ย้อนเวลากลับสู้วันโลกาวินาศ

ตอนที่ 47 จุดเริ่มต้นของตำนานคนสอง

“ รายงานท่านจอมพล พวกเรามาถึงแล้วและสามารถยืนยันได้แล้วว่ามีรูเล็ตจริงๆ รูเล็ตมีทั้งหมด 4 ช่อง มีแหวนแบบที่ชายคนนั้นบอกเอาไว้ ส่วนอีกสามช่องเป็นน้ำสะอาดจำนวน 10 ลิตร เมล็ดข้าวพันธุ์หอมมะลิจำนวน 1 กิโลกรัม แล้วก็ผลไม้กระป๋องจำนวน 3 กระป๋อง ของในอีก 3 ช่อง ของทั้งหมดเป็นของกินครับ ซ่า… “

หลังทหารออกไปตรวจสอบประมาณสิบกว่านาที วิทยุในมือของหลินฟานดังขึ้น

หลินฟานกดปุ่มแล้วตอบกลับว่า

“ ดีมาก! พวกนายทั้งหมดรักษาพื้นที่รอบๆ รูเล็ตเอาไว้ ยกเว้นคนจากกองทัพตระกูลหลิน อย่าให้ใครเข้าใกล้เด็ดขาด ไม่ว่าจะเป็นซอมบี้หรือมนุษย์ หากเข้าใกล้ฉันอนุญาตให้ยิงได้ทันที อีกไม่นานกองทัพจะส่งคนไปที่นั่นเพื่อหมุนมัน ซ่า… “

“ รับทราบ! ซ่า… “

ทหารตอบรับคำสั่ง

ตอนนี้หลินฟานพอเข้าใจแล้วว่าทำไมนักกีฬาชายคนนี้ถึงได้มาที่นี่ หลินฟานก็พอเดาได้ตั้งแต่แรกอยู่แล้วว่าหากรูเล็ตมีของดีๆ อยู่สักช่อง ช่องอื่นๆ ก็จะดูเป็นของไร้ประโยชน์ ซึ่งมันก็เป็นเรื่องจริง

น้ำ!

เมล็ดข้าวพันธุ์หอมมะลิ!

ผลไม้กระป๋อง!

ช่วงเริ่มต้นวันโลกาวินาศแบบนี้ ของพวกนั้นมันก็ไม่ต่างอะไรจากของไร้ค่า เพราะในตอนนี้บนโลกยังเต็มไปด้วยอาหารจำนวนมาก มนุษย์ที่เห็นอาหารและน้ำในรูเล็ต พวกเขาก็ย่อมมองว่าพวกมันไร้ค่าอยู่แล้ว

แต่ถ้าเวลาผ่านไปสัก 1 ปี ของพวกนี้มันจะกลายเป็นของที่มีค่าอย่างมาก รูเล็ตที่มีอาหารให้หมุนแบบนี้ มันจะหายากมากๆ

หลินฟานมองนักกีฬาชายที่ยืนอยู่ด้านหน้า แล้วเขาก็พูดขึ้นว่า

“ พวกเรายืนยันได้แล้วว่าสิ่งที่นายพูดเป็นเรื่องจริง แต่! นายบอกฉันไม่หมด นายไม่ได้บอกฉันว่าช่องอื่นๆ มันเป็นของไร้ค่า ข้อตกลงของพวกเราคงต้องเปลี่ยนนิดหน่อย “

“ …เดี๋ยวก่อนสิครับคุณหลิน คุณบอกว่าพวกมันไร้ค่าก็ไม่ถูก ของพวกนั้นมันของที่จำเป็นในการดำรงชีวิตของมนุษย์ มนุษย์เราจำเป็นต้องกิน หากมองดีๆ ของพวกนั้นมันมีประโยชน์มากกว่าอาวุธอีกนะครับ “

นักกีฬาชายพยายามพูดแก้ต่าง

หลินฟานพยักหน้าให้ด้วยสีหน้าเรียบเฉย จากนั้นก็พูดขึ้นว่า

“ งั้นน้ำยาป้องกันการติดเชื้อไวรัส ดาบวิญญาณ โล่วิญญาณ ของพวกนั้นก็ไม่จำเป็นสำหรับนาย หากอยากได้อาหารและน้ำขนาดนั้น หากมองว่าน้ำและอาหารสำคัญกว่าอาวุธในช่วงเวลานี้ ฉันจะให้น้ำ 100 ลิตร เมล็ดข้าว 100 กิโลกรัม และผลไม้กระป๋องอีก 100 กระป๋อง ของพวกนี้จะเป็นค่าตอบแทนข้อมูลแทนอาวุธที่นายขอ “

