“ย๊าฮู้ว์~~~~~~~~~ทะเล ทะเล ทะเลของจริง!!”
เสียงจ.อ.เอมี่กับอิงฟ้าพากันวิ่งไปที่ชายหาดหลังจากซื้อชุดว่ายน้ำที่ร้านค้าสวัสดิการของบ้านพักทหาร จากกรมสวัสดิการ
พวกฝ่ายการกับพวกช่างเองก็พากันลงไปเล่นน้ำ ฝ่ายบริการมีแต่ผู้หญิง แม้จะไม่ได้สวยน่ารักเพราะเน้นคนที่เก่งงานบริการดูแลจริงๆมาทำงาน แต่ก็ยังดีที่เป็ผู้หญิง และมีพ.จ.อ.เกรซ ของหน่วยดัช มาด้วย
หาดที่นี่มีคนไม่มากนัก เพราะเป็หาดในเขตบ้านพักทหารของฐานทัพอากาศฮูซเซล จริงๆ ก็เป็หาดที่สวยและปลอดภัย แต่ทว่าผู้คนที่นี่เที่ยวจนเบื่อแล้วนั่นเอง
“เสียดายจัง พวกพี่ๆ ทีมไพลอตคนอื่นๆ มาไม่ได้” ... อิงฟ้าสวมชุดว่ายน้ำเล่นกับสมาชิกลูกเรือที่มาด้วยกัน
“ก็โดนผู้กองแกจับฝึกนี่นะ บอกว่าเป็ไพลอตแล้วควรฝึกฝนร่างกาย เพราะซิมูเลเตอร์มันไม่เหมือนรบจริงๆการรบจริงต้องอาศัยสภาพร่างกายด้วย” ... พ.จ.ต.โซอี้เลิกแว่นกันแดดขึ้นแล้วตอบ
พวกช่างผู้ชายไปซื้อไอศกรีมแท่งมาแจกและน้ำอัดลมกระป๋อง
“ว้าวๆๆๆ ยอดเลยค่า ... ว่าแต่น่าจะมีไอติมโคนเนาะ” ... อิงฟ้าบ่นแบบยิ้ม
“แหม่ ในค่ายทหารแบบนี้ มีไอติมแท่งให้กินก็ดีเท่าไหร่แล้วฮ่าๆ ..” ... พวกช่างหัวเราะตอบ
......
“แฮ่กๆๆๆๆๆ โอย....” ...เสียงหอบเหนื่อยและบ่นของแมกซ์ เอคิจิ และจิมมี่
“ปวกเปียกจริง! ใครให้หยุดวิ่ง ถ้าหยุดวิ่งโดยไม่ได้สั่งอีก จะให้พุ่งหลัง 8 จังหวะ 20ยก แล้วค่อยวิ่งต่อ” ... ร.อ.บนชูอยู่ในกางเกงทหารขาสั้น และเสื้อกล้ามทหาร
นายทหารน้อยใหญ่ในฐานทัพยืนหยุดดูทรวดทรงของร.อ.บนชูกันเพียบ หาได้ยืนดู 3คนนี้ฝึกไม่
แต่เหงื่อที่อาบตัวทำเอาต้นขาแล้ว่อกสะท้องแสงแดดแวบวับเงามัน
เอคิจิตอนแรกชอบส่องขากับร่องเนินนมของร.อ.บนชูแต่ตอนนี้หัวสมองคิดอะไรไม่ออกนอกจากความเหนื่อยกับกระหายน้ำ บนคอนกรีตฐานทัพนี่ช่างส่งไอร้อนขึนมาได้ดีแท้ แถมรอบๆ มียาน Jifon(จิฟอน) จอดเต็มไปหมด
“เห็นอยากดูยานจิฟอนของจริงใกล้ๆก็พามาแล้ว อ่ะ นี่ล่ะที่จะพาหุ่นของเราบินสู้ข้างบนได้” ... ร.อ.บนชูพาทั้ง 3 มาฝึกใกล้ๆที่จอดพวกนี้ ซึ่งอากาศจะร้อนมาก
วิดพื้น
“ตัวไม่ตรงเอวแอ่นไข่ชนพื้น อกแทบไม่ลงเลย ไม่นับ ฉันจะนับก็ตอนที่พวกแก 3คนวิดพื้นตัวตรงทั้งหมดทั้ง 3 คน นี่พวกแกคาที่ 4 ครั้ง มา 15 รอบแล้ว เมื่อไหร่จะได้นับ 5 หา?.... ฉันสั่งวิด 50 ครั้งนะ...” ... ร.อ.บนชูะโสั่ง
.......
