กระทะเหล็กกู้โลก

        ตอนที่ 30 ช่วงเวลาแห่งการต่อสู้

        พวกของซ่งเจิงแอบเข้าไปในหมู่บ้านอีกครั้งหมู่บ้านที่เคยมีเสียงดังอึกทึกกลับกลายเป็นเงียบสงัดจนได้ยินเพียงเสียงลมหายใจเด็กหนุ่มและคนอื่น ๆ กวาดสายตามองรอบตัวด้วยความงุนงงฉู่อี้หลับตาลงตั้งสมาธิเพื่อสัมผัสร่องรอยของซอมบี้ก่อนจะโบกมือส่งสัญญาณว่าปลอดภัย

        ลิงผอมและฉู่อี้เดินนำหน้าโดยมีซ่งเจิงและพี่ใหญ่กุ้ยตามหลังพวกเขาแบ่งออกเป็นสองกลุ่มเผื่อว่าหากมีกลุ่มใดกลุ่มหนึ่งโดนโจมตีจะได้ช่วยไว้ทันหลังจากสอดส่องถี่ถ้วนจนมั่นใจว่าไม่มีอันตรายแล้ว พวกเขาจึงออกเดินทางต่อไป

        ไม่รู้ว่าเพราะสายตาของซ่งเจิงแหลมคมมากที่สุดหรือเป็นเพราะเขาดวงซวยที่สุดเมื่อเด็กหนุ่มเดินไปได้ไม่กี่ก้าวก็ตบไหล่เรียกลิงผอมที่เดินนำหน้าให้หันมาดูบางอย่างแต่ลิงผอมกลับสะดุ้งสุดตัวพร้อมยกดาบยาวขึ้นหันซ้ายหันขวามองหาศัตรูอย่างตื่นตระหนกทว่ารอบตัวกลับไม่มีวี่แววของซอมบี้แม้แต่ตัวเดียว...

        มุมปากของเจ้าลิงผอมกระตุกอย่างเอาเรื่องขณะหันมามองซ่งเจิงที่ทำท่าทางพิลึกเด็กหนุ่มจึงรีบชี้นิ้วไปทางทิศสิบเอ็ดนาฬิกาห่างออกไปราวสามเมตรมีไก่กลายพันธุ์ตัวหนึ่งกำลังเดินคุ้ยเขี่ยพื้นดินไปมาอยู่ในเล้าไก่...

        เล้าไก่นี้ตั้งอยู่ในมุมอับสายตาทำให้พวกเขาไม่ทันมองเห็นมันตั้งแต่แรก!

        ซ่งเจิงหันมายกมือทำท่าปาดคอตัวเองเป็นการส่งสัญญาณลิงผอมและพี่ใหญ่กุ้ยพยักหน้าขณะที่ฉู่อี้ค่อย ๆ ชักกริชของเขาออกมาทำท่าจ้วงแทง

        ทั้งสี่มองหน้ากันพร้อมไอสังหารที่แผ่ออกมาจากร่างพี่ใหญ่กุ้ยชูสามนิ้วขึ้นเป็นสัญญาณเริ่มนับถอยหลังก่อนจะค่อย ๆ ลดลงทีละนิ้วสาม... สอง... หนึ่ง!

        พวกเขาพร้อมใจกันตะโกนออกมาจากก้นบึ้งของจิตใจว่า…

        “เป่ายิ้งฉุบ!”

        ลิงผอมออกค้อนส่วนซ่งเจิงและฉู่อี้ออกกระดาษเหมือนกัน!แววกระหายการต่อสู้ลุกโชนขึ้นในสายตาของซ่งเจิงทันทีด้านพี่ใหญ่กุ้ยทำหน้าที่เป็นกรรมการให้พวกเขาอีกครั้ง สาม สอง หนึ่ง!

        ซ่งเจิงยิ้มพร้อมออกค้อนทันที!ฉู่อี้มีสีหน้ามั่นอกมั่นใจว่าตัวเองจะเป็นผู้ชนะ แต่สิ่งที่เขาออกคือ… กรรไกร!

