ตอนนี้ผมย้ายเข้ามาอยู่กับเฮียก็หลายเดือนแล้ว กิจวัตประจำวันของเราสองคนนะเหรอ ต่างคนต่างทำหน้าที่ของตัวเอง หนูก็ไปเรียนวันไหนว่างก็กลับบ้านไปหาพี่รักษ์ ส่วนเฮียก็ไปทำงาน จะกลับมาเจอกันก็ตอนเย็น ได้ทานข้าวด้วยกันบ้างนอนพร้อมกันบ้าง หรือบางวันอาจจะไม่ได้เจอกันเลย แต่แค่นี้ก็มีความสุขที่สุดแล้ว คิดว่ามันเหมือนความฝันเลยละ…. แต่มันคือความจริงที่ได้อยู่กับเฮีย
‘เพียงแค่คิดถึงใบหน้าเฮีย รอยยิ้มของเฮีย งือ แค่นี้หนูก็ใจฟูแล้วล่ะ’
แต่ผมกลับทำเื่ที่ทำให้ตัวเองต้องมานั่งอายจนต้องเครียดอยู่ตรงนี้ ถ้าไม่ใช่เพราะเห็นเฮียในข่าวซุปซิปไฮโซว่าเฮียกำลังตามจีบดาราสาวคนนึ่งอยู่ แล้วก็ไหนจะภาพที่เฮียซื้อกุหลาบแดงช่อโตนั่นอีก เหอะ! ผมก็เลยกล้าทำอะไรแบบนั่นลงไป
หือ ……….,
ได้แต่นึกย้อนกลับไปถึงเหตุการณ์เมื่อเช้าวันนั่นที่เขานอนอยู่ข้างๆเฮีย เฮียคิมที่นอนตะแคงหันหน้าเข้าหาเขา อกเปลื่อยเปล่านั่นที่แนบชิดอยู่กับแผ่นหลังของเขา ผิวเนื้อที่ัักันผ่านเนื้อผ้าให้ความรู้สึกอุ่นจนร้อน
ทำเอาใจดวงน้อยสั่นไหว ร่างเล็กค่อยๆขยับพลิกตัวหันกลับมามองใบหน้าคนที่หลับสนิท นิ้วเรียวค่อยๆ แตะเบาลงระหว่างคิ้วลากเลื่อนเรื่อยมาบนสันจมูกโด้งของคิมหันษ์ ลากนิ่วมาจนถึงริมฝีได้รูป 'เขาอยากจูบเฮีย'
“หนูคิดถึงเฮีย” ั้แ่มาอยู่กับเฮียไม่เคยมีครั้งไหนเลยที่เฮียจะล่วงเกินหนู เฮียไม่เคยจูบ ไม่เคยัั ไม่เคยบอกรัก มีแค่เพียงอ้อมกอดอบอุ่นในตอนกลางคืน แล้วก็จูบหน้าผากก่อนนอนเพียงเท่านั้น เป็เท่านั่น หนูต่างหากที่คิดอยากให้เฮียทำกับหนูมากกว่านั่น
ปากอิ่มแดงสดสีเชอรี ค่อยๆ แตะกลีบปากจูบลงบนปากได้รูปของคิมหันษ์ ค่อยแตะกดลงเบาๆเขา กลัวว่าคนที่หลับสนิทจะตื่นขึ้นมากลางคัน
“หนู!"ร่างหนาของคนที่หลับสนิทลืมตาขึ้นมามองกัน คิมหันษ์ค่อยๆ ผละออกลุกขึ้นมานั่งมองคนตัวเล็ก ร่างเล็กรวบร่วมความกล้าทั้งหมดขึ้นมานั่งคร่อมตักคนตัวโตเอาไว้ สองมือเล็กกอดเกี้ยวลำคอแกร่งเอาไว้ แต่คิมหันษ์กลับพยายามดึงมือเล็กออกจากคอ
“งือไม่” คนตัวเล็กไม่ยอมปล่อยมือออก
“ ”เมื่อคิดว่าแกะยังไงมือเล็กก็ไม่ยอมปล่อยเขาง่ายๆ คิมหันษ์เลยได้แต่ปล่อยให้คนน้องกอดก่ายอยู่บนตัก ศีรษะเล็กค่อยๆ ซบลงบนอกแกร่ง
“จูบหนูซิคับ!ทำไมเฮียไม่จูบหนู?”
“ ”
“เรารักกันไม่ใช่เหรอคับ...เฮีย” เงยหน้ามองคนตัวโตที่นั่งนิ่งไม่มีปฏิกิริยาตอบสนอง ร่างเล็กยื่นหน้าเข้าไปใกล้จะกดจูบอีกครั้งแต่ มือหนากลับจับคางมลเอาไว้ด้วยมือข้างเดียว
“หนูอย่าบังเฮีย ”
“ทำไม?”น้ำตาเม็ดใส่ไหลลงบนแก้มขาว ไม่เข้าใจกับสิ่งที่เป็อยู่ในตอนนี้ คนรักกันทำไมจะแสดงความรักให้กันไม่ได้ ได้แต่ร้องไห้อยู่บนอกแกร่ง
……………………..
