ตี้พยายามเคลียร์คิวงานทั้งหมด แต่เพราะตี้เป็นพิธีกรวาไรตี้โชว์ที่ต้องถ่ายเป็นประจำทุกอาทิตย์
และช่วงนี้งานแน่นมากจึงไม่สามารถปลีกตัวไปไหนได้เลย เพราะหลังจากได้รับรางวัลประจำปี
ก็มีงานหลั่งไหลเข้ามามากมาย ตี้จึงบอกให้ผู้จัดการรันงานต่อเนื่อง 7 วันต่อสัปดาห์
ให้อัดถ่ายงานให้เสร็จให้เร็วที่สุด แต่เนื่องจากรับซีรี่ส์อีกเรื่อง อย่างน้อยๆ ตี้ก็ไม่สามารถไปไหน
ได้เลยจนกว่าจะถ่ายซีรี่ส์เสร็จ ซึ่งอย่างเร็วก็ต้องใช้เวลาถึง 8 เดือนกว่าทุกงานจะเบาบางลง
ตี้ติดต่อนางเอกไม่ได้ ตี้พยายามดูอัปเดต IG ของนางเอกตลอด แต่ IG ที่ตี้ Follow เป็น
บัญชีที่บริษัทดูแล บริษัท ก็ยังคงลงภาพอัปเดตตลอดเพื่อไม่ให้ซีห่างหายจากวงการ
เพราะตอนนี้ยังไม่มีการประกาศอย่างเป็นทางการว่าซีออกจากวงการไปแล้ว
ข้อความตี้ : ฉันขอ IG จริงๆ ของซีได้มั้ย?
ข้อความอิง : ฉันให้ได้นะ แต่ซีจะรับหรือเปล่าฉันไม่รู้
แล้วอิงก็ส่ง IG ส่วนตัวของซีให้ตี้
ข้อความตี้ : เธอติดต่อซีได้ยังไง ซีมีไลน์ใหม่เหรอ
ข้อความอิง : ไม่นะ ปกติพวกเราไม่คุยกันทางไลน์ เราคุยกันทาง Whatsapp
ข้อความตี้ : งั้น.......เธอพอจะให้ฉันได้มั้ย?
ข้อความอิง : นายไม่มีเบอร์ซีเหรอ
ข้อความตี้ : มี
ข้อความอิง : ถ้ามีเบอร์มันก็มีอยู่แล้วนะ
ข้อความตี้ : อ่อออ โอเค ขอบใจมาก
แล้วตี้ก็ดาวน์โหลด Whatsapp แล้วก็เห็นแอคเค้าท์ซี แต่ยังไม่รู้ว่าจะคุยยังไงก็เลยยังไม่กล้าทักไป
.................................................................................................................................
9 เดือนผ่านไป
ตี้ : ขอโทษนะครับ ที่ตรงนี้มีคนนั่งมั้ยครับ
นางเอก : ไม่มีค่ะ
นางเอกก้มหน้าก้มตาอ่านหนังสืออยู่ ก็ตอบไปโดยที่ไม่เงยหน้ามามอง ตี้นั่งลงที่นั่งตรงข้ามนางเอก
ตี้ : แล้วไม่ทราบว่าที่ในหัวใจของคุณว่างอยู่มั้ยครับ?
นางเอกเงยหน้ามอง ด้วยความประหลาดใจว่าใครกันที่มาพูดจาแบบนี้ แล้วนางเอกก็ต้องตกใจ
นางเอก : นายมาได้ไงอ่ะ?
ตี้ : กำลังมาหาที่เรียนต่ออ่ะ ก็ว่าอยากเรียนกฎหมายเลยมาดูว่าที่นี่เป็นยังไง น่าเรียนมั้ย สาวสวยหรือเปล่า?
นางเอก : เอาดีๆ
ตี้ : มาตามหาคนที่อยู่ดีๆ ก็วิ่งหนีกันไป ไม่บอกลากันซักคำ อยากรู้ว่าเค้าจะยังจำฉันได้อยู่มั้ย?
นางเอก : เฮ้ออออ...ฉันไปนะ ฉันมีเรียนต่อ (นางเอกเก็บของ แล้วเดินออกไป)
ตี้ : เดี๋ยวสิ จะเรียนเสร็จกี่โมง ให้ฉันรอที่ไหน ฉันหิวนะ นี่!!! นี่!!!!