        ฉู่อี้จำต้องถอยออกมาด้วยความอับอายและยอมให้ซ่งเจิงเป็นตัวแทนออกไปฆ่าไก่กลายพันธุ์

        เมื่อทั้งสี่ลงความเห็นว่าซ่งเจิงจะต้องเป็นฝ่ายเปิดฉากการโจมตีในวันนี้แล้วก็ได้แต่หวังว่าไก่กลายพันธุ์จะไม่โหดร้ายกับเขาเกินไปนักเจ้าไก่เฝ้ามองผู้บุกรุกทั้งสี่ที่กำลังเล่นเกมเสี่ยงทายกันอยู่พลางชูคอร้อง“กะต๊าก! กะต๊าก!”

        ซ่งเจิงเพิ่งจะเดินออกไปได้สองก้าวเจ้าไก่กลายพันธุ์ก็โก่งคอขันราวกับเสียงสัญญาณแห่งความตายทันที! ถ้าเป็นแบบนี้ก็ไม่ต้องรอช้าอะไรแล้ว...เด็กหนุ่มเหวี่ยงเท้าขวากระแทกใส่มันเต็มแรง!แต่มันกลับไม่มีท่าทีเกรงกลัวและบินหลบอย่างง่ายดาย

        ซ่งเจิงโกรธจัดมีเป็ดตัวใหญ่มาอยู่ตรงหน้าแล้วแท้ ๆ แต่กลับหลุดมือไปเสียง่าย ๆ เอ่อ… ไม่สิไก่ต่างหาก

        ซ่งเจิงส่งเส้นใยพลังจิตออกไปต่อให้ไก่กลายพันธุ์จะบินได้เร็วขนาดไหนก็ยังเร็วไม่เท่าเส้นใยพลังจิตของเขาอยู่ดีไก่กลายพันธุ์ที่กำลังบินหนีถูกมัดเป็นเกี๊ยวกลางอากาศก่อนที่เขาจะเขวี้ยงกระทะเหล็กคู่กายออกไปอย่างโหดเหี้ยม“ปึง!” ยอดฝีมือขั้นเทพมาแล้ว! เจ้าไก่โดนกระแทกเข้ากลางหัวเต็ม ๆ !

        [ได้รับน้ำยาวิวัฒนาการระดับหนึ่งจำนวนหนึ่งหน่วย]

        ซ่งเจิงยู่ปากที่แท้ไก่ตัวนี้ก็เป็นสัตว์กลายพันธุ์หายากระดับหนึ่งนี่เองไม่น่าแปลกใจที่มันรู้วิธีเอาตัวรอดอยู่พอสมควรแต่น่าเวทนาที่พลังการต่อสู้ของมันไม่เห็นจะใช้การได้สักเท่าไหร่...

        เริ่มต้นได้ดี! ซ่งเจิงเก็บกระทะขึ้นมาก่อนจะส่งยิ้มแบบ‘หลี่ขุย’ ให้ทั้งสามคนด้านหลัง!

        น่าเสียดายที่สุดท้ายทั้งสี่ก็ยับยั้งไก่กลายพันธุ์ไม่ให้ออกไปส่งข่าวไม่สำเร็จการโจมตีใกล้เข้ามาทั้งที่พวกเขายังไม่ทันได้เตรียมตัวซึ่งอันที่จริงก็ไม่มีอะไรให้เตรียมตัวมากนัก...

        “โฮก! โฮก…”

        เสียงคำรามแหบพร่าใกล้เข้ามาทุกขณะซ่งเจิงเงยหน้ามองพระอาทิตย์ที่อยู่กลางหัวและถ่มน้ำลายใส่ฝ่ามือ “ให้ตายเถอะไหนว่าซอมบี้จะไม่ปรากฏตัวท่ามกลางแสงแดดไง…”

        สิ้นเสียงพูดเมฆก้อนหนาก็เคลื่อนตัวเข้าบดบังพระอาทิตย์จนมืดมิดพอดิบพอดีฉู่อี้หันมามองซ่งเจิงด้วยใบหน้าบูดบึ้ง “ปากเสียชะมัด!”