ถึงเวลาพัก
“แฮ่กๆจะตายอยู่แล้ว บนดาวดางนี้ทำไมมันร้อนแบบนี้วะ” ... แมกซ์ถอดแว่นมาลูบเหงื่อที่หน้า
“ฮา~~~ห์ ... ทั้งหมดนี้ ...แฮ่กๆ..เพราะแกแท้ๆ ไอ้จิมมี่”... เอคิจิบ่น
“เกี่ยวไรแฮ่กๆ กับ แฮ่ก ... ข้าวะ...” ... จิมมี่ถาม
“ก็แกไปกวนตรีนผู้กองไง”... เอคิจิด่า
“พยามได้ดีนี่ ไอ้หนุ่ม” ...นายทหารที่ฐานทัพโดยชามะนาวกระป๋องให้
“โอ๊ะ..ขอบคุณครับ” ... ทั้ง 3 รับน้ำกระป๋องไว้
“ซ่อมบำรุงยานเป็ไงมั่ง?” ... นายทหารที่สวมชุดครึ่งท่อนถาม
“ก็...ไปได้ดีครับ ขอบคุณมากนะครับที่สนับสนุน” ...แมกซ์จับมือกับนายทหาร
“ยินดี... ได้ฟังรายงานแล้ว พวกเธอทำได้ดีมาก ถ้าสหพันธมิตรเราสู้ได้แบบนี้เรื่อยๆ โอกาสชนะย่อมมีมากขึ้นแน่นอน”
“ครับ”
“ว่าแต่พวกเธอไม่สนใจจะเข้าเป็ทหารเหรอ หมายถึง ทหารอาชีพเลยน่ะ ทำผลงานการรบขนาดนี้ เรียนปริญญาตรีด้วย ถึงจะยังไม่จบ แต่กองทัพน่าจะให้ยศสัญญาบัตรกับพวกเธอได้นะ” ... นายทหารยิ้มแนะนำ
“ทีแรกก็สนใจนะครับ แต่พอมาฝึกแบบนี้แล้ว พวกผมขอผ่าน” ... จิมมี่บ่น
“ฮ่าๆๆๆเอาเถอะๆ คนไม่ชอบ ยังไงก็ไม่ชอบนี่นะ ..จากนี้ไปเื่การรบ ฝากพวกเธอด้วยนะ รู้ใช่มั้ยว่าพวกเธอไม่ได้เปลี่ยนตัวกับทีมที่จะมาแทนที่ที่ฐานเจเรน่ข้างบนแล้ว ตอนนี้พวกเธอเป็ไพลอคและลูกเรือของยานซิกนัสเต็มตัวแล้ว” ... นายทหารยิ้ม
“ครับ... ก็ มันช่วยไม่ได้ เราจะให้มีคนตายที่นั่นเพิ่มอีกไม่ได้ อีกอย่างการลงมาที่นี่ น่าจะสลัดการล่าของพวกมันได้”... เอคิจิถอนหายใจยิ้มตอบ
“แต่บนดาวนี้ก็มีพวกโคราเชียนะ มันยึดบางเมืองเป็ฐานทัพด้วย พรุ่งนี้จะมีประชุมแผนการบุก เราอาจจะต้องให้พวกเธอช่วย วันนี้ก็พักกันมากๆ ล่ะ”
นายทหารพูดจบก็โบกมือจากไป
ทั้ง3 คนโซซัดโซเซไปอาบน้ำ
“นี่พวกเธอ.....ไปเตรียมตัว พวกเราเป็ผลัด 2 ครึ่งหลัง ที่จะไปเล่นน้ำทะเล” ... ป้าเจสสิก้ามาเรียก
“หา.....เราไม่มีแรงจะยืนอาบน้ำจนเสร็จด้วยซ้ำครับจะให้ไป.......” ... แมกซ์ยังพูดไม่จบ
เอจิคิสะกิดแขนแมกซ์แรงๆ
“กัปตันก็ไปด้วย แกไม่อยากเห็นนางในชุดว่างน้ำเหรอวะ?” ... เอคิจิกระซิบ
“ค..คุณจูลลี่ไปด้วย?”
