ฐปนนท์อุ้มคนเมาแล้วพาไปที่ห้องอย่างทุลักทุเลร่างอรชรถูกเหวี่ยงลงบนที่นอนไม่ถึงกับแรงมากแต่ก็พอให้คนเมารู้สึกตัวเล็กน้อย
“โอ๊ยปวดหัว”
“อาบน้ำแล้วนอนซะ” เขาสั่งพร้อมกับหันหลังเปิดประตูแต่ไม่ทันไรเสียงดังตุบก็ดังอยู่ด้านหลังเขา
“โอ๊ย”ร่างอรชรกลิ้งลงมานอนที่พื้นสภาพหน้าคว่ำลงที่พื้น
“แม่คุณเอ๊ยนอนเหมือนตายเลยโตขนาดนี้ยังโง่ให้ตกเตียง” เขานั่งยองๆแล้วประคองให้คนเมาลุกนั่งก่อนจะตัดสินใจพาไปที่ห้องน้ำเปิดฝักบัวหวังว่ากชอรจะสร่างเมาแต่ก็ไร้ผลเพราะกชอรคออ่อนคอพับไปต่อหน้าต่อตาเขา
“ไปโดนตัวไหนมาถึงอาการเหมือนคนตายแบบนี้”เขาบ่นพร้อมกับอุ้มร่างอรชรกลับที่เตียงแล้วถอดชุดเดรสออกพร้อมกับดึงมาคลุมให้
“ถอดแค่นี้นะเพราะไม่งั้นปอดบวมแน่นอนส่วนตัวที่ปิดของสำคัญคงไม่เท่าไรทนเหม็นไปยันเช้าละกัน”
“ร้อน”ร่างอรชรพลิกไปมาแล้วใช้เท้าค่อยๆยันผ้าห่มออกจนพ้นตัวแล้วหันข้างหน้ามาทางเขา แสงไฟสลัวทำให้รูปร่างอรชรดูเซ็กซี่จนเขาเผลอใจยืนมองแล้วก้าวเท้าเข้าไปใกล้พร้อมกับยื่นมือไปแตะที่หัวไหล่เพื่อปลุกหญิงสาวเผื่อจะได้สติ
“เธอ”
“อือ”
“กช”
“อือ”มือเรียวปัดมือเขาออกแล้วพลิกนอนหงายรูปร่างอรชรสมส่วนแม้ในความสลัวของแสงไฟก็พอให้คนที่ได้เห็นรับรู้ได้ว่าหญิงสาวรูปร่างดีทีเดียวเขายิ้มแล้วดึงผ้าห่มมาคลุมให้ก่อนจะหันหลัง
“ทิ้งกชทามมาย ฮือ”เสียงสะอื้นทำให้เขาหันกลับแล้วนั่งลงบนที่นอนใช้มือลูบศีรษะคนที่นอนเพ้อ
“แฟนทิ้งเหรอรถก็ถูกยึดมิน่าเธอถึงทำตัวเละเทะแบบนี้เท่าที่ฉันดูเธอไม่น่าจะเป็ผู้หญิงขี้เมาขนาดนี้หรอกนะ”เขาเดินไปเปิดไฟแล้วมองหากาแฟเพื่อชงแก้อาการง่วงเพราะคืนนี้คงไม่ได้นอน
“ฉันจะทำงานหาเงินเยอะๆ”กชอรโพล่งออกมาราวกับเป็สิ่งที่อัดอั้นอยู่ในใจก่อนจะเงียบเสียงไปส่วนคนที่กำลังชงกาแฟก็ได้แต่หัวเราะเบาๆเพราะเขาก็งงตัวเองว่าทำไมต้องมาอยู่เฝ้ากชอร
“ง่วงนะกาแฟคงเอาไม่อยู่”ฐปนนท์เดินไปนอนที่โซฟาแล้วก็เผลอหลับไปยันรุ่งเช้า
เช้าวันรุ่งขึ้นเป็วันหยุดติดกชอรนอนตื่นสายกว่าทุกวันร่างอรชรพลิกไปมาและเหยียดแขนเหยียดขาพร้อมกับร้องเพลงด้วยความสบายใจและก็นึกได้ว่าเมื่อคืนเหมือนตนจะได้รับรางวัลชนะเลิศ
“เงินแสนอยู่ไหน”กชอรมองหาซองสีขาวแล้วก็ใอีกครั้งเมื่อเห็นเ้านายนอนอยู่บนโซฟาและก็ส่งเสียงกรนเล็กน้อย
“ตายล่ะเขามานอนตอนไหนหรือว่าเมื่อคืน ว้าย!” กชอรเอามือกอดอกไว้เพราะตัวเองสวมแค่ชุดชั้นใน
“เดรสหายไปไหน”เมื่อรวบรวมสติได้ก็เดินไปหยิบไม้กวาดแล้วฟาดไปที่ข้างลำตัวของฐปนนท์สามครั้ง
“โอ๊ย!”เขาร้องลั่นแต่คนโมโหก็ยังทำท่าจะฟาดอีก
“ไปใส่เสื้อผ้าไม่อายฉันหรือไงแก้ผ้าแบบนี้ไม่น่าเลยเมื่อคืน”
“อะไรนะ เมื่อคืนปล้ำฉันเหรอ”กชอรฟาดไม้กวาดใส่ข้างลำตัวเขาอีกครั้ง
“หยุด!”
