ตอนที่สาม Invest in yourself
Invest in yourself
การลงทุนในตนเองนั้นคือการลงทุนที่ดีที่สุด
จากที่เราเห็นว่า ลูกคนรวยมักได้เรียนขี่ม้า เล่นเปียโน เล่นดนตรี ฯลฯ ทักษะต่างๆที่คนทั่วไปไม่สามารถมีได้หากขาดงบประมาณการสนับสนุนจากครอบครัวและเวลาพร้อมกับคำกล่าวว่า
“อับราฮัม ลินคอล์นต้องเดินทางไปกลับข้ามเขากว่าสิบชั่วโมงเพื่อไปเรียนทุกวัน”ที่จะเปลี่บยนอับราฮัม ลินคอล์นกลายเป็บุคคลผู้ยิ่งใหญ่ตามแต่ละพื้นที่ทั่วโลก
คำถามคือ
หากมีงบประมาณมากพอทำไมต้องเสี่ยงด้วย?
อย่างที่มุกตลกเคยว่าเอาไว้
“อับราฮัม ลินคอล์น อายุเท่าพ่อเขาได้เป็ประธานาธิบดีแล้วนะครับ? ตอนนี้พ่อเป็อะไรและกำลังทำอะไรอยู่?”
แนวความคิดของพ่อเื่ของความขยันหมั่นเพียรซื่อสัตย์สุจริตที่ทำมาทั้งชีวิตน่ะ
ทำให้พ่อมาได้ไกลแค่ไหนในชีวิต?
มีลูกหลานหลายคนที่หันเข้าหาทางทุจริตทั้งที่มีพ่อที่ซื่อสัตย์เป็ตัวอย่างให้เห็นเพราะพวกเขารู้ดีว่า
“ต่อให้พวกเขาพยายามซื่อสัตย์ขยันประหยัด อดทน อย่างพ่อทั้งชีวิต พวกเขาก็ไม่มีทางรวยขึ้นมาได้”
พวกเขาคิดถูก
พ่อมีเกียรติศักดิ์ความภาคภูมิใจมีความภูมิใจในชีวิตน่ะใช่ แต่อย่าถามหาความรวยจากวิถีทางนั้น
พ่อที่ซื่อสัตย์ขยันประหยัดมาทั้งชีวิตยังไม่รวยและเราที่อดทนน้อยกว่าพ่อความสามารถน้อยกว่าพ่อ ประสบการณ์น้อยกว่าพ่อ จะรวยได้หรือหากสร้างตัวมาด้วยมือเปล่าแบบไม่มีอะไรเลย?
บ็อกเซอร์ ม้าจากเื่ Animal Farm มีคำพูดติดปากว่า “ข้าจะทำงานให้หนักขึ้น”เพราะเขาเชื่อว่าหากเขาขยันและอดทน สุดท้ายเขาจะสามารถแก้ไขปัญหาได้
สุดท้ายบ็อกเซอร์ตอนหมดแรงไม่สามารถทำงานต่อไปได้อีกพวกหมูก็ส่งเขาไปโรงฆ่าสัตว์และเอาเงินที่ได้มาจากการขายบ็อกเซอร์มาซื้อเหล้ากินอย่างมีความสุข
นั่นคือสิ่งตอบแทนของคนที่ขยันซื่อสัตย์ประหยัดและอดทนมาตลอดชีวิตของเขา
การที่จะพ้นจากบ่วงความยากจนนั้น “เวลา”สำคัญเป็อันดับหนึ่งเพราะเวลาหากไม่มีแล้ว “ทักษะ”และ”เงินทุน” ที่จำเป็ต้องใช้ในการประกอบกิจการก็ไม่สามารถใช้ออกมาได้
และหากเสีย”เวลา”ไปเอาเวลาไปเดินทางข้ามูเา แทนที่จะไปเรียนเพื่อเพิ่ม”ทักษะ”
เราก็จะไม่มีสองเงื่อนไขที่จะสามารถเอาตัวรอดได้ในระบบทุนนิยมที่นิยมการมีทุนนี้
และนั่นคือการเพิ่ม”ทักษะ” ส่วนการหา”ทุน”นั้น...
บอกได้แค่ว่าคนที่พยายามให้คนจนเข้าถึงทุนได้โดนคดีตลอดไม่มีใครสามารถมีชีวิตได้อย่างสงบสุขเลยแม้แต่คนเดียวที่ผลักดันนโยบายนี้
ผมถึงได้ดีใจจนกลั้นหัวเราะไม่อยู่ทีได้เกิดใหม่เป็อ้าวป้าหม่าที่มีทุนและความสามารถมากพอ ที่จะผลักดันบางอย่าไงด้ แทนที่จะทำได้แค่เขียนงานวิจัยเท่านั้น
ั้แ่ที่ผมได้รับถ่ายทอดเคล็ดวิชาจากชาวหุยหมวกน้ำเงิน เอ๊ย ชาวยิวที่รู้จัก ผมก็มองโลกต่างออกไปอย่างสิ้นเชิง
แต่น่าเสียดายในเมื่อโลกนี้ไม่ได้มีแค่เื่ธุรกิจเ้าพ่อตลาดหุ้นเท่านั้น
“การลงทุนต่อตนเอง” ของผมนั้นคือการหาอาจารย์ฝึกปราณยุทธต่างหากไม่ใช่หาทางทำให้ตนเองรวยที่สุดในโลก เราต้องเคารพจักรวาลวิทยา cosmology ของโลกที่เราอาศัยอยู่
ว่าโลกเรานี้เชื่อมต่อกับโลกเซียนและมีปราณน้อยกว่าแต่ด้วยเหตุผลบางประการ สามารถฝึกวิชาได้เร็วกว่าโลกเซียนที่มีหินิญญาขายและมีโรงประมูลต่างๆคอยรวบรวมข้าวของที่ใช้ในการบ่มเพาะพลังมาให้เป็ทุนนิยมเสียยิ่งกว่าโลกทุนนิยมของเรา ที่ผู้ฝึกวิชาต่างๆอยู่กันแบบหลบๆซ่อนๆเสียอีก
ผมพลิกวิทยานิพนธ์ของอ้าวป้าหม่าอ่านทบทวนความทรงจำอย่างรวดเร็ว
พบว่าอ้าวป้าหม่า เก่งมากในการจบจากมหาวิทยาลัยชั้นนำของอเมริกาและเก่งทั้งในด้าน บริหารธุรกิจ รัฐศาสตร์ วิศวกรรม กฎหมาย เคมี..แต่ดันเอาเวลามาเข้าเรียนมัธยมศึกษาปีที่ห้าที่ประเทศจีนในโรงเรียนมัธยมของคนยากจนเอ๊ย คนธรรมดาทั่วไป เพราะคู่หมั้นนามไป่มู่หลิง มาเรียนในโรงเรียนของคนทั่วไปเพื่อพยายามจะหลีกหนีจากอ้าวป้าหม่านั่นเอง
ผมพยักหน้าและเห็นด้วยในใจ
ดีมาก แก้ปัญหาได้ดี เป็สาวแสดงว่ามีเวลาในชีวิตมาก จงใช้มันเพื่อตนเอง เพราะนั่นคือสิ่งที่มีค่ามากที่สุดและไม่สามารถเรียกกลับคืนมาได้อีกแล้วในอนาคต..ยกเว้นคุณจะเป็นางเอกที่ย้อนเวลากลับมาหลังจากที่โดนน้องสาวและคู่หมั้นที่ไว้ใจทรยศล่ะนะ
18K
