ถุงมือฟ้าประทาน

เจมส์ไม่ได้เข้าไปทักทายโมนาหรือโจ เขาแค่นั่งอยู่กับสาวๆ และหุ่นแบนเนอร์

ทอยเป็นคนสนุกสนานทุกที่ทุกเวลา ดังนั้นเขาจึงไม่สามารถทำตัวว่างได้ หันไปพูดคุยกับเลขาสาวสามคนด้วยใบหน้าเจ้าเล่ห์

“นี่ๆ พวกคุณคิดว่าใครจะชนะเหรอ”

แพรไหมเอียงคอเล็กน้อย ตอบไปว่า “น่าจะไอรีนนะคะ”

“ฉันเองก็คิดว่าไอรีน” ซีเปียกล่าว

“ฉันด้วย” หยกเสริม

“แหม ไม่พนันข้างคุณดิวหน่อยเหรอครับ” ทอยเกาศีรษะเก้อเขิน

“ไม่ ผู้ชายคนนั้นไม่ใช่นักแข่ง ในขณะที่ไอรีนเป็นนักแข่งจากประเทศอังกฤษ เธอมีความได้เปรียบในสนามแข่ง สำหรับดิว...โอกาสชนะแทบไม่มี” แพรไหมวิเคราะห์ตามภาพรวม

กล่าวด้วยความสัตย์จริงหญิงสาวไม่ได้มีอดีตกับดิว แค่มองจากสิ่งที่เห็นเท่านั้น

หยกและซีเปียก็คิดไม่ต่างกัน

ดิวเป็นแค่คนธรรมดา นักร้องคนหนึ่งเท่านั้นเอง เขาจะสามารถชนะนักแข่งจากอังกฤษได้อย่างไร

“จะพนันกันใช่ไหม” ระหว่างนั้นเจมส์พูดขึ้น ทำเอาทอยตาลุกวาว

“ใช่ครับ ผมจะพนันกับสาวๆ แต่พวกเธอดันวางเดิมพันข้างไอรีนกันหมด ขืนผมวางข้างดิวก็คงแพ้ เสียเงินหลายบาท” ทอยเกาศีรษะเก้อเขิน ไม่คิดเลยว่าจะถูกมองออกได้ง่ายๆ

“งั้นผมจะเดิมพันข้างดิว พวกนายก็ลงข้างไอรีนก็แล้วกัน”

คำพูดของเจมส์ทำให้ทอยตาลุกวาว รวมถึงเลขาสาวสวย 3 คน

“จริงงั้นเหรอครับเจ้านาย เจ้านายไม่เปลี่ยนใจแน่นะ” ทอยถามย้ำ

“จริง แต่ถ้าหากนายยังถามซ้ำๆ ฉันนี่แหละจะให้นายวางเดิมพันข้างดิวแทน”

“ไม่ไม่ไม่ ผมไม่กล้าสงสัยอะไรอีกแล้ว” ทอยรีบยืนยันคำตอบ ก่อนที่จะสูญเงินที่ควรได้

“เอาล่ะ มาเดิมพันกัน ว่าใครจะเป็นผู้ชนะในระหว่างการแข่งขันครั้งนี้” เจมส์ไม่คิดอะไรมากอยู่แล้ว นี่เป็นการเล่นระหว่างเวลา อีกทั้งยังทำให้เลขาสาวสนิทสนมกันยิ่งขึ้น

พวกเขาเริ่มวางเดิมพัน โดยเจมส์เป็นคนเดียวที่วางข้างดิว

ไอรีนเป็นนักแข่งจากประเทศอังกฤษ มากด้วยฝีมือมีเพียงคนโง่เท่านั้นที่จะพนันข้างเขา

การแข่งขันครั้งนี้แทบไม่ต้องดูก็รู้ว่าใครชนะ ดังนั้นสามสาวจึงอดไม่ได้ต้องยิ้มร่า

ดูเหมือนว่าการหาเงินมาใช้จะง่ายกว่าที่คิด

รถสองคันวิ่งวุ่นในสนาม พวกเขาคิดว่าไอรีนจะต้องเป็นฝ่ายชนะ แต่อย่างใดก็ตามเรื่องที่ไม่น่าเชื่อก็เกิดขึ้น ดิวกับเป็นฝ่ายชนะขาดลอย ในขณะที่ไอรีนถูกทิ้งให้อยู่ข้างหลัง