หลังจากเหตุการณ์ในวันนั่นเป็เวลาเกือบหนึ่งอาทิตย์แล้ว ที่คิมหันษ์ไม่กลับเข้ามาในคอนโด
รินทร์ทำได้แต่ส่งข้อความผ่านมือถือไปหา คนปลายทางตอบบ้าง ไม่อ่านบ้าง แต่ก็ยังเลือกที่จะส่งไป โทรถามพี่รักษ์พี่รักษ์ก็บอกว่าเฮียไปทำงานปกติทุกวัน โทรหาพี่ชายบ่อย จนพี่รักษ์รู้ว่าเรามีปัญหากัน
หือ หนูไม่เคยอยากให้เื่ของเราเป็แบบนี้เลย
'เฮียทานอะไรหรือยังคับ' นี่ก็เป็ล่าสุดที่หนูส่งกาเฮียคิม ข้อความที่เฮียเปิดอ่านแต่ไม่ยอมตอบหนู
ไม่ทันตั้งตัวเสียวเปิดประตูห้องคอนโดก็ดังขึ้น “แกรกกกกกกกกก............
ประตูคอนโดเปิดออก เผยให้เห็นคนร่างสูงโปร่งของคิมหันษ์ เดินเข้ามาตรงเข้ามาหาคนตัวเล็ก มือใหญ่ดึงเอาเนทไทที่คอออกพรางเดินเข้ามาหยุดที่โต๊ะอาหาร แล้วก้มลงประชิดตัวคนตัวเล็กที่นั่งอยู่
“เฮียทานข้าวมาแล้ว แล้วหนูทานอะไรอยู่ครับ” รินทร์ดีใจทร่จู่คิมหันก็กลับก้อง คนตัวโตเดินเข้าหาร่างเล็ก มือหนึ่งเกาะเก้าอี้ไว้ ส่วนมืออีกข้างเท้ามือลงบนโต๊ะอาหาร ก่อนจะก้มลงมองอาหารในจานบนโต๊ะของน้อง
“สปาเกตตี๊คับเฮีย” คนที่นั่งเขี่ยเส้นสปาเก้ตตี้ด้วยความเบื่อหน่ายตอนนี้ใจชื่นขึ้นมาเมื่อเห็นคนรักกลับเข้ามา แล้วไม่มึนตึงใส่กันอีกแค่นี่ก็ดีใจมากแล้วสำหรับรินทร์
“น่าอร่อยนะ” ปากหนากดลงบนซอกคอขาว ขบเม้มไปตามซอกคอ มือหนาบีบเคล้นคลึงร่างน้อยไม่เบามือ
“งือ เฮียอย่า"เสียงหอบหายใจของร่างน้อยทำให้คนตัวโตผ่อนแรงมือให้เบาลง แล้วขบกัดซ้ำๆ ย้ำๆลากลิ่น ไปตามซอกคอขาว ก่อนจะดึงร่างเล็กที่อยู่ในชุดเสื้อยืดตัวย้วยกับกางเกงนอนขาสั่น ขึ้นมาจากเก้าอี้ แล้วลากแขนเล็กเดินผ่านจากห้องรับแขก เข้าไปยังห้องนอนใหญ่
“เฮียจะทำอะไร”คนตัวโตไม่ได้ตอบแต่กลับโยนร่างเล็กลงบนเตียงคิงไซแทน ก่อนจะขึ้นมาคร่อมร่างเอาไว้ ปากได้รูปของคิมหันประกบจูบปิดปากอิ่มทันที่เขาบดจูบหนักหน่วงแล้วพละออก ซุกหน้าเขาหาซอกคอขาวเนียนอีกครั้ง ฝากรอยกุหลาบแดงไว้ทุกที่ที่ปากหนาลากผ่าน มือเล็กพยายามดันอกคนพี่ไว้ด้วยแรงที่มี แต่ก็สู้แรงไม่ไหว
“งือ เฮีย.. เดียวคับ.. คุยกันก่อน” มือหนาดึงรั้งกางเกงเล็กจิ๊วขาสั่นให้พ้นเรียวขา ก่อนจะดึงเสื้อตัวย้วย ที่ร่างเล็กชอบใส่ประจำให้ไปกอกอยู่เหนือหน้าอก ดวงตาคมจ่องมองยอดอกสีหวานสองข้างก่อนจะก้มลงละเลงลิ้นขบกัด มืออีกข้างก็บีบบี้ยอดอกอีกข้างไม่ให้น้อยหนากันทำเอาร่างเล็กถึงกับสั่นสะท้าน ร้องครางออกมาด้วยความซานเสี่ยว
“งือ อออ เฮีย” มือหนาลากเลื่อนบีบเคล้นไปตามเรือนร่างขาวเนียน ก่อนจะมาหยุดที่สะโพกกลมกลึงบีบเค้นเต็มไม่เต็มมือ
