รวมเรื่องสั้นสั่นเสียว ชุดนวดสวาทพ่อผัว 18+

        สองเต้าอวบใหญ่ของส้มถูกมือหนาของพ่อผัวบีบอัดเข้าไปลำเอ็นของเขาให้แน่น

        แกขยับสะโพกขึ้นลงเป็นจังหวะเพื่อรูดบ้องข้าวหลามของดีประจำตัว เข้ากับเต้านมใหญ่ยักษ์ของสะใภ้คนสวย

        พ่อผัวบีบสองเต้าขาวอวบของลูกสะใภ้รูดเข้ากับบ้องข้าวหลามยักษ์ของแกเพื่อช่วยชักขึ้นชักลงด้วยใบหน้าหื่นกาม

        หัวนมสีชมพูสดของส้มถูกแกใช้นิ้วหัวแม่โป้งสะกิดเขี่ยยิกๆ อย่างมันมือ

        “หนูส้มคนสวยของพ่อกำนันทำไมนมมันถึงได้ใหญ่โตมโหฬารขนาดนี้ ซี้ด… อ้า ขอข้ารูดท่อนเอ็นต่ออีกสักหน่อยเถอะนะขนาดร่องนมเอ็งมันยังแน่นซะขนาดนี้ ถ้าอีกหน่อยข้าได้มีโอกาสเด้าเอ็งจริง ๆอยากรู้จริง ๆ ว่าจะมันส์ถึงใจขนาดไหน อู้ย เสียวโว้ย”

        กำนันหนุ่มใหญ่เด้งเอวรัวๆ ถูบ้องข้าวหลามกับร่องนมอวบอัดคัดแน่นของส้ม เตียงคนไข้ส่งเสียงดังลั่น “เอี๊ยดอ๊าด” เป็นจังหวะให้ส้มนึกอับอายจับใจ

        แกชักธงรบกับเต้านมขนาดเท่าหัวเด็กอยู่พักหนึ่งจนในที่สุดน้ำขาวขุ่นพุ่งกระฉูดออกมาเต็มเนินอก น้ำรักบางส่วนพุ่งปรี๊ดออกไปเปรอะเปื้อนริมฝีปากอวบอิ่มและใบหน้าสวยหวานของสะใภ้สาว

        หลังจากใช้ส้มโอสองลูกยักษ์ของลูกสะใภ้ช่วยชักจนได้น้ำแตกสมดังที่วาดหวังไว้พ่อผัวก็ผิวปากอารมณ์ดี

        กำนันโตเสร็จสมอารมณ์หมายก็ปีนลงจากเตียงเพื่อหยิบกระดาษทิชชู่มาจัดแจงเช็ดทำความสะอาดเต้านมให้ลูกสะใภ้

        ด้วยว่าไม่อยากให้น้องเตอร์หลานรักดูดกินน้ำคาวขุ่นที่พุ่งออกมาจากแก่นกายของแกเข้าปากไปด้วย

        แต่ชายเจ้าเล่ห์กลับจงใจที่จะปล่อยให้น้ำรักของแกยังคงค้างคาอยู่บนใบหน้าและปากน่าจูบของส้มอยู่เช่นนั้น

        หลังจากส้มลืมตาขึ้นมามองเห็นพ่อผัวของหล่อนกำลังยืนรูดซิปเก็บท่อนเอ็นสีคล้ำเข้าไปในกางเกง

        “อ้าวตื่นแล้วเหรอหนูส้มเป็นไงหลับไปนานเลย หิวหรือยังลูก รีบลุกมาทานข้าวเถอะวันนี้พ่อสั่งให้นังปริกมันทำไก่ผัดขิงมาให้หนูด้วยนะ”

        ส้มลุกขึ้นมานั่งบนเตียงก้มลงมองหน้าอกทั้งสองข้างของตนเองเห็นคราบน้ำขาวขุ่นที่กำนันโตเช็ดออกไม่หมดทิ้งหลักฐานไว้เป็นดวงๆ อยู่บนเนินอกอวบอิ่ม หล่อนก็ทำได้แค่หุบปากเงียบ

        ส้มตักอาหารจากปิ่นโตที่พ่อผัวเตรียมมาให้ใส่ปากเคี้ยวแต่จมูกเรียวสวยได้กลิ่นน้ำคาว ๆ ที่พ่อผัวตั้งใจรินรดไว้เปรอะเปื้อนอยู่ที่ริมฝีปากด้านบนและล่าง

        หล่อนเห็นแล้วว่ากำนันโตจ้องหน้าหล่อนอยู่ว่าจะยังไงกับน้ำคาวขุ่นที่พ่อผัวชักใส่ริมฝีปากหล่อนไว้

        ส้มจึงใช้ลิ้นตวัดเลียไปรอบๆ ริมฝีปากเพื่อทำความสะอาดน้ำของพ่อผัวแล้วกลืนลงคอจนเกลี้ยงทุกหยาดหยด

        หล่อนจำต้องทำเพียงเพราะอยากจะเอาใจพ่อผัวบ้างเพื่อแลกกับความเอ็นดูที่เขาจะมอบให้หล่อนและลูกชายแรกคลอดเมื่อถึงกำหนดต้องกลับออกจากโรงพยาบาลไปพักอาศัยอยู่ที่บ้านของเขา

        “อร่อยมั้ยจ๊ะหนูส้ม?”