สิ่งที่เกิดขึ้นมันน่าเหลือเชื่อเกินไป ทุกคนแทบไม่สามารถรับสิ่งนั้นได้ โดยเฉพาะคนที่เดิมพันข้างนักแข่งจากอังกฤษ

“คุณโจ...หานักแข่งจากอังกฤษมาแน่เหรอ ทำไมถึงได้กากแบบนั้น” หยกเริ่มวิจารณ์ออกมาตรงๆ โดยลืมเลยว่าตัวเองกำลังพูดจาหยาบคายอยู่

“นั่นสิครับ นักแข่งบ้าอะไรอ่อนปวกเปียก นึกว่าจะขับดีกว่านี้อีก ที่ไหนได้ ขยะเอ้ย” ทอยเสริม แต่ขอละทำไมถึงต้องเต้น ไม่ใช่ว่ากำลังอารมณ์เสียเหรอ

เจมส์เองก็คาดไม่ถึงเช่นกัน ไม่คิดเลยว่าผลสุดท้ายจะลงเอยแบบนี้

“มีหวัง โจได้เสียคลับกินโซให้ดิว...”

โจเคยบอกเรื่องการเดิมพันให้ฟัง คลับกินโซคือหนึ่งในแหล่งทำรายได้ของเขา ตั้งอยู่ในเมืองเชียงใหม่ ทำเลทอง หนึ่งในคลับมีชื่อเสียงระดับไฮเอนด์

“ท่านประธาน...” แพรไหมตีหน้าเศร้า เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นมันกระทันหันเกินไป ไม่คิดเลยว่าคนรับทรัพย์จะเป็นเจมส์

“เอาล่ะ ไม่ต้องทำหน้าแบบนั้น วันนี้ผมจะเลี้ยงบุฟเฟ่ต์พวกคุณเอง เพราะงั้นพอใจไหม”

บุฟเฟ่ต์ราคาไม่กี่บาทเท่านั้นแหละ แต่มันก็ดีกว่าไม่ได้อะไรเลย โดยเฉพาะช่วงเวลาที่อยู่กับเจมส์มันวิเศษที่สุด ดังนั้นสาวๆ จึงไม่มัวคิดเกี่ยวกับเงินเล็กน้อยที่เสียให้กับการเดิมพัน

“เจ้านาย ดูเหมือนว่าบนสนามแข่งกำลังมีเรื่องกันนะครับ” ทอยชี้ให้ดูบนสนาม เป็นจริงอย่างที่เขาพูด

นักแข่งจากอังกฤษพยายามทำร้ายดิว บาโลคือคนที่อยากสู้กับเขา ทว่าสุดท้ายกลับถูกดิวทำให้นอนลงไปกองกับพื้น ภายหลังนุชรีเลขาของโจจึงสั่งให้บอดี้การ์ดควบคุมตัวเขาไว้อย่างแน่นหนา

ดิวกลายเป็นได้รับเสียงเชียร์รอบด้าน ใครหลายคนอดไม่ได้ต้องแสดงความชื่นชมเขา นอกจากทักษะขับรถแล้วยังมีทักษะการต่อสู้อีก

น่าประทับใจเกินไปแล้ว

“น่าสนใจ....” เจมส์ยืนดูอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเดินทางกลับด้วยเครื่องบิน

สำหรับสวนสนุกนั่นเขาไม่ได้เข้าไปดูนัก ทุกอย่างปล่อยให้นักรบจัดการ ชายหนุ่มอยากแสดงฝีมือตัวเองให้พ่อได้รับรู้ บางทีเขาอาจจะอยากก้าวข้าม และแสดงความสามารถทุกอย่างของตัวเอง ดังนั้นเจมส์จึงไม่ต้องการมีส่วนร่วม

โดยสรุปเจมส์เป็นเพียงผู้ถือหุ้นคนที่ 5 ที่ไม่มีบทบาทสำคัญนั่นเอง

.........

