เทพมารตกสวรรค์

“ แสงสว่างจะถูกย้อมไปด้วยความมืด!! ”


แน่นอนว่าเด็กหนุ่มย่อมทราบถึงความหมายที่เทพชราเอ่ยขึ้น..

ไป๋หลงได้ทราบถึงข้อมูลเชิงลึกหลายอย่างที่เพียงพอจะสั่นคลอนโลกมนุษย์เบื้องล่างได้..

“ อย่างที่ข้าได้บอกไป...จงขึ้นเป็นคนที่แข็งแกร่งที่สุดในยุทธภพแล้วมาพบข้าอีกครั้งนึง..เมื่อถึงเวลานั้นของบางอย่างที่คู่ควรกับเจ้าจะเป็นของเจ้าโดยแท้จริง!! ”

  ไป๋หลงเพียงสงสัยเเต่ก็มิได้เอ่ยถามถึงเพราะย่อมทราบดีว่าเวลานี้ตนยังไม่พร้อมที่จะรับรู้..แต่มีบางอย่างที่เด็กหนุ่มค้างคาใจ..

“ ท่านตา...ข้าเป็นเชื้อสายราชวงศ์อย่างงั้นหรือ? ”

   เทพชราขมวดคิ้วแนบแน่นไม่คิดว่าหลานของตนจะทราบถึงภูมิหลังของตนเร็วขนาดนี้..

“ เจ้าไปได้ยินมาจากไหน? ”

“ ข้าถามท่านอยู่นะ..ไม่ใช่ให้ท่านถามข้ากลับ ”

   เด็กหนุ่มมิให้โอกาศให้เทพชราพานอกเรื่อง..อีกอย่างนึงเด็กหนุ่มรู้สึกผูกพันธ์กับเทพชราผู้นี้มากยิ่งขึ้นอย่างบอกไม่ถูก..

  ราวกับเรื่องเมื่อครู่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนที่ตนอาละวาดใส่เทพชราอย่างไม่เกรงกลัว...

“ ใช่ตัวเจ้าคือผู้สืบเชื้อสายราชวงศ์..และไม่ไช่เชื้อสายราชวงศ์ทั่วไปแต่เป็นราชวงศ์ชั้นสูง..ที่มีสิทธิ์ในการนั่งบนบัลลังก์สวรรค์อีกด้วย!!..ราชวงศ์แห่งแสง..ข้าก็เช่นกัน บนสวรรค์แห่งนี้ ราชวงศ์แห่งแสงมีเพียง3คนเท่านั้นถ้ารวมเจ้าเข้าไป...ก็คือข้า...เจ้าหลานตา..แล้วก็มิคาเอลพี่ชายแท้ๆของราฟาเอลแม่ของเจ้า!!! ”

“ อะไรนะ!! ”

“ เจ้าได้ยินไม่ผิดหรอก..มิคาเอลคือพี่ชายของแม่เจ้าและมีศักดิ์เป็นลุง ของเจ้าเช่นกัน!! ”

   เด็กหนุ่มนึกย้อนกลับไปเมื่อตอนนั้น ที่ลิ่วหลงกุน โดนปิดผนึกพลังด้วยหอกสีทอง..และผู้มีเชื้อสายเดียวกันเท่านั้นถึงจะปลดผนึกหอกสีทองนั่นได้..และเหตุการณ์ที่พึ่งจะเกิดขึ้นไปไม่นานมานี้..

  ตนได้ใช้หอกสีทองปากลับมาหาลุงตัวเอง..

“ ซวย!! ”

   คำแรกที่เด็กหนุ่มอุทานออกมา..

“ ซวย? ซวยอะไรอย่างงั้นรึ? ”

  เทพชราเอ่ยถามขึ้นด้วยความสงสัย..ตนนั้นจะเข้าไปดูภายในจิตใจของเด็กหนุ่มก็ย่อมได้..แต่นี้คือการให้เกียรติแก่หลานชายตนเอง..

“ เปล่าไม่อะไรทั้งนั้น..ท่านตาแล้วบันลังก์สรรค์ที่ท่านบอกงั้นท่านลุงก็... ”

  เทพชราส่ายหน้าพลางแสดงสีหน้าสลด..