“ก็เออสิ ก็พวกที่เหลือไปผลัดหลัง กัปตันของแกก็จะไปพร้อมกับผู้กองของข้า อิอิ”
“พูดได้เต็มปากนะแก ผู้กองของแกเหรอวะ? ฮ่ะๆ” ... แมกซ์ส่ายหัว
พอพูดแบบนี้เอจิคิยิ้มอย่างชั่วร้ายลามก ในหัวนึกถึงร่างกึ่งเปลือยที่รูดกางเกงในลงมา และนึกถึงกางเกงในที่ตนเก็บมาใส่ห่ออย่างดีไว้ดม
จิมมี่ไม่รอพวกนี้ซุบซิบกัน เขาเดินดุ่ยๆไปอาบน้ำเพื่อเตรียมตัวไปเที่ยวชายหาด
............

รถบัสทหารขับพามาส่ง จ่าทหารแนะนำร้านต่างๆให้ก่อนลงจากรถ พวกของอิงฟ้ากำลังจะกลับโดยอาบน้ำใส่เสื้อผ้าซื้อของกินก่อนจะกลับพอดี
“ทำไมเราต้องมากับพวกรุ่นใหญ่ด้วยล่ะ? อดเห็นหนูอิงฟ้าใส่ชุดว่ายน้ำเลย” ... จิมมี่บ่น
“แกเป็โลลิคอนเหรอจิม ... มากับรุ่นใหญ่นี่ล่ะ สมบูรณ์ด้วยทุกสิ่ง” ... แมกซ์ยิ้ม
“สำหรับข้าได้หมด ถ้าสดชื่น” ... เอคิจิยิ้ม
จิมมี่ลงเล่นน้ำ สักพักพวกเอคิจิเห็นคนอื่นๆ พากันออกมาห้องอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า
จูลลี่ บนชู เคท เพนนี และโซอี้ในชุดว่ายน้ำ ในนี้โซอี้อายุน้อยสุด
เอคิจิกับแมกซ์แข็งตัวขึ้นมาทันที
พวกเธอเดินถือร่มกับฐานตั้งมา และม้วนผ้าใบสำหรับปูบนชายหาด บนชูสะบัดผ้าใบ วางฐานกางร่มง่ายๆ สบายๆแต่ดูเคทกับจูลลี่จะลำบาก
พวกเอคิจิรีบวิ่งไปอาสากางให้พวกเธอทั้งหมด แต่แรงแทบจะไม่เหลือ มือไม้แขนขาถึงกับสั่น
“เ้าแว่น ผอมแห้งขนาดนี้แถมฝึกมาหนัก แรงไม่เหลือก็ไม่แปลก มานี่ฉันทำให้คุณเคทเอง”... ร.อ.บนชูบ่นยิ้มๆ
“ผมทำเองผู้กองลากไอ้นี่ไปลงแช่น้ำเถอะ”... พ.จ.อ.นิยมที่แม้จะไม่ล่ำ แต่มวลเนื้อแน่นไปด้วยกล้ามที่แทบจะไร้ไขมัน ใครนึกไม่ออกให้นึกถึงหุ่นนักมวยไทยยุคก่อนๆ
ทีมดัชไม่กางร่มพวกเขาปูผ้าใบวางสัมภาระแล้วลงเล่นน้ำเลย
“เอ่อ.. คุณเพนนี ผมช่วย” ... แมกซ์รีบทำให้เพนนี ที่เคยช่วยวางแผนให้ทำคะแนนกับจูลลี่
“ขอบใจจ้ะ... ว่าแต่ ดูท่าจะเธอจะทำตามที่ฉันแนะนำนะ” ... พ.จ.ท.เพนนี ยิ้ม
“ไม่รู้ว่าจะได้ผลมั้ยน่ะครับ”... แมกซ์ยิ้มพยามกางร่มเลื่อนขึ้น แต่แรงแทบไม่เหลือ
“ก็ลองไปช่วยกัปตันเล่นน้ำสิจ้ะหรือไม่ก็ชวนเดินไปซื้อของก็ได้ เห็นพวกช่างบอกว่าร้านอยู่ซอยที่ไกลออกไปอีก จะได้เดินคุยไง” ...พ.จ.ท.เพนนี เข้ามาใต้ร่มแล้วช่วยดันขึ้นจนได้
พรึบ!
กางได้แล้วแต่นั้นทำให้ตัวของทั้งคู่เข้ามาชิดเสาร่มจนชนกัน
“....”