แล้วนางเอกเดินเข้าห้องเรียนไป
หลังจากเรียนเสร็จ นางเอกก็เดินออกมา ก็ยังคงเห็นตี้ยืนรออยู่อย่างนั้น
ตี้ : เรียนเสร็จแล้วใช่มั้ย ไปหาอะไรกินกัน หิวแล้ว
นางเอก : นายก็ไปสิ จะมายืนรอทำไม
ตี้ : ก็ฉันไม่สันทัดแถวนี่นี่นา เพิ่งมาด้วย ภาษาฉันก็ไม่ได้ดีขนาดนั้น เธอเป็นเจ้าถิ่นก็ต้องดูแลแขกสิ
นางเอกหยุดเดิน หันกลับไปมองหน้าตี้
นางเอก : แล้วอยากกินอะไร
ตี้วิ่งมาหานางเอกด้วยความดีใจ
ตี้ : อะไรก็ได้เลย ให้เธอแนะนำ
นางเอก : งั้นซื้อของกลับไปทำที่บ้านแล้วกัน
ตี้ : ดีๆ ยังไงก็ได้เลย ว่าแต่เธอทำอาหารเป็นด้วยเหรอ?
นางเอก : ก็เพิ่งหัดทำได้ไม่นาน
ตี้ : หัดทำได้ไม่นาน
นางเอก : จะกินไม่กิน
ตี้ : ซื้อของที่ไหนเหรอ ไปกันเลย (ตี้เปลี่ยนเรื่องชวนไปหาซื้อวัถุดิบแทน)
...............................................................................................................................................................
แล้วนางเอกกับตี้ก็มาช่วยกันทำอาหารที่บ้านของนางเอก ตี้นั่งมองนางเอกกำลังทำสเต๊กให้กิน
ด้วยความเพลิดเพลิน
นางเอก : เอาสุกประมาณไหน
ตี้ : มีเดียมแรร์
นางเอก : ได้
แล้วอาหารก็เสร็จพร้อมเสิร์ฟ
ตี้ : เธอแน่ใจนะว่านี่มีเดียมแรร์
นางเอก : มีเดียมกับมีเดียมแรร์ก็ใกล้เคียงกันแหละ แค่อันนึงแข็งกว่านิดหน่อยเอง ไม่กินก็เอามานี่
ตี้ : ไม่ให้ (พร้อมหั่นเนื้อเข้าปาก) .........เธอแน่ใจใช่มั้ยว่านี่ปรุงแล้วอ่ะ
นางเอก : ทำไมเหรอ จืดไปเหรอ?
ตี้ : ไม่เป็นไร ฉันเป็นคนไม่กินเค็ม
นางเอก : ไม่มีรสชาติจริงๆ ด้วย งั้นจิ้มซอสไปแล้วกัน
แล้วทั้งคู่ก็กินสเต๊กเนื้อ มีเดียมจิ้มซอสกันจนหมด ตี้ก็เลยอาสาล้างจานให้
นางเอก : แล้วนายพักที่ไหน?
ตี้ : ยังไม่รู้
นางเอก : ห๊ะ? โรงแรมนายอยู่ไหน มาโชว์ตัวแบรนด์อะไรหรอ
ตี้ : เปล่า ไม่ได้มาทำงาน
นางเอก : ล้อเล่นหรือเปล่า? งานนายออกจะแน่นขนาดนั้น อย่าบอกนะว่ามาเที่ยว
ตี้ : แล้วก็ไม่ได้มาเที่ยวด้วย
นางเอก : แล้ว?????
ตี้ : แล้ว.....แล้วฉันนอนที่นี่ได้เปล่า เนี่ยโซฟาตรงนี้ก็ได้
นางเอก : พูดบ้าอะไรของนาย กลับไปเลยไป มาทั้งวันแบบนี้ผู้จัดการไม่บ่นแย่แล้วเหรอ
ตี้เดินเข้าไปใกล้นางเอก เอาหน้าเข้าไปมองตานางเอกใกล้ๆ จับไหล่สองข้าง
ตี้ : ฉันมาหาเธอ
นางเอกอึ้งอยู่ครู่หนึ่ง
นางเอก : นายรู้ใช่มั้ยว่าฉันออกจากวงการแล้ว
ตี้ : อืม (พยักหน้า)
นางเอก : นายรู้ใช่มั้ยว่าฉันมาที่นี่ทำไม
ตี้ : อืม (พยักหน้า)
นางเอก : นายรู้ใช่มั้ยว่าฉันจะไม่กลับไป
ตี้ : อืม (พยักหน้า)