ความสามารถในการสร้างสุดยอดเมด ที่โคตรจะโอพี

ตอนที่ 31 เมดแอบมองอยู่ ราชาวานรผมแดงปะทะ องค์ชายเอลฟ์

“รอร์!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!”

เสียงคำรามของสัตว์ร้ายดังกึกก้องไปทั่วทั้งป่า

แต่องค์ชายเอลฟ์และล่ามที่เป็นผู้ติดตามคนสนิท ก็หาได้แคร์หรือสนใจไม่ เพราะภายในดันเจี้ยนแห่งนี้มีแต่มอนสเตอร์ที่ระดับต่ำกว่าเขาทั้งนั้น และลิงผมแดงที่มีเส้นผมยาวกว่าสิบเซนติเมตรก็ไม่ใช่คู่มือของเขาเลย

องค์ชายก้าวเท้าเดินอย่างสงบและไม่ได้รีบร้อน หวังเพียงแค่ว่าลูกน้องของเขาจะจับมนุษย์คนนั้นได้แล้ว เมื่อเขาไปถึง

.

.

...เวลาผ่านไปเพียงไม่นานองค์ชายก็มาถึง

“ช-ช่วยด้วย”

เสียงของมนุษย์คนนั้นที่พวกเอลฟ์กำลังตามล่าตัวกันอยู่...มันคานมาในสภาพร่างกายที่ทรุดโทรมบอบช้ำไปทั่วร่างขาทั้งคู่ของมันถูกตัดจนด้วน ทิ้งรอยเลือดลากยาวมาตามระยะทาง

...องค์ชายที่เห็นสภาพน่าสมเพชของมนุษย์คนนั้นแล้วก็ทำได้เพียงแค่ขำอยู่ในใจ

“หึ! ไอเจ้าพวกนี้...สงสัยคงจะเล่นแรงไปหน่อยทั้งที่ชั้นบอกแค่ให้ไปจับมันมาแท้ๆฮ่ะฮะๆ”

เพียงแต่ก็มีเรื่องที่องค์ชายยังคงสงสัยอยู่...

“แล้วไอเจ้าพวกนี้มันหายหัวไปไหนกันหมดล่ะ”

...

“ตึง! ตึง!ตึง! ตึง!”

เสียงบางอย่างตรงหน้าดังขึ้นเหมือนเสียงของก้อนเนื้อกระทบกับก้อนหิน

….

“นั่นมันเสียงอะไรกัน”...

“พวกแกอยู่ตรงนั้นใช่ไหมทำไมองค์ชายเรียกถึงไม่โผล่หัวออกมา”

คนสนิทขององค์ชายพูดขึ้นมาด้วยท่าทางที่ไม่สบอารมณ์...

ก่อนที่พวกเขาจะแหวกพุ่มหญ้าตรงหน้าเพื่อมองออกไปดูทางต้นเสียง

...แล้วในที่สุดพวกเขาก็ต้องพบกับความตะลึง

ลิงผมแดงร่างกายขนาดใหญ่ยักษ์แตกต่างจากลิงผมแดงโดยทั่วไปหลายเท่า...

มันมีกล้ามเนื้อเป็นมัดๆยิ่งกว่ากอริลลาใบหน้าของมันดูโกรธเกรี้ยวและดุดันจนน่าขนลุก

และผมสีแดงที่ยาวจนน่าเหลือเชื่อไม่เคยมีลิงผมแดงตัวใดที่มีผมยาวได้ ‘เศษหนึ่งส่วนสี่’ของเจ้าตัวนี้มาก่อน

ไม่มีใครที่ได้เห็นแล้วจะไม่ตะลึง...นั่นรวมถึงตัวองค์ชายด้วยเช่นกัน...

เขาตะลึงจนต้องกลืนน้ำลายอึกใหญ่ และในอีกทางหนึ่งก็รู้สึกกลัวขึ้นมานิดๆจนแขนขาเริ่มสั่น

...แต่เมื่อลองมาคิดดูดีๆแล้วลิงผมแดงที่มีเส้นผมยาวขนาดนี้ ‘มันจะมีมูลค่ามีราคามากมายขนาดไหนกันนะ’

เจ้าลิงตัวนี้มัน‘ราชาวานรผมแดงชัดๆ’

...ภายในสมองขององค์ชายในตอนนี้แทบจะลืมเรื่องของมนุษย์คนนั้นไปแล้วความสนใจทั้งหมดของเขาอยู่ที่ตรงหน้า

ราชาวานรผมแดงกำลังจับขาของศพเอลฟ์ตัวหนึ่งเหวี่ยงไปมาเพื่อเอาศีรษะของร่างศพเอลฟ์ตัวนั้นโขกกับโขดหินเล่น

“ตึง! ตึง!ตุบ! ตุบ! แผละ!~”

เพียงไม่นานศีรษะของศพเอลฟ์ก็โดนโขกจนเละ...