“อืออออ เฮีย อือออ” มือหนากอบกุมเอากลางกายของคนที่นอนบิดเร้าอยู่ใต้ร่างใหญ่ เร่งเร้าสาวมือจนคนใต้ร่างบิดเกร็งหอบหายใจแรงๆ
“เฮีย ไม่เอาแบบนี้ซิ งือ อ่า คุยกันก่อน” หอบหายใจ พรางดันอกแกร่งไว้ แต่ถูกมือใหญ่จับรวบเอาไว้ด้วยมือข้างเดียว
“ก็หนูอยากได้แบบนี้ไม่ใช่เหรอ เฮียทำให้แล้วนี่ไง” ตอบกลับคนใต้ร่างเสียแข่ง ไม่สนใจใบหน้าแสดงออกถึงความเ็ปเสียใจของคนน้องเลย
นัยตาหวานที่พร่ามัวไปด้วยน้ำตาเม็ดใส่มองคนคิมหันษ์ด้วยความไม่เข้าใจ ก่อนจะเลิกต่อต้านแล้วปล่อยให้คนตัวโตได้ทำตามใจตัวเอง
มือใหญ่เลื่อนลงปลดซิปกางเกงทำงานของตน เผยให้เห็นความเป็ชายที่ผงาดเด้งสู้หน้าออกมา... ขาสองข้างถูกมือใหญ่ลากดึงร่างมาจนสุดปลายเตียง แล้วจับข้อเท้าดันขาสองข้างของคนน้องให้แยกออกจากกันก่อนจ่อส่วนหัวไปััรูรัก แล้วกดพรวดเดี่ยวมิดลำ เขาไม่สนเสียงกรีดร้องของน้อง เขาปรับตัวได้ก็กดกระทั่นความเป็ชายเข้าออกใส่ร่างเล็กตามแรงอารมณ์ของเขาไม่ยั่งเลยแรงกระแทกกระทันเกือบทำคนน้องแทบสิ้นสติด้วยความเจ็บ เขาปลดปล่อยน้ำขาวขุ่นออกมาเต็มรู
คนน้องพยายามจะผละหนีขยับตัวออกเมื่อถูกกดกระแทกเข้ามาใหม่คราวนี้เร็วแรงถี่รัวจนตัวสั่นโยกคร่อน ความเจ็บทบทวี สองมือใหญ่จับขาสองข้างคนน้องพาดบ่าเอาไว้กอดขาแน่นไม่ปลอยเป็หลังยึด
“เฮีย…..พอแล้วหนูเจ็บ” น้ำตาเม็ดใส่ไหลอาบแก้มเนียน ร้องครางออกมา ทำเอาคนที่ตอกอัดอย่างโหมกระหน่ำ ค่อยๆ ผ่อนแรงลงบ้างแล้ว เขาปลดปล่อยออกมาเต็มรูอีกครั้ง ปล่อยขาน้องลงจากบ่าของตน แล้วยกเอวบางให้ขยับตัวขึ้นไปนอนบนเตียงเขาตามขึ้นมาครอมไว้แล้วก้มลงดูดเลียยอดอกสีหวานที่ล่อตาล่อใจเขา ละเล็มเลียไปตามซอกคอขาว มือหนาก็คอยเครนครึงเร่งเร้าจนคนใต้ร่างโอนอ่อนให้อีกครั้ง
"โอ๊ะ อ่าเจ็บค๊าบบ" ฟันหนาคบกัดซอกคอขาว ทำเอาคนน้องร้องออกมา สองคนสบตากัน
"เฮีย พอแล้ว"
“ทนหน่อยนะ จะเจ็บแค่่แรก ถ้าหนูไม่เกร็งมันจะค่อยๆ ดีขึ้น คนดีเชื่อเฮียซิ” รินทร์มองตามมือใหญ่ เขากำลังรูดรั่งแก่นกายใหญ่ของตัวเองที่กำลังคับพองอีกครั้ง
“....”ใบหน้าหวานพยักหน้าเบาๆ เงยหน้าซบนัยตาคิมหันษ์ทั้งที่ในใจกลัวแสนกลัว
ขาสองข้างถูกแยกออกแล้วกดไว้ข้างตัว ดวงตาคมกวาดมองคนน้องไปทั้งตัว แล้วเข้ามาจ่อส่วนหัวเขาหารูรัก เขากดเข้าไปมิดลำอีกครั้งแต่คราวนี้เขารอจนน้องปรับตัวได้ก่อน
"อ้ะ ~อ๊า ~" แรงกระแทกหนักหน่วงจะเริ่มขึ้นอีกครั้ง อีกครั้งและอีกครั้ง ไม่รู้ว่าเลยว่าเวลาผ่านไปนานเท่าไหร่ที่เฮียทำกับร่างกายนี้ ไม่รู้ว่าหลับไปตอนไหน …….รู้แค่ว่าไม่มีกอดจากเฮีย ไม่มีจูบของเฮีย