หลายวันผ่านพ้น เจมส์ที่อยู่บนเรือได้รับสายจากทางเกาหลีใต้ ค่ายเพลง NG ที่เขามีหุ้นอยู่

“ว่ายังไงประธานคัง” ชายหนุ่มกล่าวทักทายด้วยรอยยิ้ม “คิดถึงผมเหรอ ถึงได้โทรมาหา”

คังโยซอนผู้ถือหุ้นอันดับ 2 คือประธานตอนนี้ก็ไม่ผิดนัก เขาคือผู้กำหนดทิศทางต่างๆ ของ NG ในขณะที่เจมส์เพียงมองห่างๆ

คังโยซอนที่ได้ฟังก็ขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน นึกย้อนไปตอนนั้นครั้งแรกที่เจอกัน เจ้าเด็กนี่ยังยียวนกวนประสาทเหมือนเดิม

“ไม่ได้คิดถึง แค่โทรมาบอกว่าวง Bad Girls กำลังจะเดินทางไปเล่นคอนเสิร์ตที่ไทยเท่านั้นเอง”

“หืม...ใครกันล่ะ มีเงินถึงขนาดจ้างมา เป็นคอนเสิร์ตใหญ่เหรอ?” ชายหนุ่มเลิกคิ้วถาม ตอนนี้ค่าตัววงไม่ใช่ถูกๆ ผู้ประกอบการรายย่อยอย่าคิดอย่าฝัน

“ไม่ใช่ พวกเธอถูกว่าจ้างในฐานะพรีเซ็นเตอร์ แบรนด์เสื้อผ้าตัวใหม่ที่ทางนั้นบอก ชื่อว่า 'สิบแปดมงกุฎ'”

“หืม...สิบแปดมงกุฎ ไม่เคยได้ยินชื่อ” เจมส์ส่ายหน้า แล้วหันไปถามข้อมูลจากเลขาสาวที่คลุกอยู่กับวงการแฟชั่นราคาแพง แต่ผลคือเหมือนเดิม

เธอไม่รู้จักแบรนด์ 'สิบแปดมงกุฎ'

คังโยซอนเล่าต่อ “เป็นแบรนด์ใหม่ พวกเขามีเงินหนาดังนั้นจึงเลือก Bad Girls ในขณะที่กำลังมีชื่อเสียง จากที่ผมคาดเดา กลยุทธ์ทางนั้นคือต้องการใช้ชื่อเสียงวงเป็นหลัก เพื่อกระจายฐานลูกค้าที่เป็นแฟนคลับ โดยเฉพาะในช่วงเวลานี้ที่วงโด่งดังและไม่เคยไปเล่นที่ไทยมาก่อน หากได้เป็นพรีเซ็นเตอร์เจ้าแรกล่ะก็ คิดดูสิว่ามันจะเกิดอะไรขึ้น”

“แบรนด์จะถูกพูดถึงในชั่วข้ามคืน ทุกคนจะรู้จัก'สิบแปดมงกุฎ'” เจมส์เสริม

“ใช่ คนวางกลยุทธ์ฉลาดมาก ด้วยเงินจำนวนนี้ที่ทุ่มกับวง Bad Girls จะช่วยให้พวกเขาโด่งดังในชั่วพริบตา”

“เอาล่ะ ทำตามที่คุณเห็นว่าสมควร แต่ทุกอย่างต้องได้มาตรฐาน จำไว้ว่าวง Bad Girls ไม่ใช่นักร้องข้างถนน”

“แน่นอน ดังนั้นเวทีจึงต้องยิ่งใหญ่ มันเป็นรันเวย์ จากแผนภาพคร่าวๆ ที่ทางนั้นส่งมานางแบบจะเดินบนเวที ในขณะที่วง Bad Girls เล่นเพลง” คังโยซอนเป็นประธานบริษัท ดังนั้นจึงมีข้อมูล รู้ว่างานของฝ่ายนั้นจะมีรูปแบบเช่นไร ยิ่งใหญ่มากน้อยแค่ไหน