นมที่ไม่มีบรารัดกับเสื้อซับในทหารและเครื่องแบบปิดกั้นไว้ ตอนนี้แทบจะล้นมานอกชุดว่ายน้ำ เนื้อเนินนมแนบชนแผงอกของแมกซ์ หน้าท้องชนกันและ....เนินอูมอวบของเพนนีก็ชนกันกับแท่งที่ตุงในกางเกงว่ายน้ำทรงบอกเซอร์ซึ่งตุงจากการส่องสาวตจะกี้
ทั้งคู่รู้สึกได้ถึงัั
แต่ก็เพิ่งตั้งสติได้แมกซ์รีบถอยออกมาก่อน
“ขอโทษครับ...เอ่อ...”... แมกซ์ก้มหน้าขอโทษ
“ขอโทษทำไมจ้ะ?” ... พ.จ.ท.เพนนี ถาม
“พี่ผม...เอาสิ่งที่ไม่ควรชน ไปชน ... ชน .. ส่วนนั่นของคุณ”
“ไม่เป็ไรจ้ะ มันเป็อุบัติเหตุ”
“ให้อภัยผมแทนการบอกว่าไม่เป็ไรเถอะครับ”
“มันต่างกันยังไงจ้ะ?”
“ผมไม่ควรโดน...โดนส่วนสำคัญของคุณ หากคุณให้อภัย แสดงว่าคุณยกโทษให้ความผิดนี้ ....”
“แล้วถ้าบอกไม่เป็ไรล่ะ?”
“นั่นหมายถึง....คุณ...ให้..ให้ผมโดนได้ ไม่เป็ไร” ... แมกซ์ตอบเสียงสั่น หน้ามองตรงมา
เขาชอบจูลลี่ก็จริงแต่เพนนี้ไม่ใช่คนไม่สวย แถมอวบแน่นนุ่มใจดี แมกซ์เองก็อดใจสั่นไม่ได้
“มานี่หน่อย ฉันจะติวเื่การชวนกัปตันไปซื้อของ ไวด้วย”... เพนนี้กวักนิ้วเรียก
“ครับ...ครับ”
เพนนีเดินเลาะหาดไปรอบๆมองรอบๆ มาที่โขดหินใหญ่ มองรอบๆ มุมนี้ไม่มีใคร ไม่ว่าจะมองจาก้า
“ซอกหินแบบนี้จะมีงูทะเลมั้ยนะ ฉันกลัว”
“ไม่มีหรอกครับ เป็โขนหินโล่งใหญ่แบบนี้ ว่าแต่........”
แมกซ์ยังไม่ทันพูดจบ เพนนีถลกกางเกงแมกซ์ลงจงจรู๋เด้งผึงขึ้นมา แล้วเขย่งตัวเอาหว่างคายืนคร่อมหนีบไว้ เพนนีแง้มชุดส่วนตรงเป้าออก คนยื่นแลบออกมา
“!!!!” ... แมกซ์ใ
“เธออยากให้ฉันให้อภัย งั้นเธอต้องรับผิดอชอบ” ... เพนนีเอาหน้าท้องกับเต้านมมาแนบ
แมกซ์เป็หนุ่มที่ไร้ประสบการณ์ แต่เขาไม่ใช่ไอ้โง่ เขารู้ทันทีว่าต้องทำยังไง มือแมกซ์ลองที่จะจับก้นเพนนี ซึ่งเธอไม่ว่าอะไร ก็แหง เอากลีบฉิ๋มร้อนๆ ที่ฉ่ำน้ำมานาบคร่อมทาบ จากนั้นทั้งคู่รูดเอวเข้าออกให้กันและกัน
“ฉันเองก็ทำให้เธอแข็งขนาดนี้ ฉันเองก็ต้องรับผิดชอบให้เธอสงบจะได้ให้อภัยฉันเหมือนกัน” ... เพนนีบอก
“ผ..ผม...อยากลองจ..จับ......เอ่อ...” ... แมกซ์อึกอัก
“เวลาแนบเนื้อกับสาวได้แล้ว ผู้ชายไม่ควรมาขออนุญาตสาวนะจ้ะ ..... ไว้สาวออกทีท่าปฏิเสธค่อยหยุด” ... เพนนียิ้มเงยหน้าไปลูบผมลูบแก้มแมกซ์
แมกซ์ไม่รอช้าละจากก้นมาจับเต้านมทันที และแง้มชุดส่วนที่ปิดนมถลกออกข้าง เต้าเด้งจนเห็นหัวนมสีชมพูอมน้ำตาลอ่อน แมกซ์ซดดูดแบบคนอดอยาก
