ปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ

ตอนที่ 173 เริ่มการเลือก

หลังจากนั้นครู่หนึ่ง ถังฮวนหยิบหินก้อนหนึ่งขึ้นมาจากกองที่เหมือนภูเขา เขาสัมผัสได้ถึงความเย็นสบาย ทว่าค่อนข้างหนัก ถังฮวนครุ่นคิดเล็กน้อยและเปิดใช้งานพลังปราณแท้โดยไม่รู้ตัว แต่ก็คล้ายกับที่มู่เหยียนได้บอกไว้ ปราณแท้ที่ไหลออกมาจากฝ่ามือของเขาแล้วเข้าไปในหินแร่โบราณ มันเหมือนกับการสัมผัสกำแพงที่แน่นหนา...ไม่สามารถเจาะเข้าไปได้เลย การค้นพบอัญมณีที่ซ่อนอยู่ในนี้เป็นเหมือนจินตนาการ ผู้ฝึกยุทธ์ที่มีประสบการณ์มักจะเลือกหินแร่โบราณที่พื้นผิวมีการสึกกร่อนเป็นเครื่องหมาย แต่ถึงอย่างนั้นประสบการณ์บอกว่า อย่างน้อยที่สุดต้องเป็นแร่โบราณระดับกลางขึ้นไป เพราะจะไม่มีร่องรอยน้อยใหญ่บนพื้นผิวของแร่ระดับต่ำเหล่านี้เลย มิฉะนั้นพวกมันคงจะไม่ได้รับการคัดเลือกมากองไว้ที่นี่ ซึ่งขายได้เพียงก้อนละหนึ่งร้อยเหรียญทองเท่านั้น
โดยทั่วไปแล้วแร่โบราณชนิดนี้หายากที่สุด ทว่าเป็นที่นิยมน้อยที่สุด แม้ว่าจะมีคนเคยพบอัญมณีได้บ้าง แต่ล้วนแล้วเป็นเพียงอัญมณีชั้นต่ำ หลังจากผ่าเปิดแล้วโอกาสที่จะพบอัญมณีระดับสูงและอัญมณีระดับกลางเป็นไปได้น้อยถึงน้อยมาก
เมื่อโยนแร่กลับไปที่เดิมแล้วถังฮวนอุ้มเฟิงหมิงแล้วเดินช้า ๆ ท่ามกลางกองหินแร่โบราณราวกับหญิงสาวผู้งดงาม "ตูม"
ไม่นานหลังจากนั้นเกิดมีเสียงระเบิดดังสนั่นมาแต่ไกล ไม่ใช่แค่ถังฮวนและมู่เหยียนเท่านั้น แต่ผู้ฝึกยุทธ์คนอื่น ๆ ในพื้นที่ชั้นล่างต่างก็หันไปมอง ห่างออกไปหลายร้อยเมตร ในพื้นที่จำกัดของหินแร่มีคนกลุ่มใหญ่รายล้อมอยู่แล้ว ท่ามกลางฝูงชนมีแสงสีทองสว่างไสวปรากฏให้เห็นอย่างชัดเจนในคราแรก แต่หลังจากนั้นไม่นานแสงนั้นก็สว่างไสวจนยากจะเปรียบ "ฮ่าฮ่า 'หินวีนัส' มันคือ 'หินโกลด์สตาร์’ จริงๆ"ทันใดนั้นเสียงหัวเราะดังลั่นและสนุกสนานก็ดังก้องจากฝูงชน
“ฮ่าๆๆ" ท่ามกลางฝูงชนมีชายคนหนึ่งเริงระบำรำฟ้อน ท่าทางตื่นเต้น เขาน่าจะเป็นเจ้าของ "หินวีนัส" หลังจากนั้นค่อยเริ่มได้ยินเสียงโหวกเหวกจากทุกทิศทาง ถังฮวนมองไม่เห็นว่าผู้คนที่อยู่ห่างออกไปมีสีหน้าแบบไหน แต่ผู้ฝึกยุทธ์ที่อยู่ใกล้ ๆ ต่างมีสีหน้าอิจฉา "หินโกลด์สตาร์... คืออัญมณีระดับสูง และบรรดาอัญมณีระดับสูงนั้นถือได้ว่าหินนี้เป็นอัญมณีคุณภาพสูงเยี่ยม""ผู้ชายคนนั้นค่อนข้างโชคดี เพิ่งเริ่มต้นเขากลับได้อัญมณีระดับสูงแล้ว""'หินวีนัส' ราคาประมาณ 500,000 เหรียญทองเลยนะ ข้าสังเกตเห็นว่าผู้ชายคนนั้นออกมาจากพื้นที่แร่หินโบราณระดับสูง ชิ้นหนึ่งมีราคา 50,000 เหรียญทอง สหายผู้นั้นได้กำไรไป 450,000 เหรียญทองทันที บร๊ะเจ้า ช่างโชคดีจริงๆ ... ""... " เสียงที่คล้ายกันดังเข้ามาในหูของเขาเป็นครั้งคราว แม้แต่ถังฮวนเองยังรู้สึกหวั่นไหวเมื่อได้ยินเช่นกัน 
