D.W.O. 7 การ์ดราชันย์ครองพิภพ

                “ไอ้นั่นมันเป็นใครกัน...”เสียงจากคนของกิลด์เพลิงผลึกพูดขึ้นเมื่อเห็นการใช้การ์ดในเด็คของแทน

                “มังกรระดับนี้สี่ตัวเนี่ยนะ! เจ้านี่ไม่ธรรมดา” อีกเสียงหนึ่งฟังดูตื่นตกใจ

                และไม่ใช่แค่คนรอบข้างโคซี่เองที่กำลังร่ายเวทอยู่ก็ขยับมุมปากยิ้ม “ไม่ธรรมดานะเจ้าหนุ่มนี่ เสียดายที่ฉันต้องจัดการให้เรียบร้อย” ผู้นำแห่งเพลิงผลึกพูดออกมาก่อนจะเตรียมการโจมตีครั้งต่อไปแต่ก็เป็นแทนที่ฉวยจังหวะใช้การ์ดใบต่อไปอกมาได้ก่อน

                “เมจิก!” การ์ดอีกใบของแทนถูกเรียกใช้การ์ดที่จะสามารถทำให้หาการ์ดคาถาได้อีก 1ใบโดยใช้พลังเวทและพลังชีวิตของตนเองในการร่ายเวท...วจีแห่งปราชญ์

                พลังชีวิตของแทนหายไปจนเหลือเกินกว่าครึ่งไม่มากนักและเมื่อการ์ดที่เขาเรียกใช้ปรากฏผล การ์ดเมจิกในเด็คของแทนก็เรียงรายออกมา เขาเลือกหนึ่งในนั้นอย่างรวดเร็วและเมื่อได้การ์ดใบที่ว่ามาแล้ว การเรียกใช้ก็เกิดขึ้นทันทีเรื่องทั้งหมดนี้แทนทำมันในเวลาไม่ถึงสองวินาทีเวลาก่อนที่เวทอันรุนแรงของโคซี่จะปรากฏผล

                “เมจิก!” การ์ดคาถาอีก 1ใบถูกเรียกใช้งาน และเมื่อสิ้นเสียงที่ว่า เหล่ามังกรทั้ง 4 ตนของแทนก็หายไปจากตรงหน้าเหลือเขาซึ่งขณะนี้หลุดจากคาถาตรึงให้อยู่กับที่ของโคซี่เรียบร้อยแล้วเรื่องที่เกิดขึ้นนั้นมันเป็นเวลาเดียวกับที่คาถาของชายในชุดคลุมด้านหน้าแสดงผลโคซี่กำลังปลดปล่อยพลังเวทอันรุนแรงออกมาแทนถอยห่างออกจากรัศมีของเวทที่โคซี่กำลังปล่อยออกมา

                “เดม่อนไฟ! (Demon Fire!)” พลังเพลิงแห่งปีศาจเปลวเพลิงสีดำจากนรกที่ลุกไหม้จากใต้ดินทำให้มอนสเตอร์ที่อยู่ในรัศมีการทำลายล้างไม่เว้นแม้แต่มอนสเตอร์ของตนเอง

                “127,588!”                      “127,479!”                      “127,332!”

                 “127,135!”                      “127,492!”                      “127,434”

                “127,096!”                             “127,773!”                             “127,387!”

                ครั้งนี้กลับกลายเป็นว่ามอนสเตอร์ของโคซี่นั้นถูกคาถาที่ผู้เป็นนายของมันเรียกใช้แผดเผาฝ่ายเดียวมังกรทั้งหลายที่เป็นของแทนนั้นหายไปจากการต่อสู้อย่างไรร่องรอย...แต่มันก็เป็นการหายไปเพียงชั่วขณะเท่านั้น

