ปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ

หลังจากผ่านไปเกือบหนึ่งชั่วโมง ถังฮวนกับมู่เหยียนกลับมาพื้นที่เปิดหินอีกครั้ง สี่แสนแปดหมื่นเหรียญทองถูกนำไปแลก หินแร่โบราณสี่สิบแปดก้อนเต็มถุง ตอนนี้ถังฮวนจึงพบว่ามีคนมาเข้าแถวรอคิวเปิดแร่หินถึงสามแถวแล้ว มีคนมากกว่าร้อยคนในแต่ละแถว และที่ด้านหน้าของแถวนั้น ๆ จะมีคนนั่งไขว่ห้างโบกกริชในมือตลอดเวลาเพื่อเปิดแร่โบราณออก ดูเหมือนว่าพอศาลาเฉินปิงเห็นว่าผู้อาวุโสในชุดคลุมสีเขียวอยู่ในอาการเหน็ดเหนื่อย เขาจึงเพิ่มคนมาเพื่อช่วยอีกแรง
นี่ทำให้จำนวนคนที่มามุงดูด้านหน้าแถวมีมากกว่าเดิมหลายเท่า ทุกครั้งที่อัญมณีล้ำค่าปรากฏเสียงตะโกนจากด้านหน้าทำเอาสวรรค์และโลกสั่นสะเทือน หูของใครบางคนถึงกับอื้ออึงราวกับว่าแก้วหูของพวกเขาจะแตกเป็นเสี่ยงๆ
ถังฮวนและมู่เหยียนแทบไม่ได้คิดอะไร ขณะที่พวกเขามายืนอยู่ตรงหน้าผู้อาวุโสชุดเขียว หลายคนสังเกตเห็น 'สามีภรรยา' คู่นี้อย่างรวดเร็ว "ดูสิ นั่นเจ้าหนุ่มคนนั้นที่หยิบหินแร่โบราณแล้วบังเอิญได้อัญมณีตรงพื้นที่ระดับล่าง เขากลับมาอีกแล้ว" “แร่โบราณถุงใหญ่เช่นนี้…ข้าเกรงว่าจะมีอย่างน้อยสี่สิบถึงห้าสิบชิ้น แม้ว่าเขาจะเป็นคนบ้านนอกแต่ค่อนข้างกล้าได้กล้าเสีย ดูเหมือนว่าจะใช้เงิน 400,000 เหรียญทองนั่นไปหมดแล้ว” "ฮึ่ม รอดูหน่อยซิ ได้สักครึ่งหนึ่งจาก 400,000 เหรียญทองก็ดีมากแล้ว ไม่ง่ายเลยนะที่จะหาอัญมณีระดับสูงอย่าง ‘หินแก้วภูเขาไฟ’ มาได้น่ะ""อะไรนะ?! ได้หินแก้วภูเขาไฟจากแร่เก่าไม่กี่ชิ้นในพื้นที่ระดับล่างมาเหรอ เขาโชคดีเกินไปแล้ว หรือเขามีวิธีการเลือกแร่""เขาหรือจะมีกลเม็ดเด็ดพรายอะไร ไอ้คนที่เพิ่งออกมาจากป่าลึกแบบนั้น เราวิ่งเข้าไปดูเขาหน่อยละกัน" "..."
เสียงทั้งหลายดังมาจากระยะไกล มีเพียงผู้ฝึกยุทธ์หลายคนที่สัมผัสได้ในเรื่องนี้ ถังฮวนและมู่เหยียนจึงเป็นจุดดึงดูดความสนใจมากยิ่งขึ้น เมื่อได้ยินคำพูดเหล่านั้นถังฮวนเริ่มขมวดคิ้ว ถึงไม่พอใจแต่ในขณะเดียวกันก็ต้องรอ บางครั้งเขาแกล้วเขย่งเท้าไปด้านข้างและชะโงกหัวออกไป ท่าทางที่เหมือนอดรนทนไม่ไหว ราวกับว่าเขาอยากวิ่งไปด้านหน้าทันทีแล้วเอาแร่ออกมาอุดปากคนพวกนั้น
เวลาผ่านไปช้าๆ จำนวนคนที่รออยู่ข้างหน้าเขาค่อยๆ ลดลง