แล้วหลังจากนั้นมันก็โยนร่างศพเอลฟ์ลอยปลิวออกไป

...รอบตัวของราชาวานรผมแดงในตอนนี้เต็มไปด้วยศพของเอลฟ์จำนวนนับสิบที่ตายในสภาพที่แสนอนาถ

ศพที่ร่างกายเละเป็นก้อนเนื้อหรือไม่ก็ศพที่ถูกหั่นเป็นชิ้นๆ..ชิ้นส่วนร่างกายต่างๆและอวัยวะภายในถูกวางเกลื่อนกลาดอยู่เต็มพื้น พร้อมกับคาบเลือดที่ละเลงไปทั่ว

....หากเป็นคนปกติ ภาพตรงหน้านั้นชั่งน่าสยดสยองและชวนอ้วกเป็นอย่างมาก

แต่สำหรับองค์ชายเอลฟ์เขาหาได้แคร์หรือสนใจไม่...ทั้งที่ศพเอลฟ์ทั้งหมดเป็นลูกน้องของเขา

...

“องค์ชายครับ...เรารีบไปจากที่นี่กันดีกว่าไหมครับเจ้าลิงผมแดงตัวนั้นมันดูอันตรายเกินไป”

เอลฟ์คนสนิทพูดเตือนด้วยน้ำเสียงที่ดูไม่เป็นธรรมชาติ

องค์ชายแม้ก่อนหน้านี้จะสั่นกลัวแต่ตอนนี้กับรู้สึกไม่พอใจมากกว่า

การที่จะต้องหนีกับอีแค่ลิงผมแดงมันทำให้ศักดิ์ศรีของเขาอาจต้องป่นปี้ได้...

“เรื่องหนีน่ะ มันทำตอนไหนก็ได้แต่นายไม่คิดจะลองสู้ดูหน่อยเหรอ....ลองคิดดูดีดีสิ เส้นผมสีแดงที่ยาวของมันจะมีมูลค่ามากมายมหาศาลขนาดไหน”

องค์ชายมีสีหน้าที่จริงจังบ่งบอกว่าที่พูดไปไม่ใช่แค่ล้อเล่น

...ผู้ติดตามคนสนิทถึงขั้นคิดหนักองค์ชายนั้นต้องการที่จะสู้กับราชาวานรผมแดงตัวนี้เพื่อเอาเส้นผมของมัน

แม้ท้ายที่สุดแล้วอาจไม่ชนะ แต่องค์ชายก็ยังมีสกิลในการเอาตัวรอดและช่วยในการหลบ....ทว่า ตัวเขาเนี่ยสิ ที่ไม่มีสกิลในการหนีเลย

“เข้าใจแล้วครับ”

คนสนิทพูดอย่างกล่ำกลืน

----ในขณะที่ราชาวานรไม่ได้สนใจเอลฟ์สองตัวที่เพิ่งจะบุกรุกเข้ามาภายในพื้นที่ของมัน

องค์ชายเลือกที่จะโจมตีก่อนเพื่อความได้เปรียบโดยการใช้สกิลเรียกลูกแก้วธาตุที่มีขนาดเส้นเส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ 8 เซนติเมตรออกมาจำนวนสามลูกล่องลอยอยู่ตรงหน้าของเขา

[ ลูกแก้วธาตุ เป็นสกิลที่สืบทดภายในราชวงศ์ไฮเอลฟ์ลูกแก้วที่สามารถควบคุมธาตุได้อย่างอิสระ

ลูกแก้วธาตุแต่ละลูกจะมีธาตุเป็นของตัวเองเช่นลูกแก้วธาตุไฟ ลูกแก้วธาตุลม

สามารถนำธาตุในลูกแก้วผสมให้เกิดสกิลต่างๆได้โดยที่ใช้มานาที่น้อยมากแม้ปกติแล้วเอลฟ์จะมีมานาที่สูงกว่ามนุษย์อยู่แล้วก็ตาม]

องค์ชายนั้นสามารถสร้างลูกแก้วธาตุได้เพียงแค่ธาตุลมดิน และสายฟ้า และนั่นยังเป็นธาตุที่องค์ชายถนัด...

.

.

“ตายซะ เจ้าจ่อ!!!”