                รอยแยกของมิติเปิดออกมังกรมิติทั้ง 4 ตนที่หายไปปรากฏกายออกมาพร้อมๆกัน และเมื่อมังกรมิติไอเซนเกอร์ทั้ง 4 ตนปรากฏตัวออกมาในสนามพลังพิเศษของพวกมันทั้ง 4 ก็ปรากฏอีกครั้ง มังกรระดับไม่เกิน10 ดาวถูกเรียกออกมาจากเด็คของแทน มังกรสายฟ้าระดับ 9ดาวไลท์นิ่งดราก้อนที่จะปรากฏตัวออกมาพร้อมกับพายุสายฟ้าโหมกระหน่ำและเพิร์ลดราก้อน มังกรไข่มุกแห่งการสกดอีก 3 ตน

                “โฮลี่เชน!(Holy Chain)” เสียงเรียกใช้สกิลโฮลี่เชนดังพร้อมกันถึง 3ครั้ง เป้าหมายของสกิลนี้คือโคซี่ที่อยู่เบื้องหน้าเสียงเรียกใช้สกิลโฮลี่เชนที่ดังขึ้นนั้น ดังขึ้นพร้อมกับอีกหนึ่งการโจมตีของมังกรที่ถูกเรียกออกมา...ไลท์นิ่งเมโมรี่การโจมตีด้วยสายฟ้าที่ในขณะนี้รุนแรงขึ้นมากจากผลของมังกรมิติไอเซนเกอร์ทั้ง 4ตนที่ทำให้เผ่ามังกรแข็งแกร่งขึ้นอีกใบละ 50% 

                “57,438!”                        “57,782!”                        “57,159!”                        “10,674!”

                “57,340!”                        “57,556!”                        “57,768!”                        “10,210!”

                “57,412!”                                “57,203!”                                “57,412!”                        “10,469!”

                การโจมตีด้วยสายฟ้าของไลท์นิ่งดราก้อนในครั้งนี้รุนแรงกว่าที่เคยผ่านมาและนี่เป็นการโจมตีของแทนครั้งแรกที่สร้างความเสียหายให้กับโคซี่ได้สำเร็จ...ถึงมันจะเป็นความเสียหายเพียงแค่ระดับสามหมื่นกว่าเท่านั้นก็เถอะแต่ก็น้อยคนที่จะทำแบบเชาได้

                เหล่ามังกรทั้งแปดขู่คำรามแทนนั้นไม่สามารถเคลื่อนไหวได้แม้แต่น้อยเพราะเขาเรียกเพิร์ลดราก้อนมาถึง 3 ตน เขาจะต้องถูกพลังสะกดของมันทั้ง 3 ทำให้เคลื่อนไหวไม่ได้อีก 9 วินาทีแต่แทนก็ไม่จำเป็นต้องเคลื่อนไหวอะไรแล้ว ไพ่ตายของเขาถูกใช้ออกมาจนหมดสิ้นที่เหลือก็รอเพียงแค่ว่ามังกรทั้ง 8 ของเขาจะสามารถโค่นโคซี่ที่ถูกเพิร์ลดราก้อนสะกดไว้ได้หรือไม่

                เหล่ามังกรผู้ได้รับพลังเพิ่มจากเหล่ามังกรมิติคำรามก้องสนามรบในครั้งนี้ลูกกิลด์เพลิงผลึกที่ไม่คิดว่าจะมีใครทำอะไรหัวหน้าของตนได้เริ่มหวาดหวั่นทัพมังกรอันทรงพลังกำลังจัดการภูตจำแลงที่ถูกสะกดอย่างรวดเร็ว และไม่ถึง 2 วินาทีภูตจำแลงของโคซี่ก็ถูกทำลายสิ้นหลังจากนั้นฝูงมังกรก็พุ่งเข้าใสโคซี่ที่ยังไม่สามารถขยับตัวได้

        “23,436!”                        “45,782!”                        “23,165!”                        “10,290!”

                        “25,321!”                        “57,556!”                        “23,768!”                       “10,453!”

                “19,453!”                                “45,203!”                                “45,412!”                        “10,218!”

                                “23,775!”                        “45,786!”                        “45,548!”                       “23,092!”

        “19,803!”            “38,214!”                        “24,768!”                                    “10,532!”

                                “45,412!”                        “47,556!”                        “19,768!”                        “10,312!”

            “19,178!”                        “20,932!”                        “29,848!”                        “10,821!”

