สถานการณ์เริ่มอึดอัดคนที่อยู่ในเหตุการณ์ต่างคิดแบบเดียวกันคือการคัดเลือกตอนนี้เหลือ9คนโดย1ที่ว่างนี้ตกเป็นของลูกครึ่งราชันย์จิ้งจอกเก้าหางไปแล้ว1ที่
''นี่คุณชายตอนนี้ท่านติดหนี้ข้า1ครั้งเพราะท่านทำโรงประมูลข้าพัง''ซิลเวียพูดออกมาด้วยรอยยิ้มนางก็แค่ต้องการตีสนิทกับมิคาเอลเท่านั้น
''ข้าว่าเราหายกันแล้วนะ เพราะเจ้าได้สร้างเรื่องเมื่อครู่จนทำให้ข้าลำบากในการลงมือช่วยเจ้าดูสิข้าหวาดกลัวแค่ไหน ฟู่ววว ข้าเกือบเอาชีวิตไม่รอดด้วยซ้ำ''มิคาเอลหยอกล้อออกมาเพราะมันว่างว่างจนไม่รู้จะทำอะไรดี ผิดกับซิลเวียที่มีน้ำตาเล็ดออกมานางมีความรู้สึกที่อธิบายออกมาไม่ได้'หวาดกลัว? เกือบเอาชีวิตไม่รอด? บ้านท่านสิข้าเห็นท่านแทบจะไม่ได้ทำอะไรให้มันเหนื่อยเลยด้วยซ้ำ'
''ว่าแต่เมื่อไหร่การคัดเลือกคนถึงจะเริ่มขึ้น ตอนนี้ข้าเริ่มรู้สึกเบื่อแล้ว''มิคาเอลพูดออกมาไม่ทันขาดคำสัตว์อสูรนกทองคำขนาดใหญ่ก็บินมาหยุดอยู่เหนือเมืองจากนั้นจึงมีคนกระโดดลงมา10คนจากนั้นสัตว์อสูรก็บินออกไปเพื่อหาที่พักของมัน
''อีกไม่นานแล้วแหละเพราะกรรมการที่ดูแลได้มาถึงแล้ว''ซิลเวียพูดขึ้นหลังจากเห็นคนที่กระโดดลงมาทุกๆปีอาจารย์คนนี้จะถูกส่งมาดูแลเรื่องการคัดเลือกคนที่เมืองนี้อยู่เป็นประจำส่วนอีก9คนที่เหลือล้วนเป็นลูกหลานของตระกูลใหญ่ที่ผ่านการทดสอบเมื่อปีก่อนๆที่ผ่านมา
''ก็ดีข้าคิดว่าข้าควรจะไปทดสอบกับกรรมการนั่นโดยตรงเลยจะดีกว่า แล้วเจ้าล่ะจะเข้าร่วมด้วยหรือเปล่า''
''ข้าต้องเข้าร่วมแน่นอน แต่เป้าหมายของข้าเป็นอะไรที่ลึกซึ้งกว่านั้นข้าอยากสร้างโลกนี้ขึ้นมาใหม่อย่างน้อยก็ทำให้ทุกเผ่าพันธุ์อยู่ร่วมกันได้''มิคาเอลยกคิ้วขึ้นมาหลังจากได้ยินซิลเวียพูดเดิมทีเรื่องนี้เป็นความลับของซิลเวียนางไม่เคยพูดให้ใครฟัง หากคนอื่นรู้เข้านางได้โดยเผ่าอสูรดูถูกแน่แต่นางกลับพูดกับมิคาเอลโดยไม่ปิดบังเพราะนางคิดว่ามิคาเอลคงไม่สนใจเรื่องพวกนี้อยู่แล้ว
''โอ้ เจ้าเองก็ระวังเรื่องนี้เอาไว้หน่อยหากคนอื่นรู้เข้าเจ้าได้ลำบากแน่แล้วยิ่งเข้าไปในสถาบันแล้วด้วยเจ้าจะอยู่ได้ลำบาก แต่ก็เอาเถอะหากเจ้าเข้าสถาบันนั่นได้หากมีเรื่องอะไรก็มาบอกข้าแล้วกัน''มิคาเอลเงียบไปขณะหันไปมองทางด้านกรรมการที่กำลังจะพูดอะไรบางอย่างออกมา
