ความตั้งใจเป็นเทพเซียนด้วยตนเอง

    ตอนที่ 35 นกฟินิกซ์น้ำเงิน

    ตอนที่ 35 นกฟินิกซ์น้ำเงิน  



    เหม่ยหลินใช้พลังธรรมชาติในการสร้างกำแพงน้ำแข็งเพื่อป้องกันการโจมตีของนกฟินิกซ์น้ำเงิน ขณะที่หลงเยียนเตรียมลูกธนูอีกครั้ง เขาเล็งไปที่จุดอ่อนของนกฟินิกซ์และปล่อยลูกธนูออกไปด้วยความแม่นยำ ลูกธนูพุ่งทะลุผ่านขนหนาและเจาะเข้าที่หัวใจของนกฟินิกซ์


    นกฟินิกซ์น้ำเงินร้องด้วยเสียงดังและทรุดตัวลง พื้นถ้ำปกคลุมด้วยเลือดสีฟ้าที่ไหลออกมาจากร่างของนกฟินิกซ์


    เหม่ยหลิน: "เราทำได้! ตอนนี้เราสามารถเก็บเห็ดเงินศักดิ์สิทธิ์ได้แล้ว"


    ทีมของหลี่ฉางเริ่มเก็บเห็ดเงินศักดิ์สิทธิ์อย่างระมัดระวัง เห็ดสีเงินที่เปล่งประกายแสงในความมืดทำให้ดูงดงามและล้ำค่า


    หลี่ฉาง: "ทุกคนทำได้ดีมาก พวกเราสามารถเก็บสมุนไพรนี้ได้แล้ว เราควรเตรียมตัวสำหรับการเดินทางต่อไป"


    ทีมของหลี่ฉางรู้สึกภาคภูมิใจในความสำเร็จครั้งนี้ และพวกเขาเตรียมตัวสำหรับการผจญภัยต่อไปในถ้ำลึกที่เต็มไปด้วยความลึกลับและสมุนไพรหายาก การผจญภัยของพวกเขายังคงดำเนินต่อไป 


    ความสามารถของหลงเยียนในการใช้ธนูมัจฉาเวหาได้พิสูจน์ให้เห็นถึงความเป็นผู้นำและความแข็งแกร่งของเขา เจ้าขนเงินกระโดดลงจากบ่าของหลงเยียนและกลับมานั่งเล่นอย่างสงบในขณะที่ทุกคนเตรียมตัวเดินทางต่อไป

      

    ทีมของหลี่ฉางเดินทางเข้าสู่ป่าที่มีต้นไม้สูงท่วมฟ้า แสงแดดส่องผ่านใบไม้เขียวขจี สร้างลวดลายแสงและเงาบนพื้นดินที่เต็มไปด้วยใบไม้ร่วง บรรยากาศในป่าเงียบสงบ มีเพียงเสียงนกร้องและเสียงลมพัดผ่านใบไม้เท่านั้น


    พวกเขาเดินลึกเข้าไปในป่า มองหาสมุนไพรที่พวกเขาตามหา เหม่ยหลินเป็นคนแรกที่สังเกตเห็นแสงสีแดงส่องสว่างออกมาจากพุ่มไม้หนา เธอเดินเข้าไปใกล้และพบต้นไม้ที่มีใบสีแดงเพลิง ใบไม้เพลิง สมุนไพรที่มีคุณสมบัติในการเพิ่มพลังปราณและฟื้นฟูพลังวิญญาณ


    เหม่ยหลิน: "นี่คือ ใบไม้เพลิง สมุนไพรที่เราตามหาอยู่ มันสวยงามมาก!"


    ขณะที่พวกเขาเริ่มเก็บใบไม้เพลิง เสียงคำรามที่ดังก้องกังวานก็ดังขึ้นจากพุ่มไม้หนา ทันใดนั้น เสือดาวเพลิงขนาดใหญ่ก็พุ่งออกมาจากความมืด เสือดาวเพลิงมีขนสีส้มสว่างและดวงตาที่เปล่งประกายด้วยความดุร้าย มันเป็นสัตว์ร้ายที่มีพลังในการโจมตีและป้องกันตัวเองได้อย่างยอดเยี่ยม


    หลี่ฉาง: "เสือดาวเพลิง! เราต้องระวังตัว มันเป็นสัตว์ร้ายที่มีพลังมหาศาล"


    เจ้าขนเงินกระโดดขึ้นไปนั่งบนบ่าของหลงเยียน มันส่งเสียงขู่เล็กๆ ขณะที่มองเสือดาวเพลิงด้วยความระแวดระวัง


    หลงเยียนเตรียมธนูมัจฉาเวหาและลูกธนู เขามองเสือดาวเพลิงด้วยสายตาที่มั่นคงและมุ่งมั่น


    หลงเยียน: "ข้าจะใช้ธนูมัจฉาเวหาจัดการกับมัน พวกเจ้าระวังตัวด้วย!"