                การโจมตีจากพลังมิติการโจมตีจากสายฟ้าทมิฬ คมเขี้ยวและกรงเล็บของเหล่ามังกรประเคนใส่ร่างที่ยืนนิ่งเหล่ามังกรที่พลังนั้นเพิ่มสูงเกินกว่าการ์ดระดับ 15ดาวไปแล้วโจมตีใส่ร่างของชายในชุดคลุมสีดำไม่ยั้งใบหน้าของชายที่ยังขยับตัวไม่ได้แสดงความประหลาดใจแต่หาได้มีความตื่นตระหนกในแววตานั้น...ไม่แม้แต่น้อย

                “เจ้านี่มันมีพลังเท่าไรกัน...” แทนซึ่งมองกองทัพมังกรของเขารุมโจมตีโคซี่ไม่ยั้งพูดออกมาและหลังจากนั้นค่าความเสียหายของโคซี่ก็ยังพวยพุ่งขึ้นมาไม่หยุด...แต่ก็ไม่สามารถล้มชายผู้นี้ได้

                “เจ้านั่นมันไม่น่าจะมีพลังขนาดนั้นนะ!” บลานซ์ที่ยืนอยู่ข้างนิกกี้ตะโกนขึ้น

                “มันเกินล้านไปแล้วนะพลังที่ถูกโจมตีไปน่ะ!”เอ็ดเวิร์ดพูดเสียงตื่น

                “พี่แทน...”พูดออกมาด้วยเสียงเป็นห่วงแทน “ไอ้บ้านั่นมันต้องโกงพี่แทนแน่ๆ” เธอว่า

                “มันมีอะไรผิดปกติแล้วล่ะ”อายะที่กำลังมองดูเหตุการณ์ตรงหน้าออกความเห็น

                และในที่สุดเวลาที่โคซี่ถูกสะกดไว้ก็หมดลงเขาเริ่มทำอะไรบางอย่าง...

                “ดับเดิ้ลดาเมจ!” โคซี่เรียกใช้สกิลที่จอมเวทโจมตีจะมีติดตัวอยู่ตั้งแต่เริ่มเกม

                “เมจิก...” เสียงเรียกใช้การ์ดคาถาของโคซี่ดังขึ้นท่ามกลางค่าความเสียหายที่เกิดขึ้นแต่ไม่สามารถลมเขาลงได้การ์ดที่ถูกเรียกใช้นั้นก็คือ...ทริปเปิ้ลแคสคาถาที่จะทำให้เวทที่จะถูกร่ายครั้งต่อไปปรากฏผลถึง 3 ครั้ง

                “ห้วงอวกาศอันเงียบสงัดพลังงานที่ก่อเกิดจากความมืดดำและไร้แรงโน้มถ่วงใดๆ จงสดับคำข้าดวงดาวอันไรชีวิตจะแตกดับ ประกายแสงจากโพ้นจักรวาลจะบังเกิดพลังงานอันยิ่งใหญ่จงหลอมรวม ข้าผู้บัญชาพลังอันเหนือของคำว่าสิ้นสุดขอสั่งประกายแห่งดวงตาวจงก่อเกิดพลังอันยิ่งใหญ่ การระเบิดแห่งห้วงจักรวาลจงบังเกิด...บิ๊กแบง!(Big Bang)”

                คาถาระเบิดแห่งจักรวาลถูกเรียกใช้คาถาที่จะโจมตีใส่ทุกทั่วตัวตนที่อยู่ในรัศมีการทำลายล้างอันยิ่งใหญ่ของคาถาระดับ 20 ดาวที่ถูกจอมเวทระดับสูงเรียกใช้รัศมีทำลายล้างในครั้งนี้ก็แผ่ไปรอบตัวของโคซี่ค่าพลังทำลายที่เกิดขึ้นปรากฏเพียงหนึ่งครั้งต่อหนึ่งเป้าหมายแต่ค่าว่าเสียหายที่ว่านั้น รุนแรงที่สุดเท่าที่แทนเคยเห็นมา...

                “1,128,348!”            “1,727,781!”            “1,907,209!”            “1,907,209!”

