ตอนที่ 32 ร่วมภารกิจ
เขาเดินออกจากสวนฝึกและไปยังลานฝึกซ้อมกลางแจ้งที่เคยฝึกฝนมาก่อน ลานฝึกซ้อมนั้นตั้งอยู่ท่ามกลางป่าไม้ที่ร่มรื่น ลมพัดเบาๆ ผ่านใบไม้สร้างเสียงกระซิบที่น่าผ่อนคลาย แสงจันทร์ที่ส่องลงมาทำให้เกิดลวดลายแสงและเงาที่ดูสวยงามบนพื้นดิน
หลงเหยียน (พูดในใจ): "ข้าจะต้องรวมพลังปราณและบีบอัดสายน้ำให้เป็ะุ เพื่อโจมตีเป้าหมายที่อยู่ไกลได้อย่างแม่นยำและทรงพลัง"
เขาหลับตาและรวบรวมพลังปราณในจิตใจ จากนั้นเขาเริ่มใช้พลังปราณในการบีบอัดสายน้ำในลำธารที่ไหลผ่านลานฝึกซ้อม น้ำใสสะอาดถูกบีบอัดจนกลายเป็เส้นน้ำที่มีความเข้มข้นและทรงพลัง หลงเหยียนรู้สึกถึงพลังที่ไหลเวียนผ่านมือของเขา
บรรยากาศในลานฝึกซ้อม:
ลานฝึกซ้อมที่เคยเงียบสงบเริ่มมีการเคลื่อนไหวของน้ำที่ถูกบีบอัด สายน้ำใสสะอาดกลายเป็เส้นน้ำที่มีความเข้มข้น แสงจันทร์ที่ส่องลงมาทำให้เส้นน้ำดูเปล่งประกายเป็ประกายสีเงิน
หลงเหยียนเปิดตาขึ้นและเริ่มปล่อยะุน้ำที่บีบอัดไปยังเป้าหมายที่ตั้งอยู่ห่างออกไป เส้นน้ำที่ถูกบีบอัดพุ่งออกไปด้วยความเร็วและความแม่นยำ เสียงน้ำที่พุ่งกระทบเป้าหมายดังขึ้นเป็เสียงแหลม เส้นน้ำสามารถตัดผ่านโลหะและเป้าหมายได้อย่างง่ายดาย
หลงเหยียน (ในจิตใจ): "วิชาะุน้ำทะลวง์นี้ทรงพลังมาก ข้าจะต้องฝึกฝนให้ชำนาญเพื่อใช้มันในการต่อสู้ ข้าจะใช้มันในการปกป้องและสร้างความยุติธรรม"
หลังจากทดลองวิชาะุน้ำทะลวง์สำเร็จ หลงเหยียนรู้สึกภาคภูมิใจในความสำเร็จของการฝึกฝน เขามองไปที่ลานฝึกซ้อมที่ยังคงเปล่งประกายด้วยแสงจันทร์ รู้สึกถึงความมุ่งมั่นในใจ ความท้าทายที่เขาเผชิญจะเป็เพียงแค่บททดสอบอีกบทหนึ่งในเส้นทางแห่งการฝึกฝน หลงเหยียนพร้อมที่จะก้าวไปข้างหน้าและใช้พลังที่ได้รับเพื่อสร้างความเปลี่ยนแปลงในโลกใบนี้
ลงเหยียนรู้สึกถึงความจำเป็ที่ต้องพัฒนาพลังปราณให้ก้าวไกลกว่านี้ เพื่อไปถึงขอบเขตปราณเชี่ยวชาญ เขา้าทรัพยากรเพิ่มเติม เขาจึงตัดสินใจไปหาหลี่ฉาง ศิษย์พี่ผู้มีความรู้และประสบการณ์มากกว่า เพื่อขอร่วมทำภารกิจของนิกาย
สวนฝึกนิกายหมอกมหาสมุทรเต็มไปด้วยต้นไม้ใหญ่ที่ให้ร่มเงา ลำธารเล็กๆ ไหลผ่านกลางสวน มีน้ำตกเล็กๆ ที่เสียงกระทบหินสร้างความสงบสุข ดอกไม้หลากสีบานสะพรั่งทั่วทั้งสวน กลิ่นหอมของดอกไม้ลอยมาเบาๆ ทำให้บรรยากาศเต็มไปด้วยความสดชื่นและผ่อนคลาย
หลงเหยียนเดินผ่านสวนฝึกไปยังที่พักของหลี่ฉาง ในใจเขาเต็มไปด้วยความหวังและความตั้งใจที่แน่วแน่ เขา้าทรัพยากรที่สำคัญในการพัฒนาพลังปราณเพื่อให้ตนเองแข็งแกร่งขึ้น
เมื่อถึงที่พักของหลี่ฉาง หลงเหยียนเคาะประตูเบาๆ เสียงเคาะดังเพียงพอให้ได้ยินในบรรยากาศที่เงียบสงบ หลี่ฉางเปิดประตูออกมาต้อนรับหลงเหยียนด้วยรอยยิ้มที่เป็มิตร
หลงเหยียน: "ศิษย์พี่หลี่ฉาง ข้า้าความช่วยเหลือจากท่าน ข้า้าพัฒนาพลังปราณของข้าไปถึงขอบเขตปราณเชี่ยวชาญ แต่ข้า้าทรัพยากรเพิ่มเติม ท่านพอจะมีภารกิจของนิกายที่ข้าสามารถเข้าร่วมได้หรือไม่?"
