“เหนือสวรรค์ ยังมีข้า”

แรงสั่นไหวจากหยกโบราณยังคงแผ่ออกทั่วถ้ำ ความมืดทึบถูกแทนที่ด้วยแสงสีแดงหม่นที่แผ่คลุมทั่วผนังหิน เฉินหยวนลืมตาขึ้น ดวงตาข้างซ้ายกลายเป็นสีทมิฬสนิท ราวกับหลุมลึกไร้ก้น ส่วนตาข้างขวา กลับเรืองประกายสีทองอ่อนสั่นไหวเป็นระลอกคลื่น

“เจ้ากำลังเปลี่ยนแปลงไป… และโลกจะไม่อาจหยุดมันได้อีก”

เสียงของอวิ๋นหมิงดังก้องในหัว คล้ายคำเตือน คล้ายคำประกาศโชคชะตา

เฉินหยวนกำหยกแน่นกว่าเดิม หยกที่ดูราวกับจะหลอมละลายไปพร้อมกับเลือดในฝ่ามือ เขาสัมผัสได้ถึง “บางอย่าง” ที่ปะทุอยู่ภายใน—พลังที่ไม่ใช่ลมปราณ ไม่ใช่เต๋า แต่เป็นพลังที่บิดเบือนความจริงทุกอย่างรอบตัว

แผ่นศิลาหน้าเขาเกิดรอยแตกยาวนับสิบเส้น…
ทั้งที่เขายังไม่ได้ขยับแม้แต่นิ้วเดียว

ทันใดนั้น—

ปึ้ง! ปึ้ง! ปึ้ง!

ตราประทับสีดำสามดวงลอยขึ้นจากผิวหยก
และผสานเข้ากับร่างเขาโดยตรง!

เลือดภายในตัวเดือดพล่าน
สายเลือดโบราณพุ่งขึ้นสู่ศีรษะอย่างรุนแรง
ความเจ็บปวดเปรียบดังเข็มนับพันปักลงในเส้นประสาททุกเส้น

แต่เฉินหยวนกลับกัดฟันไม่ร้องสักคำ
เพราะเขารู้—นี่คือการทดสอบของชะตา
หากแพ้… เขาอาจไม่มีโอกาสได้เดินต่อ

เสียงกรีดร้องในความเงียบของมิติสะท้อนก้อง

“เลือดแห่งผู้ปฏิเสธฟ้า… จงตื่นขึ้น”

เงาใบหน้าหญิงสาวปริศนา ปรากฏขึ้นท่ามกลางแสงหม่น
ดวงตาของนางแดงดั่งโลหิต แต่แฝงความอ่อนโยนราวผู้มารดา

“หยวนเอ๋อร์… เจ้าจำข้าไม่ได้แล้วใช่ไหม”

เฉินหยวนชะงัก หัวใจเต้นแรงจนแทบระเบิด
เขาเอ่ยเบาแทบไร้เสียง

“แม่…?”

ก่อนที่เขาจะได้เข้าใจมากกว่านั้น
ภาพทั้งหมดกลับแตกสลายราวกระจกถูกฟาด

เขาหอบหายใจหนัก
ร่างทรุดลงกับพื้นถ้ำ
เหงื่อและเลือดผสมกันไหลตามกรามลงสู่พื้นหิน

แต่ในวินาทีนั้น—

ภายในทะเลจิตของเขา
“แก่นมรรคาแห่งสัจธรรมไร้เส้น”
ได้ก่อตัวขึ้นสมบูรณ์ดั่งเปลวไฟที่ลุกโชน

แสงอ่อนพุ่งขึ้นจากกลางอก
กระจายออกเหมือนปีกแห่งพลัง
และ…

ระดับของเฉินหยวน — บันไดสวรรค์ ขั้นต้น → บรรลุสู่ ขั้นกลาง!

อย่างไรก็ตาม
เมื่อพลังพุ่งสูงสุด—
เงาลึกลับกลับโผล่มาในถ้ำพร้อมเสียงหัวเราะเย็นเยียบ

“สายเลือดนี้… หากปล่อยให้เติบโตต่อไป โลกจะสั่นสะเทือนแน่”

ชายชุดคลุมโบราณยื่นมือหมายคว้าคอเฉินหยวน
แต่กลับต้องชะงัก

เพราะตาข้างสีดำของเฉินหยวน…
จ้องตอบกลับไปด้วยพลังที่แม้ เทพยุคสวรรค์เก่า ยังหวาดผวา

“หากเจ้าต้องการชีวิตข้า…
จงพิสูจน์ว่าสวรรค์ยังอยู่เหนือข้าได้จริงเถอะ!”

มวลพลังวิปลาสหอบพัดรอบถ้ำ
และการต่อสู้ครั้งใหม่…
เริ่มต้นขึ้นอีกครั้ง
โดยไม่มีทางถอยหลังได้อีกแล้ว