                    “1,122,289!”            “1,507,432!”            “327,387!”

            “1,124,135!”               “1,907,093!”               “327,387!”                “1,907,209!”

        “1,528,324!”            “1,318,763!”            “327,567!”

          “1,237,289!”            “1,557,910!”            “1,298,436!”            “1,543,681!”

                        “1,124,135!”               “1,907,093!”               “327,387!”

            “1,128,348!”            “1,727,781!”            “356,723!”                    “1,422,451!”                     

                           “1,507,432!”                                         “1,200,754!”            “1,907,209!”

            “1,319,326!”               “1,420,731!”               “334,642!”                “1,997,437!”

                แทนไม่เคยพบการโจมตีที่เกิดขึ้นมาก่อนเขายังไม่เคยพบผู้เล่นในระดับเดียวกับชายตรงหน้าของตัวเอง แม้ตัวโคซี่จะรับการโจมตีไปกว่าหนึ่งล้านแต่เขาก็ยังยืนหยัดอยู่ท่ามกลางมอนสเตอร์ทั้ง 8 ของแทนเหล่ามังกรที่กำลังจะสลายไปเพราะมหาเวทที่ถูกร่ายออกมาก่อให้เกิดค่าความเสียหายมหาศาล

                พลังของมังกรที่แทนเรียกออกมานั้นอยู่ในระดับไม่ธรรมดาแต่เมื่ออยู่ต่อหน้าพลังที่เหนือกว่าพลังของเขาก็ยังไม่สามารถผ่านคำว่าลำดับชั้นไปได้มอนสเตอร์ทั้ง 8 ของแทนสลายกลายเป็นละอองแสงเขายืนนิ่งอยู่กับที่ ในมือนั้นไม่มีการ์ดเหลืออยู่ และค่า SP ก็เหลือเพียงนิดหน่อย...เพราะเขาใช้สกิลของตัวเองออกไปหลายครั้งในการต่อสู้ในครั้งนี้

                “ไลฟ์ไลน์...” แทนเรียกใช้สกิลสุดท้ายที่เหลืออยู่พลังชีวิตที่เหลืออยู่ไม่มานักของเขาโจมตีใส่โคซี่ทันที

                “37,629!”

                ค่าความเสียหายที่เกิดขึ้นไม่ได้ทำให้การต่อสู้เปลี่ยนไปขณะนี้พลังชีวิตของแทนเหลือเพียงแค่ 1หน่วยเท่านั้น ไม่ว่าการโจมตีอะไรก็สามารถจัดการเขาลงได้ชายหนุ่มหลับตาลงพร้อมกับสงบใจเตรียมรับการโจมตีครั้งต่อไป

                “ผลึกสีขาวใสดวงใจที่มัวหม่น พลังแห่งรัตติกาล ดวงดาวที่แหลกละเอียด เจ็ดคมมีดแห่งนรกสิบสามทวยเทพแห่งชั้นฟ้า...” โคซี่เริ่มร่ายเวทอีกครั้งดวงตาสีน้ำเงินของเขาจ้องไปที่แทนซึ่งยืนนิ่งระชะตากรรมก่อนที่จะเกิดชางอย่างขึ้นบนใบหน้าของโคซี่ที่มีหนวดเคราแต้มอยู่

                “ฉันถูกใจนาย”เขาเลิกร่ายเวทแล้วพูดออกมา “นายต่อสู้ได้ดีฉันขอโทษด้วยที่ทำให้ผู้หญิงคนนั้นตาย แต่สาบานได้ฉันไม่เคยคิดจะฆ่าคนที่ไม่เกี่ยวข้องแบบเธอคนนั้นเอาเป็นว่าการต่อสู้นี้ของเราถือว่าเสมอกันก็แล้วกันเพราะหากไม่ใช่ช่วงเวลานี้...เวลาสีอำพัน ฉันอาจจะแพ้นายไปแล้วก็ได้” โคซี่พูดออกมา