''อย่างที่พวกเจ้ารู้การคัดเลือกกำลังจะเริ่มต้นขึ้น ตอนนี้แบ่งเป็น5กลุ่มแล้วขึ้นไปบนลานต่อสู้โดยเจ้าจะเลือกลานต่อสู้ไหนก็เรื่องของเจ้าและเมื่อข้าให้สัญญาณพวกเจ้าจะต้องสู้กันจนเหลือคนบนลานต่อสู้10คน ส่วนการคัดเลือกต่อไปข้าจะบอกทีหลังส่วนตอนนี้มีใครอยากจะทดสอบกับข้าโดยตรงมั้ย หากมีให้ขึ้นมาบนนี้ซะหากตายข้าจะไม่รับผิดชอบ''กรรมการคนนั้นพูดขึ้นขณะนักเรียนทั้ง9ในสถาบันยืนอยู่ด้านหลังมิคาเอลยังไม่ได้ขึ้นไปมันรอดูท่าทีก่อนเพราะตอนนี้มีคนได้ขึ้นไปท้าทายกรรมการก่อนมัน
''ข้าขอท้ายกับท่านก่อนเลยก็แล้วกันเพราะพวกด้านล่างดูๆแล้วจะให้ไปสู้ด้วยมันก็เปลืองตัวข้าเปล่าๆ''สิ่งที่ชายร่างใหญ่พูดออกมามันไปกระตุ้นคนที่รอทดสอบแบบปกติอย่างมาก ทั้งหมดพากันก่นด่าไม่หยุดแต่กรรมการก็ไม่ได้ว่าอะไรมันแค่ยกมือขึ้นพร้อมรอยยิ้ม
''เจ้าเองก็ไม่ได้มีอะไรดีเลย ก็แค่โกเลมหินคิดว่าเจ้าแน่นักหรือไง''กรรมการไม่ได้ลงมือเองมันแค่เอามือไขว้หลังเท่านั้นไม่นาน1ในนักเรียน9คนที่มาด้วยก็เดินออกมาหยุดอยู่ด้านหน้ากรรมการ
''อย่างเจ้าไม่ต้องถึงมืออาจารย์ในสถาบันหรอกแค่ข้าก็พอสำหรับเศษหินแบบเจ้าแล้ว''
''แล้วเจ้าจะต้องเสียใจ''ชายร่างใหญ่กลายร่างทันที ตอนนี้ตัวของมันใหญ่โตกว่าเดิมมากนักทั้งตัวเต็มไปด้วยหินระดับพลังเองก็เพิ่มมาถึงระดับ3นิวเคลียร์ ระดับนี้สำหรับการทดสอบถือว่าธรรมดาเพราะคนทั่วไปที่เข้าทดสอบห้ามมีอายุเกิน500ปี แต่ถ้าหากมีระดับพลัง10นิวเคลียร์ขึ้นไปจะถูกพิจารณาว่าเป็นอัจฉริยะทันที
''แค่ระดับ3นิวเคลียร์ยังกล้าขึ้นมาบนนี้ท้าทายอาจารย์ในสถาบันช่างไม่รู้จักที่อยู่ของตัวเอง หึ!''ตูม!หมัดเดียวตัวโกเลมหินระเบิดออกทันที มันไม่ได้แม้แต่จะขยับตัวด้วยซ้ำแต่ก็ต้องจบชีวิตลงแล้วและในเวลาต่อมาก็มีคนอีกนับ100คนขึ้นไปลองดีแต่ก็ไม่มีใครเลยที่มีความสามารถพอให้กรรมการลงมือด้วยตัวเองได้และทุกคนที่ขึ้นไปล้วนตายหมดทั้งสิ้นส่วนมิคาเอลเองก็ยังคงนิ่งเฉยไม่ได้ทำอะไรมันกำลังจังรอหวะที่ทุกคนขึ้นไปหมดแล้ว