        “อื้ม...อร่อยมากค่ะพ่อโตขอบคุณมากนะจ๊ะ”

        สะใภ้สาวหน้าแดงใจเต้นโครมครามเมื่อได้ลิ้มรสน้ำรักของพ่อผัว

        “เอาไว้วันหลังพ่อจัดให้ใหม่นะ”

        “แล้วแต่พ่อโตเลยจ้ะ”

        ส้มตอบรับอย่างว่าง่าย

        วันครบกำหนดกลับออกจากโรงพยาบาล ไปพักฟื้นต่อที่บ้านพ่อกำนัน

        หลังจากเหตุการณ์วันนั้นกำนันโตก็แวะมาเฝ้าไข้ส้มอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน

        จนกระทั่งครบสิบวันแผลผ่าคลอดที่หน้าท้องส้มก็หายดี จนสามารถเดินเหินได้อย่างคล่องแคล่ว

        เมื่อถึงวันครบกำหนดที่ส้มและน้องพัตเตอร์จะได้ออกจากโรงพยาบาลกำนันโตก็ขับรถมารับส้มและน้องพัตเตอร์กลับไปพักต่อที่บ้านของแก

        “กลับมาอยู่บ้านเราดีกว่านะจะได้ทำอะไรได้สะดวก ๆ กว่าที่โรงพยาบาล”

        “พ่อโตหมายถึงทำอะไรหรือจ๊ะ?”

        “ก็ทำแบบที่พ่อทำกับหนูส้มทุกวันไงล่ะ”

        กำนันกล่าวพร้อมเหลือบตาลงไปจ้องเขม็งที่สองเต้ากลมโตของหล่อนแล้วยิ้มมุมปากอย่างมีเลศนัย

        “อ๊ายพ่อโต หมายถึงจะมาดูดน้ำนมส้มตอนอยู่ที่บ้านน่ะหรือจ๊ะ แต่แม่พรก็อยู่บ้านด้วยนะส้มกลัว…”

        “เปล่าๆ พ่อไม่ได้ทำอะไรประเจิดประเจ้อแบบนั้นหรอกยัยพรมันจ้างพี่เลี้ยงมาช่วยหนูส้มเลี้ยงลูกให้แล้วเอาไว้ช่วงไหนที่ยัยพรมันออกไปเก็บค่าเช่าร้าน พ่อค่อยแอบแวะไปหาหนูส้มกับตาหนูที่ห้องดีไหมล่ะ”

        “ส้มว่า… พ่อโตเลิกดูดนมส้มเถอะนะจ๊ะ ถ้าสักวันแม่พรรู้เข้าต้องเอาส้มถึงตายแน่เลย”

        “โถหนูส้มไม่รู้เหรอว่า พ่อขาดหนูส้มไม่ได้ น้ำนมของหนูส้มช่วยให้พ่อกระชุ่มกระชวยมีเรี่ยวแรงทำงานกว่าสมัยก่อนตั้งเยอะ”

        “ตะ...แต่ว่า”

        ส้มอ้ำอึ้งไม่รู้จะว่ายังไงต่อดี

        “มีแต่คนบอกว่าตั้งแต่พ่อมีหลานน่ะพ่อหนุ่มกว่าเดิมเกือบสิบปีแน่ะนี่ถ้าไม่บอกชาวบ้านเขายังคิดว่าพ่อเพิ่งจะอายุสามสิบกว่า สี่สิบนะเนี่ย ฮ่า ๆ”

        “แต่ถ้าแม่พรมาเห็นเข้าล่ะจ๊ะ...พ่อโตจ๋า”

        “โอ๊ยหนูส้มลืมไปแล้วหรือว่า คนอย่างแม่พรน่ะเค้าแทบจะเคยไม่อยู่ติดบ้านเลยสักวันพอตกสาย ๆ เค้าก็รีบออกจากบ้านไปเลย เค้าบอกว่าจะออกไปเก็บค่าเช้าร้านแล้วก็ทวงหนี้กับบรรดาลูกหนี้รายวันที่เค้าต้องคอยตามไปเรียกเก็บดอกเบี้ยกว่าจะกลับเข้าบ้านก็ค่ำมืดดึกดื่น”

        “จ้ะพ่อโต แต่ส้มเองก็เคยแปลกใจเหมือนกันว่าทำไมแม่พรถึงกลับบ้านดึกทุกคืน”

        ส้มยั้งปากเอาไว้มิได้พูดต่อไปว่า...