                แทนลืมตาขึ้นมองชายตรงหน้าเขาขมวดคิ้วด้วยความสงสัย “เวลาสีอำพัน...” ชายหนุ่มทวนคำก่อนจะส่ายหัวไปมา “การต่อสู้ต้องตัดสินผลสิจัดการให้จบเถอะ แล้วอยากได้การ์ดอะไรก็เอาไป” เขาพูดออกไป

                “ไอ้บ้าเอ้ย! จะเกรียนก็ดูตาม้าตาเรือบ้างสิเว้ย!”ชายในชุดคลุมสีแดงที่อยู่ด้านหลังโคซี่ตะโกนขึ้นเสียงตะโกนที่ดังขึ้นมานั้นคุ้นหูพวกแทน จะยกเว้นก็คงจะเป็นนิกกี้อายะและทากะที่ไม่เคยพบชายคนนี้

                คิท...แห่งเพลิงผลึก

                “พี่คิท!” แทนทำหน้าตื่นเมื่อเห็นคนที่เปิดผ้าคลุมหัวออกเป็นคิทเขานึกว่าร่างของชายตรงหน้าจะต้องใช้ร่วมกับโคซี่แทนหันมองหน้าโคซี่แล้วมองไปที่คิทอีกครั้ง “อย่าบอกนะว่านี่ไม่ใช่โคซี่” เขาถามคิทเกี่ยวกับเรื่องของชายที่ยืนอยู่เบื้องหน้าของเขาชายผู้สังหารมังกรทั้ง 8 ตนของเขาด้วยคาถาเพียงบทเดียว

                “คุณแทนครับ คนนั้นคือพี่โคซี่ครับเขาคือหัวหัวของกิลด์คริสตัลอินเฟอร์โน และคือพี่ชายของพวกเรา” ชายอีกคนที่อยู่ในชุดคลุมสีน้ำเงินแทรกขึ้นมเมื่อเขาเปิดหมวกคลุมออกแทนก็จำได้ทันทีว่านั่นคือ...คอส

                “นี่มันอะไรกัน พวกนายมีร่างเดียวกันไม่ใช่รึ” แทนทำหน้าไม่เข้าใจสิ่งที่เกิดขึ้น

                คิทส่ายหน้าก่อนจะถอนหายใจแล้วเดินตรงมาที่แทนเขาใช้แขนล็อกไปที่คอของแทนก่อนจะกระซิบเบาๆ “นี่คือเวลาแห่งอำพัน...เก้าสิบเก้านาทีที่พวกเราสามคนจะแข็งแกร่งที่สุดยังไงล่ะ...ถ้าอยู่ในภาวะนี้ต่อให้พลังเหลือศูนย์แต่จัดการพวกเราสามคนลงไม่ครบแกก็ล้มพวกฉันไม่ได้แกหัดเจียมตัวเสียมั่งสิเจ้าแทน รีบรับที่พี่โคซี่พูดแล้วไปซะแก่ยังไม่รู้อีกรึว่าพี่โคซี่ไม่ได้ใช้เด็คที่แท้จริง เขาใช้เด็คอ่อนข้อให้แกมันไม่มีการ์ดแอเรียในเด็คนั้นสักใบถ้ามีการ์ดแอเรียสักใบพลังระดับพี่โคซี่ฆ่านายได้ในเวลาไม่เกินหนึ่งนาทีหรอก” คิทพูดจบก็ผลักแทนไปที่เพื่อนของเขาที่ยืนอยู่ใกล้ๆก่อนจะหันไปหาพี่ชายของตัวเอง “พี่โคซี่...เจ้านี่มันเข้าใจแล้ว พี่ก็เห็นแล้วว่ามันเป็นคนน่าสนใจปล่อยมันไปได้ไหม ผมขอล่ะ”

                โคซี่ยืนนิ่งอยู่ครู่หนึ่งเสียงของคอสก็ดังขึ้นสำทับ“พี่ครับ...ปล่อยเพื่อนผมไปเถอะ” เขาว่า

                ไม่นานนักที่ตรงหน้าของแทนก็ปรากฏข้อความขึ้นมาข้อความที่ไม่ได้ยาวอะไรมากนัก ข้อความที่เคยปรากฏขึ้นมาตอนเริ่มการต่อสู้ใหม่ๆแล้วครั้งหนึ่ง

                ผู้เล่นโคซี่คอส คิท ต้องการยกเลิกการต่อสู้...