"หินเต่าดำจริงๆ ด้วย มันเป็นอัญมณีระดับสูงนั่นคือ 'หินซวนหวู่' ""มีอัญมณีมากมายซ่อนอยู่ในหินแร่โบราณในพื้นที่ระดับต่ำ""บัดซบจริงๆ อัญมณีระดับสูงสองชิ้นปรากฏขึ้นในวันนี้""คราวแรกเป็น ‘หินแก้วภูเขาไฟ’ มาตอนนี้เป็น 'หินเต่าดำ' ชายชราผู้นี้สะเทือนใจนัก""ข้าจะไปพื้นที่ชั้นระดับต่ำเลือกแร่เก่ามาสองสามอัน ดูสิว่าโชคของข้าจะเป็นยังไง""..." ถังฮวนเหลือบมองด้านหน้าแถวทางซ้ายสุดโดยไม่รู้ตัว ในพริบตาร่างที่ดูคุ้นเคยสองร่างเข้ามาในสายตา เป็นชายร่างใหญ่ชุดดำผู้เป็นลุงและหลานชายในชุดเหลืองนั่น โชคดีของเขา แม้ว่ามูลค่าของ ‘หินเต่าดำ’ จะไม่สามารถเทียบกับ ‘หินแก้วภูเขาไฟ’ ได้ แต่ก้อนเดียวก็มีค่าอย่างน้อยสามแสนเหรียญทองแล้ว เป็นความโชคดีที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหันทำให้ลุงและหลานมึนงงอย่างเห็นได้ชัด พวกเขาอยู่ในความงุนงงอยู่นานก่อนที่ใบหน้าจะร้อนผ่าวขึ้นด้วยความตื่นเต้น มือเท้าก็สั่นรัว จากนั้นชายชุดดำก็วิ่งไปที่จุดรับซื้อพร้อมกับอัญมณีล้ำค่าในมืออย่างตื่นเต้น เด็กหนุ่มในชุดสีเหลืองยิ้มกว้างขณะที่เขาเดินตามหลัง ตากราดมองไปทั่วบริเวณ หลังจากนั้นไม่นานดวงตาทั้งสองของเด็กหนุ่มในชุดสีเหลืองได้จับจ้องมาที่ถังฮวน เปี่ยมไปด้วยความขอบคุณ สิ่งนี้ทำให้ถังฮวนประหลาดใจอยู่บ้าง หินแร่โบราณที่พวกเขาหยิบออกมาไม่ใช่ก้อนที่เสี่ยวเป่าเลือกให้แล้วตนทิ้งไปหรอกหรือ? ความเป็นไปได้นี้สูงมาก ตอนเขาอยู่ในพื้นที่ระดับล่างเขาสังเกตเห็นว่าเด็กหนุ่มมองมาที่เขาและมู่เหยียนหลายครั้ง ถึงกระนั้นถังฮวนไม่ได้รู้สึกเสียดาย แต่ใบหน้าของเขาฉายให้เห็นแววอิจฉาตาร้อนซึ่งเหมาะกับตัวตนในปัจจุบันของเขา ผู้ฝึกยุทธ์ที่อยู่โดยรอบล้วนมีใบหน้าที่เต็มไปด้วยความอิจฉาและความเกลียดชัง ครั้งแรกคือการเดิมพัน ‘หินแก้วภูเขาไฟ’ ของถังฮวน มาตอนนี้เป็น 'หินเต่าดำ’ ที่เป็นคู่ของลุงกับหลานชาย นี่ทำให้หัวใจของทุกคนปั่นป่วน ในเวลาเพียงไม่กี่อึดใจ มีคนอย่างน้อยร้อยคนที่ออกจากฝูงชนแล้ววิ่งไปยังพื้นที่ระดับต่ำ "ฮ่าๆ ถึงตรงนี้อีกครั้งแล้ว"หลังจากผ่านไปเกือบสิบห้านาที ผู้ฝึกยุทธ์ทั้งหมดที่อยู่ด้านหน้าจึงเปิดหินเสร็จ บางคนรู้สึกหดหู่ บางคนรู้สึกตื่นเต้น ใบหน้าของถังฮวนมองแล้วดูหมดความอดทนเต็มที หลังจากยิ้มกว้างเขาโบกมือให้มู่เหยียนที่อยู่ด้านหลัง
"ฮูหยินรีบมอบแร่นี้ให้ผู้อาวุโสเร็ว" ยังไม่ทันที่เขาจะพูดจบมู่เหยียนได้นำถุงแร่ไปให้ชายชราแล้วยิ้มกว้าง