“ซี๊ด... อืม....ม... อย่าขบนะ มันจะเป็รอย.... เอาปากเม้มดูดก็พอ ถ้าอยากเลียก็เลียไป” ... เพนนีก้มลงลูบหัวบอกแมกซ์
แมกซ์เงยหน้ามาทั้งคู่มองหน้ากันแล้วจูบ แมกซ์ที่เพิ่งเคยจูบผู้หญิง พอเจอเพนนีสอดลิ้นเข้ามาก็ฉันอารมณ์ไม่อยู่อีก.... เขารีบก้มลงไปมองส่วนที่ถูกกัน แล้วพยามย่อตัวเพื่องัดยกจวู๋จ่อปากรู แต่ท่ายืนหันหน้าชนกันแบบนี้ทำให้ไม่เห็นทางเข้า
เพนนีพลิกตัวเองหลังพิงโขดหิน เธอยกขาตัวเองขึ้นข้างหนึ่งให้แมกซ์เอาแขนคล้องช้อนไว้ ทีนี้เห็นปากรูแล้ว น้ำเมือกเยิ้มอาบจวู๋แมกซ์เป็วาวเงา มันลื่นพอที่จะให้แมกซ์สอดเข้าไป
“อ่าห์..เบาจ้ะ ใหญ่นะเธอน่ะ...” ... เพนนีบอก แต่แมกซ์ม่ฟัง
เขายัดพรวดจนมิด เพนนีเอามือข้างหนึ่งปิดปากอีกมือเกาะโอบคอแมกซ์ไว้
แมกซ์เสยตะบันเอวได้เองแล้วในจุดนี้โดยไม่ต้องมีคนแนะมันคือธรรมชาติของผู้ชายแล้ว เพนนีเองก็ไม่ได้รับสิ่งนี้มานาน
“โอ๋ย...ห์....ซี๊ด..โอ...เบาจ้ะคนดี ... ฉันโดนครั้งล่าสุดตอน 19 กับนิสิตแพทย์ จากนั้นไม่เคยได้ทำอะไรแบบนี้อีกเลย....โอ๋ย.ย.ยย.ย.ห์ ...ของเอร้อนมากเลย โอยยย มันครูด ..โอ๋ย..”... พ.จ.ท.เพนนี ก้มลงมองโหนกอูมที่มีขนอยู่กำเล็กๆของเธอโดนไพลอตหนุ่มคนนี้กระทุ่งซอยเสียบเข้าออกจนน้ำอาบเคลือบแท่งจวู๋ของเขา ยิ่งเพิ่มอารมณ์เป็ทวี
แมกซ์เองก็ที่กำลังก้มดูโหนกกลีบฉิ๋มนี้ที่โดนตัวเองสอดเสียบกระทุ้งแทงเข้าแทงออกอย่าบ้าคลั่งอยู่ ได้เสียบครั้งแรกว่าเสียวแล้ว พอมองดูยิ่งมีอารมณ์เพิ่มมากมายเช่นกัน
การเคยมีเพศสัมพันธ์มาก่อน ไม่ใช่เื่แปลกสำหรับผู้หญิงที่ทำงานมาหลายปีแล้ว แต่ทว่าแมกซ์ที่เพิ่งได้เปิดซิงครั้งแรกนั้น เมื่อได้ยินว่าสาวคนแรกของตนเคยโดนมาแล้วก็อดชอกช้ำโมโหนิดๆไม่ได้ จึงตะบันอย่างไม่มีทีท่าจะปราณีเธอเลย
ทั้งคู่เสียวจนหยุดไม่อยู่ เร่งตะบันเอวใส่กัน บดจูบกันจนลิ้นแทบจะติดในปากของกันและกัน
น้ำเชื้อร้อนๆของแมกซ์กระฉูดฉีดรีดออกมารุนแรงท่วมท้น มันต่างจากตอนที่เขาชักช่วยตัวเองมากมายนัก รูที่ทั้งรัดทั้งตอด และนุ่มลื่นจนร้อนฉ่านี้ สุดแท้ที่มือของเขาจะทัดเทียมได้
ทั้งคู่กระตุกเกร็งจากการเสร็จเหงื่อออกมมาอาบตัว เพราะนอกจากอากาศจะร้อนแล้ว ยังเหน็ดเหนื่อยมาก ที่สำคัญทั้งคู่ตื่นเต้น การทำกันข้างนอกนี้สำหรับเพนนีเองก็เพิ่งจะครั้งแรก แมกซ์ที่เปิดประสบการณ์ครั้งแรกกลับได้ทำนอกสถานที่ที่น่าตื่นเต้นเช่นนี้ ทำให้เหงื่อออกมากมาย
ทั้งคู่หอบหายใจแฮ่กๆ...