        ซ่งเจิงได้แต่ยิ้มแหยโดยไม่ได้พูดอะไรมากนักเพียงแค่กระชับกระทะเหล็กในมือแน่น

        โบราณว่าเข้าป่าอย่าพูดถึงเสือไม่ทันขาดคำซอมบี้สามตัวก็ปรากฏตรงหน้าของซ่งเจิงเจ้าลิงผอมยกดาบขึ้นฟาดฟันส่งซอมบี้ตัวหนึ่งกลับบ้านเกิดไปอย่างง่ายดายฉู่อี้เตะก้อนหินขนาดเท่ากำปั้นเข้ากลางหัวของอีกตัวอย่างแรงส่วนตัวสุดท้ายที่เหลืออยู่ถูกอุกกาบาตยักษ์จากกระทะเหล็กของซ่งเจิงทุบร่วงลงไปกองกับพื้น

        ยังไม่ทันได้พักหายใจหายคอก็มีซอมบี้อีกห้าตัวปรากฏขึ้นพวกมันเข้ามาล้อมรอบคนทั้งสี่เอาไว้โดยมีสองตัวอยู่ข้างหน้าและสามตัวประกบหลัง ลิงผอมหรี่ตามองขณะเริ่มใช้ความคิดอีกครั้งหากไม่รีบออกไปจากตรงนี้ไม่ช้าก็เร็วพวกเขาคงได้ต่อสู้จนหมดแรงแน่

        ลิงผอมและฉู่อี้จัดการพวกซอมบี้ได้อย่างสบายๆเนื่องจากคนหนึ่งเป็นถึงมนุษย์สายพันธุ์ใหม่ส่วนอีกคนคือทหารผ่านศึกที่ผ่านการดูดซับน้ำยาวิวัฒนาการมาแล้วทำให้ฝีมือการต่อสู้ของพวกเขาไม่น้อยหน้าไปกว่ากันด้านซ่งเจิงและพี่ใหญ่กุ้ยนั้นร่วมมือกันโจมตีพี่ใหญ่กุ้ยใช้มีดมาเชเต้ตัดแขนของซอมบี้ที่เข้ามาด้านหน้าทั้งสามตัวเพื่อชะลอการจู่โจมของพวกมันครู่หนึ่ง

        ซ่งเจิงฉวยโอกาสจากจังหวะฟันแขนของพี่ใหญ่กุ้ยสูดลมหายใจลึกและทุบมันให้ตายในคราวเดียวแต่ยังเหลืออีกสองตัว พี่ใหญ่กุ้ยใช้เท้าถีบตัวหนึ่งให้กระเด็นออกไปส่วนซ่งเจิงหันไปมองซอมบี้อีกตัวที่อยู่ใกล้เขาเพียงเอื้อมมือก่อนส่งเส้นใยพลังจิตไปรัดร่างของมันไว้และใช้กระทะเหล็กปาใส่จนหัวระเบิด!

        ซอมบี้ตัวที่โดนพี่ใหญ่กุ้ยถีบออกไปพุ่งกลับมาอีกครั้งซ่งเจิงจึงใช้กระทะเหล็กที่พร้อมโจมตีอยู่นานแล้วฟาดเข้าไปที่หัวของมันเต็มแรง

        [ได้รับน้ำยาวิวัฒนาการระดับต่ำสุดจำนวนสามหน่วย]

        ซ่งเจิงสัมผัสได้ถึงกระแสความอบอุ่นที่ไหลผ่านมือจึงโยนกระทะขึ้นฟ้าด้วยความตื่นเต้นฉู่อี้ที่อยู่แนวหน้าสุดรับมือกับฝูงซอมบี้ได้อย่างง่ายดายแถมยังเจียดเวลาไปมอง‘การแสดง’ ของซ่งเจิงและพี่ใหญ่กุ้ยอีกด้วย เขาแอบขมวดคิ้วเป็นปมแม้จะรู้มานานแล้วว่าอาวุธของซ่งเจิงคือกระทะแต่เขาเพิ่งได้เห็นว่าทักษะการฆ่าซอมบี้ของอีกฝ่ายเลวร้ายขนาดไหน