อย่างไรก็ตาม ถังฮวนในตอนนี้แค่เพียงรู้สึกอิจฉาเล็กๆ เท่านั้น สักพักถังฮวนจึงตั้งสมาธิและเดินหน้าต่อไป หลังจากนั้นคลื่นเสียงสะเทือนลั่นอีกสองสามระลอกได้ดังขึ้นมาอีก เห็นได้ชัดว่าทั้งหมดนี้เป็นเพราะอัญมณีที่มีค่าอย่างยิ่ง
อัญมณีนั้นมีความแตกต่างกัน
ตามสามัญสำนึกอัญมณีทั้งหมดที่มาจากสายแร่เดียวกันควรจะเหมือนกัน แม้ว่าจะไม่เหมือนกันซะทีเดียว แต่ลักษณะของมันควรจะคล้ายกัน อย่างไรก็ตาม เหมืองในโลกนี้มีอัญมณีไม่เป็นระเบียบ ไม่มีกฎเกณฑ์ใด ๆ และเป็นไปได้ที่อัญมณีทุกชนิดอาจจะปรากฏขึ้นจากที่ไหนก็ได้ ไม่มีใครรู้ว่าสายแร่ดังกล่าวเกิดขึ้นได้อย่างไร และมันได้กลายเป็นหนึ่งในความลึกลับที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลก เวลาผ่านไปผู้ฝึกยุทธ์จำนวนมากหลั่งไหลเข้ามาในเมืองเฉินปิงเพื่อเข้าร่วมในการเดิมพัน มีทหารหุ้มเกราะจำนวนมากอยู่ที่นี่ด้วย หินแร่โบราณที่บรรจุอัญมณีได้ถูกเลือกไปทีละชิ้น ซึ่งนั่นกระตุ้นให้ผู้ฝึกยุทธ์หลายคนที่กำลังเลือกอยู่แทบจะบ้าคลั่ง แม้จะอยู่ในพื้นที่แร่ระดับต่ำ แต่จำนวนของผู้ฝึกยุทธ์เริ่มเพิ่มขึ้นเป็นสองสามร้อยคนแล้ว ถังฮวนยังคงมีท่าทีสงบตั้งแต่เริ่มต้น แถบนี้เขากับมู่เหยียนเดินไปแล้วถึงหนึ่งในสามของระยะทาง แต่เสี่ยวเป่าซึ่งซ่อนอยู่ในถุงผ้าบริเวณหน้าอกไม่ได้เคลื่อนไหวแม้แต่ครั้งเดียวตั้งแต่ต้นจนถึงตอนนี้... แม้ว่าถังฮวนจะคาดหวังเกี่ยวกับการพนันหินแต่ก็ไม่มากนัก ดังนั้นเขาจึงไม่กังวล "อิ๋ง อิ๋ง" (อันนี้ล่ะ!)หลังจากนั้นไม่นานเสียงนุ่มนวลของเสี่ยวเป่าก็ดังออกมาในที่สุด
ถังฮวนใจสั่น ฝีเท้าหยุดลงและสายตาจ้องไปที่กองหิน ‘หญ้าโบราณ’ ที่ห่างไปไม่กี่เมตร แร่ในบริเวณใกล้เคียงนอกจากสองกองเบื้องหลัง มีเพียงกองเดียวที่อยู่ใกล้ที่สุด เสี่ยวเป่าร้องเตือนแล้ว ขณะนี้ความมั่นใจชี้ไปที่แร่เหล่านั้น
ข้างกองหินมีหนุ่มน้อยนุ่งห่มผ้าเหลือง เห็นได้ชัดว่าเป็นสามเณร ตอนนี้เขากำลังก้มตัวประเมินสถานที่ด้วยความอยากรู้อยากเห็น
"แร่กองนี้ดูดีทีเดียว"