นักกีฬาชายหน้าซีดไปอย่างฉับพลัน

ของที่หลินฟานพูดมาทั้งหมด หากเขาเอามาตอนนี้มันก็เป็นเพียงของที่ไร้ประโยชน์ต่อตัวของเขา หากอยากได้น้ำและอาหาร เขาก็แค่ไปซูเปอร์มาร์เก็ตหน้ามหาลัย แค่นี้เขาก็ได้พวกมันมาแล้ว เขาจะยอมเสียโอกาสได้อาวุธวิญญาณไปไม่ได้เด็ดขาด

นักกีฬาชายปั้นหน้ายิ้มอีกครั้ง แล้วเขาก็พูดขึ้นว่า

“ คุณหลินโปรดอภัยให้ผมด้วย ผมนี่มันโง่จริงๆ ช่วงเวลาแบบนี้อาวุธย่อมสำคัญกว่าอาหารอยู่แล้ว เพราะถึงแม้ว่าเราจะให้มีน้ำและอาหารมากมายขนาดไหน แต่หากตายไปเราก็คงไม่ได้กินพวกมัน …ผมว่า ผมขออาวุธดีกว่าครับ “

“ เหอ! “

หลินฟานเค้นเสียงดูถูก

จากนั้นหลินฟานพูดต่ออีกว่า

“ ดาบวิญญาณ 1 เล่ม หรือโล่วิญญาณ 1 ชิ้น เลือกเอา!! “

“ …ดะ ดาบครับ “

คิดอยู่สักพัก นักกีฬาชายก็ตอบด้วยน้ำเสียงเศร้าๆ ตอนนี้เขาไม่มีทางเลือกอะไรมากนัก ยังไงกำขี้ก็ยังดีกว่ากำตด

“ งั้นก็ไปเอาดาบจากทหารของฉันได้เลย “

“ ครับ! “

นักกีฬาชายเดินออกไปทันที

หลินฟานมองตามหลังนักกีฬาชายที่เดินจากไป และเขาก็เห็นว่า ชายคนนั้นตรงไปทางจุดเก็บอาวุธอย่างถูกต้อง หลินฟานรู้ได้ทันทีว่าชายคนนี้คงแอบดูมานานแล้วแน่ๆ ถึงได้เข้ามาแลกเปลี่ยน สิ่งที่ยืนยันความคิดนี้ก็คือ หลินฟานบอกแค่ไปเอาอาวุธ แต่ยังไม่บอกเลยว่าต้องไปทางไหน

พอรู้เรื่องนี้ สิ่งนี้ก็ทำให้หลินฟานรู้สึกไม่พอใจเป็นอย่างมาก เขาไม่พอใจกับการรักษาความปลอดภัยของกองทัพ

ถึงสงครามกับซอมบี้จะดึงความสนใจไปจนหมด แต่แม้กระทั่งคนนอกยังรู้ที่เก็บอาวุธของกองทัพว่าอยู่ตรงไหน การรักษาความปลอดภัยมันชักจะหละหลวมมากเกินไปแล้ว

หากเรื่องแบบนี้มันเกิดขึ้นในช่วงเวลาก่อนที่หลินฟานจะย้อนเวลากลับมา กองทัพแบบนี้คงโดนโจรขโมยอาวุธไปจน จากนั้นก็ค่อยๆ โดนซอมบี้ฆ่าตายแน่

เฮ้อ~ !

หลินฟานถอนหายใจ

หลินฟานรู้สึกว่ามาตรฐานกองทัพตอนนี้ค่อนข้างต่ำ ต่ำมากๆ

แต่พอทำให้ตัวเองใจเย็นแล้วคิดดีๆ เรื่องนี้มันก็เรื่องปกติไม่ใช่หรือไง หลินฟานรู้ตัวแล้วว่าเขาหวังมากเกินไป กองทัพที่เขากำลังเอาเป็นมาตรฐานก็คือกองทัพมนุษย์ที่ผ่านวันโลกาวินาศมาหลายปี

ทหารในยุคปัจจุบันแบบนี้ ไม่มีทางมีมาตรฐานเท่ากองทัพในวันโลกาวินาศอยู่แล้ว เขากำลังคิดบ้าอะไรอยู่ที่ต้องการให้มาตรฐานเท่ากัน

นี่มันพึ่งผ่านมาแค่ไม่กี่ชั่วโมงหลังเกิดวันโลกาวินาศ พวกทหารกล้าฆ่าซอมบี้ด้วยอาวุธระยะประชิดแบบนี้ สิ่งนี้มันก็ถือว่าทำได้ดีมากแล้ว

หลังจากตัดเรื่องมาตรฐานกองทัพออกจากหัวเรียบร้อย หลินฟานปรับคลื่นวิทยุของเขาไปที่คลื่นของกองทัพในตอนนี้ จากนั้นก็พูดขึ้นว่า