“เก่งขนาดนี้ครั้งแรกจริงๆ เหรอ?” ... พ.จ.ท.เพนนีเอามือลูบไล้อกและต้นแขนแมกซ์โดยที่แท่งจวู๋ยังเสียบคากันในท่ายืน
“ครับ...แฮ่กๆ..ครั้งแรกครับ...”... แมกซ์ตอบ
“อีแบบนี้กัปตันจะไหวมั้ยน้า..”... พ.จ.ท.เพนนี พูดจบโน้มคอแมกซ์มาจูบอีกจ๊วบส์ใหญ่ๆ
“ผม...ทำไปแล้ว....กับคุณ.....เอ่อ...”... แมกซ์ทำหน้าสลด แต่ตรงแท่งกลับยังไม่มีททีท่าสลด
“นี่...อันนี้คือความสุขเสียวที่ฉันซึ่งเป็ผู้ใหญ่กว่ายกมันมอบให้กับเธอ.... ไม่ใช่การนอกใจนะจ้ะ อีกอย่าง...พวกเธอยังไม่ได้คบกัน มันจะเป็นอกใจได้ไง”
“แต่ผมแนบเนื้อกับคุณเพนนีไปแล้วแถม.....แถม....แตกในด้วย...แล้วแบบนี้...”
“จิ้ส์เด็กโง่ ... ฉันยังไม่รักเอเพราะทำแค่นี้หรอก เธอยังสามารถจีบกัปตันได้ ...แต่ถ้าเธอจัดฉันอีกรอบ ฉันอาจจะรักเธอเข้าจริงๆก็ได้ ดังนั้นค่อยๆ ถอนมันออกจะ”
“ครับ”
และแล้วก็ค่อยๆถอนออก
น้ำเชื้อไหลทะลักยืดลงมา ย้อยลงมาแต่ไม่ยักจะไหลมากเพราะมันเหนียวข้นมาก แมกซ์ดูท่าจะอั้นไว้มานานมากโข
เพนนีเอามือปากออกส่วนที่ย้อยยืด แล้วเอาเป้ากางเกงในของบิกินีที่แง้มไว้ยังขอบกลีบกับง่ามขานั้นแปะกลับปิดกลีบฉิ๋มดังเดิมทั้งที่น้ำเชื้อข้นๆ มากมายยังขังในรู
จากนั้นที่เหลือในมือ เพนนีเอาลื่นเลียแล้วกวักลิ้นกลืนลงไป
“ค..คุณ...กินมัน?”
“อื้ม...คาวข้น เหม็นนิดๆ ต้องรีบกิน น้ำเชื้อผู้ชายนี่ ถ้าทิ้งไว้จะเหม็นมาก เธอเองก็น่าจะรู้”
ว่ากันตามตรง ถ้าไม่ติดว่ารู้สึกผิดต่อกัปตันที่ตนกำลังจะจีบ ตอนนี้แทบจะอยากจับเพนนีอึ๊บอีกรอบจนกว่าน้ำจะน้อยลงกว่านี้ด้วยซ้ำ
“ฉัน้ายาคุมฉุกเฉิน จะเดินไปซื้อที่ร้านค้าร้านขายยา ฉันจะบอกว่าหายาส่วนตัวกินและพกติดตัว จะชวนเอและกัปตันไปด้วย เพราะเธอคงไม่กล้าชวนกัปตันไป ถึงชวนไปเชื่อเถอะ จะมีก้างขวางคอเธอขอตามไปด้วย ฉันว่าอย่างน้อยก็โซอี้”
นั่นสินะครับ”
“พอเราสามคนเดินไปได้สักพัก ฉันจะแยกไปซื้อยาคุม ส่วนเธอก็พากัปตันไปซื้อไอศกรีม ระหว่างนั้นจะคุยอะไรก็ใช้ฝีมือตัวเองเอานะ ได้เดินเลาะหาดไปตามถนนกันสองคนในชุดว่ายน้ำ ฉันว่ากัปตันก็มีจดจำสิ่งนี้ไว้บ้างแหล่ะ ไม่ใช่แค่เอหรอก” ... พ.จ.ท.เพนนี้จับแท่งจวู๋ของแมกซ์ยัดกลับเข้ากางเกงว่ายน้ำทรงบอกเซอร์
“เอ่อผมจะ.....”