                “ตกลงซะ แล้วครั้งหน้าที่นายจะมาหาฉันมีสองทางเลือกหนึ่งมาเป็นกิลด์สาขาของพวกเราเพลิงผลึก และสอง...มาท้าฉันสู้ด้วยพลังที่เหนือกว่านี้หากนายชนะ เพลิงผลึกจะยอมอยู่ใต้อำนาจของนาย”โคซี่พูดเสียงหนักแน่น

                ครั้งนี้แทนไม่อาจปฏิเสธข้อเสนอได้สายตาของคิทและคอสจ้องมาที่เขาเพื่อให้ยอมตกลงยกเลิกการต่อสู้นี้และสุดท้ายแทนก็กดตกลง...

                “ครั้งนี้ไม่ใช่เสมอ ฉันแพ้ แพ้แบบไม่สามารถทำอะไรได้แต่ครั้งหน้าฉันต้องเก่งขึ้นแน่...”แทนพูดกับโคซี่ก่อนจะเลื่อนสายตาไปที่คอสและคิท “คอส...พี่คิทสักวันผมจะเก่งกว่าพวกพี่ แล้วผมจะเอาพวกพี่มาเป็นลูกกิลด์ของผม” แทนพูดด้วยน้ำเสียงจริงจังก่อนจะหันไปหาเพื่อนของตัวเอง “พวกเราแพ้...ไปกันเถอะ”ชายหนุ่มพูดก่อนจะเดินนำกลุ่มเพื่อนของเขาที่รอดตายอย่างปาฏิหาริย์ออกจากสถานที่ของกิลด์ไวท์พาลาดินเดินมุ่งหน้ากลับไปยังบ้านของนิกกี้ซึ่งเป็นที่รวมตัวของพวกเขาในทุกครั้งไป

                เมื่อแทนเหยียบเข้าเขตบ้านของนิกกี้เขาก็ทรุดตัวลงนั่งทันทีชายหนุ่มก้มหน้าไม่พูดไม่จา

                “เทพจะตายอยู่แล้วพ่อแทนไทย...” เอ็ดเวิร์ดพูดขึ้นก่อนใคร “แค่นี้เนตมาเห็นก็พอใจแล้วล่ะ” เขาว่า

                “นายทำดีที่สุดแล้วนะแทน”บลานซ์ก้มไปตบที่ไหล่เพื่อนของตัวเองด้วยความเป็นห่วง

                “พี่แทนเท่ห์สุดๆ แล้วล่ะน้า...” ลินพยายามช่วยปลอบใจแทน

                “นายนี่ก็บ้าไปท้าสู้กับเจ้าโคซี่เรื่องตายในเกมมันเรื่องจิ๊บจ๊อยจะตาย นายจะไปอะไรกันนักหนา ตายเดี๋ยวก็ฟื้นแล้วอีกอย่าง เจ้าโคซี่นั่นก็ไม่ได้ตั้งใจฆ่าเนตสักหน่อยนายต้องไปโกรธเจ้าไรอันนั่นถึงจะถูก” นิกกี้ว่า

                อายะและท่ากะไม่ได้พูดอะไรออกมาทั้งสองคนจ้องมองไปที่แทนอย่างเป็นห่วงและไม่นานนักชายหนุ่มที่ทรุดตัวลงนั่งตรงหน้าของพวกเธอก็ลุกขึ้นยืนก่อนจะถอนหายใจยาวโล่งอกแล้วตะโกนออกมา

                “สำเร็จแล้วเว้ย! ผลออกมาดีกว่าที่คิด!”แทนทำหน้าโล่งอกและมีสีหน้าระรื่น

                นิกกี้ขมวดคิ้วมองก่อนจะถามขึ้น“อะไรของนาย” เธอถามเสียงเข้ม

                “ดูนี่...” แทนพูดก่อนจะเรียกหน้าจอสถานะของตัวเองออกมาและหลังจากนั้นเขาก็ชี้ให้ทุกคนดูสกิล 2 ชนิดของเขาที่เพิ่มมาใหม่และเมื่อทุกคนอ่านรายละเอียดของสกิล 2 ชนิดที่ว่าก็ต้องเลิกคิ้วสูง...ไลท์แอนด์ดาร์กเนสและไทม์ออฟอินโนว่า