“ ผู้นำตระกูลเจียง ให้ทหารมอบอาวุธให้ชายคนที่ให้ข้อมูลเรื่องรูเล็ตด้วย หมอนั่นกำลังไปที่จุดเก็บอาวุธของกองทัพ

“ ให้ดาบวิญญาณเขา 1 เล่ม แล้วก็บอกให้หน่วยบำรุงไปหมุนรูเล็ตที่โรงยิมบาสเกตบอลแทน ไม่ต้องไม่หมุนที่โรงอาหารแล้ว ใช้อัตราการหมุนเท่าเดิมที่ 50% ของการเก็บเกี่ยว และพอได้แหวนมาจากรูเล็ตนั่น คุณก็แจกให้ทหารตามยศจากสูงไปต่ำทันที ซ่า… “

“ รับทราบ!! ซ่า… “

เจียงเป่าตอบรับคำสั่ง

หลินฟานสั่งเสร็จก็เตรียมขึ้นรถตรงไปยังโรงอาหาร แต่ก่อนจะขึ้นรถเขาก็คิดอะไรขึ้นมาได้ คิดได้ หลินฟานเริ่มมองหาทหารใกล้ๆ ไม่นานก็เจอเป้าหมาย

หลินฟานตะโกนขึ้นว่า

“ ทหาร!!! “

ทหารคนที่เป็นเป้าหมายของหลินฟานมองซ้ายมองขวา และเมื่อเขาพบว่า รอบๆ ไม่มีใครอยู่เลย รู้แบบนั้นเขาก็รีบวิ่งตรงเข้าไปหาหลินฟาน

หลินฟานไม่ได้พูดอะไร เขาไม่ถามชื่อ ไม่ถามยศ ไม่สนใจอะไรสักอย่าง หลินฟานส่งแหวนวิญญาณให้กับทหาร จากนั้นก็ออกคำสั่งว่า

“ เอาไปให้พลเอกหนิง “

“ ครับ!! ?? “

ทหารตอบรับคำสั่งและสงสัยในเวลาเดียวกัน แต่ยังไม่ทันได้ถามอะไร หลินฟานก็ขึ้นรถแล้วรถก็ขับออกไปสะแล้ว

ทหารมองรถที่ขับออกไปด้วยหน้าตางุงงง

จากนั้นทหารก็มองแหวนในมือของเขา แต่พอทหารได้เห็นคุณสมบัติของแหวนทหารก็เข้าใจว่าหลินฟานต้องการอะไร ตอนแรกทหารนึกว่า หลินฟานจะให้แหวนผู้หญิงโดยฝากเขาไปให้สะอีก

‘ เราคิดบ้าอะไรของเรา เฮ้อ~ ‘

ทหารคิดในใจ

ทหารรู้สึกขอบคุณมากที่มีระบบ ถ้าไม่มีระบบบอกคุณสมบัติของแหวนให้เขารู้ เขาก็คงคิดว่า หลินฟานพยายามจะจีบหนิงซิวเย่อยู่แน่ๆ และหากเขาคิดแบบนั้น แล้วตัวเขาดันไปทำให้หนิงซิวเย่เข้าใจเจตนาของหลินฟานผิดอีกคน ทหารก็ไม่อยากคิดเลยว่าอนาคตของเขามันจะเป็นยังไง หลินฟานคงไม่ปล่อยเขาไปแน่นอน

….

ณ แนวหน้าที่เต็มไปด้วยศพซอมบี้

“ ท่านจอมพลหลินให้เอามาให้ครับ แหวนวงนี้สามารถช่วยเพิ่ม HP ให้กับคุณได้ 5 จุด มันจะทำให้คุณสามารถต่อสู้ได้นานขึ้น “

ทหารส่งแหวนให้หนิงซิวเย่ จากนั้นก็รีบอธิบายคุณสมบัติ

พูดจบ ทหารคนที่เอาแหวนมาให้ก็รีบวิ่งออกไปจากหนิงซิวเย่ทันที เขาไม่อยากอยู่ตอบคำถามอะไรทั้งนั้น คำตอบของเขาอาจทำให้เขาตายหรือโดนลงโทษได้ หากเขาตอบอะไรผิด

หนิงซิวเย่ยังไม่ทันได้ขอบคุณหรือพูดอะไร ทหารก็รีบวิ่งออกไปสะก่อน หนิงซิวเย่ได้แต่มองทหารที่วิ่งออกไปด้วยสีหน้าสงสัย แต่เธอก็ไม่คิดอะไรแล้วรีบสวมแหวนทันที

ตอนนี้พลัง HP ของเธอลดไปกว่าครึ่งแล้ว ตอนแรกเธอคิดว่า หลังการกวาดล้างรอบนี้เสร็จเธอจะพักสัก 2 รอบ แต่เมื่อได้แหวนมาแบบนี้มันก็ไม่จำเป็นต้องพัก