        พฤติกรรมของนางพรเหมือนกับนางสายแม่ของส้มไม่มีผิดคนที่ติดการพนันงอมแงมมักจะไปฝังตัวอยู่ที่บ่อนจนแทบไม่อยากกลับบ้าน

        แต่เรื่องของผัวเมียส้มไม่อยากเข้าไปยุ่ง หากแม่ผัวของหล่อนติดการพนันจริง ๆ อย่างที่ส้มคิดก็ปล่อยให้กำนันโตได้รับรู้เรื่องทั้งหมดด้วยตัวเองดีกว่าหล่อนไม่อยากเดือดร้อนเพราะปากโป้ง

        หลังจากส้มกลับมาพักฟื้นร่างกายที่บ้านกำนันโตเพียงไม่กี่อาทิตย์แผลผ่าตัดคลอดของส้มก็หายดีเพราะส่วนใหญ่ส้มมีหน้าที่เพียงแค่เลี้ยงดูและให้นมตาหนูเท่านั้นอีกทั้งอาหารการกินก็สมบูรณ์พร้อม

        คนภายนอกอาจเห็นว่าส้มมีความเป็นอยู่สุขสบายแต่จริงๆแล้วหล่อนไม่เคยรู้สึกสบายใจเลยแม้แต่นิดเดียว

        เพราะถ้าเมื่อไรที่ต้องเจอหน้ากับนางพรส้มจะต้องโดนพูดจาจิกกัดสารพัด บางครั้งก็โดนหาเรื่องด่าสาดเสียเทเสีย ทั้งที่ส้มไม่ได้ทำอะไรผิดดังเช่นเหตุการณ์ในค่ำวันนี้

        ป้าปริกแม่ครัวใหญ่ประจำบ้านเดินหิ้วมะม่วงเบาพวงใหญ่เข้ามาในครัวส้มที่เข้ามาหยิบผลไม้ในครัวเห็นเข้าพอดีถึงกับน้ำลายสอ

        “มะม่วงเบาลูกใหญ่ดีจังป้าปริกส้มเห็นแล้วนึกอยากกินมะม่วงน้ำปลาหวานจังเลยจ้ะป้า”

        “เอาไหมล่ะเดี๋ยวป้าจะทำมะม่วงน้ำปลาหวานให้เอ็งกิน เอ็งออกไปดูแลคุณหนูเตอร์ที่ห้องก่อนเถอะเสร็จแล้วป้าจะยกไปให้นะ”

        ป้าปริกกล่าวอย่างใจดีถึงส้มจะเป็นสะใภ้ที่แม่ผัวเกลียด แต่ด้วยความเห็นใจหัวอกลูกผู้หญิงด้วยกันป้าปริกมักจะคอยช่วยดูแลส้มอยู่เสมอ แม้แต่เรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ

        “ขอบคุณมากจ้ะป้าปริกงั้นส้มออกไปดูลูกก่อนนะจ๊ะ”

        “เออๆ เอ็งรีบไปเถอะ”

        พอป้าปริกจัดเตรียมสำรับของว่างเรียบร้อยแกก็ยกถาดใส่มะม่วงเบากับน้ำปลาหวานมาให้ส้มถึงในห้อง

        ส้มนั่งกินมะม่วงจิ้มน้ำปลาหวานอย่างเอร็ดอร่อยแต่กินไปได้เพียงไม่กี่คำ

        ปรากฏว่าวันนี้นางพรแม่ผัวของหล่อนกลับบ้านไวกว่าปกติ

        จู่ๆ นางพรก็เดินจะเข้ามาดูหลานชายในห้อง จึงมาเห็นส้มนั่งกินมะม่วงเบาเข้าพอดี

        “ตายแล้วนั่งส้ม! ใครใช้ให้แกกินของแสลงพรรค์นี้เข้าไป แกให้นมหลานฉันอยู่นะถ้าตาหนูเป็นอะไรไป เกิดท้องเสีย ท้องเดินขึ้นมาจะทำยังไง แกรับผิดชอบไหวงั้นเรอะ?”

        แม่ผัวหล่อนไม่ว่าเปล่าตรงดิ่งเข้ามาจิกทึ้งเส้นผมส้ม แกจับถ้วยน้ำปลาหวานคว่ำลงมาบนหัวส้มแล้วยีน้ำปลากลิ่นคาวคลุ้งไปทั่วเส้นผมยาวสลวยของสะใภ้สาว

        มืออวบใหญ่ของแม่ผัวทั้งตบทั้งตีใบหน้าและลำตัวของส้มเป็นพัลวัน

        ส้มได้แต่เอามือปัดป้องน้ำตาของลูกสะใภ้ไหลรินออกมาด้วยความเจ็บปวด

        “พอแล้วแม่พรอย่าตบตีส้มอีกเลย ส้มเจ็บ”

        “มึงเจ็บงั้นหรือ? เจ็บแล้วทำไมมึงไม่จำว่ากูเคยสั่งว่ายังไง ให้กินแต่ของดี ๆ บำรุงน้ำนมนี่มึงดันมากินของแสลง”