มันคิดจะเปิดตัวแบบอลังการซักหน่อยคนอื่นๆจะได้จดจำมันได้แล้วเอาไปพูดต่อแบบปากต่อปากแต่ในพื้นที่พิเศษเองกลับมีคนที่เป็นวังวลอยู่คือพวกตระกูลใหญ่ที่มีลูกหลานยืนอยู่หลังกรรมการหากมิคาเอลขึ้นไปเมื่อไหร่แล้วลูกหลานของมันต้องออกไปสู้ด้วย ลูกหลานพวกมันได้ตายแน่นอนเมื่อเวลาผ่านไปคนที่ขึ้นไปลองดีได้ลดลงไปเรื่อยๆจนในที่สุดก็ไม่มีใครขึ้นไปอีกในตอนนี้ตระกูลใหญ่ต่างถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก
''มีใครอีกมั้ยหากไม่มีจะได้เริ่มการคัดเลือกซักที''กรรมการพูดออกมาขณะทำท่าทางเบื่อหน่ายมันต้องเจอแบบนี้ทุกปีแล้วก็ไม่มีใครเลยที่ผ่านไปได้นั่นทำให้มันคิดว่าเสียเวลาไปเปล่าๆแต่จะทำไงได้ในเมื่อนี่คือคำสั่งเบื้องสูงของสถาบัน
''ยังมีข้าอีกคน''มิคาเอลได้โอกาสซักที มันกระโดดจนพื้นที่ยืนอยู่กลายเป็นหลุมลึกทันทีก่อนจะมาตกที่หน้ากรรมการคนนั้นโดยพื้นตรงที่มิคาเอลตกลงมาแตกเป็นรอยใยแมงมุมขนาดใหญ่ฉับพลันตระกูลใหญ่ที่โล่งอกไปก่อนหน้านี้ต้องรีบลุดพรวดขึ้นมาจากเก้าอี้ทันทีที่เห็นมิคาเอลขึ้นไปมันเดินวุ่นกันเต็มไปหมดพวกมันต้องหาวิธีบอกลูกหลานให้ได้ว่าอย่าไปยุ่งกับมิคาเอลแต่ดูเหมือนว่ามันจะไม่ทันการแล้ว เมื่อลูกหลานของพวกมันเปิดฉากดูถูกมิคาเอลทันทีแบบสายฟ้าแลบ
''เจ้าจะเปิดตัวใหญ่โตไปไหนกันในเมื่อยังไงก็ต้องตายอยู่ดี''
''เจ้าหุบปากไปเลยอย่างน้อยก็ให้มันทำเท่ก่อนตายไม่ได้หรือไง ฮ่า ฮ่า ฮ่า''
''ข้าว่าเจ้าหมอนี่ไม่ธรรมดา พวกเจ้าควรหุบปากได้แล้ว''
''ใช่กลิ่นอายเก่าแก่น่ากลัวมาก แล้วดาบนั่นน่าจะหนักน่าดูหากข้าโดนดาบนั่นฟาดมาข้าลงเละแน่ๆ''
''ถุ้ย ดาบกลวงๆมากกว่ามั้งคงเอาไว้หลอกเด็กเฉยๆนั่นแหละ ดาบแบบนั้น10เล่มข้าก็แบกไหว''มิคาเอลที่ขึ้นมาแบบอลังการกลับโดนนักเรียนทั้ง9ที่ยืนอยู่ด้านหลังกรรมการดูถูกแต่ไม่เป็นไรนี่คือสิ่งที่มันต้องการอยู่แล้วยิ่งดูถูกมิคาเอลมากเท่าไหร่มันก็ยิ่งดีมากขึ้นเท่านั้นเพราะพวกมันโดนมิคาเอลฆ่าเมื่อไหร่นั่นจะเป็นตบหน้าคนที่เหลือและข่าวของมันก็จะมีเพิ่มขึ้นมาอีกอย่าง