ตอนที่หนึ่งร้อยสี่สิบเจ็ด Losing money to be a Tycoon 6
นี่คือเหตุผลที่การสู้กับของที่มีอยู่ชิ้นเดียวในโลก
Prototype
ของต้นแบบ
ถึงยากมากเพราะด้วยเหตุผลเดียวกับ G-nd-m ที่ด้วยสาเหตุยบางประการที่ข้อมูลหรือของต้นแบบมีอยู่ชิอ้นเดียวในโลกพังแล้วพังเลย
จะสามารถผลิตจำนวนมาก Massproduce มาก็แค่ตอนจบของเรื่องศึกสุดท้ายเท่านั้น
สิ่งประดิษฐ์ประเภทนี้คือสิ่งที่เราจะเจอบ่อยหากเราสู้กับ
นักวิทยาศาสตร์คลั่ง
Madscientist
ที่จะมีสิ่งประดิษบ์ที่อาจจะสามารถคิดได้เองขัดคำสั่งเจ้านายหรือระเบิดทำลายตนเองและฐานทัพที่พวกเขาอยู่
แต่สิ่งที่แลกมากับความไม่แน่นอนและความมั่นคงนั้นคือความสามารถเฉพาะที่เหนือกว่าคนธรรมดาหรือสิ่งประดิษฐ์ธรรมดาจะสามารถทำได้
แบบเดียวกับพระเอกอิเซไคที่พยายามร่ายเวทย์ด้วยการตัดตัวอักษระและอักขระที่ไม่จำเป็นออกไป
ก็เหมือนกับเราประดิษฐ์รถขึ้นมาใหม่โดยเอาเบรกคันเร่ง แอร์ ที่ปัดน้ำฝน ฯลฯ
ทุกอย่างที่ไม่จำเป็นกับการขัยบรถออกไปแม้แต่เบาะที่นั่งของคนขับหรือเข็มขัดนิรภัยมาตรการรักษาความปลอดภัยของผู้ใช้
ว่าคนใช้อาจจะหมดอายุขัยหมดสภาพการทำงานต่อไปได้ไวกว่าระบบธรรมดาแต่ที่ได้มาคือพลังที่คนที่ไม่ละทิ้งสามัญสำนึกไปจะได้มันมา
แม้จเป็นแค่ร่างกายสูงแค่สามเมตรของมนุษย์ดัดแปลงก็สามารถใช้หมัดชกด้วยความเร็วและพลังไม่ต่ำกว่ากระสุนปืนใหญ่
ด้วยสนามพลังและพลังงงานที่มือของร่างกายสูงสามเมตรได้เร่งพลังสูงสุดจนแทบถึงขีดจำกัดของข้อมือจักรกลที่สามารถทลายตึกหรือฉีกเหล็กได้แต่เขาไม่สนใจเพราะสามารถเปลี่ยนข้อมือใหม่หรืออวัยวะภายในใดใดแบบใหม่ได้ตลอดเวลาขอเพียงเอาชนะศัตรูที่อยุ่เบื้องหน้าได้เท่านั้น
เขายอมทุ่มเทเพื่อเอาชนะสัตรูที่อยู่ตรงหน้าได้
โครม
ฐานทัพเคลื่อนที่ก็เร่งความเร็วเต็มที่รวบรวมพลังทั้งหมดมาไว้ที่บาเรียข้างหน้าและพุ่งเข้าชนไซโคพาธอย่างเต็มกำลังเช่นกัน
พลังใจทั้งสองฝ่ายอาจจะไม่แพ้กันเพราะไม่มีใครยอมถอย
แต่ไซโคพาธกระเด็นออกไปเพราะเขายังมีมวลน้อยกว่าฐานทัพทั้งฐาน
นี่คือสงครามที่เหล่าไซโคพาธเตรียมใจที่จะตายในทุกครั้งที่จะต่อสู้
แต่นี่คือการต่อสู้ของท่านจักรพรรดิเอ๊ย อดัม เบต้าที่ไม่คิดว่าการสูญเสียฐานทัพแค่ไม่กี่ฐานหรือแม้แต่จนหมดจะเป็นเรื่องร้ายแรงอะไร
เสียฐานทัพจนหมดก็แค่ซื้อใหม่จากรัฐบาลเท่านั้นเอง
พวกไซโคพาธคิดว่าตนเองเข้มแข้งไม่กลัวการสูญเสีย
มองว่าคนอื่นอ่อนแอไม่คิดจะดัดแปลงร่างกายเช่นเดียวกับตนเอง
มองว่าตนเองทุ่มเททุกอย่างกับเส้นทางสายนี้
น่าเศร้าที่พวกเขาไม่เคยตระหนักว่า
ทุกสิ่งทุกอย่างของคนเราไม่ได้มีค่ามากมายขนาดนั้น
ว่าหากเทียบกับยานรบหนึ่งลำ
สิ่งที่ทำอยู่ตรงนี้ก็ไม่ต่างกับการละเล่นของเด็ก
พวกคนชั่วมีนิสัยแปลกๆอาจจะเพราะพวกเขาข่มเหงคนดีได้บ่อยๆพวกเขาเลยติดนิสัยคิดว่าเวลาตนเองทำตัวบ้าคลั่งแล้วคนอื่นจะยอมถอย
ราวกับว่าพวกเขาไม่เคยคิดว่าตนเองจะเจอคนบ้าคลั่งเหมือนกันหรือคนชั่วเหมือนกันเลย
หากพวกเขาเจอคนชั่วที่ไม่เห็นค่าร่างกายของใครทำอะไรก็ได้เพื่อชัยชนะ
นิสัยแบบเดียวกันพวกเขาจะทำอะไรได้?
อย่างที่บิดาแกลดดิเดอเตอร์ของไพร์มาร์ชอันกรอนแห่งจักรวาลWarhammer 40000 ว่าเอาไว้ว่าพวกนักรบนั้น
มีจุดอ่อนที่ต้องการรอดชีวิต
หากเราทำให้พวกเขาคิดว่าเราจะตายทั้งสองฝ่าย
ไม่ใช่ทางเลือก
ไม่ใช่การวัดใจ
แต่ตามแผนการทำให้พวกเขาคิดที่จะหวังชัยชนะเจอเข้ากับความตายพวกเขาก็จะยอมถอย
ไซโคพาธที่โจมตีฐานทัพเคลื่อนที่อย่างเก่งกาจไม่หวาดกลัว
ได้พบกับฐานทัพที่พุ่งเจ้าชนอย่างไม่กลัวความเสียหายกับตนเองหรือรอบข้างเช่นกัน
No retreat
ไม่มีการถอย
ผมยังบัญชาการรบโดยใช้แผนเดิมเสมอ
2.76M