                “สกิลอะไรมันจะเทพขนาดนี้!” เอ็ดเวิร์ดพูดขึ้นทันทีที่อ่านรายละเอียดของสกิลที่ว่าจบ “ไม่ใช่สิ...นี่มันไม่ใช่แค่เทพแล้ว...แต่มันโคตรเทพต่างหาก!”

                บลานซ์ทำหน้างงขณะที่แทนยืนอมยิ้ม “นี่นายได้สกิลพวกนี้มาได้ยังไงกัน...” ชายหนุ่มร่างสูงถามขึ้น

                นิกกี้นิ่งคิดอยู่ครู่หนึ่งในที่สุดเธอก็พูดออกมา“ชิ...ฉันก็โดนนายเล่นละครหลอกไปด้วยรึนี่”เธอพูดพร้อมกับนึกขำตัวเอง

                “หมายความว่ายังไงนะนิกกี้” บลานซ์ถาม

                 “เชื่อเขาเลย...” หญิงสาวส่ายหัวไป มาก่อนจะตอบคำถามที่ว่า “เจ้านี่มันไม่ได้โกรธอะไรเรื่องเนตหรอกแต่มันแค่อยากได้สกิลของโคซี่ที่น่าจะมีเลเวลมากกว่าหนึ่งร้อยห้าสิบไปแล้วน่ะสิอธิบายมาสิ...เจ้าแทน” นิกกี้หันไปหาตัวต้นเหตุ

                แทนทำตาเบิกกว้างก่อนจะยิ้มร่า “แหม...มันก็ไม่ใช่ว่าฉันไม่โกรธนะเรื่องที่เจ้านั่นฆ่าเนตแต่ฉันคิดดูแล้วว่าไม่ว่ายังไงก็ไม่น่าจะจัดการมันได้ แล้วอีกอย่างพวกเก่งๆขนาดนี้น่าจะมีสกิลเจ๋งๆ ติดตัว ตอนสู้กับเจ้าโคซี่ฉันก็เลยใช้สกิลแมนอินเดอะมิลเลอร์เลียนแบบสกิลของเจ้าโคซี่นั่นยังไงล่ะแถมตอนนี้ท่าที่เก็บสต๊อกไว้ได้ก็ได้ในตอนนี้คือสองท่าเชียวนะฉันก็เลยแกล้งเล่นละครน้ำเน่าสักบทหนึ่งเพื่อให้ได้สู้กับเจ้านั่นและพยายามที่จะก๊อปปี้ท่าของเจ้าโคซี่มาให้ได้ก่อนที่ฉันจะตาย คุ้มจะตาย...เสีย 5เลเวลกับการ์ดใบหนึ่งแลกกับสกิลเทพๆ ขนาดนี้”แทนพูดพร้อมกับมองดูสกิลที่ตัวเองได้มาใหม่ถึง 2 อย่างชื่นชม

                “แล้วเสียการ์ดแอเรียไปนี่มันจะคุ้มกันรึ” บลานซ์ถามต่อไป

                นิกกี้เอื้อมมือมาจับไหล่คนถามก่อนจะพูดขึ้น“เจ้านี่มันใส่การ์ดแอเรียลงไปที่ไหนกันดีไม่ดีการ์ดบอสแมนติคอร์สองตัวนั่นเจ้านี่ก็น่าจะเปลี่ยนออกไปแล้วถ้าแพ้เต็มที่ก็ถูกเลือกการ์ดใบอื่นไปซึ่งการ์ดพวกนั้นพวกเรากลับไปหาเมื่อไรก็ได้น่ะ แสบนักนะเจ้านี่” เธอส่ายหัวไปมาหลังพูดจบ