หลี่ฉางพยักหน้าเข้าใจและเชิญหลงเหยียนเข้ามานั่งในห้องพักของเขา ห้องพักของหลี่ฉางเป็ห้องเรียบง่าย แต่เต็มไปด้วยเครื่องมือและตำราที่ใช้ในการฝึกฝน พื้นที่กลางห้องมีที่นั่งสำหรับสมาธิ และบนผนังมีภาพวาดของสถานที่ต่างๆ ในโลกการฝึกฝน
หลี่ฉาง: "หลงเหยียน ข้ายินดีช่วยเ้า ข้ามีภารกิจหนึ่งที่น่าสนใจ เป็การค้นหาสมุนไพรหายากในเกาะร้างซึ่งสมุนไพรนี้มีพลังในการเสริมสร้างปราณและช่วยในการทะลวงขอบเขต"
แสงแดดที่ลอดผ่านหน้าต่างทำให้ห้องดูอบอุ่นและสบาย เสียงลมหายใจเบาๆ ของหลงเหยียนและหลี่ฉางเพิ่มความเงียบสงบในห้อง กลิ่นหอมของสมุนไพรที่เก็บไว้ในห้องทำให้บรรยากาศเต็มไปด้วยความผ่อนคลาย
หลงเหยียน: "ข้าขอบคุณศิษย์พี่หลี่ฉาง ข้ายินดีที่จะเข้าร่วมภารกิจนี้ และข้าจะทำให้ดีที่สุดเพื่อหาสมุนไพรที่้า"
หลี่ฉางยิ้มและพยักหน้าอย่างพอใจ: "ยอดเยี่ยม เ้าต้องเตรียมตัวให้พร้อม ภารกิจนี้ไม่ง่าย แต่ข้าเชื่อว่าเ้ามีความสามารถที่จะสำเร็จได้ เราจะออกเดินทางพรุ่งนี้เช้าโดยใช้เรือขับเคลื่อนพลังปราณ"
หลงเหยียนรู้สึกถึงความมั่นใจที่เพิ่มขึ้น เขารู้ว่าการทำภารกิจนี้จะช่วยให้เขามีโอกาสในการพัฒนาพลังปราณและไปถึงขอบเขตปราณเชี่ยวชาญที่เขา้า ความตื่นเต้นและความมุ่งมั่นในใจทำให้เขาพร้อมที่จะเผชิญกับความท้าทาย
หลงเหยียนและหลี่ฉางเตรียมตัวสำหรับการเดินทาง โดยทั้งสองได้จัดเตรียมอุปกรณ์ที่จำเป็และทำสมาธิเพื่อให้จิตใจสงบและพร้อมสำหรับการผจญภัยครั้งนี้ บรรยากาศในสวนฝึกที่เงียบสงบและเต็มไปด้วยพลังธรรมชาติช่วยให้พวกเขามีสมาธิและความพร้อมในการเผชิญกับสิ่งที่รออยู่ข้างหน้า
ในเช้าวันรุ่งขึ้น ท้องฟ้าสดใสและลมทะเลพัดเบาๆ เรือขับเคลื่อนพลังปราณของนิกายถูกเตรียมพร้อมสำหรับการเดินทางไปยังเกาะร้าง เรือที่ถูกสร้างขึ้นด้วยเทคโนโลยีและพลังปราณที่ล้ำสมัย ทำให้สามารถเคลื่อนที่ได้เร็วและมีเสถียรภาพ
หลงเหยียนและหลี่ฉางขึ้นเรือและเริ่มต้นการเดินทาง ท้องทะเลที่กว้างใหญ่และน้ำทะเลใสสะอาดทำให้บรรยากาศดูสวยงามและน่าผ่อนคลาย เสียงคลื่นกระทบเรือเป็จังหวะเพิ่มความสงบสุขให้กับการเดินทาง
หลี่ฉาง: "หลงเหยียน เ้าพร้อมหรือไม่? การเดินทางไปเกาะร้างนี้อาจมีอุปสรรคและอันตราย แต่ข้าเชื่อว่าเ้ามีความสามารถที่จะฝ่าฟันไปได้"
หลงเหยียน: "ข้าพร้อมแล้วศิษย์พี่หลี่ฉาง ข้าจะทำให้ดีที่สุดในการทำภารกิจนี้"
เรือขับเคลื่อนพลังปราณเคลื่อนที่ไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วและมั่นคง ท่ามกลางความสงบของทะเล การผจญภัยในเกาะร้างกำลังเริ่มต้นขึ้น หลงเหยียนรู้สึกถึงความพร้อมและความตั้งใจที่จะก้าวไปข้างหน้าเพื่อพัฒนาตนเองและพิสูจน์ความสามารถในการทำภารกิจที่สำคัญนี้
