รับการยอมรับจากพวกเราก่อน” ศิษย์คนนั้นกล่าวออกมา

        “โอ๋ว อย่างั้นหรอกรึ แล้วเหตุใดพวกเจ้าจึงไม่ลงมือสั่งสอนพวกเขาละ อย่าปล่อยให้ศิษย์น้องที่ไม่เคารพกฎของเราเข้ามาได้” หลี่หมิงอู๋กล่าวออกมา

        “พวกเจ้าคิดว่าข้าจะสนใจอย่างงั้นรึ หากไม่ให้พวกข้าเข้าไปข้าก็ไม่เข้า ไปกันเถอะพวกเราไปหาทานหว่างโป้ให้พาพวกเรากลับบ้านกัน” หลินปิงกล่าวออกมาและเดินกลับไปในทันที

        “นี้พวกเจ้าคิดว่า จะเข้ามาได้ง่าย ๆ และกลับออกไปได้ ๆ ง่าย ๆ อย่างงั้นรึ พวกเจ้าทั้ง 3 ไม่เห็นหัวศิษย์พี่อย่างพวกเราเลย หากเป็นอย่างนี้ ต้องมีการสั่งสอนเสี่ยหน่อย” หลี่หมิงอู๋กล่าวออกมาพร้อมกับศิษย์ชั้นในหลายสิบคนเข้าไปล้อมรอบ พวกหลินปิงในทันที

        “นี้พวกเจ้าคิดจะทำอะไร หากลงมือก็อย่าหาว่าพวกข้าจะอยู่เฉยๆ ให้ลงมือละ แล้วพวกเจ้าจะเสียใจ” หลินปิงกล่าวออกมาอย่างโหโม

        “โอ๋ว แล้วข้าศิษย์พี่ผู้นี้จะรองดูว่าจะทำสิ่งที่เจ้ากล่าวออกมาได้หรือไม่ พวกเราจัดการสั่งสอนพวกมันสะ” หลี่หมิงอู๋กล่าวออกมา

พวกพริบตาศิษย์ชั้นในหลายสิบคนก็กระโจนเข้าไปปะทะกับพวกหลินปิงในทันที แต่เพียงไม่นาน ศิษย์ชั้นในพวกนั้นก็โดนหลินปิงจัดการได้โดยง่ายดาย

        “คิดว่าจำนวนเยอะแล้วพวกเราจะกลัวอย่างงั้นรึ หากเจ้าอย่างมีปัญหาข้าจะสร้างปัญหาให้เอง” หลินปิงกล่าวออกมาและวิ่งหาหลี่หมิงอู๋ในทันทีหลังจากจัดการศิษย์ชั้นในทั้งหมดที่เข้ามาแล้ว

        “เจ้าคิดจะทำอะไร ปู่ของข้าเป็นหัวหน้าหอคุมกฎนะ หาทำร้ายข้าเจ้าจะไม่รอดไปแน่ ๆ ปู่ของข้าจะจัดการพวกเจ้า” หลีหมิงอู๋ที่เห็นการลงมือของหลินปิง จึงรู้สึกกลัวและเอาปู่ของเขามาขู่หลินปิงในทันที แต่มีหรือที่หลินปิงจะหวากลัว เธอนั้นไม่สนใจคำขู่นั้นเลยและลงมีจัดการหลีหมิงอู๋ในทันที

        โอ๊ย!! อ๊ากก อย่า โอ๊ย!! 

        เสียงตระโกนแห่งความเจ็บปวดดังขึ้นมาเป็นระยะ ๆ ทำให้ศิษย์สายในที่มองดูเหตุการณ์อยู่รู้สึกขนลุดขึ้นมาในทันที

        “อย่าทำข้าเลยข้ายอมแล้ว อย่าทำข้าอีกเลย โอ้ย” หลี่หมิงอู๋กล่าวออกมา แต่หลินปิงก็ยังไม่ยอมหยุดและลงมือทุบตี ต่อไป

        “โอ้ย ท่านปู่ช่วยข้าด้วยข้าจะตายอยู่แล้ว” หลีหมิงอู๋ตระโกนเสียงดังออกมา 

        “พวกเจ้าทั้ง 3 คนควรจะหนีไปก่อนนะ ปู่ของหลี่หมิงอู่นั้นเป็นหัวหน้าหอคุมกฎ พวกเจ้าลงมอกับเขาไปขนาดนี้ปู่ของเขาคงจะไม่เอาพวกเจ้าทั้ง 3 เอาไว้แน่ ๆ” ศิษย์ชั้นในคนหนึ่งกล่าวออกมา

        “นั้นมันศิษย์พี่ต้าหวังนิ เขาออกมาจากการปิดด่านแล้วอย่างงั้นรึ แล้วเหตุใดเขาถึงมาอยู่ที่นี้ได้” ศิษย์ชั้นในหลายคนพูดคุยกันออกมา

        “ข้าไม่สนใจหรอกว่าปู่ของเจ้านั้นมันเป็นใคร หากไม่เข้ามายุ้งกับข้าตั้งแต่แรกก็จบแล้ว” หลินปิงกล่าวออกมาและเดินเข้าไปหาซูอ้าวและชิวเหยียนในทันที