“คุณปล้ำฉัน”
“ไม่ได้ปล้ำจับดูสิมันเจ็บไหมล่ะ”เขาพูดด้วยความโกรธแต่คนฟังก็ใช้มือแตะที่่ล่างตามที่เขาบอกด้วยความสงสัย
“ไม่เจ็บแต่ชุดเดรสฉันหายไปไหน”
“ฉันถอดออกเอง”
“ไอ้บ้า!”กชอรหันไปมองแจกันทรงสูงแล้วหยิบจะเขวี้ยงใส่เขาต้องหยุดความคิดนั้นอย่างรวดเร็ว
“ถ้าฉันาเ็เพราะแจกันฉันไล่เธอออก”เขากัดฟันกรอดด้วยความโกรธทำให้กชอรหยุดแล้วตะคอกถามเขาด้วยน้ำเสียงเคร่งเครียด
“เมื่อคืนปล้ำฉันทำไมฮือๆ”ร่างอรชรปล่อยแจกันทิ้งลงพื้นจนแตกกระจายแล้วสะอื้นร่ำไห้
“บ้า”เขาตอบสั้นๆแล้วลุกทำท่าจะไปเข้าห้องน้ำ
“ฉันถามหูหนาวหรือไง” กชอรคว้าข้อมือเขาไว้แต่เขาลื่นน้ำที่ไหลออกจากแจกันที่แตกทำให้ลื่นล้มหน้าฟาดมาที่หน้าผากของกชอรจนหญิงสาวร้องเสียงดังลั่นเพราะรู้สึกเจ็บ
“โอ๊ย!” มือเรียวดันหน้าเขาออกจนทำให้เขาเห็นรอยแดงที่เกิดจากแรงปะทะ
“แดงเลยเจ็บมากเหรอ”เขาโน้มมาถามแล้วจ้องรอยแดงบนหน้าผากจากลืมว่าปลายจมูกของอีกคนแตะที่คางเขาพอดี
“อุ๊ย”กชอรดันหน้าออกแต่เขากับเลื่อนริมฝีปากมาแตะที่แก้มเนียนเบาๆ
“ไม่อาบน้ำก็ยังหอมแสดงว่าตัวหอม”เขายิ้มแล้วก็ทำตาลุกโตเพราะมือเ้ากรรมดันไปบีบพวงรักเขาเต็มแรง
“ฉวยโอกาสนี่แน่ะเมื่อคืนปล้ำเรียบร้อยแล้วใช่ไหมถึงกล้าหอมแก้มแบบนี้”
“เธอเอามือกดไอ้นั่นดูนะว่าเจ็บหรือผิดปกติหรือเปล่าถ้าไม่แน่ใจไปแก้ผ้าในห้องน้ำถ่างขาเอากระจกส่องมองนะ”
“คุณไม่ได้ปล้ำแน่นะ”
“ฉันแค่ถอดชุดเดรสเธอออกแล้วลากไปที่เตียง”
“ละลาก”
“ใช่”เขาตอบแล้วเดินเข้าห้องน้ำปล่อยให้กชกรเอามือลูบหน้าผากตัวเองอยู่อย่างนั้นไม่กี่นาทีเขาก็ออกมาด้วยใบหน้าที่สะอาดสะอ้านดูสดชื่นก่อนจะเดินไปหยุดที่โต๊ะเครื่องแป้งมองทรงผมแล้วจัดทรงนิดหน่อย
“คุณจะไปไหน”
“กลับคอนโดไม่แน่อาจจะไปแค่เปลี่ยนชุดแล้วกลับบ้านที่นครปฐม”
“หยุดสามวัน ฉันคงได้แต่นอนที่ห้อง”