ทีมของหลี่ฉางได้เตรียมตัวอย่างดีสำหรับการเดินทางไปยังเกาะร้าง ทุกคนในทีมตื่นเต้นและพร้อมที่จะเผชิญกับความท้าทายที่รออยู่ข้างหน้า เช้าวันรุ่งขึ้น ท้องฟ้าเต็มไปด้วยแสงแดดที่สดใส พวกเขาเดินทางไปยังท่าเรือของนิกายหมอกมหาสมุทร ที่นั่นมีเรือขับเคลื่อนพลังปราณที่รออยู่
ลมทะเลพัดเบาๆ นำกลิ่นเกลือทะเลมาปะทะจมูก เสียงคลื่นที่กระทบฝั่งดังเป็จังหวะเพิ่มความสงบสุขให้กับบรรยากาศรอบๆ ท่าเรือ เรือขับเคลื่อนพลังปราณถูกสร้างขึ้นด้วยเทคโนโลยีและพลังปราณที่ล้ำสมัย ทำให้สามารถเคลื่อนที่ได้เร็วและมีเสถียรภาพ บนเรือมีเครื่องมือและอุปกรณ์ที่จำเป็สำหรับการเดินทางไกล
หลี่ฉางเป็ผู้นำทีม หลงเหยียน เหม่ยหลิน และจ้าวหลงต่างก็พร้อมที่จะออกเดินทาง
หลี่ฉาง: "ทุกคนพร้อมหรือไม่? การเดินทางนี้อาจมีอุปสรรคและอันตราย แต่ข้าเชื่อว่าเรามีความสามารถที่จะผ่านมันไปได้"
ทุกคนในทีมพยักหน้าอย่างมั่นใจและขึ้นเรือ ลมทะเลเย็นสบายพัดผ่านใบหน้า ทำให้รู้สึกสดชื่นและตื่นเต้น
เรือขับเคลื่อนพลังปราณเคลื่อนที่ออกจากท่าเรืออย่างนุ่มนวล ทะเลที่กว้างใหญ่และน้ำทะเลใสสะอาดทำให้การเดินทางดูสวยงามและน่าผ่อนคลาย แสงแดดที่ส่องลงมาบนผิวน้ำทำให้เกิดประกายแสงระยิบระยับ คลื่นที่กระทบกับเรือสร้างเสียงเบาๆ ที่เหมือนกับเสียงเพลงธรรมชาติ
หลงเหยียนนั่งมองทะเลกว้างใหญ่ เ้าขนเงินนั่งอยู่บนบ่าเขา ตาสีฟ้าสดใสของมันมองไปยังขอบฟ้า ราวกับััถึงการผจญภัยที่กำลังจะเกิดขึ้น
เหม่ยหลิน: "ข้ามีความหวังว่าเราจะพบสมุนไพรที่้าและกลับมาพร้อมกับความสำเร็จ"
จ้าวหลง: "ข้าจะดูแลและปกป้องพวกเราทุกคน ไม่ว่าอันตรายใดจะเข้ามาขวางทาง"
หลงเหยียนหันมองเพื่อนร่วมทีมและรู้สึกถึงความมุ่งมั่นในใจ พวกเขาทุกคนมีเป้าหมายเดียวกัน นั่นคือการหาสมุนไพรและพัฒนาพลังปราณเพื่อให้แข็งแกร่งขึ้น
การเดินทางผ่านไปอย่างราบรื่น พวกเขาเห็นนกทะเลบินลอยขึ้นและลงตามกระแสลม และปลาโลมาะโขึ้นจากน้ำสร้างความสุขและความหวังให้กับทุกคน
วันหนึ่งผ่านไปอย่างรวดเร็ว ท้องฟ้าเริ่มเปลี่ยนเป็สีส้มของพระอาทิตย์ตก แสงสุดท้ายของวันส่องลงมาทำให้ทะเลดูสวยงามและเงียบสงบ
เมื่อกลางคืนมาเยือน ท้องฟ้าปกคลุมด้วยหมู่ดาวระยิบระยับ เสียงคลื่นที่กระทบเรือยังคงเป็จังหวะคงที่ ทุกคนในทีมพักผ่อนและเตรียมตัวสำหรับการผจญภัยในวันถัดไป
ความเงียบสงบของคืนที่มืดมิดและเสียงลมหายใจเบาๆ ของเพื่อนร่วมทีมทำให้หลงเหยียนรู้สึกผ่อนคลายและพร้อมที่จะเผชิญกับสิ่งที่รออยู่ข้างหน้า เขาหลับตาและฝันถึงความสำเร็จในการทำภารกิจนี้