        ฉู่อี้รู้สึกไม่ชอบใจเมื่อเห็นซ่งเจิงยังต้องยืมพลังของพี่ใหญ่กุ้ย‘เข้าช่วย’ จึงจะสามารถฆ่าซอมบี้ได้ฉู่อี้เพิ่งเคยเห็นมนุษย์สายพันธุ์ใหม่ที่มีกระทะเหล็กเป็นอาวุธครั้งแรกเป็นถึงมนุษย์สายพันธุ์ใหม่แต่กลับไม่มีอาวุธที่ดีกว่านี้แล้วหรือ?

        ฉู่อี้ยังไม่ทันได้เอ่ยถามสิ่งที่ตัวเองสงสัยออกมาก็มีกลุ่มซอมบี้และสุนัขกลายพันธุ์ปรากฏขึ้นตรงหน้าของพวกเขาลิงผอมมีท่าทีสงบนิ่งพลางกวักมือเรียกซ่งเจิงและพี่ใหญ่กุ้ยไม่ให้ทิ้งระยะห่างจากกลุ่มมากนักดูเหมือนว่า...สุนัขกลายพันธุ์ระดับสองตัวนั้นจะมาถึงหมู่บ้านแห่งนี้แล้ว!

        ซ่งเจิงจ้องมองสุนัขกลายพันธุ์ตรงหน้าอย่างเคร่งเครียดมนุษย์ที่กลายเป็นซอมบี้มีเพียงพละกำลังและความแกร่งเท่านั้นที่เพิ่มขึ้นแต่พวกสัตว์ที่ติดเชื้อมีพลังพิเศษทำให้จัดการได้ยากกว่าหลายเท่านัก

        ฝูงซอมบี้และสุนัขกลายพันธุ์พุ่งเข้าใส่พวกของซ่งเจิงทันทีโดยไม่ได้สนใจซากซอมบี้ที่ถูกฟาดจนยับเยินใต้ฝ่าเท้าของพวกเขาแต่อย่างใดในหัวของซ่งเจิงกะระยะรอเวลาให้พวกมันเข้ามาใกล้เมื่อพวกมันอยู่ห่างออกไปราวสี่ถึงห้าเมตรเด็กหนุ่มจึงตัดสินใจปล่อยเส้นใยพลังจิตออกไปรัดซอมบี้และสุนัขกลายพันธุ์รวมเข้าด้วยกันเป็นบ๊ะจ่าง

        เขายกยิ้มเหี้ยมเกรียมพร้อมชูกระทะขึ้นโจมตีหัวของซอมบี้และสุนัขกลายพันธุ์ทีละตัว

        [ได้รับน้ำยาวิวัฒนาการระดับต่ำสุดจำนวนห้าหน่วย]

        ซ่งเจิงแลบลิ้นเลียริมฝีปากอย่างตื่นเต้นพลางคิดคำนวณในใจเมื่อรวมของเมื่อวานกับวันนี้แล้วมีน้ำยาวิวัฒนาการอยู่ในกระทะเหล็กทั้งหมดสี่สิบแปดหน่วยยิ่งไปกว่านั้นยังเป็นน้ำยาวิวัฒนาการระดับหนึ่งถึงสองหน่วย

        ซ่งเจิงมองไปยังฝูงสุนัขกลายพันธุ์และซอมบี้ที่กำลังใกล้เข้ามาด้วยแววตาทอประกายกล้า

        เด็กหนุ่มแบกกระทะเหล็กไว้บนหลังและยืมมีดมาเชเต้ของพี่ใหญ่กุ้ยมาถือไว้ระดับอกพลางลูบคมมีดอย่างเบามือขืนให้ใช้กระทะเหล็กคงไม่สะดวก ใช้มีดต่างหากถึงจะเป็นลูกผู้ชายที่แท้จริง!

        เจ้าพวกซอมบี้เมื่อวานซืนไปลงนรกซะเถอะ!