เจมส์พบว่ามันน่าสนใจขึ้นเรื่อยๆ ตั้งแต่ที่เขากลายเป็นคนร่ำรวยก็ไม่ได้ไปดูแฟนชั่นโชว์นัก เพราะมองว่ามันน่าเบื่อ เข้าไม่ถึงชุดเหล่านั้น แตกต่างจากเลขาที่ชอบไปดูบ่อยๆ และมักจะซื้อกลับมาเป็นคอลเลคชั่นหลายสิบชุด

ฟังจากปากคังโยซอนเล่ามา งานโชว์ครั้งนี้คงต่างจากครั้งก่อน ดังนั้นเขาจึงไม่อยากพลาดโอกาสร่วมงาน และรอคอยวันได้พบกับโกมินจองอีกครั้งหนึ่ง

.....

ตึกณดาวัน

นี่เป็นหนึ่งในตึกใหญ่ที่มีผู้ให้ความสนใจจำนวนมาก โดยเฉพาะวันเสาร์อาทิตย์แทบไม่มีพื้นที่ว่างจอดรถ เจมส์ไม่เคยมาที่นี่ แต่ก็ได้จอดในโซนวีไอพีเพราะขับรถ 'ลีมูซีน'

ความดังของวง Bad Girls แทบไม่ต้องบอก ดังนั้นผู้เข้าชมงานจึงมีจำนวนล้นหลาม

เจมส์ไม่ได้แจ้งผู้จัดว่าตนเดินทางมา จึงไม่อยู่ในกลุ่มวีไอพีด้านหน้า แต่กระนั้นก็ได้ทำเลเหมาะๆ เพราะทอยอยู่เชียงใหม่ จึงสามารถสละเวลามาจองพื้นที่รับชมได้

รันเวย์เป็นสีแดง ทอดยาวและยิ่งใหญ่อลังการ มีการถ่ายทอดสดด้วย เห็นแบบนี้เจมส์ก็ยิ่งวางใจ ดูเหมือนว่าแบรนด์ 'สิบแปดมงกุฎ' จะเตรียมตัวมาดี

นักข่าวหลากช่อง แฟนคลับล้นหลาม และยังมีไฮโซชื่อดังจำนวนมากทั้งจากเชียงใหม่และกรุงเทพฯ เจมส์เคยเห็นหน้าพวกเขาบ่อยครั้งในงานต่างๆ แต่ไม่ได้ใส่ใจ เพราะมองว่าเป็นผู้ประกอบการรายย่อย ไม่ควรเสียเวลาคุยด้วย

เวทีเริ่มลุกเป็นไฟเมื่อวง Bad Girls แสดงโชว์

พวกเธอมาในเพลง Love Attack

นี่คือเพลงที่กล่าวถึงความรักอันร้อนแรง เหมือนดังเปลวไฟของปีศาจร้าย

โกมินจองและสมาชิกอีกสี่คนออกมาในชุดรัดรูปสีดำ มันเป็นชุดของแบรนด์ 'สิบแปดมงกุฎ' เซ็กซี่และเย้ายวน เต็มไปด้วยเสน่ห์ของผู้หญิงสะพรั่ง ที่ชายใดเห็นแล้วต้องห้ามใจไม่อยู่

เวทีเริ่มลุกเป็นไฟเรื่อยๆ เพลงของสาวๆ โดดเด่นและท่าเต้นเองก็เช่นกัน นอกจากนั้นชุดของทางแบรนด์ 'สิบแปดมงกุฎ' ก็เป็นตัวเฉิดฉายในงาน พร้อมด้วยเครื่องเพชรจาก 'อมีด้า' ของเจสซี่ คู่หมั้นเรืองฤทธิ์หนึ่งในผู้ถือหุ้นสวนสนุก

5 สาวสวยที่ยืนอยู่บนเวทีไม่ด้อยกว่าบรรดานางแบบเลย โดยเฉพาะโกมินจองหรือในชื่อวงการโซรัม แทบไม่อาจทำให้เจมส์ละสายตาไปจากเธอได้

คนในงานเริ่มส่งเสียงเชียร์สาวๆ เช่นเดียวกับคนที่ดูผ่านสตรีมมิ่งทางบ้าน