วิถีปราณผกผัน: คู่มือเยียวยาชีวิต
ตอนที่ 25: มิติพิษบิดเบือนและก้าวแรกสู่จุดสูงสุด
เมื่อพ้นจากสะพานกระจกมรณะมาได้ นนท์พบว่าตนเองไม่ได้ก้าวเข้าสู่ห้องโถงธรรมดา แต่เขากลับถูกขังอยู่ใน "ห้องพิธีเปลี่ยนิญญา" ที่ดูเหมือนจะตั้งอยู่ต่างมิติ พื้นที่ในห้องนี้บิดเบี้ยวไปมาเหมือนภาพวาดที่ถูกราดด้วยน้ำ ความเป็จริงและภาพลวงตาผสมผสานกันจนแยกไม่ออก
"น่าประทับใจ... ที่ผ่านมาถึงลำดับที่ 2 ได้ด้วยการ 'ดูดซับ' วิชาของคนอื่น แต่ที่นี่... แกจะไม่มีอะไรให้ดูดซับอีกแล้ว"
เสียงก้องกังวานดังออกมาจากทั่วทุกทิศทาง ร่างของชายหนุ่มในชุดสีเงินขลิบทองค่อยๆ ก้าวออกมาจากรอยแยกของมิติ เขาดูหนุ่มแน่นและทรงพลังอย่างเหลือเชื่อ ใบหน้าไร้อารมณ์ บนหน้าผากมีเลข "๒" สลักด้วยอักขระสีเงิน
หมอพิฆาตลำดับที่ 2: "ฉันคือผู้คุมกฎแห่งมิติพิษ วิชานี้คือ 'มิติพิษบิดเบือน' ฉันสามารถตัดแกแยกเป็ชิ้นๆ โดยที่แกไม่ทันรู้ตัวด้วยซ้ำ ว่าส่วนไหนของร่างแกที่ยังอยู่ที่เดิม และส่วนไหนที่ถูกย้ายไปสู่นรก"
เขาสะบัดนิ้ว! อากาศรอบตัวนนท์พลันฉีกขาดออกเป็แผลขนาดเล็ก กระแสลมพิษมหาศาลพุ่งออกจากรอยแยกนั้น! นนท์พยายามจะก้าวถอยหลัง แต่ทว่าพื้นที่ที่เขาก้าวลงไปกลับไม่ใช่พื้นอีกต่อไป มันกลายเป็หลุมลึกที่เชื่อมต่อกับก้นบึ้งของมิติมืด!
นนท์เพ่งสมาธิไปที่ประสาทัั เขาไม่ได้ใช้เพียงดวงตา แต่ใช้ 'ปราณัฟ้า' ััถึงความสั่นะเืของมิติรอบข้าง
นนท์คิดในใจ: *การบิดเบือนมิติ? ไม่... มันคือการซ้อนทับของคลื่นพลังงานพิษที่สูงเกินกว่าที่มนุษย์ทั่วไปจะรับได้ มันไม่ใช่เวทมนตร์ แต่มันคือพิษที่กัดกินโครงสร้างของสเปซ!*
หมอพิฆาตลำดับที่ 2 เริ่มโจมตีถี่ขึ้น รอยแยกมิตินับสิบปรากฏขึ้นรอบตัวนนท์ บางครั้งมันโผล่มาหั่นแขน บางครั้งโผล่มาหั่นขา นนท์ได้รับาแเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ทว่าในขณะที่เขาสูญเสียเื ปราณัฟ้าในร่างเขาก็เริ่มตอบสนองอย่างบ้าคลั่ง!
นนท์: "มิติที่บิดเบี้ยว... ก็คือมิติที่ขาดเสถียรภาพ! หากฉันผกผันความสั่นะเืนี้ได้ล่ะก็... ผลลัพธ์จะเป็ยังไง?"
นนท์ไม่ได้ตั้งรับอีกต่อไป เขารวบรวมปราณทั้งหมดไว้ที่จุดศูนย์กลางร่าง! ไม่ใช่การป้องกัน แต่เป็การ 'ปล่อย' พลังงานมหาศาลในทิศทางที่สวนทางกับแรงบิดเบือนมิติของอีกฝ่าย!
"วิถีผกผัน... ะเิสุญญากาศัฟ้า!"
บรึ้มมม—!
แรงอัดอากาศจากการปะทะกันของ 'พลังพิษมิติ' และ 'พลังผกผัน' ทำให้ห้องมิตินี้สั่นะเือย่างรุนแรง รอยแยกมิติที่เคยซ้อนทับกันอยู่ค่อยๆ พังทลายลง เผยให้เห็นสถานที่จริงของห้องพิธีนี้!
หมอพิฆาตลำดับที่ 2 ใจนเสียหลัก "เป็ไปไม่ได้! แกสลายโครงสร้างมิติของฉันด้วยการหักล้างพลังงานเนี่ยนะ?!"
นนท์ไม่รอช้า เขาพุ่งตัวผ่านรอยแตกที่เขาสร้างขึ้นมา กระชากคอเสื้อของหมอพิฆาตลำดับที่ 2 ไว้แน่น แรงกดดันจากปราณัฟ้าข่มให้ชายหนุ่มผู้คุมมิติต้องคุกเข่าลง!
นนท์: "พิษของแกมีไว้บิดเบือนความจริง... แต่สำหรับฉัน ความจริงเดียวคือ 'ความตาย' ที่กำลังรอแกอยู่"
วูบ—!
นนท์สกัดเอา 'พิษมิติ' ออกมา! พลังงานนี้แปลกประหลาดกว่าที่เขาเคยเจอ มันเย็นเยียบและว่างเปล่า แต่มันกลับทำให้ 'ดวงแก้วัฟ้า' ในตัวนนท์สว่างขึ้นจนกลายเป็สีเงินยวง!
ข้อความสีทองสว่างวาบขึ้นในความคิดของนนท์:
‘ดูดซับพลังพิษมิติระดับสูงสุดสำเร็จ: เพิ่มอายุขัยขึ้น 20 ปี!’
‘ปลดล็อกทักษะ: ก้าวย่างมิติผกผัน (สามารถเคลื่อนที่พริบตาผ่านช่องว่างมิติ)!’
‘อายุขัยรวมปัจจุบัน: 156 ปี 3 เดือน’
หมอพิฆาตลำดับที่ 2 สิ้นฤทธิ์ลงในพริบตา ร่างกายที่เคยทรงพลังบัดนี้ไร้ซึ่งการป้องกัน นนท์โยนร่างนั้นทิ้งไปข้างทาง ก่อนจะหันไปมองประตูบานสุดท้ายของสภาหมอศากยะ
เื้ัประตูนั้น... เขาได้ยินเสียงหัวใจที่เต้นอย่างทรงพลัง ไม่ใช่มนุษย์... แต่เป็สิ่งที่สภาหมอศากยะเฝ้าฟูมฟักมาตลอดร้อยปี!
นนท์ก้าวเดินไปข้างหน้าด้วยก้าวย่างมิติผกผันที่เพิ่งได้รับมา ร่างของเขาหายไปในอากาศและไปปรากฏตัวอยู่หน้าประตูบานั์ในชั่วพริบตา
นนท์: "ระดับที่ 2 ล้มลงแล้ว... เหลือเพียงหัวหน้าสภา... ความลับของตระกูลเวชการ และชีวิตที่ถูกขโมยไป... ฉันจะเอาคืนมาให้หมด!"
---
711
![ลำปางหนาวมาก [จบ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1580925244_39552430.webp)