เมื่อเห็นเช่นนั้นผู้ฝึกยุทธหลายคนที่อยู่รอบ ๆ เริ่มส่งสายตาแปลก ๆ บนโลกนี้คนที่ชนะจะเป็นเพียงคนส่วนน้อยเท่านั้น แม้ว่าพวกเขาจะชนะพนันในตอนแรก แต่ถ้าไม่รู้จักวิธีควบคุมตัวเอง ก็จะสูญเสียทุกอย่างไปได้ ท้ายที่สุดแล้วโชคมักจะถูกใช้หมดไปในช่วงเวลาดังกล่าว ซึ่งผัวเมียคู่นี้ไม่มีข้อยกเว้น ทุกคนมีท่าทีแตกต่างกัน แต่ชายชราในชุดคลุมสีเขียวไม่ได้พูดอะไรแล้วหยิบแร่ออกมาจากถุงผ้าของเขา หินโบราณระดับกลาง ระดับสูง และระดับสูงสูด ล้วนมีป้ายกำกับอยู่ ฉลากที่ชายชราเพิ่งหยิบออกมามีคำว่า 'ระดับกลาง' บนผิวแร่มีเส้นสีเขียวสี่เส้นลึกและตื้นอีกเส้นหนึ่งยากที่จะบอกว่ามีอัญมณีซ่อนอยู่ข้างในหรือไม่ “เซี้ยะ…”
ในขณะที่ทุกคนกำลังพิจารณาแร่โบราณอย่างระมัดระวัง ชายชราในชุดคลุมสีเขียวได้ขยับกริชในมือของเขาแล้ว เสียงแผ่วเบาเหมือนเกลียวคลื่นต่อเนื่องไปโดยไม่สิ้นสุด เฟิงหมิงที่นอนอยู่บนไหล่ของถังฮวนตื่นขึ้นมาทันที ดวงตาสีดำของนางมองไปรอบ ๆ ด้วย ด้วยท่าทางไร้เดียงสา ถังฮวนและมู่เหยียนกำหมัดแน่นอย่างไม่สามารถควบคุมได้ ขณะที่พวกเขาจ้องมองไปที่มือของผู้อาวุโสที่สวมเสื้อคลุมสีเขียวอย่างไม่กะพริบตา การแสดงออกของทั้งคู่เต็มไปด้วยความคาดหวังและความหวาดกลัว ในกระบวนการเปิดหิน เหล่าผู้ฝึกยุทธที่เข้าร่วมการเดิมพันหินจะมีท่าทีไม่ต่างกันเท่าไหร่
ถังฮวนมีความประทับใจอย่างมากเกี่ยวกับแร่และอัญมณีที่ซ่อนอยู่ภายใน ทำให้เขาตั้งตารอจริง ๆ เพียงแต่ว่ามันไม่ได้ดูเกินจริงอย่างที่เขากำลังทำเพื่อตบตาทุกคนในตอนนี้ ในขณะที่เลือกแร่นั้นหัวของเสี่ยวเป่าเคาะที่หน้าอกของถังฮวนสามครั้ง ตามข้อตกลงของพวกเขา เสี่ยวเป่าจะตอบสนองเช่นนี้เมื่อได้พบกับอัญมณีประเภทไม้ที่ทรงพลัง มีอัญมณีอยู่ในแร่อย่างแน่นอน แต่เนื่องจากมันไม่ใช่ 'ศิลาไม้สวรรค์' ถังฮวนจึงไม่แน่ใจ "มันเป็นสีเขียว มันกลายเป็นสีเขียว""มีอัญมณี""..." ในขณะที่ถังฮวนกำลังคิดถึงเรื่องนั้น คำอุทานแสดงความประหลาดใจสองสามคำก็ดังขึ้นพร้อมกัน ถังฮวนมองไปแสงสีเขียวปรากฏขึ้นบนฝ่ามือซ้ายของชายชราในชุดคลุมสีเขียวแล้ว "ฮ่าๆ เป็นอัญมณีระดับสูงแน่นอน" ถังฮวนกะพริบตาสองสามครั้ง จากนั้นโบกมืออย่างตื่นเต้นพลางหัวเราะออกมาดัง ๆ ภายใต้การแสดงออกที่เกินจริงนี้ หัวใจของถังฮวนรู้สึกโล่งใจอย่างลับ ๆ แต่ในขณะเดียวกันความสุขค่อยๆ เพิ่มขึ้นในใจของเขา

-โปรดติดตามบทต่อไป-

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 178 สีเขียวรำไร

คล้ายกับเรื่องปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ ที่คุณอ่าน

ปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 178 สีเขียวรำไร

คล้ายกับเรื่องปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้