“ห้องพยาบาล จะให้ใช้เตียงคนไข้ทำกันมันบ้ามาก”
“ค..ครับ.. ผมก็แค่ลองถามดู....”
“เพราะงั้นจึงต้องเป็ห้องเก็บยาที่มีแต่ฉันที่เข้าไป ข้างในลึกมาก” ... พ.จ.ท.เพนนีเดินเอามือแมกซ์มาจับนมตัวเอง
“จนกว่าเธอจะได้แฟนตัวจริง ระหว่างนั้นนั้นจะเป็ของเธอชั่วคราวแล้วกัน หิวเมื่อไหร่ก็แวะมา” ... พ.จ.ท.เพนนีเดินออกจากโขดหิน
แมกซ์ไม่ตามออกไปในทันที
แต่สักพักถึงจะตาม
เพนนีช่วนจูลลี่ไปซื้อไอติมโดยเอาผู้ชายไปด้วย 1 คน คือแมกซ์
เอคิจิได้ที
“โอ๊ยผู้กอง...ผม...น่าจะตระคิวกิน!!” ... เอคิจิสำออยทันที
“ห๊ะ...อยู่ตรงนั้นแหล่ะฉันจะ......”... ร.อ.บนชูะโรับ
แต่ยังไม่ทันจบคำก็มีเงาสายหนึ่งพุ่งตูมลงไป
“ฉันช่วยเอง”... คนพูดคือปาเจสสิก้า
“อ้อ... ฝากด้วยนะคะป้า” ... ร.อ.บนชูยิ้มพยักหน้า และเล่นน้ำกับพวกโซอี้และทหารคนอื่นๆในหน่วยดัชต่อ
“อย่า..อย่าป้า..ผม...หา......” ... เอคิจิยังไม่ทันแก้ตัว
ป้าเจสสิก้ามาคว้าตัว
เอคิจิโดนป้าที่สวมชุดว่ายน้ำแนบตัว แทบอ้วกพุ่ง จึงหมายดิ้นหนี
แต่เจสสิก้านึกว่าเอคิจิดิ้นเพราะตระกุยตื่นตระหนก จึงชกท้องไปทีหนึ่งจนเอคิจิหมดสภาพ ชกเบาๆแต่ด้วยลำตัวที่ผอมบางและฝึกมาจนปวดหน้าท้อง ทำให้หมดทางสู้
เมื่อลากขึ้นฝั่ง
“เ้านี่ท่าจะกลืนน้ำเข้าไป ต้องผายปอด” ... ป้าเจสสิก้าเตรียมผายปอด
เอคิจิที่ไร้เรี่ยวแรงต่อสู้ขัดขืนส่ายหน้าสุดชีวิต
“ไม่ได้นะ!” ... ร.อ.บนชูะโห้าม
[โอ้...ผู้กองของผม มาผายปอดให้ผมแทนเร็ว แต่ถึงจะเป็พันจ่าโซอี้ผมก็เอา] … เอคิจิยิ้มออกมา
“ให้อลันจัดการ เขาเชี่ยวชาญกว่า” ... ร.อ.บนชูชี้นิ้วไปที่อลัน
พันจ่าเอก อลัน ฮอปแมน อายุ 37 ชาวผิวดำที่เร็วและแกร่งสุดทั้งยังยิงแม่นในหน่วย เจนสนามรบ ด้วยความที่เขาเสียลูกชายไป ทำให้ไม่รอช้าที่จะช่วยคนหนุ่มผู้นี้
หมายจะดิ้น แต่ พ.จ.อ.อีจิสมาช่วยจับไว้โดยขึ้นคร่อมและกดแขนไว้
การผายปอดเริ่ม......และจบลงด้วยความทุรนทุรายของเอคิจิที่โดนชายกำยำขึ้นคร่อมและอีกคนดูดปากผายปอด จากนั้นอุ้มไปพัก
“เอคิจิเอ้ยยยย”... จิมมี่ที่โผล่หัวมาจากน้ำมองเพื่อนด้วยความเวทนา