                แทนยิ้มกริ่มขณะที่เอ็ดเวิร์ดถามออกมา“มันเป็นอย่างที่นิกกี้ว่า?” เขาถาม

                “แม่น...” แทนพยักหน้าตอบ

                “สุดๆ จริงๆจ้ะพ่อแทนไทย...นายนี่มันดาราตุ๊กตายางชัดๆ”เอ็ดเวิร์ดพูดพร้อมกับเอามือตบไหล่แทนแบบยอมรับในความสามารถ

                “ตุ๊กตาทองพี่”

                เอ็ดเวิร์ดยิ้มออกมาก่อนจะยืนหัวเราะ“ขอบใจ...ขอบใจที่รับมุกพี่ว่ะแทน!” หลังจากนั้นเอ็ดเวิร์ดก็ยืนขำวิธีคิดของผู้ชายที่ยืนอยู่ข้างเขาชายที่จะเป็นหัวหน้ากิลด์ของพวกเขา

                “นิกกี้งั้นเราสร้างกิลด์กันเลยดีกว่าฉันอยากรีบเก็บเลเวลแล้วเก่งกว่านี้ หลังจากนั้นพวกเราจะได้ไม่ต้องยอมแพ้ใครอีกทุกอย่างที่ต้องใช้เธอก็เตรียมไว้เรียบร้อยหมดแล้วนี่”แทนหันมาหานิกกี้

                “ก็สร้างได้เลยนะแค่นายใช้นี่น่ะมันมีวิธีใช้ด้วย” เธอหยิบของที่ได้มาจาก Npc ตั้งกิลด์ มันเป็นผลึกสีเงินส่องประกายแวววับที่ลอยอยู่กลางอากาศ

                “จัดการตามที่มันมีอยู่ในวิธีใช้น่ะ” นิกกี้ว่า

                แทนพยักหน้ารับแล้วค่อยๆจัดการตามวิธีที่เขียนไว้โดยมีเอ็ดเวิร์ดคอยช่วยอยู่ข้างๆพวกเขายุ่งกับวิธีการสร้างกิลด์อยู่เกือบจะ 5นาทีก็ยังไม่สำเร็จ

                “ตรงนี้ทำไมมันใส่ชื่อกิลด์ไม่ได้ล่ะพี่” แทนหันไปหาเอ็ดเวิร์ดที่อยู่ข้างๆ

                “น่าจะทำงี้นะนายต้องกดนี่ก่อนแล้วตามด้วยจัดการสไลด์แบบนี้มั้ง มันน่าจะทำมาเผื่อไม่ให้คนเผลอไปตั้งกิลด์ง่ายๆน่ะ” เอ็ดเวิร์ดอธิบาย “ว่าแต่นายจะตั้งชื่ออะไรล่ะ” เขาถาม

                “รู้ๆ อยู่พี่ ‘ไอเซนเกอร์’ ไงล่ะ รึทุกคนว่ายังไง” เขาหันไปถามความเห็นของทุกคน ซึ่งบลานซ์และนิdกี้พยักหน้ารับ ส่วนลินก็ตอบเห็นด้วย อายะและทากะตอบว่าแล้วแต่แทน   

                “โอเค...ทุกคนว่าไอเซนเกอร์นะไอเซนเกอร์ก็ต้อง...สระไอ แล้วก็...อ.อ่าง สระเอ ซ.โซ่ น.หนู...” เอ็ดเวิร์ดพูดพร้อมกับใช้นิ้วจิ้มไปที่ตัวอักษรแต่ละตัว “เกอร์ก็...สระเอ ก.ไก่ อ.อ่าง ร.เรือ แล้วก็การันต์ เรื่องแค่นี้หมูๆเอ็ดเวิร์ดซะอย่าง โชะ...เข้าให้!” เขาจัดการพิมพ์ชื่อที่แทนต้องการหลังจากนั้นเสียงประกาศการตั้งกิลด์สำเร็จก็ดังออกมา...

                กิลด์ไอเซนเกอร์ถูกตั้งขึ้นเรียบร้อยแล้ว...ผู้เล่นสมโชคคือหัวหน้ากิลด์ไอเซนเกอร์...

Duelworld Online จบภาคเพลิงผลึก...