สิ้นคำพุดขององค์ชายลมพายุขนาดเล็กออกมาจากลูกแก้วธาตุ...

พายุนั้นขยายตัวอย่างรวดเร็วพร้อมทั้งเคลื่อนที่เข้าหาราชาวานรผมแดง

...

“รอร์!!!!!!!!!!!”

ราชาวานรผมแดงเห็นร่างของผู้บุกรุกหน้าใหม่แล้ว

เพียงแต่ผู้บุกรุกนั้นมาพร้อมกับลมพายุที่เกรี้ยวกราดและมันกำลังขยายตัวใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ...

แรงลงของพายุนั้นรุนแรงมากพัดเอาต้นไม้ใบหญ้าลอยขึ้นฟ้าไปพร้อมกับมันจนกลายเป็นป่าหัวโล้นที่มีเพียงแค่ผืนดินเปล่าภายในระยะเวลาเพียงแค่ไม่กี่วินาทีเท่านั้น

“จ๊าก!!! จ๊าก!!!~”

ราชาวานรในตอนนี้ก็พยายามกอดต้นไม้ใหญ่ไว้แน่นเพื่อไม่ให้ร่างของมันต้องปลิวไป

...

แต่มันก็ยึดอยู่ได้เพียงไม่นานเท่านั้น...ต้นไม้ใหญ่นั้นก็ล่องลอยปลิวว่อนไปตามกระแสลมหลุดลอยออกไปทั้งโคนทั้งราก

...และแน่นอนร่างของราชาวานรก็ปลิวว่อนไปตามกระแสลมด้วยเช่นกัน

พายุพัดร่างของมันปลิวว่อน และในตอนนี้ร่างกายของมันอยู่เหนือพื้นมากกว่าแปดสิบเมตรแล้ว

...

องค์ชายยิ้มกับภาพที่ได้เห็น

...แต่แค่นี้มันยังไม่จบลูกแก้วธาตุสายฟ้าของเขาปะทุสะเก็ดออกมา

“ปี๊ด!!!!”

สายฟ้าเส้นเล็กถูกยิงออกมาจากลูกแก้วธาตุสายฟ้าพร้อมทั้งขนายตัวใฟญ่และหนาขึ้นอย่างรวดเร็ว

พุ่งเข้าใส่ร่างของราชาวานรผมแดงด้วยระยะเวลาเพียงชั่วพริบตาเดียวเท่านั้น

“เปรี้ยง”

สายฟ้าผ่าร่างของราชาวานรเข้าอย่างจังพร้อมกับเสียงที่ดังสนั่น...สายฟ้าในครั้งนี้มีความรุ่นแรงยิ่งกว่าฟ้าผ่าของจริงถึงสามเท่า

...ร่างของราชาวานรถูกช็อตจนไหม้เป็นสีดำไปทั่วทั้งร่างพร้อมกับกลุ่มควันขนาดใหญ่ที่พวยพุ่งออกมาจากร่างของมัน

และร่างของมันกำลังร่วงลงมากระแทกพื้นในความสูงที่มากกว่าแปดสอบเมตร

.

.

...แค่นั้นยังไม่เพียงพอ

องค์ชายเอลฟ์ยังใช้ความสามารถของลูกแก้วธาตุดิน

เปลี่ยนพื้นดินด้านล่างบริเวณที่ราชาวานรกำลังร่วงลงมากระแทกให้การเป็นหนามดินขนาดใหญ่แล้วขยายขนาดให้หนามดินเสียบพุ่งขึ้นไป แทงสวนยังร่างของราชาวานรผมแดง

“ตู๊มมมม!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!”

ราชาวานรที่รวงลงมากะแทกหนามดินที่แทงสวนขึ้นไปเข้าอย่างจังจนเกิดแรงปะทะที่มหาศาล มีเสียงที่เหมือนกับระเบิด

...

..

.

ล่ามคนสนิทขององค์ชายมองด้วยความประหลาดใจเป็นอย่างมากตัวเขาเองยังไม่ทราบเลยว่าองค์ชายแข็งแกร่งขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่...

“บอกแล้วไง แค่ลองดูก็ไม่เสียหาย…”

องค์ชายพูดด้วยรอยยิ้ม

...เพียงแต่ล่ามคนสนิท ยังคงอยู่ในอาการที่อึ้งค้างอยู่

“มัวเหม่ออะไรอยูล่ะ...รีบไปเก็บเส้นผมของมันมาได้แล้ว”

“ค~ครับ!!!”

.

.

.

ฝากติดตามผลงาน เพจเฟสบุ๊ค : https://bit.ly/3aJY2ic