หนิงซิวเย่มองแหวนที่อยู่บนนิ้วของเธอ และเธอก็คิดในใจว่า

‘ ทำไมคุณหลินถึงได้ดูแลเราดีขนาดนี้กันนะ

‘ แค่สามารถปลุกทักษะได้มันถึงกับได้สิทธิพิเศษขนาดนี้เลยงั้นเหรอ หรือว่าเขา… ไม่! ไม่! ตอนนี้อย่าเอาเวลามาคิดเรื่องไม่เป็นเรื่องดีกว่า

‘ ตอนนี้เราต้องแข็งแกร่งขึ้นก่อน พอแข็งแกร่งขึ้นเราก็จะทำงานเพื่อคุณหลินได้ดียิ่งขึ้น เราต้องแข็งแกร่งขึ้นเพื่อที่จะสามารถปกป้องเฟยเฟยได้ ‘

คิดหนักสมองอยู่สักพัก หนิงซิวเย่โยนเรื่องทั้งหมดออกจากสมองของเธอ

จากนั้นหนิงซิวเย่ก็ไล่แทงหัวของพวกซอมบี้ที่นอนอยู่บนพื้นอีกครั้ง ถึงเธอจะเคยเป็นอาจารย์ธรรมดามาก่อน แต่พอฆ่ามนุษย์มาแล้ว การฆ่าพวกซอมบี้ก็ไม่เป็นปัญหาอะไรเลยสำหรับเธอ

อาจารย์หนิงผู้สวยเหมือนดอกไม้!

อาจารย์หนิงผู้สง่างามเหมือนนางฟ้า!

อาจารย์หนิงที่เป็นตัวตนเหล่านั้นได้หายไปแล้ว ตอนนี้เธอเป็นเหมือนกับเครื่องจักรที่ไล่แทงหัวซอมบี้แบบไม่หยุดมือ เลือดสีดำที่เน่าเหม็นของซอมบี้กระเด็นเปรอะเปื้อนไปทั่วร่างกายของเธอ

ตัวของหนิงซิวเย่ในเวลานี้ เธอเปรียบเหมือนกับดอกไม้สีดำท้ามกลางเหล่าซากศพ พวกทหารหลายคนที่มองไปทางเธอ พวกเขาต่างก็เกิดความหวาดกลัวนิดๆ ขึ้นมาภายในจิตใจ

พวกทหารไม่คิดเลยว่า อาจารย์มหาลัยผู้อ่อนแอคนนั้น เธอจะกลายเป็นเครื่องจักรสังหารได้ภายในเวลาไม่กี่ชั่วโมง

ทหารที่มองหนิงซิวเย่ต่างก็พากันคิดว่า

‘ คุณหลินมองคนไม่ผิดจริงๆ ‘

‘ สมแล้วที่เป็นผู้นำตระกูลหลิน เขาเห็นความสามารถของเธอตั้งแต่ที่เธอยังไม่ได้แสดงออกมา ‘

‘ แบบนี้ตำแหน่งพลเอกก็ไม่สูงเกินไปสำหรับเธอเลย ‘

‘ สุดยอด! ผู้หญิงแบบนี้แหละที่เราต้องการ ‘

‘ ราชินีสังหาร… ไม่สิ! ดาบในมือของเธอเป็นน้ำแข็ง ถ้างั้น… ชื่อที่เหมาะกับเธอก็ต้องเป็นราชินีน้ำแข็ง!! ‘

ทหารที่มองหนิงซิวเย่ต่างก็พากันคิดไปต่างๆนาๆ

ตัวของหนิงซิวเย่ตอนนี้ทำให้ทหารหลายคนรู้สึกใจเต้น ผมสีทอง รูปร่างที่ได้สัดส่วน ท่วงท่าการฆ่าที่ไร้ความปรานี ภาพแบบนี้ไม่ใช่ว่าจะได้เห็นกันง่ายๆ ทหารหลายคนหลงรักเธอจากภาพที่เห็น

แต่พอพวกทหารคิดถึงเรื่องที่ว่า หนิงซิวเย่คือคนที่หลินฟานสนใจ ความรู้สึกหลงรักก็กลายเป็นความรู้สึกหวาดกลัวขึ้นมาแทน และทหารทุกคนก็คิดเหมือนๆ กันว่า หากเรายังรักชีวิต เราก็อย่าไปยุ่งกับเธอดีกว่า!

และถ้าหากหลินฟานได้มาเห็นสภาพของหนิงซิวเย่ในเวลานี้ หลินฟานก็คงจะพยักหน้าด้วยความพึงพอใจ แล้วจะคิดในใจว่า นี่แหละคืนตัวตนของเธอในความทรงจำของฉัน! นี่แหละคือราชินีน้ำแข็งที่ฉันรู้จัก! นี่แหละคือราชินีน้ำแข็งคู่ปรับของราชินีซอมบี้!