    หลงเยียนเล็งธนูไปที่เสือดาวเพลิง เขารวบรวมพลังปราณและปล่อยลูกธนูออกไปด้วยความเร็วและแรง ลูกธนูพุ่งผ่านอากาศและกระแทกเข้ากับเสือดาวเพลิง แต่ขนหนาของมันทำให้ลูกธนูไม่สามารถเจาะทะลุได้


    จ้าวหลง: "มันแข็งแกร่งมาก! เราต้องหาทางโจมตีจากทุกทิศทาง"


    เหม่ยหลินใช้พลังธรรมชาติในการสร้างกำแพงน้ำแข็งเพื่อป้องกันการโจมตีของเสือดาวเพลิง ขณะที่หลงเยียนเตรียมลูกธนูอีกครั้ง เขาเล็งไปที่จุดอ่อนของเสือดาวเพลิงและปล่อยลูกธนูออกไปด้วยความแม่นยำ ลูกธนูพุ่งทะลุผ่านขนหนาและเจาะเข้าที่หัวใจของเสือดาวเพลิง


    เสือดาวเพลิงร้องด้วยเสียงดังและทรุดตัวลง พื้นป่าปกคลุมด้วยเลือดสีแดงที่ไหลออกมาจากร่างของเสือดาวเพลิง


    เหม่ยหลิน: "เราทำได้! ตอนนี้เราสามารถเก็บใบไม้เพลิงได้แล้ว"


    ทีมของหลี่ฉางเริ่มเก็บใบไม้เพลิงอย่างระมัดระวัง ใบไม้สีแดงเพลิงที่เปล่งประกายแสงในแสงแดดทำให้ดูงดงามและล้ำค่า


    หลี่ฉาง: "ทุกคนทำได้ดีมาก พวกเราสามารถเก็บสมุนไพรนี้ได้แล้ว เราควรเตรียมตัวสำหรับการเดินทางต่อไป"


    ทีมของหลี่ฉางรู้สึกภาคภูมิใจในความสำเร็จครั้งนี้ และพวกเขาเตรียมตัวสำหรับการผจญภัยต่อไปในป่าที่เต็มไปด้วยความลึกลับและสมุนไพรหายาก การผจญภัยของพวกเขายังคงดำเนินต่อไป ความสามารถของหลงเยียนในการใช้ธนูมัจฉาเวหาได้พิสูจน์ให้เห็นถึงความเป็นผู้นำและความแข็งแกร่งของเขา เจ้าขนเงินกระโดดลงจากบ่าของหลงเยียนและกลับมานั่งเล่นอย่างสงบในขณะที่ทุกคนเตรียมตัวเดินทางต่อไป

      

    ทีมของหลี่ฉางเดินทางมาถึงทุ่งหญ้าที่ปกคลุมด้วยน้ำแข็ง ทุ่งหญ้าแห่งนี้ดูเงียบสงบและงดงาม พื้นดินถูกปกคลุมด้วยชั้นน้ำแข็งที่โปร่งใส เมื่อแสงแดดส่องลงมากระทบกับน้ำแข็ง จะเกิดแสงประกายที่ดูสวยงามและเยือกเย็น ทิวทัศน์รอบๆ เต็มไปด้วยต้นไม้ใหญ่ที่มีใบสีขาวและพืชพันธุ์ที่ปรับตัวให้เข้ากับความหนาวเย็น


    ทีมเดินสำรวจทุ่งหญ้าและพบดอกไม้สีขาวที่เติบโตอยู่บนก้อนน้ำแข็ง ดอกเหมันต์ ดอกไม้ที่มีคุณสมบัติในการเพิ่มพลังปราณและฟื้นฟูพลังวิญญาณ


    หลี่ฉาง: "นั่นคือ ดอกเหมันต์ สมุนไพรที่เราตามหาอยู่ มันงดงามมาก"


    ขณะที่พวกเขากำลังเตรียมตัวเก็บดอกเหมันต์ เสียงคำรามที่ดังก้องกังวานก็ดังขึ้นจากทุ่งหญ้า และหมีน้ำแข็งขนาดใหญ่ก็ปรากฏตัวออกมาจากพุ่มไม้ หมีน้ำแข็งมีขนสีขาวบริสุทธิ์และดวงตาที่เปล่งประกายด้วยความดุร้าย มันเป็นสัตว์ร้ายที่มีพลังในการโจมตีและป้องกันตัวเองได้อย่างยอดเยี่ยม


    จ้าวหลง: "หมีน้ำแข็ง! พวกเราต้องระวังตัว มันเป็นสัตว์ร้ายที่มีพลังมหาศาล"


    เจ้าขนเงินกระโดดขึ้นไปนั่งบนบ่าของหลงเยียน มันส่งเสียงขู่เล็กๆ ขณะที่มองหมีน้ำแข็งด้วยความระแวดระวัง


    หลงเยียนเตรียมธนูมัจฉาเวหาและลูกธนู เขามองหมีน้ำแข็งด้วยสายตาที่มั่นคงและมุ่งมั่น


    หลงเยียน: "ข้าจะใช้ธนูมัจฉาเวหาจัดการกับมัน พวกเจ้าระวังตัวด้วย!"


