เมื่อเดินทางมาถึงบริษัท ลูสก็พาญาตาวีเข้าไปนั่งรอในห้องทำงานของเขา โดยเขาให้เลขานุการเรียกพนักงาน คนที่เขาคัดเลือกเอาไว้ที่จะพาญาตาวีไปดูงาน ขึ้นมาที่ห้องทำงาน เพื่อรับตัวญาตาวี ซึ่งนั้นก็ทำให้ญาตาวีไม่ค่อยสบอารมณ์สักเท่าไร เพื่อเขาทำเหมือนว่าเธอเป็เด็กๆ ไปได้ ซึ่งตัวเธอก็ไม่ใช่เด็กๆ แล้ว อายุจะย่างเลขสามแล้ว ดูแลรับผิดชอบตัวเองได้
“กุ้งพึ่งรู้นะคะเนี้ย ว่าที่นี่ทำงานกันไม่เป็ระบบ”
ญาตาวีกระแนะกระแหน คนตัวโตที่เดินเข้าไปนั่งที่โต๊ะทำงานของเขา
“จริงๆ ที่นี่ก็มีระบบระเบียบดีเยี่ยมในการทำงานอยู่แล้ว เพียงแค่คุณเป็กรณีพิเศษ เพราะเป็น้องสาวของเพื่อนของผม ดังนั้นผมจึงต้องละเว้นระบบระเบียบในการพาคุณไปดูงาน”
“กุ้งไม่อยากได้สิทธิพิเศษอะไรนี่คะ อยากให้ทำเหมือนว่ากุ้งเป็พนักงานบริษัททั่วๆ ไป ที่ทำตามขั้นตอนของการเข้าไปดูงาน”
ญาตาวีพูดไปตามความคิดที่ตัวเธอคิดอย่างนั้น และนั้นก็ทำให้ลูส ขมวดคิ้วไม่เข้าใจในตัวผู้หญิงตัวเล็กๆ ตรงหน้าคนนี้ มีแต่คนเขาอยากได้สิทธิพิเศษกันทั้งนั้น แต่ทำไมกับเ้าหล่อนผู้หญิง ถึงได้เรียกร้องหาความยุ่งยากกันล่ะ
ก๊อก.. ก๊อก.... ก๊อก......
แต่ยังไม่ทันที่ลูสจะพูดอะไรออกมา เสียงเคาะประตูห้องทำงานก็ดังขึ้นมาขัดการสนทนาของคนทั้งสองซะก่อน โดยหนึ่งหนุ่มหนึ่งสาวก็พร้อมใจกันหันไปมองที่ประตูห้องทำงาน และก็ได้เห็นว่าเควิน ซึ่งเป็เลขานุการของลูส เดินนำพนักงานหญิงคนหนึ่งเข้ามา
“นี่คือเอลนีซ่า คนที่จะพาคุณญาตาวีไปดูงานครับ”
เควินเดินเข้ามาหยุดยืนอยู่ระหว่างกึ่งกลางโต๊ะทำงานของลูส และโซฟาที่ญาตาวีนั่งอยู่ แล้วจึงค่อยพูดบอกแก่คนทั้งสอง ที่นั่งกันอยู่ภายในห้องนั้นให้รับทราบ
ซึ่งญาตาวีมองสังเกตเอลนีซ่าอย่างสุภาพ โดยเธอคิดว่าเอลนีซ่าน่าจะอายุราวๆ สี่สิบปีแล้วเห็นจะได้ และดูท่าทางท่วงท่าคงจะมีความรู้ความเชี่ยวชาญในงาน ที่จะพาเธอไปดูมาก เพราะหากไม่มีความรู้ความเชี่ยวชาญ ลูสคงไม่ไว้วางใจให้มาเป็ผู้นำพา และสาธยายงานให้เธอฟังหรอก
“สวัสดีค่ะคุณเอลนีซ่า ฉันญาตาวีค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ”
ญาตาวีลุกจากโซฟา เดินเข้ามายื่นมือเรียวเล็กไปทักทายเอลนีซ่า พร้อมกับส่งยิ้มให้ด้วย
“สวัสดีค่ะคุณญาตาวี ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ และก็ยินดีเป็อย่างมากเลยค่ะ ที่จะได้นำพาคุณไปดูงานในครั้งนี้น่ะค่ะ”
เอลนีซ่าส่งยิ้มตอบกลับ และยื่นมือไปจับทักทายกับญาตาวี อย่างยินดีจากใจจริง ที่ได้รับเกียรติจากลูส ให้มานำพาแขกคนพิเศษของเขาดูงานในครั้งนี้
“เอาล่ะ!! ถ้ายังไงผมฝากคุณญาตาวีด้วยแล้วกันนะครับ คุณเอลนีซ่า”
ลูสกล่าวขึ้นด้วยน้ำเสียงนิ่งขรึมตามแบบฉบับของเขา ซึ่งใจจริงเขานั้นอยากจะเป็คนพาญาตาวีไปดูงานด้วยตัวเองด้วยซ้ำ แต่่นี้งานเขาทั้งยุ่งทั้งด่วน เขาจึงคัดเลือกคนที่มีความเชี่ยวชาญ และไว้ใจได้มาทำงานนี้แทน
“ได้ค่ะคุณลูส ฉันจะดูแลและให้ความรู้คุณญาตาวีอย่างสุดกำลังเลยค่ะ” เอลนีซ่าให้คำมั่นกับลูส
“ถ้ายังไงเชิญคุณญาตาวีตามฉันมาเลยค่ะ”
แล้วค่อยหันไปพูดกับญาตาวี อย่างเป็การเชื้อเชิญให้ออกไปจากห้องทำงานของลูส เพื่อไปดูงานกัน ญาตาวียิ้มรับแล้วเดินตามเอลนีซ่าออกไป
๑๙๑๙๑๙๑๙๑๙๑๙๑๙๑๙๑๙๑๙๑๙๑๙๑๙๑๙๑๙๑๙๑๙๑๙๑๙๑๙๑๙๑๙๑๙๑๙๑๙
161