"ไปดูกันเถอะ" ถังฮวนและมู่เหยียนสบตากันพลางพูดคุยและหัวเราะไป พวกเขาค่อยๆ เดินไปและเริ่มค้นหาผ่านกองหิน ตามที่ตกลงกันถ้าถังฮวนพบอัญมณีใด ๆ ที่ซ่อนอยู่ในกองแร่หินโบราณ เสี่ยวเป่าจะเอาหัวกระแทกเขาเบา ๆ “เจ้าคิดว่ามันไม่เลวหรือ”เด็กหนุ่มในชุดเหลืองมองไปที่พวกเขาสองคนด้วยความสนใจ เขาคว้าแร่โบราณ 
"ข้า ... ""หลีหลิน เจ้ามาทำอะไรตรงนี้" "หินโบราณพวกนี้กองไว้ตั้งกี่ปีแล้ว พวกที่มีอัญมณีคงถูกเก็บไปหมดแล้ว ไปกันเถอะ มีกองหินโบราณกองใหม่อยู่ตรงนั้น" โดยไม่พูดจาชายร่างท้วมชุดดำดึงเจ้าหนูที่สวมชุดสีเหลืองขึ้นมาแล้วเดินไปข้างหน้า ก่อนที่จะจากไป เขายังเหลือบมองถังฮวนและมู่เหยียนด้วยความไม่พอใจ ถังฮวนหัวเราะในใจขณะที่เริ่มค้นหาแร่รอบ ๆ
เมื่อออกจากตรงนี้แล้วเดินไปยังกองหินแร่โบราณกองถัดไป ถังฮวนยังคงกอดเฟิงหมิงที่หลับใหลนอนซบอยู่บนไหล่ อย่างไรก็ตามมือทั้งสองของมู่เหยียนได้จับหินแร่โบราณก้อนหนึ่งไว้แล้ว "เจ้าสองคนนั้นดูเหมือนมือใหม่ จะเสียเวลาเปล่า ๆ ไปกับสองร้อยเหรียญทองนะ"
ห่างออกไปสิบเมตรตรงหน้ากองแร่ใหม่ๆ ชายร่างท้วมชุดดำเงยหน้าขึ้นมองโดยไม่รู้ตัว มองเห็นร่างของถังฮวนและมู่เหยียนที่เดินจากไป เขาหัวเราะเบา ๆ ออกมา เมื่อเห็นแร่สีดำที่ดูไม่น่าสนใจในมือมู่เหยียน จึงพูดเยาะเย้ยขึ้น เด็กหนุ่มในชุดเหลืองที่อยู่ข้างๆ พูดอย่างอ่อนล้า“ท่านลุงสาม จะเป็นอย่างไรถ้าพวกเขา…”
"มันไม่มีทางเป็นไปได้หรอก ถ้าเราสามารถหาอัญมณีในกองหินเก่านั่นได้  ไก่ตัวผู้คงออกไข่ได้แล้ว แม้แต่แม่ไก่ก็กลายเป็นอีกาได้" ชายชุดดำร่างใหญ่หัวเราะอย่างเย็นชา
"... " หลังจากพบหินแร่โบราณสองก้อนโชคของถังฮวนเริ่มดีเป็นพิเศษ ไม่นานนักเขาได้พบหินแร่โบราณอีกสองก้อนตามการตัดสินของเสี่ยวเป่า
"ได้อีกแค่ก้อนเดียว" มู่เหยียนอดกล่าวออกมาไม่ได้
"ไม่มีเหรียญจะซื้อเพิ่มแล้ว" ถังฮวนส่ายหัวพลางหัวเราะ จากนั้นจึงโยนแร่โบราณที่หยิบออกมาก่อนหน้านี้ จากนั้นหยิบแร่สองก้อนออกจากกองแล้วรวบเอามาเพียงห้าก้อน มู่เหยียนตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง “ทำไมเจ้า…”
"ไปเถอะ จ่ายเงินตรงนั้น" ถังฮวนไม่ตอบกลับแต่คว้าแร่ขึ้นมาแล้วยืนขึ้นพร้อมกับยิ้ม เพียงยกเท้าแร่อีกก้อนก็ตกลงไปที่ข้อพับแขนซึ่งรัดรอบหน้าอก "ข้าเข้าใจล่ะ!"ด้วยความคิดนั้น รอยยิ้มปรากฏขึ้นในดวงตามู่เหยียน
"... "

-โปรดติดตามบทต่อไป-

คล้ายกับเรื่องปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ ที่คุณอ่าน