    หลงเยียนเล็งธนูไปที่หมีน้ำแข็ง เขารวบรวมพลังปราณและปล่อยลูกธนูออกไปด้วยความเร็วและแรง ลูกธนูพุ่งผ่านอากาศและกระแทกเข้ากับขนหนาของหมีน้ำแข็ง แต่ขนหนาของมันทำให้ลูกธนูไม่สามารถเจาะทะลุได้


    เหม่ยหลิน: "มันแข็งแกร่งมาก! เราต้องหาทางโจมตีจากทุกทิศทาง"


    เหม่ยหลินใช้พลังธรรมชาติในการสร้างกำแพงน้ำแข็งเพื่อป้องกันการโจมตีของหมีน้ำแข็ง ขณะที่หลงเยียนเตรียมลูกธนูอีกครั้ง เขาเล็งไปที่จุดอ่อนของหมีน้ำแข็งและปล่อยลูกธนูออกไปด้วยความแม่นยำ ลูกธนูพุ่งทะลุผ่านขนหนาและเจาะเข้าที่หัวใจของหมีน้ำแข็ง


    หมีน้ำแข็งร้องด้วยเสียงดังและทรุดตัวลง พื้นทุ่งหญ้าปกคลุมด้วยเลือดสีแดงที่ไหลออกมาจากร่างของหมีน้ำแข็ง


    หลี่ฉาง: "เราทำได้! ตอนนี้เราสามารถเก็บดอกเหมันต์ได้แล้ว"


    ทีมของหลี่ฉางเริ่มเก็บดอกเหมันต์อย่างระมัดระวัง ดอกไม้สีขาวที่เปล่งประกายแสงในแสงแดดทำให้ดูงดงามและล้ำค่า


    เหม่ยหลิน: "ทุกคนทำได้ดีมาก พวกเราสามารถเก็บสมุนไพรนี้ได้แล้ว เราควรเตรียมตัวสำหรับการเดินทางต่อไป"


    ทีมของหลี่ฉางรู้สึกภาคภูมิใจในความสำเร็จครั้งนี้ และพวกเขาเตรียมตัวสำหรับการผจญภัยต่อไปในทุ่งหญ้าที่เต็มไปด้วยความลึกลับและสมุนไพรหายาก การผจญภัยของพวกเขายังคงดำเนินต่อไป ความสามารถของหลงเยียนในการใช้ธนูมัจฉาเวหาได้พิสูจน์ให้เห็นถึงความเป็นผู้นำและความแข็งแกร่งของเขา เจ้าขนเงินกระโดดลงจากบ่าของหลงเยียนและกลับมานั่งเล่นอย่างสงบในขณะที่ทุกคนเตรียมตัวเดินทาง

      

    การเดินทางกลับ


    หลังจากการผจญภัยในเกาะร้าง ทีมของหลี่ฉางเตรียมตัวเดินทางกลับนิกายหมอกมหาสมุทร พวกเขาขึ้นเรือปราณข้ามสมุทร เรือปราณที่ขับเคลื่อนด้วยพลังปราณเพื่อข้ามสมุทรกลับไปยังฐานทัพของพวกเขา การเดินทางผ่านทะเลอันกว้างใหญ่เต็มไปด้วยความงดงามและความลึกลับ


    ทีมของหลี่ฉางเดินทางมาถึงท่าเรือของนิกายหมอกมหาสมุทรในยามเช้า ท้องฟ้าเต็มไปด้วยสีสันสดใสของแสงแดดที่เพิ่งขึ้น น้ำทะเลสีฟ้าเข้มที่สงบนิ่งทอดยาวไปสุดสายตา เรือปราณข้ามสมุทรลอยอยู่ที่ท่าเรือ เรือปราณที่ดูสวยงามและแข็งแกร่ง ทำจากไม้ที่ถูกเสริมด้วยพลังปราณทำให้มันเปล่งประกายแสงอ่อนๆ

    คล้ายกับเรื่องความตั้งใจเป็นเทพเซียนด้วยตนเอง ที่คุณอ่าน