“รถก็มีขับไปเที่ยวสิ”
“ไม่ได้ค่ะฉันต้องประหยัดเพื่อเก็บเงินอยากเที่ยวก็ได้แค่เที่ยวทิพย์ไปก่อน”ดวงตาคู่งามดูเศร้าเล็กน้อยทำให้ฐปนนท์นึกอะไรออกเลยหันไปบอกให้หญิงสาวไปอาบน้ำแต่งตัว
“อยากไปเที่ยวเหรอไปบ้านฉันไหมที่นั่นมีสวนพ่อกับแม่อยู่ที่นั่นอากาศดีบ้านติดแม่น้ำด้วยไปไหมถ้าอยากไปก็ไปอาบน้ำซะให้เวลาสิบนาที”
“ค่ะ”กชอรไม่ได้ลังเลเพราะรู้สึกเบื่อเต็มทีั้แ่เลิกกับตรีภพก็ประหยัดทุกวิธีทางและก็แทบไม่ได้ออกไปเที่ยวไหนอีกพอได้งานที่บริษัทเขาก็ต้องประหยัดเงินไว้ผ่อนรถและเมื่อทบทวนเื่ราวที่ผ่านมาเขาคงไม่ได้น่ากลัวกชอรตัดสินใจได้ก็รีบแต่งตัวเสร็จและเดินตามเขามาที่รถ
“ใครบอกว่าให้ขับรถไปไปคันเดียวกันเปลืองน้ำมัน”
“แต่ว่า” กชอรเริ่มรู้สึกกลัวเล็กน้อยหากไปคันเดียวกับเขาเกิดอะไรขึ้นก็คงไม่มีรถขับกลับแต่เมื่อเขาทำสีหน้าไม่พอใจเลยรีบก้าวเข้าไปในอย่างรวดเร็ว
“ไปคอนโดฉันก่อนเอาเสื้อผ้าก่อนที่นั่นมีแต่เสื้อเก่าๆไม่ได้ไปนานล่ะเดี๋ยวต้องโทรบอกแม่ให้คนจัดห้องนอนแขกไว้ให้ด้วย”
“ค่ะ”กชอรนั่งนิ่งจนถึงคอนโดเขาและกะจะนั่งรอที่รถแต่เขาก็ดุให้ไปรอที่ห้องจนต้องตามไปนั่งรอที่ห้องทั้งที่รอที่รถก็ได้เหมือนกัน
“เก็บเสื้อพวกนี้ยัดใส่กระเป๋าให้ฉันด้วยจะไปอาบน้ำ”เขาหยิบกระเป๋ามาให้กชอรเก็บเสื้อผ้าให้แล้วเดินเข้าห้องน้ำไป
“ที่แท้หาคนเก็บของให้ ไม่เห็นเป็เ้านายไม่ทำให้หรอกนะฉันยังไม่อยากตกงานตอนนี้เฉยๆหรอกน่า”กชอรเก็บเสื้อผ้าไปบ่นไปจนเสร็จเรียบร้อยและนั่งเล่นโทรศัพท์มือถือรอเขาจนกระทั่งมีสายเรียกเข้าที่เครื่องเขาและก็ถูกสั่งให้กดรับสายแทน
“คุณนนท์อาบน้ำอยู่ค่ะ”
“เธอเป็ใคร” น้ำเสียงเข้มและแฝงด้วยความน่ากลัวทำให้กชอรเงียบเพราะเกรงจะตอบอะไรผิดไป
“ฉันถามเธอเป็ใครไปอยู่กับคุณนนท์ได้ยังไงอยู่คอนโดใช่ไหม”
5K