“ บัลลังก์สวรรค์ไม่ได้เลือกเขา!! ”

“ ทำไม? ในเมื่อท่านลุงก็เป็นราชวงศ์แห่งแสง ”

“ หลานตา..ทุกดวงดาวจะมีบัลลังก์บางส่วนที่เลือกผู้ครอบครองที่เหมาะสมที่สุด..และนั่นทำให้ลุงของหลานยังปกครองสวรรค์โดยไม่สมบูรณ์..หลังจากที่ตาลงจากบัลลังก์..ก็ไม่มีผู้ใดครอบครองบัลลังก์ได้อีกเลย ”

   ไป๋หลงเริ่มเข้าใจบางอย่างขึ้นมาทีละนิดตามคำบอกเล่าของเทพชรา..

“ ผู้ที่ครอบครองบัลลังก์สวรรค์ได้..ก็ย่อมมีสิทธิ์ปกครองสวรรค์ใช่ไหมท่านตา ”

“ ย่อมเป็นเช่นนั้น ”

  เด็กหนุ่มพยักหน้าก่อนที่ชายชราจะมอบของชิ้นนี้ให้กับเด็กหนุ่ม..

“ นี้คือ? ”

“ หยกสื่อสารเทวะ ทำให้เจ้าและข้าสามารถติดต่อกันได้แม้จะอยู่กันคนละมิติหรือคนละดวงดาวกันก็ตามที!! ”

  ไป๋หลงเมื่อได้ยินเช่นนั้นก็รับรู้ได้ถึงความห่วงใยอย่างเห็นได้ชัด..

“ เอาละเจ้ามีอะไรที่อยากได้ไหม? ถือเป็นของขวัญที่เจ้าพบเจอกับข้าในรอบหนึ่งหมื่นปี ”

  เด็กหนุ่มเมื่อได้ยินเช่นนั้นก็ไม่รีรอ..จับมือของเทพชราผู้เป็นตาพานั่งตรงเก้าอี้ก่อนจะทำการนวดแขนนวดไหล่..หากภาพเช่นนี้หลุดออกไปเหล่าเทพมากมายที่ยำเกรงต่ออดีตเทพสูงสุดต้องผูกคอตายเป็นแน่...

“ ข้าอยากรู้ตำแหน่งที่อยู่ของราชันย์มังกรทั้ง12 ตัว ”

“ ได้ ”

“ ข้าอยากได้ทองคำขาวที่ใช้ทำทางเดินทั้งหมด!! ”

“ เอ่อ..ย่อมได้ ”

.............................................................................

  เด็กหนุ่มขอทรัพยากรที่แทบจะเรียกได้ว่าสามารถซื้อทั้งทวีปได้ด้วยซ้ำ..แต่เทพชราก็ไม่ได้เอ่ยคัดค้านสิ่งใดก่อนเด็กหนุ่มจะมีคำถามสุดท้าย..

“ ท่านตา..ในประวัติศาสตร์อันเก่าแก่ของแดนเทพแห่งนี้มีเหตุการณ์ที่เหมือนกับพ่อและแม่ของข้าเกิดขึ้นบ้างไหม? ”

  เทพชราเมื่อได้ยินเช่นนั้นก็แสดงสีหน้าตื่นตะลึงเพียงชั่วครู่เท่านั้น..เด็กหนุ่มเมื่อเห็นเช่นนั้นก็รับรู้ได้ในทันที..

“ ก่อนที่ข้าจะส่งเจ้ากลับไป..เรื่องนี้ข้าจะบอกเจ้าและขอให้เจ็บเรื่องนี้เอาไว้เพราะน้อยคนที่ทราบถึงเรื่อง.. ”

“ ข้ารับปาก !! ”

  ไป๋หลงตอบรับคำในทันทีก่อนที่เทพชราจะกล่าวถึงเรื่องราวที่แทบจะทำให้เด็กหนุ่มตื่นตะลึง..

“  ความรักครั้งแรกในประวัติศาสตร์เทพที่ต้องถูกลบทิ้งไม่ให้หลงเหลือ..ความรักต้องห้ามระหว่าง ท่านเฮร่า เทพแห่งการให้กำเนิด และ ราชันย์ปีศาจ เบลเซบับ!!! ”

จบ..